Перевод: с польского на русский

с русского на польский

tworzyć

  • 1 tworzyć

    глаг.
    • выделывать
    • вырабатывать
    • выработать
    • делать
    • закладывать
    • зарождать
    • изготавливать
    • изготовить
    • назначать
    • образовать
    • образовывать
    • обусловливать
    • основать
    • основывать
    • породить
    • порождать
    • произвести
    • производить
    • проявлять
    • развивать
    • рождать
    • складывать
    • сложить
    • создавать
    • создаваться
    • создать
    • созидать
    • составлять
    • сотворить
    • сочинить
    • сочинять
    • справлять
    • строить
    • сформировать
    • творить
    • уложить
    • устраивать
    • учредить
    • учреждать
    • фабриковать
    • формировать
    * * *
    1) (kreować) создавать, созидать, формировать
    2) tworzyć (stanowić) образовывать, составлять
    3) tworzyć (o twórczości) творить (о творчестве)
    czynić, robić творить (делать)
    rzucać, wymawiać (zaklęcie) творить (о заклинании)
    odmawiać (modlitwę) творить (о молитве)
    zarabiać (rozrabiać) творить (размешивать)
    * * *
    tworz|yć
    twórz, \tworzyćony несов. 1. создавать, созидать;

    \tworzyć teorię создавать теорию; \tworzyć symfonię создавать (сочинять) симфонию;

    2. образовывать, составлять;

    \tworzyć całość составлять целое; \tworzyć wspólny front выступать единым фронтом; \tworzyć partię образовывать (создавать) партию; \tworzyć rząd формировать правительство

    * * *
    twórz, tworzony несов.
    1) создава́ть, созида́ть

    tworzyć teorię — создава́ть тео́рию

    tworzyć symfonię — создава́ть (сочиня́ть) симфо́нию

    2) образо́вывать, составля́ть

    tworzyć całość — составля́ть це́лое

    tworzyć wspólny front — выступа́ть еди́ным фро́нтом

    tworzyć partię — образо́вывать (создава́ть) па́ртию

    tworzyć rząd — формирова́ть прави́тельство

    Słownik polsko-rosyjski > tworzyć

  • 2 творить

    Słownik polsko-rosyjski > творить

См. также в других словарях:

  • tworzyć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, tworzyćrzę, tworzyćrzy, tworzyćrzony {{/stl 8}}– utworzyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} organizować coś, co do tej pory nie istniało; ustanawiać,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tworzyć — ndk VIb, tworzyćrzę, tworzyćrzysz, twórz, tworzyćrzył, tworzyćrzony 1. «powodować powstawanie czegoś, być sprawcą rzeczy, której przedtem nie było; ustanawiać, organizować, konstytuować» Tworzyć nowe osiedla. Tworzyć wyrazy pochodne. Tworzyć… …   Słownik języka polskiego

  • tworzyć się – utworzyć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} być ustanawianym, organizowanym, powoływanym do życia; formować się, kształtować się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tworzyły się samorządy terytorialne. Utworzył się komitet strajkowy.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wiązać — ndk IX, wiążę, wiążesz, wiąż, wiązaćał, wiązaćany 1. «umocowywać (tkaninę, wstążkę itp.) tworząc węzeł, kokardę; łączyć końce (tkaniny, taśmy, sznura itp.), przeplatając je w węzeł, kokardę» Wiązać końce sznura. Wiązać zerwaną nić. Wiązać krawat …   Słownik języka polskiego

  • publiczka — Grać, tworzyć, pisać itp. pod publiczkę, pod publikę «grać, tworzyć, pisać itp., schlebiając miernym gustom, licząc na popularność»: Być może pójście na emigrację było dla mnie ratunkiem, bo w ciągu wielu lat Francji i Ameryki nie pisałem pod… …   Słownik frazeologiczny

  • kłębić — ndk VIa, kłębićbi, kłębićbił rzad. «formować, tworzyć kłęby; burzyć, kotłować» kłębić się «zbijać się w kłąb, w kłęby; tworzyć kłębowisko» Kurz kłębił się na drodze. Chmury kłębią się na niebie. przen. Myśli się kłębią w głowie …   Słownik języka polskiego

  • kolektywizować — ndk IV, kolektywizowaćzuję, kolektywizowaćzujesz, kolektywizowaćzuj, kolektywizowaćował, kolektywizowaćowany «tworzyć formy życia zbiorowego, nadawać czemuś formy kolektywne, uspołeczniać; zwłaszcza tworzyć wielkie spółdzielcze gospodarstwa rolne …   Słownik języka polskiego

  • konstytuować — ndk IV, konstytuowaćtuuję, konstytuowaćtuujesz, konstytuowaćtuuj, konstytuowaćował, konstytuowaćowany «ustanawiać, organizować, tworzyć» Konstytuować zarząd organizacji. konstytuować się «organizować się, tworzyć się» Konstytuuje się nowy komitet …   Słownik języka polskiego

  • publiczka — ż III, CMs. publiczkaczce, blm «ironicznie lub żartobliwie o publiczności mało kulturalnej, mającej zły gust» Schlebiać najniższym gustom publiczki. ◊ pot. Grać, tworzyć, pisać itp. pod publiczkę «grać, tworzyć, pisać itp. schlebiając złym gustom …   Słownik języka polskiego

  • snuć — ndk Xa, snuję, snujesz, snuj, snuł, snuty 1. «skręcać nitkę z przędziwa za pomocą wrzeciona lub kołowrotka; prząść» Snuć przędzę. ◊ Snuć bajkę, gawędę, opowieść, opowiadanie «opowiadać coś» ◊ Snuć plany, projekty, domysły, marzenia itp. «tworzyć …   Słownik języka polskiego

  • układać — ndk I, układaćam, układaćasz, układaćają, układaćaj, układaćał, układaćany ułożyć dk VIb, układaćżę, układaćżysz, ułóż, układaćył, układaćżony 1. «kłaść, umieszczać coś w określonym porządku, w pewnej kolejności, według jakiejś zasady;… …   Słownik języka polskiego

Книги



Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»