-
1 ad - surgō (ass-)
ad - surgō (ass-) surrēxī, surrēctus, ere, to rise up, rise, stand up: adsurgite: querellis Haud iustis, V.: arbore fluctum Verberat adsurgens, rising to the oars, V.: adsurgentis dextrā Aeneae, towering, V.: quantus in clipeum adsurgat, against the (enemy's) shield, V.: ex morbo, i. e. recover, L.: alcui in curiam venienti, to rise (out of respect to): viro chorus omnis, V.: Tmolius adsurgit quibus, i. e. yields the palm, V.: decedi, appeti, adsurgi, i. e. to meet with signs of respect: cum adsurrectum ei non esset, L.—Poet.: turres, V.: septem in ulnas, seven ells high, V.: adsurgens fluctu Orion, V.: adsurgunt irae, V. -
2 aereus
aereus adj. [aes], of copper, of bronze: signa, L.: clipeus, Cu.: vectes, V.: clipeus, V.: puppis, i. e. with bronze beak, V.* * *Iaerea, aereum ADJmade of/bound with/armored with/of the color of copper/bronze/brass; of/produced in/existing in/flying in air, airborne/aerial; towering/airy; blueII -
3 arduus
arduus adj. [AL-, ARDH-], steep: ascensus, Cs.: via.—Poet., high, elevated, lofty: aether, O.: cervix equi: sese arduus infert, i. e. on his steed, V.: Arduus arma tenens, high in the air, V.— Fig., difficult, arduous, hard: nihil arduum sibi esse, Cs.: factu, L.: victoria, O.: virtutis via arduae, H.: arduum videtur, res gestas scribere, S.: res, hardships: rebus in arduis, H.* * *ardua -um, arduior -or -us, arduissimus -a -um ADJsteep, high, lofty, towering, tall; erect, rearing; uphill; arduous, difficult -
4 celsus
celsus adj. with comp. and sup. [P. of 2 cello], raised, elevated, lifted, towering, high, lofty: (deus homines) celsos et erectos constituit: in cornua cervus, O.: naves, V.: turres, H.: si celsior (ibis), O. — Fig., high, lofty, elevated, great: celsus et erectus et omnia parva ducens: celsissima sedes dignitatis. — Haughty, proud, high - spirited: iura ignorantem, erectum et celsum: celsi et spe feroces, L.: Ramnes, H.* * *celsa, celsum ADJhigh, lofty, tall; haughty; arrogant/proud; prominent, elevated; erect; noble -
5 ēminēns
ēminēns entis, adj. with comp. [P. of emineo], standing out, projecting, prominent, high, lofty: oculi: promunturia, Cs.: saxa, S.: genae leniter: trabes eminentiores, Cs.: per inaequaliter eminentia rupis, irregular spurs, L. — Fig., prominent, distinctive: species, quae nihil habeat eminentis. — Eminent, distinguished: eminentior eloquentia, Ta.: oratores, Ta. — Plur m. as subst: sinistra erga eminentīs interpretatio, Ta.* * *eminentis (gen.), eminentisor -or -us, eminentissimus -a -um ADJeminent/distingished/notable; lofty/towering; prominent/projecting; foreground -
6 excellēns
excellēns entis, adj. with comp. and sup. [P. of excello], towering, prominent, distinguished, superior, surpassing, excellent: animus ac virtus: vir virtute: inter tot unus: studium, Cs.: cycnus, of surpassing beauty, V.: nihil illo excellentius in vitiis, N.: excellentissima virtus, Cs.* * *excellentis (gen.), excellentior -or -us, excellentissimus -a -um ADJdistinguished, excellent -
