-
1 auspex
[st1]1 [-] auspex, ĭcis, m. [avis + specio]: - [abcl][b]a - celui qui prédit l'avenir d'après le vol ou le chant des oiseaux, augure, devin. - [abcl]b - témoin (à un mariage). - [abcl]c - au fig. chef, guide, protecteur.[/b] - auspex legis, Cic. Att. 2, 7: protecteur de la loi. - auspice Musā, Hor. Ep. 1, 3, 13: sous la protection des Muses. - auspice Teucro, Hor. C. 1.7.27: sous les auspices de Teucer. [st1]2 [-] auspex, ĭcis, adj. m. f.: de bon augure, heureux, favorable.* * *[st1]1 [-] auspex, ĭcis, m. [avis + specio]: - [abcl][b]a - celui qui prédit l'avenir d'après le vol ou le chant des oiseaux, augure, devin. - [abcl]b - témoin (à un mariage). - [abcl]c - au fig. chef, guide, protecteur.[/b] - auspex legis, Cic. Att. 2, 7: protecteur de la loi. - auspice Musā, Hor. Ep. 1, 3, 13: sous la protection des Muses. - auspice Teucro, Hor. C. 1.7.27: sous les auspices de Teucer. [st1]2 [-] auspex, ĭcis, adj. m. f.: de bon augure, heureux, favorable.* * *Auspex, auspicis, pen corr. m. g. Qui prae erat nuptiis celebrandis. Qui avoit la principale conduicte.\Musa auspice, Id est duce. Hor. Par la guide et conduicte de, etc. -
2 principium
princĭpĭum, ĭi, n. [princeps] [st1]1 [-] commencement. - nec principium nec finem habere, Cic. CM 78: n'avoir ni commencement ni fin. - principiō, Cic. Off. 1, 11: en premier lieu, tout d'abord. - a principio, Cic. Br. 157: dès le début, en commençant. - principio ut aetas ex ephebis exiit, Plaut. Merc. 1, 1, 40: dès que l'âge me fit quitter le rang des éphèbes. - principia ducere ab aliquo: tirer son origine de qqn. --- Cic. Vatin. 6, 14. - hoc principium est movendi, Cic. Rep. 6, 25, 27: telle est l'origine du mouvement. - prov. obsta principiis, Ov. R. A. 91: combats le mal à son origine (cf. ce n'est que le premier pas qui coûte). - principia Carmanorum, Amm. 23, 6, 74: les frontières de la Carmanie. [st1]2 [-] [en part.] début d'un ouvrage, entrée en matière d'un discours, exorde. - Cic. Br. 210 ; de Or. 2, 81; 2, 315, etc.; Plin. Ep. 2, 5, 12. [st1]3 [-] ce qui commence. - Faucia curia fuit principium, Liv. 9, 38, 15: la curie Faucia commença, vota la première. [st1]4 [-] fondement, origine. - principium urbis, Cic. Off. 1, 54: origine d'une ville. - principia, ōrum, n.: les éléments, les principes. - principia rerum, Cic. 2. 117: les éléments dont tout est formé. - principia naturae, Cic. Off. 1, 50: penchants naturels, impulsions naturelles. --- cf. Cic. Fin. 3, 17. - principia juris, Cic. Leg. 1, 18: les principes fondamentaux du droit. [st1]5 [-] [milit.] - principia, ōrum: première ligne, front d'une armée. - cf. Ter. Eun. 781, 7; Sall. J. 50, 2; 2. 65, 2. - principia, ōrum: quartier général dans le camp. - cf. Liv. 28, 24, 10; Nep. Eum. 7, 2 ; Tac. H. 3, 13. - principia, ōrum: officiers d'état-major. --- Frontin. Str. 2, 5, 30.* * *princĭpĭum, ĭi, n. [princeps] [st1]1 [-] commencement. - nec principium nec finem habere, Cic. CM 78: n'avoir ni commencement ni fin. - principiō, Cic. Off. 1, 11: en premier lieu, tout d'abord. - a principio, Cic. Br. 157: dès le début, en commençant. - principio ut aetas ex ephebis exiit, Plaut. Merc. 1, 1, 40: dès que l'âge me fit quitter le rang des éphèbes. - principia ducere ab aliquo: tirer son origine de qqn. --- Cic. Vatin. 