-
1 Trebellius
Trebellius, a, um, Name einer röm. Familie, aus der am bekanntesten der Konsul Trebellius Maximus, Zeitgenosse Neros, und Trebellius Pollio, ein Geschichtschreiber zu Anfang des vierten Jahrh. n. Chr., der das Leben einiger Kaiser beschrieben hat, Vopisc. Aurel. 2, 1. Vgl. W. Teuffel Gesch. der röm. Liter.6 § 392, 7. – Dav.: A) Trebelliānus, a, um, trebellianisch, SCtum, unter dem Konsul Trebellius gemacht, ICt.: dass. subst. bl. Trebelliānum, Paul. sent. 4, 1, 2. – B) Trebellicus, a, um, trebellisch, vinum, Plin.
-
2 Trebellius
Trebellius, a, um, Name einer röm. Familie, aus der am bekanntesten der Konsul Trebellius Maximus, Zeitgenosse Neros, und Trebellius Pollio, ein Geschichtschreiber zu Anfang des vierten Jahrh. n. Chr., der das Leben einiger Kaiser beschrieben hat, Vopisc. Aurel. 2, 1. Vgl. W. Teuffel Gesch. der röm. Liter.6 § 392, 7. – Dav.: A) Trebelliānus, a, um, trebellianisch, SCtum, unter dem Konsul Trebellius gemacht, ICt.: dass. subst. bl. Trebelliānum, Paul. sent. 4, 1, 2. – B) Trebellicus, a, um, trebellisch, vinum, Plin.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Trebellius
-
3 indecorus
in-decōrus, a, um, nicht geziemend, ungeziemend (Ggstz. decorus), a) der äußern Erscheinung usw. nach, unziemlich, unanständig, übel lassend, unschön, häßlich, forma, Tac.: habitus, Curt.: status, Quint.: motus (Plur.), Liv.: indecora vel voce vel gestu pronuntiatio, Quint.: subst., indecōrae, ārum, f. (sc. mulieres), häßliche Weiber, Cic. ad Att. 9, 10, 1. – m. Dat. (für), impudens, tumultuosa, iracunda actio omnibus indecora, steht niemand wohl an, Quint. 11, 1, 29: u. neutr. pl. subst., senex ut indecora canis (für die grauen Haare) deponeret, Sen. nat. qu. 1, 17, 4. – mit 2. Supin., uva eius indecora visu, sapore iucunda, Plin. 12, 28. – b) ethisch, nicht geziemend, ungeziemend, unschicklich, unanständig, unehrenhaft, unrühmlich, α) v. Lebl.: si nihil malum, nisi quod turpe, inhonestum, indecorum, pravum, Cic.: quod enim viriliter animoque magno fit, id dignum viro et decorum videtur; quod contra, id ut turpe sic indecorum, Cic.: deinde quod quaesitur satisne pium tutum, gloriosum an indecorum sit, Sall. fr.: pulvis non ind., Hor.: ind. herniae nomen, Cels.: maternum genus impar nec tamen ind., Tac. – m. Dat., indecora saeculo studia, Plin. pan.: nec quicquam indecorum iudici faciens, Sen.: nihil indecorum nec bono nec viro feci, Sen.: non tamen sint indecora dicentibus, Quint. – indecorum est (alci) mit Infin., quam indecorum est, de stillicidiis cum apud unum iudicem dicas, amplissimis verbis et locis uti communibus, de maiestate populi Romani summisse et subtiliter (sc. dicere), Cic.: nec Macedonibus Persas imitari indecorum (esse), Curt. – β) v. Pers., unrühmlich, Trebellius indecorus et humilis, Tac. Agr. 16.
-
4 Pollio [1]
1. Pōllio (Pōlio), ōnis, m., ein röm. Familienname. Am bekanntesten sind Asinius Pollio, s. Asiniusno. a. – Trebellius Pollio, einer der sechs späteren Geschichtschreiber, Verf. der Kaisergeschichte von Hadrian bis auf Karinus, Vopisc. Aurel. 2, 1. Vgl. W. Teuffel Gesch. der röm. Liter.6 § 392, 7. – / Lachmann Lucr. p. 33 hält die Schreibweise Polio für die richtigere; vgl. Georges Lexik. der lat. Wortf. S. 537.