7 mōns
mōns montis, m [2 MAN-], a mountain, mount, range of mountains: altitudine montium defendi: altissimi, Cs.: praeceps, S.: summus, mountain-top, Cs.: radices montis, foot, Cs.: iniquus, steep, O.—Prov.: Parturiunt montes, nascetur ridiculus mus, great cry and little wool, H. — A mountain, mass, heap: aquarum, V.: Fertur in abruptum mons, mass of rock, V.: mons in Tusculani monte, i. e. a lofty, splendid building near Tusculum: scrobibus concedere montīs, hillocks, V.: eversum fudit super agmina montem, load of stones, Iu.—Prov.: montīs auri polliceri, i. e. extravagant promises, T.: maria montīsque polliceri, S.* * *mountain; huge rock; towering heap -
8 prae-celsus
prae-celsus adj., lofty, towering: rupes, V. -
9 surgō
surgō surrēxī, and subrēxī (surrēxe, for surrēxisse, H.), —, ere, perf. [for subrigo; sub+rego], to rise, arise, get up, stand up: e lecto, T.: de sellā: ex subselliis: toro, O.: ab umbris ad lumina vitae, V.—Of a speaker, to rise, arise, take the floor: quid sit quod ego potissimum surrexerim: Surgit ad hos Aiax, O.—In the army, to break up, march: secundā vigiliā, Cu.— To rise, arise, leave one's bed, awaken: ante lucem: Cum die, O.: ad litīs novas, O.: praescripta ad munia, H.— To go up, rise, mount up, ascend: ad auras Aetherias, i. e. into life, V.: Iussit lapidosos surgere montes, O.: mare, O.: undae, V.: surgens in cornua cervus (i. e. ferens cornua ardua), towering, V.: sol, H.: ventus, V.: quae (aedes) proxima surgit ovili, stands, Iu.— To rise, spring up, grow up, be built: venerata Ceres culmo surgeret alto, H.: harundo, O.: Ascanius surgens, growing, V.—Fig., to rise, arise, occur: quae nunc animo sententia surgit? V.: discordia, V.: Ingenium suis velocius annis, O.: Sex mihi surgat opus numeris; in quinque residat, swell, O.— To rise to, rise against, attempt, attack: in Teucros, V.* * *surgere, surrexi, surrectus Vrise, lift; grow -
10 turrītus
-
11 aerius
aeria, aerium ADJof/produced in/existing in/flying in air, airborne/aerial; towering, airy; blue -
12 mons
mons, tis (archaic abl. montei, Enn. ap. Non. 222, 33; cf. Ann. v. 420 Vahl.), m. [etym. dub., perh. from the root min, whence also, emineo, mentum, minari; cf. minae; lit. a projecting body; hence], a mountain, mount.I.Lit.:II.montium altitudines,
Cic. N. D. 2, 39, 98:altissimi,
Caes. B. G. 3, 1:avii,
Hor. C. 1, 23, 2:inaccessi,
Plin. 6, 28, 32, § 144:lapidosi,
Ov. M. 1, 44.—Prov.:parturiunt montes, nascetur ridiculus mus, said where much is promised but little performed,
Hor. A. P. 139.—Transf.A.A mountain, i. e. a (heaped-up, towering) mass, a heap, quantity:B.argenti montes,
Plaut. Mil. 4, 2, 73:montes mali ardentes,
id. Merc. 3, 4, 32; id. Ep. 1, 1, 78:ita mali maeroris montem maxumum conspicatus sum,
id. Most. 2, 1, 6:mons in Tusculani monte,
