-
1 tłumaczenie
tłumaczenie n (-a; G -eń) Übersetzung f, Übersetzen n; ustne Dolmetschen n; (tekst) Übersetzung f, Übertragung f;tłumaczenie na niemiecki Übersetzung f ins Deutsche; Dolmetschen n ins Deutsche;tłumaczenie symultaniczne Simultanübersetzen n;wolne tłumaczenie freie Übersetzung f;tłumaczenia n/pl Rechtfertigung f, Entschuldigung f -
2 tłumaczenie
tłumaczenie [twumaʧ̑ɛɲɛ] nt -
3 Versicherung
1) (Sach\Versicherung, Lebens\Versicherung) ubezpieczenie ntIhre [mündliche] \Versicherung genügt mir nicht Pańskie [ustne] zapewnienie mi nie wystarcza -
4 Verwarnung
eine mündliche \Verwarnung ustne upomnienie[gebührenpflichtige] \Verwarnung wezwanie nt [do zapłaty]
См. также в других словарях:
ústen — tna o prid. (ȗ) nanašajoč se na usta: ustna kotička; ustne in obrazne mišice / ustna odprtina, votlina / ustne bolezni; ustna higiena / ustna voda tekočina za izpiranje ust // ki je izrečen, nenapisan: ustni odgovor, ukaz; ustna anketa, izjava,… … Slovar slovenskega knjižnega jezika
słowo — n III, Ms. słowowie; lm D. słów, N. słowowami (podn. słowowy) 1. «znak językowy nazywający jednostkowy przedmiot materialny lub klasę jednorodnych przedmiotów materialnych, treści psychiczne, czynności, stany, cechy, wyrażający relacje między… … Słownik języka polskiego
ustny — 1. «dotyczący ust, znajdujący się w ustach, powstający w ustach» Otwór ustny. ∆ Jama ustna «otwór w twarzy człowieka wiodący do początkowego odcinka przewodu pokarmowego i oddechowego» ∆ Harmonijka ustna «instrument muzyczny w kształcie podłużnej … Słownik języka polskiego
ústna — e ž (ū) knjiž. ustnica: ustna se ji je povesila; v zadregi si je grizla ustne; stisnil je ustni in molčal; spodnja, zgornja ustna / odšla sta s pesmijo na ustnah pojoč ♦ anat. sramna ustna sramna ustnica; bot. ustna del cveta nekaterih rastlin,… … Slovar slovenskega knjižnega jezika
nakaz — m IV, D. u, Ms. nakazzie; lm M. y 1. «ustne lub pisemne polecenie, któremu trzeba się podporządkować; rozporządzenie, rozkaz, zarządzenie» Nakaz urzędowy. Nakaz opuszczenia mieszkania, stawienia się na rozprawie. Dostać, otrzymać jakiś nakaz. ∆… … Słownik języka polskiego
opinia — ż I, DCMs. opinianii; lm D. opinianii (opinianij) 1. «mniemanie, sąd, przekonanie, pogląd» Przychylna, utarta opinia. Sprzeczne opinie. Głosić, wypowiadać (śmiałe, dziwne itp.) opinie. Podzielać czyjąś opinię. Polegać na czyjejś opinii. Lansować … Słownik języka polskiego
raport — m IV, D. u, Ms. raportrcie; lm M. y «ustne lub pisemne sprawozdanie, doniesienie o czymś, zwykle zwierzchnikowi, instytucji nadrzędnej itp.; relacja, meldunek» Szczegółowy raport. Raport lekarza, zastępowego. Raport z podróży. Złożyć, zdać raport … Słownik języka polskiego
sprawozdanie — n I; lm D. sprawozdanieań «ustne lub pisemne przedstawienie przebiegu jakiejś działalności, szczegółowe zdanie sprawy z czegoś, opis jakichś zdarzeń, wypadków; relacja, raport» Miesięczne, roczne, kwartalne sprawozdanie. Sprawozdanie prasowe,… … Słownik języka polskiego
umowa — ż IV, CMs. umowawie; lm D. umów «pisemne lub ustne porozumienie stron, mające na celu ustalenie czegoś, zwłaszcza wzajemnych praw i obowiązków, zgodzenie się na coś; także: dokument, w którym są określone prawa i obowiązki stron zainteresowanych; … Słownik języka polskiego
upoważnienie — n I 1. rzecz. od upoważnić. 2. lm D. upoważnienieeń «uprawnienie, pełnomocnictwo upoważniające do wykonania czegoś» Pisemne, ustne upoważnienie. Upoważnienie do podjęcia, na podjęcie pieniędzy. Dać komuś upoważnienie do czegoś. Robić coś z… … Słownik języka polskiego
wypowiedź — ż V, DCMs. wypowiedździ; lm MD. wypowiedździ «to co jest wypowiedziane, powiedziane; ustne lub pisemne zabranie głosu w jakiejś sprawie, na jakiś temat; wypowiedzenie się» Krytyczna, szczera, ogólnikowa wypowiedź. Wypowiedź prasowa, radiowa.… … Słownik języka polskiego