-
1 timidē
timidē adv. with comp. [timidus], fearfully, timidly: de se cogitare: de felicitate dicere: non timide pugnari, bravely, Cs.: res omnīs ministrat, hesitatingly, H.: timidius dicere: timidius agere, Cs.* * *timidius, timidissime ADVtimidly, fearfully, apprehensively, nervously; cautiously, with hesitation -
2 blandior
blandior ītus, īrī, dep. [blandus], to fawn, soothe, caress, fondle, coax: cessit tibi blandienti Cerberus, H.: modo blanditur, modo... Terret, O.: mihi per Pompeium: patri ut duceretur, etc., L.: votis suis, i. e. believes what he wishes, O.—To flatter, make flattering speeches, be complaisant: qui litigare se simulans blandiatur: pavidum blandita, timidly coaxing, O.: mihi: eis subtiliter: patruo suo, O.: ne nobis blandiar, i. e. to speak plainly, Iu. —Fig., to please, soothe, gratify: quam voluptas sensibus blandiatur. — To entice, allure, invite: ignoscere vitiis blandientibus, Ta.: suā blanditur populus umbrā, O.* * *blandiri, blanditus sum V DEPflatter, delude; fawn; coax, urge, behave/speak ingratiatingly; allure; please -
3 fugācius
fugācius adv. comp. [fugax], timidly, in readiness for flight: geritur bellum, L. -
4 obnoxiē
obnoxiē adv. [obnoxius], slavishly, timidly: sententias dicere, L. -
5 blandiens
blandĭor, ītus, 4, v. dep. [blandus].I.Prop., lit., to cling caressingly to one, to fawn upon, to flatter, soothe, caress, fondle, coax (class.).1.With dat.:2.matri interfectae infante miserabiliter blandiente,
Plin. 34, 8, 19, § 88.—With inter se, Plin. 10, 37, 52, § 109.—3.With ut and subj.:4.Hannibalem pueriliter blandientem patri ut duceretur in Hispaniam,
Liv. 21, 1, 4.—Absol.:II.cessit immanis tibi blandienti Janitor aulae Cerberus,
Hor. C. 3, 11, 15:tantusque in eo vigor, et dulcis quidam blandientis risus apparuit, ut, etc.,
Just. 1, 4, 12:et modo blanditur, modo... Terret,
Ov. M. 10, 416.—Transf.A. 1.With dat.:2.nostro ordini palam blandiuntur,
Plaut. Cist. 1, 1, 37:blandiri eis subtiliter a quibus est petendum,
Cic. de Or. 1, 20, 90:cur matri praeterea blanditur?
id. Fl. 37, 92:durae supplex blandire puellae,
Ov. A. A. 2, 527:sic (Venus) patruo blandita suo est,
id. M. 4, 532; 6, 440; 14, 705.—Absol.:3.quippe qui litigare se simulans blandiatur,
Cic. Lael. 26, 99:lingua juvet, mentemque tegat. Blandire, noceque,
Ov. Am. 1, 8, 103:in blandiendo (vox) lenis et summissa,
Quint. 11, 3, 63:pavidum blandita,
timidly coaxing, Ov. M. 9, 569: qui cum dolet blanditur, post tempus sapit, Publ. Syr. v. 506 Rib.—With per:4.de Commageno mirifice mihi et per se et per Pomponium blanditur Appius,
Cic. Q. Fr. 2, 10 (12), 2.—With abl.:B.torrenti ac meditatā cotidie oratione blandiens,
Plin. 26, 3, 7, § 12.—In partic.1.Blandiri sibi, etc., to flatter one ' s self with something, to fancy something, delude one ' s self:2.blandiuntur enim sibi, qui putant, etc.,
Dig. 26, 7, 3, § 2.—So often in Dig. et Codd.; cf.:ne nobis blandiar,
not to flatter ourselves, to tell the whole truth, Juv. 3, 126.—Pregn., to persuade or impel by flattery ( = blandiendo persuadeo or compello—very rare).a.With subj.:b.(ipsa voluptas) res per Veneris blanditur saecla propagent ( = sic blanditur ut propagent),
Lucr. 2, 173 Lachm.—With ab and ad:III.cum etiam saepe blandiatur gratia conviviorum a veris indiciis ad falsam probationem,