i. e. a lofty, splendid building near Tusculum, Cic. Pis. 21, 48:aquae,
Verg. A. 1, 105:armorum,
Sil. 10, 549.—Of a wagon-load of stones:eversum fudit super agmina montem,
Juv. 3, 258; Stat. Th. 1, 145.—Prov.:montes auri polliceri,
to promise mountains of gold, to make great promises, Ter. Phorm. 1, 2, 18; so,maria montesque polliceri,
Sall. C. 23, 3:magnos montes promittere,
Pers. 3, 65.—A mountain-rock, rock in gen. ( poet.):C.fertur in abruptum magno mons improbus actu,
Verg. A. 12, 687:Graii,
Greek marble, Stat. Th. 1, 145.—Mountain-beasts, wild beasts (late poet.):consumant totos spectacula montes,
Claud. Cons. Mall. Theod. 310. -
13 subrigo
surgo and surrĭgo ( subr-): surrexi and subrexi, surrectum and subrectum, 3 ( perf. surregit, Paul. ex Fest. p. 296 Müll.;I.orig. forms: surrigit,
Verg. A. 4, 183; Sen. Q. N. 6, 4: surriguntur, id. Ira, 1, 1 med.: surrigebant, Hier. Vit. Hil. fin.:subrigens,
Plin. 9, 29, 47, § 88; 10, 29, 44, § 86: subrigere, id. 18, 35, 89, § 365. —Sync. forms: surrexti,
Mart. 5, 79, 1:surrexe,
Hor. S. 1, 9, 73), v. a. and n. [contr. from surrigo, from sub-rego].Act., to lift or raise up, to raise, erect, elevate (very rare;II.after the Aug. per., the original uncontracted forms were chiefly used in this sense, to distinguish it from the class. signif., II.): plaudite, valete: lumbos surgite atque extollite,
Plaut. Ep. 5, 2, 68:caput,
Sen. Herc. Fur. 329:omnes capitum hiatus ( = capita hiantia),
Stat. Th. 2, 27:surgit caput Apenninus,
Avien. Perieg. 484:tot surrigit aures,
Verg. A. 4, 183:terrae motus defert montes, surrigit plana, valles extuberat,
Sen. Q. N. 6, 4, 2:paulatim subrigens se,
Plin. 9, 29, 47, § 88:cristam,
id. 10, 29, 44, § 86:cornua,
Col. 7, 3, 3; cf.mid.: horrent et surriguntur capilli,
rise, stand erect, Sen. Ira, 1, 1, 4:hastae surrectā cuspide in terrā fixae,
Liv. 8, 8:mucrone surrecto,
id. 7, 10, 10:calcar equo,
Front. ad M. Caes. 2, 12:aures subrectae furentibus,
Plin. 11, 37, 50, § 137:turres subrectae,
Sen. Ep. 86, 4:surrecta moles,
Sil. 2, 599.—Neutr., to rise, arise, to get up, stand up (the predominant and class. signif. of the word; syn.: exsurgo, exorior).A.Lit.1.In gen.:b.a mensā surgunt saturi, poti,
Plaut. Ps. 1, 3, 62:a cenā,
Plin. Ep. 3, 5, 13:e lecto,
Ter. Ad. 4, 1, 4:e lectulo,
Cic. Off. 3, 31, 112:de sellā,
id. Verr. 2, 4, 65, § 147:ex subselliis,
id. Fl. 10, 22:solio,
Ov. M. 3, 273:humo,
id. ib. 2, 771; id. F. 6, 735:toro,
id. M. 9, 702:toris,
id. ib. 12, 579:ab umbris ad lumina vitae,
Verg. A. 7, 771.—Esp., of an orator: cur, cum tot summi oratores sedeant, ego potissimum surrexerim,
Cic. Rosc. Am. 1, 1:ad dicendum,
id. de Or. 2, 78, 316; Quint. 2, 6, 2:ad respondendum,
Cic. Clu. 18, 51:surgit ad hos Ajax,
Ov. M. 13, 2.— Absol.:nolo eum, qui dicturus est, sollicitum surgere,
Quint. 12, 5, 4:secundā vigiliā surgit,
breaks up the camp, marches, Curt. 5, 4, 23.—Of things, to rise, mount up, ascend (mostly poet.;2.syn. ascendo): surgat pius ignis ab arā,
