urządzenie

См. также в других словарях:

• urządzenie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}od cz. urządzić. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}urządzenie II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, lm D. urządzenieeń {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• urządzenie — n I 1. rzecz. od urządzić. 2. lm D. urządzenieeń «rodzaj mechanizmu lub zespół elementów, przyrządów służący do wykonania określonych czynności, ułatwiający pracę» Urządzenia klimatyzacyjne, kontrolne, pomiarowe. Urządzenia pomocnicze, radarowe,… …   Słownik języka polskiego

• ustrojstwo — urządzenie …   Słownik gwary warszawskiej

• stacja — ż I, DCMs. stacjacji; lm D. stacjacji (stacjacyj) 1. «miejsce zatrzymywania się pociągów i innych środków transportu, zwykle wyposażone w perony oraz budynki, w których się znajdują kasy biletowe, przechowalnie bagażu, poczekalnie itp.; dworzec… …   Słownik języka polskiego

• maszyna — ż IV, CMs. maszynanie; lm D. maszynayn 1. «urządzenie zawierające mechanizm lub zespół mechanizmów służący do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy mechanicznej» Maszyna parowa, elektryczna. Maszyna biurowa, drukarska,… …   Słownik języka polskiego

• akumulator — m IV, D. a, Ms. akumulatororze; lm M. y 1. «urządzenie do magazynowania energii, zwłaszcza urządzenie do magazynowania energii elektrycznej w postaci energii chemicznej, stanowiące źródło prądu stałego» Akumulator elektryczny. Akumulator kwasowy …   Słownik języka polskiego

• bezpiecznik — m III, D. a, N. bezpiecznikkiem; lm M. i 1. elektr. «urządzenie zabezpieczające przed skutkami nadmiernego obciążenia instalacji elektrycznej; pot. korek» 2. sport. «urządzenie przy wiązaniach nart powodujące odpięcie się narty przy upadku lub… …   Słownik języka polskiego

• komora — ż IV, CMs. komoraorze; lm D. komoramór 1. «niewielka izba, zwykle bez okien, służąca, zwłaszcza dawniej, do przechowywania odzieży, drobnych sprzętów, zapasów żywności itp.; spiżarnia» 2. «niewielka izba mieszkalna (zwłaszcza sypialnia) w domach… …   Słownik języka polskiego

• nagrzewnica — ż II, DCMs. nagrzewnicacy; lm D. nagrzewnicaic 1. bud. «urządzenie do ogrzewania powietrza przepływającego przez nie ruchem wymuszonym bez bezpośredniego zetknięcia się z czynnikiem grzejnym» 2. hutn. «urządzenie stosowane w hutnictwie do… …   Słownik języka polskiego

• cieplny — «odnoszący się do ciepła, związany z ciepłem; działający na skutek wykorzystania ciepła; wytwarzający lub przetwarzający ciepło; termiczny» Zjawiska, procesy cieplne. Energia cieplna. ∆ fiz. Przewodnictwo cieplne «forma rozchodzenia się ciepła w… …   Słownik języka polskiego

• czujka — ż III, CMs. czujkajce; lm D. czujkajek 1. «człowiek lub oddział postawiony na straży, wysłany w teren w celu zasięgnięcia wiadomości o nieprzyjacielu; warta, czaty» Rozstawić, wzmocnić czujki. 2. techn. «samoczynne urządzenie ostrzegające, czułe… …   Słownik języka polskiego