Vitr. 3 praef. —Trop.A.Of inanim. things as subjects, to flatter, please, be agreeable or favorable to; to allure by pleasure, to attract, entice, invite.1.With dat.:2.video quam suaviter voluptas sensibus nostris blandiatur,
Cic. Ac. 2, 45, 139:blandiebatur coeptis fortuna,
Tac. H. 2, 10. —Absol.:3.fortuna cum blanditur captatum venit, Publ. Syr. v. 167 Rib: blandiente inertiā,
Tac. H. 4, 4:ignoscere vitiis blandientibus,
id. Agr. 16; Suet. Ner. 20; Plin. 13, 9, 17, § 60.—With abl.: opportuna suā blanditur populus umbrā, Ov M. 10, 555.—B.Of things as objects:A. B.cur ego non votis blandiar ipse meis?
i. e. believe what I wish, Ov. Am. 2, 11, 54:nisi tamen auribus nostris bibliopolae blandiuntur,
tickle with flattery, Plin. Ep. 1, 2, 6.—Hence, -
6 blandior
blandĭor, ītus, 4, v. dep. [blandus].I.Prop., lit., to cling caressingly to one, to fawn upon, to flatter, soothe, caress, fondle, coax (class.).1.With dat.:2.matri interfectae infante miserabiliter blandiente,
Plin. 34, 8, 19, § 88.—With inter se, Plin. 10, 37, 52, § 109.—3.With ut and subj.:4.Hannibalem pueriliter blandientem patri ut duceretur in Hispaniam,
Liv. 21, 1, 4.—Absol.:II.cessit immanis tibi blandienti Janitor aulae Cerberus,
Hor. C. 3, 11, 15:tantusque in eo vigor, et dulcis quidam blandientis risus apparuit, ut, etc.,
Just. 1, 4, 12:et modo blanditur, modo... Terret,
Ov. M. 10, 416.—Transf.A. 1.With dat.:2.nostro ordini palam blandiuntur,
Plaut. Cist. 1, 1, 37:blandiri eis subtiliter a quibus est petendum,
Cic. de Or. 1, 20, 90:cur matri praeterea blanditur?
id. Fl. 37, 92:durae supplex blandire puellae,
Ov. A. A. 2, 527:sic (Venus) patruo blandita suo est,
id. M. 4, 532; 6, 440; 14, 705.—Absol.:3.quippe qui litigare se simulans blandiatur,
Cic. Lael. 26, 99:lingua juvet, mentemque tegat. Blandire, noceque,
Ov. Am. 1, 8, 103:in blandiendo (vox) lenis et summissa,
Quint. 11, 3, 63:pavidum blandita,
timidly coaxing, Ov. M. 9, 569: qui cum dolet blanditur, post tempus sapit, Publ. Syr. v. 506 Rib.—With per:4.de Commageno mirifice mihi et per se et per Pomponium blanditur Appius,
Cic. Q. Fr. 2, 10 (12), 2.—With abl.:B.torrenti ac meditatā cotidie oratione blandiens,
Plin. 26, 3, 7, § 12.—In partic.1.Blandiri sibi, etc., to flatter one ' s self with something, to fancy something, delude one ' s self:2.blandiuntur enim sibi, qui putant, etc.,
Dig. 26, 7, 3, § 2.—So often in Dig. et Codd.; cf.:ne nobis blandiar,
not to flatter ourselves, to tell the whole truth, Juv. 3, 126.—Pregn., to persuade or impel by flattery ( = blandiendo persuadeo or compello—very rare).a.With subj.:b.(ipsa voluptas) res per Veneris blanditur saecla propagent ( = sic blanditur ut propagent),
Lucr. 2, 173 Lachm.—With ab and ad:III.cum etiam saepe blandiatur gratia conviviorum a veris indiciis ad falsam probationem,
Vitr. 3 praef. —Trop.A.Of inanim. things as subjects, to flatter, please, be agreeable or favorable to; to allure by pleasure, to attract, entice, invite.1.With dat.:2.video quam suaviter voluptas sensibus nostris blandiatur,
Cic. Ac. 2, 45, 139:blandiebatur coeptis fortuna,
Tac. H. 2, 10. —Absol.:3.fortuna cum blanditur captatum venit, Publ. Syr. v. 167 Rib: blandiente inertiā,
Tac. H. 4, 4:ignoscere vitiis blandientibus,
id. Agr. 16; Suet. Ner. 20; Plin. 13, 9, 17, § 60.—With abl.: opportuna suā blanditur populus umbrā, Ov M. 10, 555.—B.Of things as objects:A. B.cur ego non votis blandiar ipse meis?