Ov. P. 4, 9, 53:jussit subsidere valles... lapidosos surgere montes,
id. M. 1, 44:mons Rhipaeus,
Mel. 1, 19 fin.:Atlas,
id. 3, 10. —Of the sea: fretum,
Ov. M. 14, 711:mare,
id. ib. 15, 508:aequora,
Verg. A. 3, 196:undae,
id. ib. 6, 354:amoeni fontes,
Quint. 8, 3, 8:cacumina oleae in altum,
id. 8, 3, 10:fistula disparibus avenis,
Ov. M. 8, 192; cf. poet.:surgens in cornua cervus ( = ferens cornua ardua),
i. e. towering, Verg. A. 10, 725:umeri surgunt,
id. ib. 10, 476:lux Praecipitatur aquis et aquis nox surgit ab isdem,
Ov. M. 4, 92; id. F. 4, 629:sol,
Hor. S. 1, 9, 73:dies,
Verg. G. 3, 400:luna,
id. A. 6, 453:tenebrae,
Sen. Thyest. 822:austri,
Verg. A. 3, 481:ventus,
id. ib. 5, 777:quae (aedes) proxima surgit ovili,
stands, Juv. 6, 529.—In partic.a.To rise, arise, get up from bed, from sleep:b.ille multo ante lucem surrexit,
Cic. Inv. 2, 4, 14:ante lucem,
id. Att. 16, 13, a:cum die,
Ov. M. 13, 677:mane ad invisas rotas,
id. Am. 1, 13, 38:ad lites novas,
id. ib. 1, 13, 22:ad praescripta munia,
Hor. S. 2, 2, 81.—To rise in growth, to spring up, grow up; to rise in building, be built, etc. ( poet. and in post - Aug. prose):c. B.venerata Ceres culmo surgeret alto,
Hor. S. 2, 2, 124:nec potuere surgere messes,
Verg. G. 1, 161:harundo,
Ov. M. 13, 891:sementis,
Col. 2, 8, 5:surgens arx,
Verg. A. 1, 366; cf.:nunc aggere multo Surgit opus,
Luc. 2, 679:area cinere mixtisque pumicibus oppleta surrexerat,
Plin. Ep. 6, 16, 14:Ascanius surgens,
growing, Verg. A. 4, 274.—Trop., to rise, arise, occur, etc. ( poet. and in post-Aug. prose):2.multum supra prosam orationem surgit,
Quint. 10, 1, 81:quae nunc animo sententia surgit?
Verg. A. 1, 582:pugna aspera surgit,
id. ib. 9, 667:discordia,
id. ib. 12, 313:rumor,
Tac. H. 2, 42:honor,
Ov. F. 5, 228:ingenium suis velocius annis,
id. A. A. 1, 186:non ulla laborum nova mi facies surgit,
Verg. A. 6, 104.—Of the swell of a verse: sex mihi surgat opus numeris;in quinque residat (cf.: "in the hexameter rises the fountain's silvery column," Coleridge),
Ov. Am. 1, 1, 27. —With in or ad and acc., to rise to or against, to attempt, assume, attack, etc. ( poet. and late Lat.):in Teucros Aetolis surgit ab Arpis Tydides,
Verg. A. 10, 28: surrecturus in vires, si ipse quoque lacesseretur, Amm. 31, 3, 4:Procopius in res surrexerat novas,
id. 26, 5, 8:ad motum certaminum civilium avide surrecturus,
id. 21, 15, 1:ad insontium pericula surrexerunt,
id. 21, 13, 14; App. M. 7, p. 198, 3. -
14 surgo
surgo and surrĭgo ( subr-): surrexi and subrexi, surrectum and subrectum, 3 ( perf. surregit, Paul. ex Fest. p. 296 Müll.;I.orig. forms: surrigit,
Verg. A. 4, 183; Sen. Q. N. 6, 4: surriguntur, id. Ira, 1, 1 med.: surrigebant, Hier. Vit. Hil. fin.:subrigens,
Plin. 9, 29, 47, § 88; 10, 29, 44, § 86: subrigere, id. 18, 35, 89, § 365. —Sync. forms: surrexti,
Mart. 5, 79, 1:surrexe,