-
5 indecorus
in-decōrus, a, um, nicht geziemend, ungeziemend (Ggstz. decorus), a) der äußern Erscheinung usw. nach, unziemlich, unanständig, übel lassend, unschön, häßlich, forma, Tac.: habitus, Curt.: status, Quint.: motus (Plur.), Liv.: indecora vel voce vel gestu pronuntiatio, Quint.: subst., indecōrae, ārum, f. (sc. mulieres), häßliche Weiber, Cic. ad Att. 9, 10, 1. – m. Dat. (für), impudens, tumultuosa, iracunda actio omnibus indecora, steht niemand wohl an, Quint. 11, 1, 29: u. neutr. pl. subst., senex ut indecora canis (für die grauen Haare) deponeret, Sen. nat. qu. 1, 17, 4. – mit 2. Supin., uva eius indecora visu, sapore iucunda, Plin. 12, 28. – b) ethisch, nicht geziemend, ungeziemend, unschicklich, unanständig, unehrenhaft, unrühmlich, α) v. Lebl.: si nihil malum, nisi quod turpe, inhonestum, indecorum, pravum, Cic.: quod enim viriliter animoque magno fit, id dignum viro et decorum videtur; quod contra, id ut turpe sic indecorum, Cic.: deinde quod quaesitur satisne pium tutum, gloriosum an indecorum sit, Sall. fr.: pulvis non ind., Hor.: ind. herniae nomen, Cels.: maternum genus impar nec tamen ind., Tac. – m. Dat., indecora saeculo studia, Plin. pan.: nec quicquam indecorum iudici faciens, Sen.: nihil indecorum nec bono nec viro feci, Sen.: non tamen sint indecora dicentibus, Quint. – indecorum est (alci) mit————Infin., quam indecorum est, de stillicidiis cum apud unum iudicem dicas, amplissimis verbis et locis uti communibus, de maiestate populi Romani summisse et subtiliter (sc. dicere), Cic.: nec Macedonibus Persas imitari indecorum (esse), Curt. – β) v. Pers., unrühmlich, Trebellius indecorus et humilis, Tac. Agr. 16.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > indecorus
-
6 Pollio
1. Pōllio (Pōlio), ōnis, m., ein röm. Familienname. Am bekanntesten sind Asinius Pollio, s. Asinius no. a. – Trebellius Pollio, einer der sechs späteren Geschichtschreiber, Verf. der Kaisergeschichte von Hadrian bis auf Karinus, Vopisc. Aurel. 2, 1. Vgl. W. Teuffel Gesch. der röm. Liter.6 § 392, 7. – ⇒ Lachmann Lucr. p. 33 hält die Schreibweise Polio für die richtigere; vgl. Georges Lexik. der lat. Wortf. S. 537.
См. также в других словарях:
Trebellĭus — Trebellĭus. Die Trebellia gens war ein römisches Geschlecht, aus welchem die Familien der Maximus u. Piso (s. b.) bekannt sind. Lucius T. war 47 v. Chr. Volkstribun u. widersetzte sich dem Dolabella bei dessen Versuch der Durchführung einer Lex… … Pierer's Universal-Lexikon
Trebellius — Trebellius, T. Maximus, Volkstribun unter Nero, veranlaßte ein Fideicommißgesetz über die Erbschaften; s. darüber Fideicommiß … Herders Conversations-Lexikon
TREBELLIUS — praenomine Marcus, L. Vitellii Syriae praesidis legatus, cum quatuor milibus legionariorum et dilectis auxiliis mislus Clitarum nationem Cappadoci Archelao subiectam, et quia Romanum in modum deferre census, pati tributa adigebatur, in iuga Tauri … Hofmann J. Lexicon universale
Trebellĭus Maxĭmus — Trebellĭus Maxĭmus, röm. Konsul 56 n. Chr., nach dem der Senatsbeschluß über die Universalfideikommisse (senatusconsultum Trebellianum) benannt ist, womit Justinian das Pegasianische Senatuskonsult (unter Vespasian) verschmolz, das vom Abzug des… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Trebellĭus Pollĭo — Trebellĭus Pollĭo, röm. Geschichtschreiber, verfaßte um 300 n. Chr. eine Anzahl in der Sammlung der »Scriptores historiae Augustae« (s. d.) enthaltener Kaiserbiographien … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Trebellius Pollio — est l un des six auteurs fictifs de la collection de biographies dite Histoire Auguste. Son nom figure en tête de la Vie des Trente Tyrans. Voir aussi Articles connexes Aelius Spartianus, Iulius Capitolinus Vulcacius Gallicanus Aelius Lampridius… … Wikipédia en Français
TREBELLIUS Maximus — qui censum per Gallias, tempore Neronis, egit; sed aemulis inter se, per nobilitatem, Volusio atque Africano, eum dum uterque dedignatur, antelatus est, Tacit. l. 14. Annal. c. 46. Posteâ Britanniae praefuit, sed per avaritiam ac sordes contem… … Hofmann J. Lexicon universale
TREBELLIUS Pollio — Historicus Latin. sub Constantio Chloro. Scripsit vitas Imperatorum a Philippis, usque ad Claudium et Quintilium fratrem; interim nobis nihil superest, praeter patrem Valeriani patris, filii, utriusque Gallieni, et 30. tyrannorum. Exactum eum… … Hofmann J. Lexicon universale
Trebellius Pollio — Die Historia Augusta (Kaisergeschichte; der Name ist nicht zeitgenössisch) ist eine auf Latein verfasste spätantike Sammlung von 30 Biographien römischer Kaiser bzw. Usurpatoren aus der Zeit von Hadrian bis Numerian/Carinus (117–284/85). Die… … Deutsch Wikipedia
Marcus Trebellius Maximus — was a Roman politician. He was consul in AD 56,[1] and in 61 served on a commission to revise the census list and tax assessments in Gaul, together with Quintus Volusius Saturninus and Titus Sextius Africanus. Saturninus and Africanus were rivals … Wikipedia
Требеллий Поллион — (Trebellius Pollio) один из шести писателей истории Августов (scriptores historiae Augustae; см.). Литературная деятельность Т. относится ко времени Диоклетиана: его соправителю Констанцию посвятил Т. свой труд, причем с помощью огромных натяжек… … Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона