-
1 torno
tornotorno ['torno]sostantivo Maskulinlevarsi di torno von hier verschwindenDizionario italiano-tedesco > torno
2 torno
torno, āvī, ātum, āre (τορνεύω), mit dem Drechseleisen runden, drechseln, I) eig. u. übtr.: a) eig.: sphaeram, Cic.: hastas, Plin.: tornata ungula, der runde Huf, Calp.: idque ita tornavit, ut nihil efficere posset rotundius, Cic. Tim. 6, 17. – b) übtr.: barbam, streichen, Hieron. epist. 50, 2. – II) bildl.: versus male tornati, schlecht gedrechselte, mißlungene, Hor. de art. poët. 441.
3 torno
torno, āvī, ātum, āre (τορνεύω), mit dem Drechseleisen runden, drechseln, I) eig. u. übtr.: a) eig.: sphaeram, Cic.: hastas, Plin.: tornata ungula, der runde Huf, Calp.: idque ita tornavit, ut nihil efficere posset rotundius, Cic. Tim. 6, 17. – b) übtr.: barbam, streichen, Hieron. epist. 50, 2. – II) bildl.: versus male tornati, schlecht gedrechselte, mißlungene, Hor. de art. poët. 441.4 torno
1. 'tɔrno m1) TECH Drehbank f2)3)2. 'tɔrno adven torno a… — um… herum
sustantivo masculino1. [de alfarero] Drehscheibe die————————en torno a locución preposicional1. [alrededor de]2. [aproximadamente]tornotorno ['torno]num1num (máquina) Drehbank femenino; (para madera) Drechslerbank femenino; (de alfarero) Drehscheibe femenino5 en torno a ese tema
en torno a ese temazu diesem Thema6 en torno a
en torno aum... herum7 pivotar en torno a un asunto
pivotar en torno a un asuntosich um ein Thema drehen8 in un salto vado e torno
in un salto vado e tornofamiliare ich bin sofort wieder zurückDizionario italiano-tedesco > in un salto vado e torno
9 levarsi di torno
levarsi di tornovon hier verschwindenDizionario italiano-tedesco > levarsi di torno
10 tornus
tornus, ī, m. (τόρνος), das Dreheisen, Drechseleisen, der Grabstichel, Meißel, I) eig., Vitr. u. Plin.: torno rasile buxum, Verg.: pocula, quibus torno facili superaddita vitis, Verg.: torno teritur vitrum, Plin. – II) bildl.: angusto versus includere torno, Prop. 2, 34, 43: hinc exornata figuris advolat excusso velox sententia torno, Auct. carm. in Pison. 96.
11 tornus
tornus, ī, m. (τόρνος), das Dreheisen, Drechseleisen, der Grabstichel, Meißel, I) eig., Vitr. u. Plin.: torno rasile buxum, Verg.: pocula, quibus torno facili superaddita vitis, Verg.: torno teritur vitrum, Plin. – II) bildl.: angusto versus includere torno, Prop. 2, 34, 43: hinc exornata figuris advolat excusso velox sententia torno, Auct. carm. in Pison. 96.12 axiculus [1]
1. axiculus, ī, m. (Demin. v. 1. axis), a) die kleine Achse od. Welle am Drehrade, Vitr. 10, 2, 1; 10, 9, 2. – b) eine Rolle, Vitr. 10, 3, 2: ex torno facti axiculi, Vitr. 10, 15, 4.
13 detorno
dē-torno, (āvī), ātum, āre, abdrechseln, I) eig.: anulos, Plin. 13, 62. – II) übtr., abdrechseln = abrunden, sententiam (vgl. ἀποτορνεύειν κύκλον), Gell. 9, 8, 4.
14 extorno
ex-torno, āre, drechselnd abdrehen, abdrechseln, velut si conum, quem turbinem vocant, quis diligenter extornet, Boëth. inst. mus. 1, 3. p. 190, 16 Fr.