Hor. S. 1, 9, 73), v. a. and n. [contr. from surrigo, from sub-rego].Act., to lift or raise up, to raise, erect, elevate (very rare;II.after the Aug. per., the original uncontracted forms were chiefly used in this sense, to distinguish it from the class. signif., II.): plaudite, valete: lumbos surgite atque extollite,
Plaut. Ep. 5, 2, 68:caput,
Sen. Herc. Fur. 329:omnes capitum hiatus ( = capita hiantia),
Stat. Th. 2, 27:surgit caput Apenninus,
Avien. Perieg. 484:tot surrigit aures,
Verg. A. 4, 183:terrae motus defert montes, surrigit plana, valles extuberat,
Sen. Q. N. 6, 4, 2:paulatim subrigens se,
Plin. 9, 29, 47, § 88:cristam,
id. 10, 29, 44, § 86:cornua,
Col. 7, 3, 3; cf.mid.: horrent et surriguntur capilli,
rise, stand erect, Sen. Ira, 1, 1, 4:hastae surrectā cuspide in terrā fixae,
Liv. 8, 8:mucrone surrecto,
id. 7, 10, 10:calcar equo,
Front. ad M. Caes. 2, 12:aures subrectae furentibus,
Plin. 11, 37, 50, § 137:turres subrectae,
Sen. Ep. 86, 4:surrecta moles,
Sil. 2, 599.—Neutr., to rise, arise, to get up, stand up (the predominant and class. signif. of the word; syn.: exsurgo, exorior).A.Lit.1.In gen.:b.a mensā surgunt saturi, poti,
Plaut. Ps. 1, 3, 62:a cenā,
Plin. Ep. 3, 5, 13:e lecto,
Ter. Ad. 4, 1, 4:e lectulo,
Cic. Off. 3, 31, 112:de sellā,
id. Verr. 2, 4, 65, § 147:ex subselliis,
id. Fl. 10, 22:solio,
Ov. M. 3, 273:humo,
id. ib. 2, 771; id. F. 6, 735:toro,
id. M. 9, 702:toris,
id. ib. 12, 579:ab umbris ad lumina vitae,
Verg. A. 7, 771.—Esp., of an orator: cur, cum tot summi oratores sedeant, ego potissimum surrexerim,
Cic. Rosc. Am. 1, 1:ad dicendum,
id. de Or. 2, 78, 316; Quint. 2, 6, 2:ad respondendum,
Cic. Clu. 18, 51:surgit ad hos Ajax,
Ov. M. 13, 2.— Absol.:nolo eum, qui dicturus est, sollicitum surgere,
Quint. 12, 5, 4:secundā vigiliā surgit,
breaks up the camp, marches, Curt. 5, 4, 23.—Of things, to rise, mount up, ascend (mostly poet.;2.syn. ascendo): surgat pius ignis ab arā,
Ov. P. 4, 9, 53:jussit subsidere valles... lapidosos surgere montes,
id. M. 1, 44:mons Rhipaeus,
Mel. 1, 19 fin.:Atlas,
id. 3, 10. —Of the sea: fretum,
Ov. M. 14, 711:mare,
id. ib. 15, 508:aequora,
Verg. A. 3, 196:undae,
id. ib. 6, 354:amoeni fontes,
Quint. 8, 3, 8:cacumina oleae in altum,
id. 8, 3, 10:fistula disparibus avenis,
Ov. M. 8, 192; cf. poet.:surgens in cornua cervus ( = ferens cornua ardua),
i. e. towering, Verg. A. 10, 725:umeri surgunt,
id. ib. 10, 476:lux Praecipitatur aquis et aquis nox surgit ab isdem,
Ov. M. 4, 92; id. F. 4, 629:sol,
Hor. S. 1, 9, 73:dies,
Verg. G. 3, 400:luna,
id. A. 6, 453:tenebrae,
Sen. Thyest. 822:austri,
Verg. A. 3, 481:ventus,
id. ib. 5, 777:quae (aedes) proxima surgit ovili,
stands, Juv. 6, 529.—In partic.a.To rise, arise, get up from bed, from sleep:b.ille multo ante lucem surrexit,
Cic. Inv. 2, 4, 14:ante lucem,
id. Att. 16, 13, a:cum die,
Ov. M. 13, 677:mane ad invisas rotas,
id. Am. 1, 13, 38:ad lites novas,
id. ib. 1, 13, 22:ad praescripta munia,