i. e. believe what I wish, Ov. Am. 2, 11, 54:nisi tamen auribus nostris bibliopolae blandiuntur,
tickle with flattery, Plin. Ep. 1, 2, 6.—Hence, -
7 formidolosus
formīdŭlōsus ( formīdŏlōsus, v. Corss. Ausspr. 2, 145), a, um, adj. [2. formido], full of fear, fearful.I.Act., producing fear, dreadful, terrible, terrific (class.):II.nimis formidulosum facinus praedicas,
Plaut. Am. 5, 1, 65:loca tetra, inculta, foeda, formidulosa,
Sall. C. 55, 13:hunc locum consessumque vestrum, quem illi horribilem A. Cluentio ac formidulosum fore putaverunt,
Cic. Clu. 3, 7:ferae,
Hor. Epod. 5, 55:seu me Scorpius aspicit Formidolosus,
id. C. 2, 17, 18:herbae formidolosae dictu, non esu modo,
Plaut. Ps. 3, 2, 35:facinus,
id. Am. 5, 1, 65:dubia et formidulosa tempora,
Cic. Verr. 2, 5, 1, § 1:formidulosissimum bellum,
id. Pis. 24, 58; id. de Imp. Pomp. 21, 62:in vulgus,
Tac. A. 1, 76.—Pass., experiencing fear, afraid, timid, timorous (rare;* 1. * 2.not in Cic.): mancipia esse oportet neque formidolosa neque animosa,
Varr. R. R. 1, 17, 3:num formidolosus, obsecro, es?
Ter. Eun. 4, 6, 18 sq.:(boyes) ad ingredienda flumina aut pontes formidolosi,
Col. 6, 2, 14:equus,
Sen. Clem. 17.— Comp.:exercitum formidolosiorem hostium credere,
Tac. A. 1, 62.—Hence, adv.: formīdŭlōse. -
8 formidulose
formīdŭlōsus ( formīdŏlōsus, v. Corss. Ausspr. 2, 145), a, um, adj. [2. formido], full of fear, fearful.I.Act., producing fear, dreadful, terrible, terrific (class.):II.nimis formidulosum facinus praedicas,
Plaut. Am. 5, 1, 65:loca tetra, inculta, foeda, formidulosa,
Sall. C. 55, 13:hunc locum consessumque vestrum, quem illi horribilem A. Cluentio ac formidulosum fore putaverunt,
Cic. Clu. 3, 7:ferae,
Hor. Epod. 5, 55:seu me Scorpius aspicit Formidolosus,
id. C. 2, 17, 18:herbae formidolosae dictu, non esu modo,
Plaut. Ps. 3, 2, 35:facinus,
id. Am. 5, 1, 65:dubia et formidulosa tempora,
Cic. Verr. 2, 5, 1, § 1:formidulosissimum bellum,
id. Pis. 24, 58; id. de Imp. Pomp. 21, 62:in vulgus,
Tac. A. 1, 76.—Pass., experiencing fear, afraid, timid, timorous (rare;* 1. * 2.not in Cic.): mancipia esse oportet neque formidolosa neque animosa,
Varr. R. R. 1, 17, 3:num formidolosus, obsecro, es?
