Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

unexplained

  • 1 Callimachius

    Callĭmăchus, i, m., = Kallimachos.
    1.
    A distinguished Greek poet and grammarian of Cyrene (hence Battiades; v. Battus, I. b.) who lived in Alexandria in the reign of Ptolemy Philadelphus, B. C. 250, Quint. 10, 1, 58; Cic. Tusc. 1, 34, 84; 1, 39, 93; id. de Or. 3, 33, 32; Ov. R. Am. 759; Hor. Ep. 2, 2, 100; Prop. 2, 1, 40; Ov. P. 4, 16, 32.—Hence, Callĭmăchīus, a, um, adj.:

    metrum,

    i. e. a choriambic tetrameter and an amphibrach, Serv. Centim. p. 1823 P.—
    2.
    A celebrated sculptor, Plin. 34, 8, 19, § 92.—
    3.
    A physician, Plin. 21, 3, 9, § 12.
    Apollas Callimachus, in Quint.
    11, 2, 14, is yet unexplained; v. Spald. in h. l.

    Lewis & Short latin dictionary > Callimachius

  • 2 Callimachus

    Callĭmăchus, i, m., = Kallimachos.
    1.
    A distinguished Greek poet and grammarian of Cyrene (hence Battiades; v. Battus, I. b.) who lived in Alexandria in the reign of Ptolemy Philadelphus, B. C. 250, Quint. 10, 1, 58; Cic. Tusc. 1, 34, 84; 1, 39, 93; id. de Or. 3, 33, 32; Ov. R. Am. 759; Hor. Ep. 2, 2, 100; Prop. 2, 1, 40; Ov. P. 4, 16, 32.—Hence, Callĭmăchīus, a, um, adj.:

    metrum,

    i. e. a choriambic tetrameter and an amphibrach, Serv. Centim. p. 1823 P.—
    2.
    A celebrated sculptor, Plin. 34, 8, 19, § 92.—
    3.
    A physician, Plin. 21, 3, 9, § 12.
    Apollas Callimachus, in Quint.
    11, 2, 14, is yet unexplained; v. Spald. in h. l.

    Lewis & Short latin dictionary > Callimachus

  • 3 inenarratus

    ĭn-ēnarrātus, a, um, adj., unexplained (late Lat.):

    quod reliquimus inenarratum,

    Gell. 12, 6, 1:

    verba,

    id. 19, 14, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > inenarratus

  • 4 inexplicatus

    ĭn-explĭcātus, a, um, adj., unexplained (post-class.):

    partes,

    Arn. 7, 219.

    Lewis & Short latin dictionary > inexplicatus

  • 5 inexplicitus

    ĭn-explĭcĭtus, a, um, adj.
    I.
    Not to be unfolded or traced:

    (anguis) tractus,

    Prud. Cath. 3, 153.—
    II.
    Unexplained, inexplicit, obscure ( poet.):

    dicta,

    Stat. Th. 2, 510:

    Platones,

    Mart. 9, 48, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > inexplicitus

  • 6 ininterpretatus

    ĭn-interprĕtātus, a, um, adj., uninterpreted, unexplained:

    ininterpretatum (al. non interpretatum),

    Hier. Ep. 29, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > ininterpretatus

  • 7 regales

    rēgālis, e. adj. [rex], of or belonging to a king, kingly, royal, regal.
    I.
    Lit.
    A.
    Adj.: regalis corporis custodias agere, Naev. ap. Non. p. 323, 1: genus civitatis. Cic. Rep. 2, 23, 41; id. Leg. 3, 7, 15; cf.: res publica, id. Rep. 3, 35, 47:

    nomen,

    id. ib. 2, 30, 53 (shortly afterwards:

    nomen regis): imperium,

    id. ib. 1, 38, 60:

    sceptrum,

    Ov. M. 5, 422:

    domus,

    id. ib. 1, 171:

    praesidium,

    Hor. Ep. 2, 2, 30:

    nomisma,

    id. ib. 2, 1, 234:

    virtus et sapientia,

    Cic. Rep. 2, 12, 24:

    quiddam praestans et regale,

    id. ib. 1, 45, 69; cf.:

    ut sapere, sic divinare regale ducebant,

    id. Div. 1, 40, 89: virgo, a king ' s daughter, Ov. A. A. 1, 697.— Poet.:

    comae,

    i. e. of Lavinia, Verg. A. 7, 75:

    carmen,

    treating of kings, Ov. P. 4, 16, 9:

    scriptum,

    id. Tr. 2, 553:

    situs pyramidum,

    Hor. C. 3, 30, 2: regalia fulmina, quorum vi tangitur vel comitium vel principalia urbis liberae loca, quorum significatio regnum civitati minatur, Caecin. ap. Sen. Q. N. 2, 49, 2.— Comp.:

    regum rex regalior,

    Plaut. Capt. 4, 2, 45. — Sup.:

    munus, quod regalissimum est,

    Jul. Val. Res Gest. Alex. 2, 30. —
    B.
    Subst.: rēgāles, ĭum, m.
    1.
    Those belonging to a royal family, princes of the blood royal, basilikoi:

    regales decem,

    Amm. 16, 12, 26; so Cod. Th. 7, 19; cf. Gramm. ap. Putsch. p. 2205.—
    2.
    REGALIVM ORDO, an unexplained phrase in an inscr. at Formiae, Inscr. Orell. 3884.—
    C.
    Subst.: rēgālĭa, ĭum, the residence of the king, Cassiod. Hist. Eccl. 9, 30; 11, 17.—

    Hence, trop.: animae regalia in capite,

    Cael. Aur. Acut. 1, 8, 56.—
    II.
    Transf., usual with kings, worthy of a king, regal, splendid:

    ornatus,

    Cic. Fin. 2, 21, 69:

    sententia,

    id. Off. 1, 13, 38:

    luxus,

    Verg. A. 1, 637:

    cultus,

    Hor. C. 4, 9, 15:

    divitiae,

    id. Ep. 1, 12, 6:

    impendia,

    Plin. 36, 15, 24, § 110:

    animus,

    Liv. 27, 19 et saep.—Hence, adv.: rēgā-lĭter, royally, regally; in a good sense, splendidly, magnificently:

    sacrificio regaliter Minervae confecto,

    Liv. 42, 51, 2:

    revocatus,

    Amm. 30, 1. 4. — Comp.:

    postea vero regalius initiabatur,

    Jul. Val. Res Gest. Alex. 1, 7.—
    2.
    In a bad sense, despotically, domineeringly:

    precibus minas regaliter addere,

    Ov. M. 2, 397:

    turgidus,

    Amm. 29, 1, 18.

    Lewis & Short latin dictionary > regales

  • 8 regalia

    rēgālis, e. adj. [rex], of or belonging to a king, kingly, royal, regal.
    I.
    Lit.
    A.
    Adj.: regalis corporis custodias agere, Naev. ap. Non. p. 323, 1: genus civitatis. Cic. Rep. 2, 23, 41; id. Leg. 3, 7, 15; cf.: res publica, id. Rep. 3, 35, 47:

    nomen,

    id. ib. 2, 30, 53 (shortly afterwards:

    nomen regis): imperium,

    id. ib. 1, 38, 60:

    sceptrum,

    Ov. M. 5, 422:

    domus,

    id. ib. 1, 171:

    praesidium,

    Hor. Ep. 2, 2, 30:

    nomisma,

    id. ib. 2, 1, 234:

    virtus et sapientia,

    Cic. Rep. 2, 12, 24:

    quiddam praestans et regale,

    id. ib. 1, 45, 69; cf.:

    ut sapere, sic divinare regale ducebant,

    id. Div. 1, 40, 89: virgo, a king ' s daughter, Ov. A. A. 1, 697.— Poet.:

    comae,

    i. e. of Lavinia, Verg. A. 7, 75:

    carmen,

    treating of kings, Ov. P. 4, 16, 9:

    scriptum,

    id. Tr. 2, 553:

    situs pyramidum,

    Hor. C. 3, 30, 2: regalia fulmina, quorum vi tangitur vel comitium vel principalia urbis liberae loca, quorum significatio regnum civitati minatur, Caecin. ap. Sen. Q. N. 2, 49, 2.— Comp.:

    regum rex regalior,

    Plaut. Capt. 4, 2, 45. — Sup.:

    munus, quod regalissimum est,

    Jul. Val. Res Gest. Alex. 2, 30. —
    B.
    Subst.: rēgāles, ĭum, m.
    1.
    Those belonging to a royal family, princes of the blood royal, basilikoi:

    regales decem,

    Amm. 16, 12, 26; so Cod. Th. 7, 19; cf. Gramm. ap. Putsch. p. 2205.—
    2.
    REGALIVM ORDO, an unexplained phrase in an inscr. at Formiae, Inscr. Orell. 3884.—
    C.
    Subst.: rēgālĭa, ĭum, the residence of the king, Cassiod. Hist. Eccl. 9, 30; 11, 17.—

    Hence, trop.: animae regalia in capite,

    Cael. Aur. Acut. 1, 8, 56.—
    II.
    Transf., usual with kings, worthy of a king, regal, splendid:

    ornatus,

    Cic. Fin. 2, 21, 69:

    sententia,

    id. Off. 1, 13, 38:

    luxus,

    Verg. A. 1, 637:

    cultus,

    Hor. C. 4, 9, 15:

    divitiae,

    id. Ep. 1, 12, 6:

    impendia,

    Plin. 36, 15, 24, § 110:

    animus,

    Liv. 27, 19 et saep.—Hence, adv.: rēgā-lĭter, royally, regally; in a good sense, splendidly, magnificently:

    sacrificio regaliter Minervae confecto,

    Liv. 42, 51, 2:

    revocatus,

    Amm. 30, 1. 4. — Comp.:

    postea vero regalius initiabatur,

    Jul. Val. Res Gest. Alex. 1, 7.—
    2.
    In a bad sense, despotically, domineeringly:

    precibus minas regaliter addere,

    Ov. M. 2, 397:

    turgidus,

    Amm. 29, 1, 18.

    Lewis & Short latin dictionary > regalia

  • 9 regalis

    rēgālis, e. adj. [rex], of or belonging to a king, kingly, royal, regal.
    I.
    Lit.
    A.
    Adj.: regalis corporis custodias agere, Naev. ap. Non. p. 323, 1: genus civitatis. Cic. Rep. 2, 23, 41; id. Leg. 3, 7, 15; cf.: res publica, id. Rep. 3, 35, 47:

    nomen,

    id. ib. 2, 30, 53 (shortly afterwards:

    nomen regis): imperium,

    id. ib. 1, 38, 60:

    sceptrum,

    Ov. M. 5, 422:

    domus,

    id. ib. 1, 171:

    praesidium,

    Hor. Ep. 2, 2, 30:

    nomisma,

    id. ib. 2, 1, 234:

    virtus et sapientia,

    Cic. Rep. 2, 12, 24:

    quiddam praestans et regale,

    id. ib. 1, 45, 69; cf.:

    ut sapere, sic divinare regale ducebant,

    id. Div. 1, 40, 89: virgo, a king ' s daughter, Ov. A. A. 1, 697.— Poet.:

    comae,

    i. e. of Lavinia, Verg. A. 7, 75:

    carmen,

    treating of kings, Ov. P. 4, 16, 9:

    scriptum,

    id. Tr. 2, 553:

    situs pyramidum,

    Hor. C. 3, 30, 2: regalia fulmina, quorum vi tangitur vel comitium vel principalia urbis liberae loca, quorum significatio regnum civitati minatur, Caecin. ap. Sen. Q. N. 2, 49, 2.— Comp.:

    regum rex regalior,

    Plaut. Capt. 4, 2, 45. — Sup.:

    munus, quod regalissimum est,

    Jul. Val. Res Gest. Alex. 2, 30. —
    B.
    Subst.: rēgāles, ĭum, m.
    1.
    Those belonging to a royal family, princes of the blood royal, basilikoi:

    regales decem,

    Amm. 16, 12, 26; so Cod. Th. 7, 19; cf. Gramm. ap. Putsch. p. 2205.—
    2.
    REGALIVM ORDO, an unexplained phrase in an inscr. at Formiae, Inscr. Orell. 3884.—
    C.
    Subst.: rēgālĭa, ĭum, the residence of the king, Cassiod. Hist. Eccl. 9, 30; 11, 17.—

    Hence, trop.: animae regalia in capite,

    Cael. Aur. Acut. 1, 8, 56.—
    II.
    Transf., usual with kings, worthy of a king, regal, splendid:

    ornatus,

    Cic. Fin. 2, 21, 69:

    sententia,

    id. Off. 1, 13, 38:

    luxus,

    Verg. A. 1, 637:

    cultus,

    Hor. C. 4, 9, 15:

    divitiae,

    id. Ep. 1, 12, 6:

    impendia,

    Plin. 36, 15, 24, § 110:

    animus,

    Liv. 27, 19 et saep.—Hence, adv.: rēgā-lĭter, royally, regally; in a good sense, splendidly, magnificently:

    sacrificio regaliter Minervae confecto,

    Liv. 42, 51, 2:

    revocatus,

    Amm. 30, 1. 4. — Comp.:

    postea vero regalius initiabatur,

    Jul. Val. Res Gest. Alex. 1, 7.—
    2.
    In a bad sense, despotically, domineeringly:

    precibus minas regaliter addere,

    Ov. M. 2, 397:

    turgidus,

    Amm. 29, 1, 18.

    Lewis & Short latin dictionary > regalis

  • 10 regaliter

    rēgālis, e. adj. [rex], of or belonging to a king, kingly, royal, regal.
    I.
    Lit.
    A.
    Adj.: regalis corporis custodias agere, Naev. ap. Non. p. 323, 1: genus civitatis. Cic. Rep. 2, 23, 41; id. Leg. 3, 7, 15; cf.: res publica, id. Rep. 3, 35, 47:

    nomen,

    id. ib. 2, 30, 53 (shortly afterwards:

    nomen regis): imperium,

    id. ib. 1, 38, 60:

    sceptrum,

    Ov. M. 5, 422:

    domus,

    id. ib. 1, 171:

    praesidium,

    Hor. Ep. 2, 2, 30:

    nomisma,

    id. ib. 2, 1, 234:

    virtus et sapientia,

    Cic. Rep. 2, 12, 24:

    quiddam praestans et regale,

    id. ib. 1, 45, 69; cf.:

    ut sapere, sic divinare regale ducebant,

    id. Div. 1, 40, 89: virgo, a king ' s daughter, Ov. A. A. 1, 697.— Poet.:

    comae,

    i. e. of Lavinia, Verg. A. 7, 75:

    carmen,

    treating of kings, Ov. P. 4, 16, 9:

    scriptum,

    id. Tr. 2, 553:

    situs pyramidum,

    Hor. C. 3, 30, 2: regalia fulmina, quorum vi tangitur vel comitium vel principalia urbis liberae loca, quorum significatio regnum civitati minatur, Caecin. ap. Sen. Q. N. 2, 49, 2.— Comp.:

    regum rex regalior,

    Plaut. Capt. 4, 2, 45. — Sup.:

    munus, quod regalissimum est,

    Jul. Val. Res Gest. Alex. 2, 30. —
    B.
    Subst.: rēgāles, ĭum, m.
    1.
    Those belonging to a royal family, princes of the blood royal, basilikoi:

    regales decem,

    Amm. 16, 12, 26; so Cod. Th. 7, 19; cf. Gramm. ap. Putsch. p. 2205.—
    2.
    REGALIVM ORDO, an unexplained phrase in an inscr. at Formiae, Inscr. Orell. 3884.—
    C.
    Subst.: rēgālĭa, ĭum, the residence of the king, Cassiod. Hist. Eccl. 9, 30; 11, 17.—

    Hence, trop.: animae regalia in capite,

    Cael. Aur. Acut. 1, 8, 56.—
    II.
    Transf., usual with kings, worthy of a king, regal, splendid:

    ornatus,

    Cic. Fin. 2, 21, 69:

    sententia,

    id. Off. 1, 13, 38:

    luxus,

    Verg. A. 1, 637:

    cultus,

    Hor. C. 4, 9, 15:

    divitiae,

    id. Ep. 1, 12, 6:

    impendia,

    Plin. 36, 15, 24, § 110:

    animus,

    Liv. 27, 19 et saep.—Hence, adv.: rēgā-lĭter, royally, regally; in a good sense, splendidly, magnificently:

    sacrificio regaliter Minervae confecto,

    Liv. 42, 51, 2:

    revocatus,

    Amm. 30, 1. 4. — Comp.:

    postea vero regalius initiabatur,

    Jul. Val. Res Gest. Alex. 1, 7.—
    2.
    In a bad sense, despotically, domineeringly:

    precibus minas regaliter addere,

    Ov. M. 2, 397:

    turgidus,

    Amm. 29, 1, 18.

    Lewis & Short latin dictionary > regaliter

См. также в других словарях:

  • Unexplained — means not explained and may refer to:* Unexplained , a 1992 rock music album by EMFTelevision * The Unexplained , a 1990s documentary television series * Unexplained Mysteries , a 2003 documentary television series * Unexplained Canada , a 2006… …   Wikipedia

  • unexplained — index dubious, equivocal, hidden, mysterious, undisclosed Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • unexplained — 1721, from UN (Cf. un ) (1) not + pp. of EXPLAIN (Cf. explain) …   Etymology dictionary

  • unexplained — ► ADJECTIVE ▪ not made clear or accounted for. DERIVATIVES unexplainable adjective …   English terms dictionary

  • unexplained — [spelling only] …   English World dictionary

  • Unexplained EP — Infobox Album | Name = Unexplained EP Type = Album Artist = EMF Released = 1992 Recorded = 1992 Genre = Rock Length = 15:30 Label = EMI America Producer = Ralph Jezzard, Ian Dench Reviews = *Allmusic [http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg… …   Wikipedia

  • unexplained — [[t]ʌ̱nɪksple͟ɪnd[/t]] ADJ: usu ADJ n If you describe something as unexplained, you mean that the reason for it or cause of it is unclear or is not known. The demonstrations were provoked by the unexplained death of an opposition leader... Soon… …   English dictionary

  • unexplained — un|ex|plained [ˌʌnıkˈspleınd] adj something that is unexplained is something you cannot understand because you do not know the reason for it ▪ patients with unexplained symptoms ▪ For some unexplained reason, he wants to move to Ipswich …   Dictionary of contemporary English

  • unexplained — un|ex|plained [ ,ʌnık spleınd ] adjective an unexplained event seems to have no explanation or reason: an unexplained death …   Usage of the words and phrases in modern English

  • unexplained — adjective something that is unexplained is something you cannot understand because you do not know the reason for it: her unexplained death …   Longman dictionary of contemporary English

  • unexplained — UK [ˌʌnɪkˈspleɪnd] / US adjective an unexplained event seems to have no explanation or reason an unexplained death …   English dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»