Hor. S. 2, 2, 81.—To rise in growth, to spring up, grow up; to rise in building, be built, etc. ( poet. and in post - Aug. prose):c. B.venerata Ceres culmo surgeret alto,
Hor. S. 2, 2, 124:nec potuere surgere messes,
Verg. G. 1, 161:harundo,
Ov. M. 13, 891:sementis,
Col. 2, 8, 5:surgens arx,
Verg. A. 1, 366; cf.:nunc aggere multo Surgit opus,
Luc. 2, 679:area cinere mixtisque pumicibus oppleta surrexerat,
Plin. Ep. 6, 16, 14:Ascanius surgens,
growing, Verg. A. 4, 274.—Trop., to rise, arise, occur, etc. ( poet. and in post-Aug. prose):2.multum supra prosam orationem surgit,
Quint. 10, 1, 81:quae nunc animo sententia surgit?
Verg. A. 1, 582:pugna aspera surgit,
id. ib. 9, 667:discordia,
id. ib. 12, 313:rumor,
Tac. H. 2, 42:honor,
Ov. F. 5, 228:ingenium suis velocius annis,
id. A. A. 1, 186:non ulla laborum nova mi facies surgit,
Verg. A. 6, 104.—Of the swell of a verse: sex mihi surgat opus numeris;in quinque residat (cf.: "in the hexameter rises the fountain's silvery column," Coleridge),
Ov. Am. 1, 1, 27. —With in or ad and acc., to rise to or against, to attempt, assume, attack, etc. ( poet. and late Lat.):in Teucros Aetolis surgit ab Arpis Tydides,
Verg. A. 10, 28: surrecturus in vires, si ipse quoque lacesseretur, Amm. 31, 3, 4:Procopius in res surrexerat novas,
id. 26, 5, 8:ad motum certaminum civilium avide surrecturus,
id. 21, 15, 1:ad insontium pericula surrexerunt,
id. 21, 13, 14; App. M. 7, p. 198, 3. -
15 Turrita
turrītus, a, um, adj. [turris], set, furnished, or fortified with towers, towered, turreted, castled, castellated (mostly poet.).I.Lit.A.Moenia, Ov. Am. 3, 8, 47:B.muri,
id. P. 3, 4, 105:castella,
Luc. 6, 39:puppes,
Verg. A. 8, 693: elephanti, Auct. B. Afr. 30, 2; 41, 2; Plin. 8, 7, 7, § 22; cf.:inde boves Lucas turrito corpore tetros,
Lucr. 5, 1301;called turrita moles,
Sil. 9, 239; cf.turriger: tempora murali cinctus turrita coronā,
id. 13, 366.—Turrīta, ae, adj. f., tower-crowned, turreted, an epithet of Cybele (v. turriger, II.):II.dea,
Prop. 4 (5), 11, 52:Berecyntia mater,
Verg. A. 6, 785:mater,
Ov. M. 10, 696; cf. id. F. 4, 219 sq.; Sid. Carm. 5, 13.—Transf., tower-shaped, towering, high, lofly:scopuli,
Verg. A. 3, 536:corona,
i. e. a lofly head-dress, Luc. 2, 358:caput,
Prud. Psych. 183:vertex,
Hier. Ep. 130, 7. -
16 turritus
turrītus, a, um, adj. [turris], set, furnished, or fortified with towers, towered, turreted, castled, castellated (mostly poet.).I.Lit.A.Moenia, Ov. Am. 3, 8, 47:B.muri,
id. P. 3, 4, 105:castella,
Luc. 6, 39:puppes,
Verg. A. 8, 693: elephanti, Auct. B. Afr. 30, 2; 41, 2; Plin. 8, 7, 7, § 22; cf.:inde boves Lucas turrito corpore tetros,
Lucr. 5, 1301;called turrita moles,
Sil. 9, 239; cf.turriger: tempora murali cinctus turrita coronā,
id. 13, 366.—Turrīta, ae, adj. f., tower-crowned, turreted, an epithet of Cybele (v. turriger, II.):II.dea,
Prop. 4 (5), 11, 52:Berecyntia mater,
Verg. A. 6, 785:mater,
