-
1 ululo
ululo, āvī, ātum, āre (verw. mit dem griech. ὀλολύζω), I) intr. heulen, a) eig., v. leb. Wesen usw.: nymphae ulularunt, Verg.: Tisiphone ululavit, Ov.: ululae ululant, Anthol. Lat.: luporum est ululare, Suet. fr.: volitare ululantes (v. Wölfen), Porc. Licin. fr.: lupus ululans, Hieron.: canis ululans, Hyg.: ululanti voce, Cic. – b) übtr., v. Örtl., heulen, von Geheul ertönen, -erfüllt sein, cavae plangoribus aedes femineis ululant, Verg.: ulularunt flebile ripae, Sil.: ululantia Dindyma, Val. Flacc. – II) tr.: 1) heulend rufen, quem ululat Gallus, Mart.: nocturnis Hecate triviis ululata per urbes, Verg. Aen. 4, 609. – 2) mit Geheul erfüllen, antra ululata, Stat.: ululata tellus, Val. Flacc.: ululata proelia, Stat. – 3) mit Heulen beklagen, urbem, Prud.: Tagus nymphis ululatus, Sil. – 4) herheulen, heulend absingen, carmina, Sil. 3, 346.
-
2 ululo
ululo, āvī, ātum, āre (verw. mit dem griech. ὀλολύζω), I) intr. heulen, a) eig., v. leb. Wesen usw.: nymphae ulularunt, Verg.: Tisiphone ululavit, Ov.: ululae ululant, Anthol. Lat.: luporum est ululare, Suet. fr.: volitare ululantes (v. Wölfen), Porc. Licin. fr.: lupus ululans, Hieron.: canis ululans, Hyg.: ululanti voce, Cic. – b) übtr., v. Örtl., heulen, von Geheul ertönen, -erfüllt sein, cavae plangoribus aedes femineis ululant, Verg.: ulularunt flebile ripae, Sil.: ululantia Dindyma, Val. Flacc. – II) tr.: 1) heulend rufen, quem ululat Gallus, Mart.: nocturnis Hecate triviis ululata per urbes, Verg. Aen. 4, 609. – 2) mit Geheul erfüllen, antra ululata, Stat.: ululata tellus, Val. Flacc.: ululata proelia, Stat. – 3) mit Heulen beklagen, urbem, Prud.: Tagus nymphis ululatus, Sil. – 4) herheulen, heulend absingen, carmina, Sil. 3, 346. -
3 exululo
-
4 ulula
ulula, ae, f. (eig. heulend [sc. avis], v. ululo), der Kauz, das Käuzchen, dessen Geschrei von übler Vorbedeutung war, Varro LL. 5, 75. Verg. ecl. 8, 55 (u. dazu Serv.). Vulg. Isai. 13, 22: ulula avis, Plin. 30, 118: ulula, bubo (Uhu), Varro LL. 5, 75: noctuae (Eulen), bubo (Uhu), ululae (Käuze), Plin. 10, 32: u. so natura cantum commodavit noctuis serum, ululis vespertinum, bubonibus nocturnum, Apul. flor. 13. p. 15, 15 Kr.: ululant ululae, Anthol. Lat. 762, 41 (233, 41). – Sprichw., homines eum peius formidant quam fullo ululam, Varro sat. Men. 539.
-
5 ululabilis
ululābilis, e (ululo), kläglich heulend, vox, Apul.: clamor, Apul. u. Amm.
-
6 ululamen
-
7 ululatio
-
8 ululatus
ululātus, ūs, m. (ululo), das Heulen, Geheul, das dumpfe-, wilde Geschrei, der Tiere, ul. luporum, Augustin.: ul. acutus luporum, Apul.: maestos ululatus edere, jämmerlich heulen (von einem Hunde), Plin. – der Menschen, ululatus cantusque discors (der Gallier), Liv.: ululatus terni (bei Zauber), Ov.: maximis saepe ululatibus editis, Lact.: ululatu atria complent, Ov.: consonuisse (es habe gedröhnt) ululatibus theatrum, Tac. – vom wilden Siegesgeschrei, ul. trux, Amm.: victor ul., Stat.: ululatum tollere, Caes. – v. Geheul der Bacchanten u. Bacchantinnen, ululatus nocturni, Liv.: ululatus acuti, Catull., Bacchëi, Ov., longi (langgezogenes), Ov.: absonis ululatibus constrepentes, Apul. – v. Wehgeheul der Weiber (griech. ὀλολυγμός, s. Heräus Tac. hist. 4, 18, 13), femineus, Verg.: feminarum, Tac. u. Plin. ep. – v. der Totenklage, Wehklage, Wehruf, ululatus ore dedere, Verg. Aen. 11, 190.