Ter. Eun. 4, 6, 18 sq.:(boyes) ad ingredienda flumina aut pontes formidolosi,
Col. 6, 2, 14:equus,
Sen. Clem. 17.— Comp.:exercitum formidolosiorem hostium credere,
Tac. A. 1, 62.—Hence, adv.: formīdŭlōse. -
9 formidulosus
formīdŭlōsus ( formīdŏlōsus, v. Corss. Ausspr. 2, 145), a, um, adj. [2. formido], full of fear, fearful.I.Act., producing fear, dreadful, terrible, terrific (class.):II.nimis formidulosum facinus praedicas,
Plaut. Am. 5, 1, 65:loca tetra, inculta, foeda, formidulosa,
Sall. C. 55, 13:hunc locum consessumque vestrum, quem illi horribilem A. Cluentio ac formidulosum fore putaverunt,
Cic. Clu. 3, 7:ferae,
Hor. Epod. 5, 55:seu me Scorpius aspicit Formidolosus,
id. C. 2, 17, 18:herbae formidolosae dictu, non esu modo,
Plaut. Ps. 3, 2, 35:facinus,
id. Am. 5, 1, 65:dubia et formidulosa tempora,
Cic. Verr. 2, 5, 1, § 1:formidulosissimum bellum,
id. Pis. 24, 58; id. de Imp. Pomp. 21, 62:in vulgus,
Tac. A. 1, 76.—Pass., experiencing fear, afraid, timid, timorous (rare;* 1. * 2.not in Cic.): mancipia esse oportet neque formidolosa neque animosa,
Varr. R. R. 1, 17, 3:num formidolosus, obsecro, es?
Ter. Eun. 4, 6, 18 sq.:(boyes) ad ingredienda flumina aut pontes formidolosi,
Col. 6, 2, 14:equus,
Sen. Clem. 17.— Comp.:exercitum formidolosiorem hostium credere,
Tac. A. 1, 62.—Hence, adv.: formīdŭlōse. -
10 obnoxiosus
obnoxĭōsus, a, um, adj. [obnoxius] (ante-class.).I.Subject, submissive, obedient:* II.alicui,
Plaut. Trin. 4, 3, 31.—Hurtful, injurious, dangerous: res, Enn. ap. Gell. 7, 17, 10 (Trag. v. 341 Vahl.).—Hence, adv.: obnoxĭōsē, abjectly, timidly.— Comp., obnoxiosius, Plaut. Ep. 5, 2, 30. -
11 obnoxius
ob-noxĭus, a, um, adj.I.Lit.A.Subject, liable to punishment, obnoxious to punishment, punishable: obnoxius poenae obligatus ob delictum, Paul. ex Fest. p. 191 Müll.:B. 1.ego tibi me obnoxium esse fateor culpae compotem,
Plaut. Truc. 4, 3, 61; Dig. 48, 15, 1:ego lege Aquiliā obnoxius sum,
ib. 11, 3, 14.—With dat.:2.animus neque delicto neque lubidini obnoxius,
not addicted to vice or to sensual pleasures, Sall. C. 52, 21:communi culpae,
Ov. A. A. 1, 395:facto,
Tib. 3, 4, 15.—With gen.:II.obnoxios criminum, digno supplicio subjectos, sepulturae tradi non vetamus,
for, on account of, Cod. Just. 3, 44, 11.—Transf., in gen.A.Subject, submissive, obedient, complying:B.dum illos obnoxios fidosque sibi faceret,
Sall. C. 14, 6:obnoxium atque subjectum esse alicui,
Liv. 7, 30, 2; 6, 28, 7; 23, 12, 9; 37, 53, 4; 42, 46, 3; Flor. 4, 4, 2. —Obliged, under obligation, beholden, indebted, responsible, answerable:C.uxori obnoxius sum,
Ter. Hec. 3, 1, 22:totam Graeciam beneficio libertatis obnoxiam Romanis esse,
Liv. 35, 31:fratris radiis obnoxia Luna,