Ov. M. 10, 696; cf. id. F. 4, 219 sq.; Sid. Carm. 5, 13.—Transf., tower-shaped, towering, high, lofly:scopuli,
Verg. A. 3, 536:corona,
i. e. a lofly head-dress, Luc. 2, 358:caput,
Prud. Psych. 183:vertex,
Hier. Ep. 130, 7.
См. также в других словарях:
Towering — Tow er*ing, a. 1. Very high; elevated; rising aloft; as, a towering height. Pope. [1913 Webster] 2. Hence, extreme; violent; surpassing. [1913 Webster] A man agitated by a towering passion. Sir W. Scott. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
towering — [tou′ər iŋ] adj. 1. that towers; very high or tall 2. very great, intense, violent, etc. [a towering rage] … English World dictionary
towering — index prodigious (enormous), salient Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
towering — [adj] huge, excessive aerial, airy, colossal, elevated, extraordinary, extravagant, extreme, fantastic, gigantic, great, high, immoderate, imperial, imposing, impressive, inordinate, intense, lofty, magnificent, massive, mighty, monumental,… … New thesaurus
towering — toweringly, adv. /tow euhr ing/, adj. 1. very high or tall; lofty: a towering oak. 2. surpassing others; very great: a towering figure in American poetry. 3. rising to an extreme degree of violence or intensity: a towering rage. 4. beyond the… … Universalium
towering — [[t]ta͟ʊərɪŋ[/t]] 1) ADJ: ADJ n If you describe something such as a mountain or cliff as towering, you mean that it is very tall and therefore impressive. [LITERARY] ...towering cliffs of black granite which rise straight out of the sea. 2) ADJ:… … English dictionary
towering — adjective Date: 1592 1. impressively high or great ; imposing < towering pines > 2. reaching a high point of intensity ; overwhelming < a towering rage > 3. going beyond proper bounds ; excessive … New Collegiate Dictionary
towering — tow|er|ing [ˈtauərıŋ] adj [only before noun] 1.) very tall ▪ great towering cliffs 2.) much better than other people of the same kind = ↑outstanding ▪ a towering genius of his time 3.) in a towering rage very angry … Dictionary of contemporary English
towering — tow|er|ing [ taurıŋ ] adjective 1. ) much taller than surrounding people or things: towering snow covered mountains 2. ) MAINLY JOURNALISM extremely impressive, important, or successful: Picasso is a towering figure in the history of 20th century … Usage of the words and phrases in modern English
towering — adjective (only before noun) 1 very tall: great towering cliffs 2 much better than other people of the same kind; outstanding (1): a towering genius of his time 3 in a towering rage very angry … Longman dictionary of contemporary English
towering — UK [ˈtaʊərɪŋ] / US [ˈtaʊrɪŋ] adjective 1) much taller than surrounding people or things towering snow covered mountains 2) mainly journalism extremely impressive, important, or successful Picasso is a towering figure in the history of 20th… … English dictionary