6, 14. - hoc principium est movendi, Cic. Rep. 6, 25, 27: telle est l'origine du mouvement. - prov. obsta principiis, Ov. R. A. 91: combats le mal à son origine (cf. ce n'est que le premier pas qui coûte). - principia Carmanorum, Amm. 23, 6, 74: les frontières de la Carmanie. [st1]2 [-] [en part.] début d'un ouvrage, entrée en matière d'un discours, exorde. - Cic. Br. 210 ; de Or. 2, 81; 2, 315, etc.; Plin. Ep. 2, 5, 12. [st1]3 [-] ce qui commence. - Faucia curia fuit principium, Liv. 9, 38, 15: la curie Faucia commença, vota la première. [st1]4 [-] fondement, origine. - principium urbis, Cic. Off. 1, 54: origine d'une ville. - principia, ōrum, n.: les éléments, les principes. - principia rerum, Cic. 2. 117: les éléments dont tout est formé. - principia naturae, Cic. Off. 1, 50: penchants naturels, impulsions naturelles. --- cf. Cic. Fin. 3, 17. - principia juris, Cic. Leg. 1, 18: les principes fondamentaux du droit. [st1]5 [-] [milit.] - principia, ōrum: première ligne, front d'une armée. - cf. Ter. Eun. 781, 7; Sall. J. 50, 2; 2. 65, 2. - principia, ōrum: quartier général dans le camp. - cf. Liv. 28, 24, 10; Nep. Eum. 7, 2 ; Tac. H. 3, 13. - principia, ōrum: officiers d'état-major. --- Frontin. Str. 2, 5, 30.* * *Principium, principii. Terent. Commencement, Principe.\Capessere principium alicuius facinoris. Tacit. Entreprendre le commencement.\Ducenda sunt omnium rerum magnarum principia a diis immortalibus. Cic. Il fault commencer par, etc.\Ducere principium a sanguine Teucri. Ouid. Estre de la race de Teucer.\Principia, principiorum, plu. nu. Colum. Une bende de gents de guerre anciennement des plus robustes, comme de l'aage de trente à trentecinq ans.\Vellem te a principio audisse. Cic. Dés, ou Depuis le commencement.
См. также в других словарях:
Teucer [1] — Teucer, s. Teukros … Pierer's Universal-Lexikon
Teucer [2] — Teucer (Amathusia T., Morpho T.), einer der größten südamerikanischen Tagfalter … Pierer's Universal-Lexikon
Teucer — Teucer, griech. Heros, s. Teukros … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Teucer — This article is about Teucer, son of King Telamon of Salamis, for Teucer, son of Scamander and Idaea, see King Teucer. In Greek mythology Teucer, also Teucrus or Teucris (Greek: Τεῦκρος, Teukros ), was the son of King Telamon of Salamis and his… … Wikipedia
TEUCER — I. TEUCER Babylonius, de Decanis scripsit, memoratus Salmasio ad Solin. p. 654. Vide supra de hac voce. II. TEUCER Crustarius, apud Plin. l. 33. c. 12. Habuit et Teucer Crustarius famam. Subitoque ars haec ita exolevit, ut solâ iam vetustate… … Hofmann J. Lexicon universale
Teucer — Teukros oder Teucer war im griechischen Mythos: Sohn des Flussgottes Skamandros und der Nymphe Idäa. Er war der erste König von Troas, daher der Name Teukrer für Trojaner; Sohn des Telamon und der Hesione aus Salamis. Er war Halbbruder des Aias… … Deutsch Wikipedia
TEUCER OF CYZICUS° — (c. 100–50 B.C.E.), Greek author. He wrote historical works on various subjects, including a Jewish history, as reported by Suidas. None of his works survive … Encyclopedia of Judaism
Teucer (Asteroid) — Asteroid (2797) Teucer Eigenschaften des Orbits Orbittyp Jupiter Trojaner (L4) Große Halbachse 5,1057 AE Exzentrizität 0,0879 … Deutsch Wikipedia
Teucer — Teucros fils de Télamon Pour les articles homonymes, voir Teucros. Archer achéen du fronton ouest du temple … Wikipédia en Français
Teucer — /ˈtjusə/ (say tyoohsuh) noun Greek Legend 1. the first king of Troy. 2. a noted archer, son of Telamon …
Caligo teucer — Caligo teucer … Wikipédia en Français