-
1 tímar, tímaskeiî
-
2 sögulegt tímabil, tímar
-
3 TÍMI
* * *m.1) time; eptir tíma liðinn, after a little time; í þann tíma, at that time; fyrstan tíma, er ek var hér, the first time that I was here;2) time, fit time (þeim þótti t. til at ganga á fund konungs); á hœfiligum tíma, in due time; í tíma, betimes;3) good luck, prosperity (gangi þér allt til tírs ok tíma).* * *a, m. [A. S. tîma; Engl. time; Dan. time; it is strange that Ulf. uses no word analogous either to ‘tíð’ or ‘tími’]:—time; langr tími, Fms. vi. 92; eptir tíma liðinn, after a little time, Bs. i. 857; eigi langan tíma upp frá þessu, Fs. 61; í þann tíma, at that time, Eg. 15, Stj. 50; í þenna tíma, at the time, then, Fms. x. 27, Sd. 138; einn tíma, once, a time, H. E. i. 516; tvá tíma, twice, Fms. xi. 159; um tíma, for a time, Mar.; hann sat þar um tíma, Ann. 1363; í annan tíma, the second time, again, Stj. 50, Fb. i. 145, 211; þriðja tíma, the third time, D. N. i. 263; fyrstan tíma er ek var hér, the first time that I was here, Fb. i. 512: gramm., Skálda 159, 175; a time, season, allir ársins tímar, Stj. 148.2. time, fit time (= Gr. καιρός); er þeim þótti tími til at ganga á fund konungs, Eg. 28; þeir héldu vörð á nær tími mundi vera at hitta konung, 421; eigi hittu þér nú í tíma til, Fms. vii. 197; ú-tími, the wrong time; í ótíma, too late; ákveðinn tími, a fixed time, Grett. 161; á hæfiligum tíma, in due time, Fms. vi. 133; í tíma, betimes, Karl. 12; hón fór at mólka kýr eptir tíma, Grett. 80 new Ed.II. metaph. a good time, prosperity; en sá tími fylgði ferð þeirra, at …, Edda 152 (pref.); gefi Guð ykkr góðan tíma, Stj. 426; hann skyldi þar vel kominn ok með tíma á þenna enn nýja bólstað, Ld. 98; halda tíma sínum öllum, Al. 59; gangi þér allt til tírs ok tíma, Fb. i. 566; en upp frá þessu gékk Eyjólfi hvárki (til) tírs né tíma, E. had henceforth bad times, Bs. i. 286; meðan ríki stóð með beztum tíma ok siðum, Sks. 526; með betra tíma, with better times, Al. 100.COMPDS: tímadagr, tímahald, tímaland, tímalauss, tímaleysi, tímaliga, tímaligr, tímasamliga, tímaskipti. -
4 yrkr
См. также в других словарях:
Timar — Timar: Land granted by the Ottoman Sultans between the fourteenth and sixteenth centuries, with an annual value of less than 20 000 akces. The revenues produced on this land acted as compensation for military service. A Timar holder was known as… … Wikipedia
timar — ● timar nom masculin (mot turc) Dans l Empire ottoman, fief militaire d importance secondaire. ⇒TIMAR, subst. masc. HIST. TURQUE. Fief militaire d importance secondaire dans l empire ottoman, accordé par un grand seigneur à un vassal à condition… … Encyclopédie Universelle
Timár — Administration … Wikipédia en Français
timar — Se conjuga como: amar Infinitivo: Gerundio: Participio: timar timando timado Indicativo presente imperfecto pretérito futuro condicional yo tú él, ella, Ud. nosotros vosotros ellos, ellas, Uds. timo timas tima timamos timáis timan timaba… … Wordreference Spanish Conjugations Dictionary
timar — tìmār m <G timára> DEFINICIJA 1. pov. posjed dobiven kao nadarbina vezana uz osobu i zasluge u Osmanskom Carstvu; u načelu se nije mogao naslijediti 2. reg. a. njegovanje, čišćenje i uredno hranjenje konja b. nastojanje oko čega; briga,… … Hrvatski jezični portal
Timar — Timar, vor Zeiten ein größeres od. kleineres Lehen, das der Sultan in einem eroberten Lande einem Türken gab, wofür dieser zu Pferde in den Krieg ziehen mußte; der Sohn eines solchen Belehnten (Timarli) war nicht unmittelbarer Erbe, sondern mußte … Herders Conversations-Lexikon
tìmār — m 〈G timára〉 1. {{001f}}pov. posjed dobiven kao nadarbina vezana uz osobu i zasluge u Osmanskom Carstvu; u načelu se nije mogao naslijediti 2. {{001f}}reg. a. {{001f}}njegovanje, čišćenje i uredno hranjenje konja b. {{001f}}nastojanje oko čega;… … Veliki rječnik hrvatskoga jezika
timar — verbo transitivo 1. Quitar (una persona) [una cosa] a [otra persona] con engaño: Me han timado la cartera en el mercado. 2. Engañar ( … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
timar — 1. tr. Quitar o hurtar con engaño. 2. Engañar a alguien con promesas o esperanzas. 3. prnl. coloq. Dicho de los enamorados: Entenderse con la mirada, hacerse guiños … Diccionario de la lengua española
Tímar — No debe confundirse con Güímar (Santa Cruz de Tenerife). Tímar … Wikipedia Español
timar — TIMÁR1, timari, s.m. (reg.) Tăbăcar. – Din magh. timár. Trimis de ana zecheru, 13.09.2007. Sursa: DEX 98 TIMÁR2, timaruri, s.n. (Mai ales la pl.) Denumire dată, în evul mediu, în Imperiul Otoman, loturilor de pământ conferite, temporar,… … Dicționar Român