15 rasillis
rāsillis, e (rado), glatt gemacht, glatt, bes. glatt = ohne erhabene Arbeit, foris, Catull.: calathi, Ov.: argentum, Vell.: palmes, alte Rebe (draco), Plin.: tradux, Plin.: torno r. buxum, glatt gedrechselter, Verg.: scopuli, glatte (= ohne Gewächse), Prud.: vestis, glatt geschorenes, Gloss. (s. Löwe Prodr. p. 361).
16 tero
tero, trīvī, trītum, ere (Stamm ter, tri, griech. τείρω), reiben, I) im allg.: A) eig.: 1) übh.: oculos, sich die Augen reiben, um Tränen herauszubringen, Ter.: dentes in stipite, Ov. (vgl. eos [dentes] inter se terendo stridorem edere, Plin.): lignum ligno, Plin.: sinapi ex aceto, Scrib.: calcem, jmds. Ferse streifen = ihn im Laufe einholen, Verg.: calamo labellum, die Lippe an der Flöte reiben = Flöte blasen, Verg.: bis frugibus area trita est, es ist zweimal Ernte gewesen, Ov. – 2) insbes.: a) reinigend, putzend reiben, glätten, blank machen, crura pumice, Ov.: oculos, Plaut. – b) mit dem Dreiheisen reiben = abdrehen, drechseln, aliud (vitrum) torno teritur, Plin.: radios rotis, Verg. – c) das Getreide tretend dreschen, austreten,frumentum, Varro: messes, Tibull.: milia frumenti, Hor. – d) eine Örtl. oft betreten, -besuchen, ianuam, Catull.: viam, Ov.: iter, Verg.: semitas humanis vestigiis tritas, Plin.: fenestra trita nocturnis dolis, Prop.: interiorem metam curru, nach der inneren Spitzsäule zufahren, bildl., nicht auschweifen, sich in Schranken halten, Ov.: nec iam clarissimorum virorum receptacula (Landhaüser) habitatore servo teruntur, werden nicht mehr von Sklaven als Insassen bewohnt, Plin. pan. 50, 3. – e) im obszönen Sinne = futuere, Plaut. capt. 888. Prop. 3, 11, 30. Petron. 87, 8. – B) übtr., in den Händen reiben = oft gebrau chen, -lesen, 1) eig.: catillus Euandri manibus tritus, Hor.: liber ubique teritur, Mart.: quod legeret tereretque viritim publicus usus, Hor. – 2) in der Rede oft gebrauchen, bekannt-, geläufig machen, verbum, Cic.: nomina consuetudo diuturna terit, Cic.: tritum vulgi sermone proverbium, Hieron. epist. 57, 12 u. 117, 1. – II) prägn.: A) reiben = reibend zermalmen, zerreiben, 1) eig.: piper, Petron.: alqd in mortario, Plin.: bacam, Verg.: teri in ventre (von der Speise), Cels.: papaver tritum, Ov.: vita trita, rotis, Ov. – 2) bildl., gleichs. mit Füßen treten, verletzen, maiestatem deorum, Claud. in Ruf. 1, 228. – B) reibend vermindern, abreiben, abnutzen, abtragen, 1) eig.: silices, Ov.: trita colla bovis, Ov.: collum tritum habet (v. Cicero), Sen. suas. 6, 12: ferrum, abstumpfen, Ov.: in purpura, quae teritur (sich abträgt), absumitur (sich abnutzt), Liv.: trita vestis, trita subucula (Ggstz. pexa tunica), Hor.: Partiz. subst., trīta, ōrum, n., abgetragene Kleider, Mart. 2, 58. – 2) übtr.: a) mürbe machen, aufreiben, se in opere longinquo, Liv.: plebem in armis, Liv.: in foro verisque litibus teil, Plin. ep. Vgl. Korte Plin. ep. 7, 5, 2. – b) eine Zeit zubringen, interea tempus, Cic.: diem sermone, Plaut.: otium conviviis comissationibusque inter se, Liv.: ibi triennium frustra, Sall. fr.: aetatem in his discendis rebus, Cic.: aevum ferro, Verg.: segne otium, Tac.: dies noctesque in continuis precibus, Arnob. – / Perf. terui (neben trivi), Apul. bei Charis. 248, 4. – Synk. Perf. tristi, Catull. 66, 30.