Verg. G. 1, 396:facies nullis obnoxia gemmis,
not indebted to any jewels, Prop. 1, 2, 21:tantum in eo obnoxius est, si quid ipse dolo fecerit,
Gai. Inst. 3, 207.—Exposed to a person, humbled before one:D.ne obnoxius filio sim et servo,
Plaut. Bacch. 5, 2, 80.—Submissive, abject, servile, slavish, mean-spirited, timid, cowardly, etc.:2.non quibus ego essem obnoxius,
Plaut. Mil. 3, 1, 150:summissaeque manus, faciesque obnoxia mansit,
Ov. M. 5, 235:si aut superbus, aut obnoxius videar,
Liv. 23, 12:pax,
servile, dishonorable, id. 9, 10.—Subject, liable, exposed, obnoxious to any thing; with dat., ad, or in and acc.(α).With dat.:(β).infidis consiliis obnoxius,
Tac. H. 3, 55:insidiis,
id. A. 14, 40:infelici fecunditate fortunae,
exposed, id. ib. 2, 75:aemulationi, odio, privatis affectionibus,
id. ib. 3, 58:morbo,
Plin. 17, 24, 37, § 221:contumeliis,
Suet. Tib. 63:bello,
Ov. P. 1, 8, 73:plerique Crasso ex negotiis privatis obnoxii,
Sall. C. 48, 5:urbs artis itineribus (sc. incendiis),
Tac. A. 15, 38.—With ad: terra solida ad tales casus obnoxia, exposed to such accidents (viz. earthquakes), Plin. 2, 82, 84, § 197.—(γ). 3.In gen., exposed or liable to injury, danger, or misfortune, weak, infirm, frail:b.in hoc obnoxio domicilio animus liber habitat,
Sen. Ep. 65, 21:supplex et obnoxius,
Cic. ad Brut. 1, 17, 6:corpora,
sickly, weakly, Plin. 31, 6, 32, § 60:flos,
which soon falls off, soon suffers injury, frail, delicate, id. 14, 2, 4, § 27.—Obnoxium est, it is hazardous, dangerous, Tac. Or. 10.— Comp.:A. B.obnoxior (al. noxior),
Sen. Clem. 1, 13.—Hence, adv.: obnoxĭē (only in Plaut. and Liv.).Submissively, slavishly, timidly:sententias dicere,
Liv. 3, 39, 1. -
12 timidule
tĭmĭdŭlē, adv. dim. [timidus], somewhat timidly:reptare per balneas,
App. M. 4, p. 146, 16. -
13 timidus
tĭmĭdus, a, um, adj. [timeo], fearful, afraid, faint-hearted, cowardly, timid (opp. audax; cf.: pavidus, trepidus, iners, ignavus): timido metu refugere, Enn. ap. Cic. de Or. 3, 58, 218; id. ap. Fin. 5, 11, 31 (Trag. v. 46 Vahl.); cf.:(β).nimium me timidum fuisse confiteor,
Cic. Sest. 16, 36:se timidum atque ignavum judicari,
id. Fam. 11, 18, 1:timidus ac tremens,
id. Pis. 30, 74:imbelles timidique,
id. Off. 1, 24, 83:timidus imperitusque,
id. Caecin. 7, 18:timidus in labore militari,
id. Fam. 1, 17, 1:non timidus ad mortem,
id. Fin. 2, 20, 63 et saep.:timidus animus, humilis, demissus fractusque,
id. Off. 3, 32, 115:spes,
Ov. H. 16, 375:amor,
id. ib. 18 (19), 172:fides,
id. M. 9, 792:manus,
id. Tr. 2, 228:tergum,
Hor. C. 3, 2, 16:navis,
Ov. F. 1, 4:timido cursu Fugit,
id. M. 1, 525:preces,
id. Tr. 5, 8, 28:pro cauto timidus accipitur,
Sen. Ep. 45, 7:in bello fortis, in foro timidus,