-
9 exululo
ex-ululo, āvī, ātum, āre, aufheulen Ov. u.a. – dah. exululātus, a, um, a) passiv, durch Heulen gefeiert, mater Cybeleïa, Ov. art. am. 1, 508; vgl. fast. 4, 186. – b) medial, aufheulend, Ov. trist. 4, 1, 42. -
10 ulula
ulula, ae, f. (eig. heulend [sc. avis], v. ululo), der Kauz, das Käuzchen, dessen Geschrei von übler Vorbedeutung war, Varro LL. 5, 75. Verg. ecl. 8, 55 (u. dazu Serv.). Vulg. Isai. 13, 22: ulula avis, Plin. 30, 118: ulula, bubo (Uhu), Varro LL. 5, 75: noctuae (Eulen), bubo (Uhu), ululae (Käuze), Plin. 10, 32: u. so natura cantum commodavit noctuis serum, ululis vespertinum, bubonibus nocturnum, Apul. flor. 13. p. 15, 15 Kr.: ululant ululae, Anthol. Lat. 762, 41 (233, 41). – Sprichw., homines eum peius formidant quam fullo ululam, Varro sat. Men. 539. -
11 ululabilis
ululābilis, e (ululo), kläglich heulend, vox, Apul.: clamor, Apul. u. Amm.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > ululabilis
-
12 ululamen
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > ululamen
-
13 ululatio
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > ululatio
-
14 ululatus
ululātus, ūs, m. (ululo), das Heulen, Geheul, das dumpfe-, wilde Geschrei, der Tiere, ul. luporum, Augustin.: ul. acutus luporum, Apul.: maestos ululatus edere, jämmerlich heulen (von einem Hunde), Plin. – der Menschen, ululatus cantusque discors (der Gallier), Liv.: ululatus terni (bei Zauber), Ov.: maximis saepe ululatibus editis, Lact.: ululatu atria complent, Ov.: consonuisse (es habe gedröhnt) ululatibus theatrum, Tac. – vom wilden Siegesgeschrei, ul. trux, Amm.: victor ul., Stat.: ululatum tollere, Caes. – v. Geheul der Bacchanten u. Bacchantinnen, ululatus nocturni, Liv.: ululatus acuti, Catull., Bacchëi, Ov., longi (langgezogenes), Ov.: absonis ululatibus constrepentes, Apul. – v. Wehgeheul der Weiber (griech. ὀλολυγμός, s. Heräus Tac. hist. 4, 18, 13), femineus, Verg.: feminarum, Tac. u. Plin. ep. – v. der Totenklage, Wehklage, Wehruf, ululatus ore dedere, Verg. Aen. 11, 190.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > ululatus
См. также в других словарях:
ululo — / ululo/ s.m. [der. di ululare ]. [urlo prolungato e lamentoso di cane o lupo] ▶◀ [➨ ululato] … Enciclopedia Italiana
ululo — ù·lu·lo s.m. BU ululato, spec. di vento e sim. Sinonimi: urlo. {{line}} {{/line}} DATA: 1516. ETIMO: der. di ululare … Dizionario italiano
ululo — {{hw}}{{ululo}}{{/hw}}s. m. Ululato … Enciclopedia di italiano
ululo — pl.m. ululi … Dizionario dei sinonimi e contrari
ululo — s. m. ululato, urlo … Sinonimi e Contrari. Terza edizione
ūluloti — ūluloti, oja, ojo KŽ, ulūloti [K] žr. uliuliuoti 1 … Dictionary of the Lithuanian Language
Projet:Modèle/Demandes — Demandes/améliorations de modèles … Wikipédia en Français
Oio Region — Oio redirects here. For the Hawaiian fish named ʻōʻio, see Bonefish. Coordinates: 12°15′N 15°15′W / 12.25°N 15.25°W / 12.25; 15.25 … Wikipedia
ululation — Rarely used term for the inarticulate crying of emotionally disturbed persons. [L. ululo, pp. atus, to howl] … Medical dictionary
ολολύζω — (ΑΜ ὀλολύζω και ολολύττω) βγάζω θρηνητικές κραυγές, θρηνώ γοερά, οδύρομαι, ολοφύρομαι, σκούζω αρχ. κραυγάζω, φωνάζω δυνατά, ιδίως για επίκληση γυναικών προς τους θεούς ή ως εκδήλωση χαράς («ὡς εἰποῡσ ὀλόλυξε θεὰ δὲ οἱ ἔκλυεν ἀρῆς», Ομ. Οδ.).… … Dictionary of Greek
υλώ — άω, Α 1. (μόνο στον ενεστ. και στον πρτ.) υλακτώ, γαυγίζω 2. (για άνθρωπο) φωνάζω δυνατά. [ΕΤΥΜΟΛ. Το ρ. έχει σχηματιστεί με ονοματοποιία, πιθ. από ΙΕ ρίζα *ul «κλαίω, ουρλιάζω» και κατάλ. άω (πρβλ. βοάω, γοάω). Ανάλογα παραδείγματα… … Dictionary of Greek