Перевод: с польского на украинский

с украинского на польский

termin

  • 1 termin

     ч
     1. термін; termin filozoficzny, naukowy, prawny: філософський, науковий, юридичний термін;
     2. строк, термін; termin płatności: термін платежу

    Praktyczny słownik polsko-ukraiński > termin

  • 2 termin

    [термін]
    m
    1) термін, строк ( czas)
    2) термін ( nazwa); термінологія ( terminologia)

    Słownik polsko-ukraiński > termin

  • 3 Objaśnienia skrótów

     авіа. — авіація - lotnictwo
     авто. — автомобільний термін - termin samochodowy
     анат. — анатомія - anatomia
     археол. — археологія - archeologia
     архіт. — архітектура - architektura
     астр. — астрологія - astrologia
     біол.—біологія - biologia
     бот. — ботаніка - botanika
     будів. — будівництво - budownictwo
     вет. — ветеринарія - weterynaria
     війс. — військова справа - wojskowość
     вульг. — вульгарне слово - wulgarny
     геогр. — географія - geografia
     геод. — геодезія - geodezja
     геол. — геологія - geologia
     гірн. — гірництво - górnictwo
     грам. — граматика - gramatyka
     див. — дивись - patrz
     екон. — економіка - ekonomia
     елект. — електротехніка- elektrotechnika
     ж — жіночий рід - rodzaj żeński
     зал. — залізничний термін - kolejnictwo
     заст.—застаріле слово - wyraz przestarzały
     здр.—здрібнілий - zdrobniały
     зменш. — зменшений - zdrobniały
     зневаж. — зневажливе слово, вираз - wyraz pogardliwy
     зоол.—зоологія - zoologia
     інформ. — інформатика - informatyka
     істор. — історія - historia
     карт.—термін гри у карти - wyrażenie karciane - Умовні скорочення
     кіно. — кінематографія - filmowy
     книжн. — книжне слово, вираз - książkowy
     кул. — кулінарія - termin kulinarny
     лінгв. — лінгвістика - lingwistyka
     лісн. — лісівництво - leśnictwo
     літер. — літературознавство - literaturoznawstwo
     матем. — математика - matematyka
     мед. — медицина - medycyna
     мист. — мистецтво - sztuka
     мін. — мінералогія - mineralogia
     міф. — міфологія - mitologia
     мн. — множина - liczba mnoga
     мовоз. — мовознавство - językoznawstwo
     мор. — морська справа - termin morski
     муз. — музика - muzyka
     невід. — невідмінюване - nieodmienny
     нуміз. — нумізматика - numizmatyka
     палеон. — палеонтологія - paleontologia
     пед. — педагогіка - pedagogika
     перен. — переносне значення - przenośnie
     пестл. — пестливий - pieszczotliwy
     полігр. — поліграфія - poligrafia
     політ. — політологія - politologia
     прийм. — прийменник - przyimek
     прис. — присудок - orzeczenie
     присл. — прислівник - przysłówek
     прост. — просторічний - pospolity
     псих. — психологія - psychologia
     рer.—регіоналізм - regionalizm
     реліг.—релігія - religia
     рідк. — рідко вживаний - rzadko używany
     розм. — розмовне слово - wyraz potoczny
     с. — середній рід - rodzaj nijaki
     фіз. — фізика - fizyka
     с.гос. — сільське господарство - rolnictwo
     фізіол. — фізіологія - fizjologia
     спец. — спеціальний термін - termin specjalistyczny
     філол. — філологія - filologia
     філос. — філософія - filozofia
     сполуч. — сполучник - spójnik
     фото. — фотографія - fotografia
     спорт. — спортивний термін - termin sportowy
     фраз. — фразеологізм - frazeologizm
     хім. — хімія - chemia
     театр. — театральний термін - termin teatralny
     ч. —чоловічий рід - rodzaj męski
     церк. — церковний термін - kościelny termin
     текст. — текстильний термін - włókiennictwo
     техн. — техніка - technika
     шах. — шаховий термін - szachowy termin
     фарм. — фармація - farmacja
     юрид. — юридичний термін — prawo