id. ib. 120, 9.— In a good sense = cautus, cautious:mater timidi non solet flere,
Nep. Thras. 2, 3.— Comp.:adversis mediocribus timidiores,
Hirt. B. G. 8, 13:nihil timidius columbā,
Varr. R. R. 3, 7, 3:timidiora mandata videbantur, quam, etc.,
Cic. Fam. 11, 18, 1. — Sup.:timidissime Phineu,
Ov. M. 5, 224:turba, columbae,
id. A. A. 1, 117.—With inf. ( poet.):(γ).Codrus pro patriā non timidus mori,
Hor. C. 3, 19, 2:non timidus pro patriā perire,
id. ib. 4, 9, 52:agitare aprum,
Sil. 16, 575.—With gen. ( poet. and in postAug. prose):timidus procellae,
Hor. A. P. 28; so,deorum,
Ov. M. 5, 100: animalia timida lucis, that shun the light, i. e. remote from the light, dark, Sen. Vit. Beat. 20, 6:timidum doloris ac mortis,
Lact. 3, 26. — Hence, adv.: tĭmĭdē, fearfully, timidly:timide (opp. fidenter),
Cic. Div. 2, 31, 67:timide aliquid facere,
id. Tusc. 2, 23, 55:dicere,
id. Planc. 10, 24:timide vel potius verecunde,
id. Fin. 5, 2, 6; id. Quint. 16, 51; id. Sull. 29, 80; Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 3; Caes. B. G. 3, 25; id. B. C. 1, 19; Hor. A. P. 171; Ov. M. 1, 746; Plin. Ep. 1, 8, 2; Sen. Hippol. 393.— Comp.:timidius dicere,
Cic. Caecin. 27, 77:cum omnia trepidantius timidiusque ageret,
Caes. B. C. 1, 19.— Sup.:quod timidissime dicendum est,
Quint. 11, 1, 77.
См. также в других словарях:
timidly — adv. Timidly is used with these verbs: ↑ask, ↑knock … Collocations dictionary
timidly — timid ► ADJECTIVE (timider, timidest) ▪ lacking in courage or confidence. DERIVATIVES timidity noun timidly adverb timidness noun. ORIGIN Latin timidus, from timere to fear … English terms dictionary
Timidly — Timid Tim id, a. [L. timidus, fr. timere to fear; cf. Skr. tam to become breathless, to become stupefief: cf. F. timide.] Wanting courage to meet danger; easily frightened; timorous; not bold; fearful; shy. [1913 Webster] Poor is the triumph o er … The Collaborative International Dictionary of English
timidly — adverb see timid … New Collegiate Dictionary
timidly — See timidity. * * * … Universalium
timidly — adverb In a timid manner … Wiktionary
timidly — adv. shyly, bashfully; fearfully … English contemporary dictionary
timidly — tim·id·ly … English syllables
timidly — See: timid … English dictionary
timidly — adverb in a shy or timid or bashful manner (Freq. 2) he smiled shyly • Syn: ↑shyly, ↑bashfully • Derived from adjective: ↑bashful (for: ↑bashfully), ↑ … Useful english dictionary
timid — [[t]tɪ̱mɪd[/t]] 1) ADJ GRADED Timid people are shy, nervous, and have no courage or confidence in themselves. A timid child, Isabella had learned obedience at an early age. Ant: confident Derived words: timidity [[t]tɪmɪ̱dɪti[/t]] N UNCOUNT She… … English dictionary