-
1 thynnus
-
2 thynnus
-
3 amias
-
4 Antipolis
Antipolis, is, Akk. im, f. (Ἀντίπολις), Stadt der Massilier im narbonensischen Gallien, berühmt durch die hier bereitete, von Feinschmeckern hochgeschätzte Muria (vom dort gefangenen Fisch thynnus, Plin. 31, 94), j. Antibes, Mela 2, 5, 3 (2. § 76). Tac. hist. 2, 15. – Dav. Antipolitānus, a, um, aus Antipolis, antipolitanisch, thynni A. (s. vorher). Mart. 4, 89, 5 u.a.
-
5 pelamys
pēlamys, ydis, f. (πηλαμύς), der Thunfisch, wenn er noch kein Jahr alt ist (älter heißt er thynnus), noch jetzt in Marseille pelamyde gen., Varro sat. Men. 403. Plin. 9, 48 u. 32, 150. Iuven. 7, 120.
-
6 salio [1]
1. salio (arch. sallio), iī, ītus, īre (sal), salzen, pernas, Cato fr. u. Varro: pisces, Cels.: thynnus salitus, Colum.: [si] salliturus istaec est, mittam salem, Nov. com. 117: cetera salierunt, Vulg. Tob. 6, 6: v. Pers., sale salitus, mit Salz abgerieben, Vulg. Ezech. 16, 4. – Nbf. sallo, ere, Varro fr. u.a. bei Diom. 375, 20 sqq. Varro LL. 5, 110. Sall. hist. fr. 3, 6 (7): salsurus, Mumm. fr. bei Prisc. 10, 57.
-
7 thunnus
thunnus, ī, m., s. thynnus.
-
8 thynnarius
thynnārius, a, um (thynnus), zum Thunfische gehörig, Thunfisch-, piscatio, Ulp. dig. 8, 4, 13 pr.
-
9 tunnus
tunnus, ī, m., s. thynnus.
-
10 amias
-
11 Antipolis
Antipolis, is, Akk. im, f. (Ἀντίπολις), Stadt der Massilier im narbonensischen Gallien, berühmt durch die hier bereitete, von Feinschmeckern hochgeschätzte Muria (vom dort gefangenen Fisch thynnus, Plin. 31, 94), j. Antibes, Mela 2, 5, 3 (2. § 76). Tac. hist. 2, 15. – Dav. Antipolitānus, a, um, aus Antipolis, antipolitanisch, thynni A. (s. vorher). Mart. 4, 89, 5 u.a.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Antipolis
-
12 pelamys
pēlamys, ydis, f. (πηλαμύς), der Thunfisch, wenn er noch kein Jahr alt ist (älter heißt er thynnus), noch jetzt in Marseille pelamyde gen., Varro sat. Men. 403. Plin. 9, 48 u. 32, 150. Iuven. 7, 120. -
13 salio
1. salio (arch. sallio), iī, ītus, īre (sal), salzen, pernas, Cato fr. u. Varro: pisces, Cels.: thynnus salitus, Colum.: [si] salliturus istaec est, mittam salem, Nov. com. 117: cetera salierunt, Vulg. Tob. 6, 6: v. Pers., sale salitus, mit Salz abgerieben, Vulg. Ezech. 16, 4. – Nbf. sallo, ere, Varro fr. u.a. bei Diom. 375, 20 sqq. Varro LL. 5, 110. Sall. hist. fr. 3, 6 (7): salsurus, Mumm. fr. bei Prisc. 10, 57.————————2. salio, saluī (sehr selten saliī), saltum, īre (ἅλλομαι = σάλjομαι), I) intr. springen, hüpfen, A) eig., v. leb. Wesen: saliendo sese exercere, Plaut.: s. de muro, Liv.: super vallum, Liv.: in aquas, Ov.: unctos per utres, Verg.: per praecipitia et praerupta, Liv. – v. Tieren, aves ambulant quaedam, saliunt aliae, Plin.: per flammas, Ov.: in gurgite, v. Fröschen, Ov.: caprae ferae, quae saliunt e saxo pedes sexagenos, Cato orig. 2, fr. 16. – B) übtr., v. Lebl.: a) übh.: salit grando, Verg.: sal od. mica (salis) saliens, das Opfersalz, das (als günstige Vorbedeutung) in das Feuer geworfen, in die Höhe springt, farre pio et saliente sale, Tibull.: farre pio et saliente micā, Hor.: in ovo gutta ea salit palpitatque, Plin.: cor lienosum, opinor, habeo, iamdudum salit (pocht, klopft), Plaut.: ut cor ei saliat, daß ihm das Herz im Leibe lacht, Plaut.: cor tibi rite salit? bleibt dein Herz im richtigen Takte? schlägt dein H. ruhig? Pers.: pectora trepido salientia motu, Ov.: supercilium salit, zuckt, Plaut.: u. so (v. Gliederzucken) si membrum aliquod salierit, Augustin.: dum eis membrorum quaecumque partes salierint, Isid. – poet., e terra exorta repente arbusta salirent, Lucr. – b) v. Flüssigkeiten, springen, rinnen, rieseln, α) v. Wasser, locus, ubi aqua saliat, Varro: personae, e quarum rostris aqua salire solet, Ulp. dig.: dulcis aquae saliens rivus, Verg.: ebenso————aqua saliens, ein rieselndes W., Bachwasser (Ggstz. puteus, fons), Plin. ep. – u. v. Springbrunnen, in peristylio saliente aquā, Suet.: salientes aquae, Springbrunnen, Frontin. aqu.: dass. subst., salientes, ium, m. (sc. fontes), Cic. u.a.: bini s., publici s., Frontin. aqu. – β) v. Wein, ut in culleum de dolio vinum salire possit, Cato r. r. 154. – II) tr. bespringen, bedecken, von der Begattung der Tiere, verres incipit salire, Varro: asinus equilam (equulam) salit, Varro fr.: equus matrem saliret, Varro, v. Pfauen, Gänsen, treten, Varro: Passiv, saliri, Varro: laeta salitur ovis, Ov. – ⇒ Das regelm. Perf. ist salui, s. Prisc. 10, 51. Serv. Verg. Aen. 3, 416: salii steht Stat. silv. 1, 2, 210; Theb. 9, 132. Claud. III. cons. Hon. praef. 3. Augustin. de doctr. Christ. 2, 20. § 31. Isid. orig. 8, 9, 29 (auch Verg. georg. 2, 384 cod. Rom. u. cod. Med. saliere, wo die Ausgg. saluere): salibit (d.i. salivit), Itala (Cant.) Ioann. 21, 7. -
14 thunnus
thunnus, ī, m., s. thynnus. -
15 thynnarius
thynnārius, a, um (thynnus), zum Thunfische gehörig, Thunfisch-, piscatio, Ulp. dig. 8, 4, 13 pr.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > thynnarius
-
16 tunnus
tunnus, ī, m., s. thynnus.
См. также в других словарях:
THYNNUS — a θύειν, ruere cum impetu, quod tum maxime facit, cum oestrô agitatur, adeo ut etiam in naves insiliat. Gesner. Huius piscis fetus ςκοδρύλη, ac fit ex ovo, quod Thznnus in ponto peperit> Byzantii vocant αὐξίδα, quasi dicas auxumam, quia cito… … Hofmann J. Lexicon universale
Thynnus — Thynnus, 1) s. Dolchwespen f) cc); 2) s. Thunfisch … Pierer's Universal-Lexikon
Thynnus — Thynnus, der Thunfisch … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Thynnus — Thynnus, s. Thunfisch … Kleines Konversations-Lexikon
Thunnus thynnus — Thon rouge du Nord Thunnus thynnus … Wikipédia en Français
Thunnus thynnus thynnus — Thunnus thynnus Thon rouge du Nord … Wikipédia en Français
Thunnus thynnus — Thon rouge du Nord … Wikipédia en Français
Thunnus thynnus thynnus — Thunnus thynnus thynnus … Wikipedia Español
Thunnus thynnus — Atún rojo del Atlántico … Wikipedia Español
Thunnus thynnus — Roter Thun Roter Thun (Thunnus thynnus) Systematik Ordnung: Barschartige (Perciformes) Unterordnung … Deutsch Wikipedia
Albacora thynnus — Tunny Tun ny (t[u^]n n[y^]), n.; pl. {Tunnies}. [L. thunnus, thynnus, Gr. qy nnos, qy^nos: cf. It. tonno, F. & Pr. thon.] (Zo[ o]l.) The chiefly British equivalent of {tuna}; any one of several species of large oceanic fishes belonging to the… … The Collaborative International Dictionary of English