Перевод: с польского на все языки

ulokować (się)

См. также в других словарях:

  • ulokować się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}lokować się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • lokować się – ulokować się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} w relacji przestrzennej: zajmować jakieś miejsce, umieszczać się gdzieś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ulokować się w przedziale. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ulokować — dk IV, ulokowaćkuję, ulokowaćkujesz, ulokowaćkuj, ulokowaćował, ulokowaćowany «postawić, położyć, złożyć coś gdzieś; znaleźć dla kogoś miejsce, lokum, mieszkanie, znaleźć pomieszczenie dla czegoś; umieścić» Ulokować walizkę na półce. Książki… …   Słownik języka polskiego

  • umieścić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} usiąść gdzieś, zająć jakieś miejsce; ulokować się, usadowić się gdzieś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Umieścić się za stołem, w samochodzie, na widowni. Umieścić się przy kimś. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • schować — dk I, schowaćam, schowaćasz, schowaćają, schowaćaj, schowaćał, schowaćany 1. «położyć, umieścić coś, ulokować kogoś w miejscu zasłoniętym, niewidocznym, bezpiecznym; ukryć» Schować książkę do szuflady, klucz do kieszeni. Schować pudełko pod szafę …   Słownik języka polskiego

  • rozlokować — dk IV, rozlokowaćkuję, rozlokowaćkujesz, rozlokowaćkuj, rozlokowaćował, rozlokowaćowany rozlokowywać ndk VIIIa, rozlokowaćowuję, rozlokowaćowujesz, rozlokowaćowuj, rozlokowaćywał, rozlokowaćywany «dać kwatery, mieszkania wielu osobom; umieścić,… …   Słownik języka polskiego

  • rozmieścić — dk VIa, rozmieścićmieszczę, rozmieścićścisz, rozmieścićmieść, rozmieścićścił, rozmieścićmieszczony rozmieszczać ndk I, rozmieścićam, rozmieścićasz, rozmieścićają, rozmieścićaj, rozmieścićał, rozmieścićany «wyznaczyć każdemu miejsce; umieścić,… …   Słownik języka polskiego

  • osadzić — dk VIa, osadzićdzę, osadzićdzisz, osadź, osadzićdził, osadzićony osadzać ndk I, osadzićam, osadzićasz, osadzićają, osadzićaj, osadzićał, osadzićany 1. «osiedlić kogoś gdzieś; ulokować, umieścić» Kilkaset rodzin osadzono na nowych terenach. ∆… …   Słownik języka polskiego

  • zająć — dk Xc, zająćjmę, zająćjmiesz, zająćjmij, zająćjął, zająćjęła, zająćjęli, zająćjęty, zająćjąwszy zajmować ndk IV, zająćmuję, zająćmujesz, zająćmuj, zająćował, zająćowany 1. «zapełnić, wypełnić sobą lub czymś jakąś przestrzeń, powierzchnię czegoś»… …   Słownik języka polskiego

  • ukryć — dk Xa, ukryję, ukryjesz, ukryj, ukrył, ukryty ukrywać ndk I, ukryćam, ukryćasz, ukryćają, ukryćaj, ukryćał, ukryćany 1. «umieścić coś, kogoś w miejscu niewidocznym, zasłoniętym, bezpiecznym; schować coś przed kimś; udzielić schronienia komuś… …   Słownik języka polskiego

  • roztasować — dk IV, roztasowaćsuję, roztasowaćsujesz, roztasowaćsuj, roztasowaćował, roztasowaćowany roztasowywać ndk VIIIa, roztasowaćowuję, roztasowaćowujesz, roztasowaćowuj, roztasowaćywał, roztasowaćywany, rzad. «rozłożyć, rozmieścić, rozlokować,… …   Słownik języka polskiego


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»