17 tornatilis
tornātilis, e (torno), gedrechselt, termini, Gromat. vet. 361, 4 u. 362, 19: crater, Ambros. in psalm. 118. serm. 17. no. 19. Vulg. cant. cant. 7, 2: vasa, Gloss. Sang. T 163: lectus, Gloss. in Sidon. p. 29, 10. – übtr., wie gedrechselt (= schön rund), manus, Vulg. cant. cant. 5, 14.
18 tornatim
tornātim, Adv. (torno), gedrechselt, Asper 1732 P. (aber Keil 552, 15 corneliatim als zweifelh.).
19 tornator
20 tornatura
СтраницыСм. также в других словарях:
torno — en torno. ‘Alrededor’: «Ella mira en torno como reconociendo el lugar» (Diosdado Trescientos [Esp. 1991]). Es locución adverbial y puede llevar un complemento precedido de a o, menos frecuentemente, de: «El público se arremolinaba en torno a dos… … Diccionario panhispánico de dudas
torno — / torno/ s.m. [der. di tornare ]. 1. [percorso circolare, solo in alcune espressioni] ● Espressioni: levare (o togliere) di torno ▶◀ [➨ togliere (1. a)]; levarsi (o togliersi) di torno … Enciclopedia Italiana
torno — (Del lat. tornus, y este del gr. τόρνος, giro, vuelta). 1. m. Máquina simple que consiste en un cilindro dispuesto para girar alrededor de su eje por la acción de palancas, cigüeñas o ruedas, y que ordinariamente actúa sobre la resistencia por… … Diccionario de la lengua española
Torno — steht für: Torno (Lombardei), eine Gemeinde in der Lombardei in Italien Torno (Portugal), eine Gemeinde in Portugal Tornø, eine dänische Insel Leippe Torno, eine Ortschaft der Stadt Lauta, Landkreis Kamenz, Sachsen Fritz Torno ((1881–1962),… … Deutsch Wikipedia
Torno — can be: *Torno (Lousada), parish of Lousada, Portugal. *Vilar do Torno e Alentém, parish of Lousada, Portugal. *Torno (Italy), an italian comune in the Province of Como … Wikipedia
torno — |ô| s. m. 1. Aparelho para lavrar madeira, metais ou marfim. 2. Chave de torneira. 3. Aparelho em que se sujeitam as peças que se querem limar ou polir. 4. Pua, prego de pau, cavilha. 5. Canudo com batoque ou rolha para fazer as vezes de torneira … Dicionário da Língua Portuguesa
Torno [1] — Torno (ital.), 1) der Umkreis, der Umlauf; 2) das drehbare Behältniß, in welchem die Kinder dem Findelhause übergeben werden … Pierer's Universal-Lexikon
Torno [2] — Torno, Ludwig, pseudonym für Ernst Friedrich Ludwig Robert … Pierer's Universal-Lexikon
Torno — Torno, ital, Umkreis, Umlauf; der sachartige Drehladen, in welchem die Kinder dem Findelhause abgeliefert werden … Herders Conversations-Lexikon
Torno — Este artículo se refiere a los tornos utilizados en la industria metalúrgica para el mecanizado de metales. Para otros tipos de tornos y para otras acepciones de esta palabra, véase Torno (desambiguación) Torno paralelo moderno. Se denomina torno … Wikipedia Español
Torno — (Del lat. tornus < gr. tornos.) ► sustantivo masculino 1 MECÁNICA Máquina provista de un cilindro que, al girar, va enrollando una cuerda a cuyo extremo se encuentra la carga o resistencia. 2 CARPINTERÍA Herramienta de carpintería y herrería,… … Enciclopedia Universal
Перевод: со всех языков на немецкий
с немецкого на все языки- С немецкого на:
- Все языки
- Со всех языков на:
- Все языки
- Албанский
- Английский
- Болгарский
- Галисийский
- Испанский
- Итальянский
- Латинский
- Немецкий
- Португальский
- Русский
- Словенский
- Французский
- Чешский