    Praktyczny słownik polsko-ukraiński > Objaśnienia skrótów

  • 4 prolongować

    [прольонговачь]
    v.ndk

    prolongować termin — продовжувати термін, пролонгувати

    Słownik polsko-ukraiński > prolongować

  • 5 ważny

    [важни]
    adj
    1) важний, істотний, важливий

    Słownik polsko-ukraiński > ważny

См. также в других словарях:

  • termin — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. terminnie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} okres, czas wyznaczony na wykonanie danej czynności, na dopełnienie jakichś warunków; data wyznaczająca kres czegoś, granicę,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • termin — tèrmīn m <G termína> DEFINICIJA 1. znanstveni ili stručni izraz ili ime za određeni pojam; točno određeni i kodificirani izraz [stručni termin; tehnički termin]; naziv, nazivak 2. a. određeno ili dogovoreno vrijeme kad se što ima obaviti [u …   Hrvatski jezični portal

  • Termin — Sm std. (13. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus l. terminus festgelegter (Grenz )Punkt, Grenze, Grenzlinie, Endpunkt . Verb: terminieren.    Ebenso nndl. termijn, nfrz. terme, nschw. termin, nnorw. termin; determinieren. ✎ Schirmer, A. (1911), 190;… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • Termin — »festgesetzter Zeitpunkt; Liefer , Zahlungs , Gerichtsverhandlungstag«: Das in Texten des hochd. Sprachbereichs seit dem Ende des 13. Jh.s bezeugte Wort (mhd. termin) geht über gleichbed. mlat. terminus auf lat. terminus »Grenzzeichen, Grenzstein …   Das Herkunftswörterbuch

  • Termin — [Aufbauwortschatz (Rating 1500 3200)] Auch: • Vereinbarung • Verabredung Bsp.: • Er konnte die Verabredung nicht einhalten. • Sheila musste früher von der Arbeit gehen, weil sie einen Termin beim Zahnarzt hatte. • Ein Zahnarzttermin ist wichtig …   Deutsch Wörterbuch

  • Termin — (v. lat. Terminus, 1) ein gewisser Zeitraum, innerhalb dessen ein rechtliches Geschäft den Rechten gemäß vorgenommen werden muß, so v.w. Frist, Dilation (s.d.); 2) (Tagfahrt, Diät, Dingemahl, genächter Tag, wo dergleichen durch Commissarien aus… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Termīn — (v. lat. terminus, »Grenze«, Tagfahrt), Zeitpunkt, an dem eine bestimmte Handlung, namentlich eine Rechtshandlung, vorgenommen werden muß, im Gegensatz zur Frist, binnen der dies zu geschehen hat. Die Festsetzung (Terminsbestimmung) erfolgt bald… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Termin — Termīn (lat.), bestimmte Zeit, zu welcher etwas zu geschehen hat, Frist (s.d.); anberaumter Gerichtstag. (S. auch Terminus.) …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Termin — Termin, lat. dtsch., gerichtliche Frist; terminus a quo, lat., der Zeitpunkt, von welchem an; terminus ad quem, der Zeitpunkt, zu welchem man rechnet …   Herders Conversations-Lexikon

  • tèrmīn — m 〈G termína〉 1. {{001f}}znanstveni ili stručni izraz ili ime za određeni pojam; točno određeni i kodificirani izraz [stručni ∼; tehnički ∼]; naziv, nazivak 2. {{001f}}a. {{001f}}određeno ili dogovoreno vrijeme kad se što ima obaviti; rok [u tom… …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • termin — TÉRMIN s.m. v. termen. Trimis de LauraGellner, 25.03.2008. Sursa: DN …   Dicționar Român

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»