-
101 plenus
plēnus, a, um [ pleo ]1)а) полный, наполненный ( poculum Pt)p. alicujus rei и aliquā re C etc. — полный чего-лб) вздувшийся ( amnis QC); заполненный, исписанный ( cera O)plena luna V, Cs, etc. — полнолуние, полная луна2) надутыйplenis velis navigare C или ire Pt — плыть (идти) на всех парусах3) преисполненный (laetitiā, spei Cs)4) толстый, полный, плотный (homo C, CC; corpus H)5) сильный, мощный, полнозвучный ( vox C)pleno gradu Sl, L — ускоренным шагом6) беременная (venter, femina O; sus C)7) удовлетворённый ( minimo O); пресытившийся ( amator H)p. inimicorum C — имеющий много врагов9) состоятельный, богатый ( homo C); хорошо снабжённый, имеющий большие продовольственные запасы ( urbs C); богато уставленный ( mensa V)10) содержательный, обстоятельный ( oratio C)11) многолюдный ( convivium Su); посещаемый многими ( domus alicujus T)12) законченный, полный ( annus C)13) загружённый, целиком занятый, поглощённый ( negotiis C)15) большой, значительный ( pecunia C)16) несокращённый, полногласный ( verbum C)verba plena O etc. — многословие17) полный, совершенный ( concordia O)ad plenum V, PM — до конца, вполне, совершенно -
102 priorsum
-
103 saetiger
I gera, gerum [ saeta + gero ]1) покрытый щетиной, щетинистый (sus V, O)2) ворсистый ( vestis Eccl)II saetiger, gerī m. поэт.вепрь, кабан O, M -
104 suarius
I suārius, a, um [ sus ]negotiator s. PM — свиноторговецII suārius, ī m.свинопас PM; свиноторговец Symm -
105 subulcus
ī m. [ sus ]свинопас Cato, Vr, Col, M -
106 subus
(тж. sū-) dat. /abl. pl. к sus -
107 succidia
succīdia, ae f. [ sus + caedo ]1) часть свиной туши, окорок Vrsuccidias humanas facere Cato ap. AG — устраивать резню2) перен. хозяйственный резерв, подсобный доход ( hortum agricolae succidiam alteram appellant C) -
108 sucerda
ae f. [ sus ]свиной навоз LM -
109 sucula
-
110 suculus
ī m. [ sus ]поросёнок CJ -
111 sueris
Vr gen. sg. к sus -
112 sui
I suī, ōrum m. [ suus ]свои (т. е. родственники, близкие; друзья, спутники, тж. сограждане, приверженцы, солдаты и т. п.) (non solum alieni, sed etiam sui C)Caesar suos a proelio continebat Cs — Цезарь удерживал своих солдат от сраженияII suī gen. sg. и pl. (nom. нет, dat. sĭbi, acc. и abl. sē и sēsē)se inflexere Cs — сгибаться, гнутьсяdat. ethicus quid sibi vult? L etc. — что (это) значит? или что ему, собственно, угодно?a Caesare invitor, sibi ut sim legatus C — Цезарь приглашает меня стать его легатомinter se C etc. — друг друга, между собойIII suī dat. sg. к sus -
113 suile
suīle, is n. [ sus ]свиной хлев Vr, Col -
114 suillus
-
115 suminatus
-
116 suovetaurilia
suovetaurīlia, ium n. [ sus + ovis + taurus ]жертвоприношение свиньи, овцы и быка (при очистительных обрядах) Cato, Vr, L etc. -
117 trimus
trīmus, a, um [ tres + hiems ]трёхлетний, трёх лет от роду (filia Pl; equa H; arbor Pl; sus Pt) -
118 "Свинья учит Минерву"
т. е. невежда поучает сведущегоЛатинско-русский словарь крылатых слов и выражений > "Свинья учит Минерву"
-
119 aeger
aeger, gra, grum (viell. verwandt mit dem lettischen īgt, verdrießlich, mürrisch sein), unwohl, I) physisch unwohl, unpäßlich, krank, leidend, angegriffen, erschöpft (Ggstz. sanus), a) v. leb. Wesen, deren Körper usw.: α) v. den Pers. selbst: Tiro, Cic.: mulier, Ter.: sus, Verg. u. Col.: aegrum simulare, sich krank stellen, Liv. u. (alqm) aegrum simulare, vorgeben, jmd. sei krank, Aur. Vict. – graviter aeger, Cic., nimis aeger, Gell.: homines aegri gravi morbo, Cic.: gravi et periculoso morbo aeger, Liv.: gravi corporis morbo aeger, Tac.: diutinis morbis aegra corpora, Liv.: aeger pulmonibus, Lucil. fr.: aeger vulneribus, Nep., ex vulnere, Cic. – aeger corpore, Curt. (vgl. unten no. II): aeger pedibus, Sall. u. Gell.: aeger oculis ex verna intemperie, Liv.: longā navigatione aeger, Tac. – später m. Genet. od. Acc., aegra corporis, saucia animi, Apul. met. 4, 33: cuius morbi aeger esset, Val. Max. 5, 7. ext. 1: manum aeger, Tac. hist. 4, 81: pedes graviter aeger, Gell. 19, 10, 1. – subst., aeger, grī, m., der Kranke, Cic. (verb. aegri ac debiles, Lact.): u. aegra, ae, f., die Kranke, Ter. – β) v. Körper u. seinen Teilen: corpus, Cic.: corpora, Verg. u. Liv.: sinisterius brachium, Suet.: genua, Verg.: oculi, Gell.: lumina, Sen.: pars, partes, Cels.: stomachus, Hor.: dens, Mart.: quibus aeger est pulmo, Lungenkranke, Macr. – u. so vom als Körper gedachten Staate, pars rei publicae, krank = zerrüttet, Cic.: civitas, Liv.: res, Liv.: aegra vulnere Ausonia, Sil. – γ) v. körperl. Zuständen od. Tätigkeiten, leidend, valetudo, Cic. u. Gell. – u. beschwerlich, lästig, anhelitus, Verg.: balatus, Ov.: victoria, Aur. Vict.: cataplasmatum usus aeger atque difficilis aegrotanti videtur, Cael. Aur. acut. 3, 4, 38. – b) v. Gewächsen, seges, Verg.: arbor, vites, Pallad. – c) v.a. Ggstdn.: res (Ggstz. sana), Sen. de ira 1, 17, 2: moles aegra, zerrüttet, verfallen, Stat. Theb. 10, 868: quid in toto terrarum orbe validum, quid aegrum (faul, zerrüttet) fuerit, Tac. hist. 1, 4: movere et quatere quicquid usquam aegrum (Schadhaftes) foret, Tac. hist. 2, 86. – II) geistig unwohl, u. zwar von jeder Art leidenschaftlicher Aufregung, v. Liebe, Hoffnung, Furcht, Sorge, Trauer, krank, krankhaft, leidend, angegriffen, eingenommen, beklommen, verstimmt, tief gebeugt, kummerbeladen, verdrießlich, unzufrieden, mißvergnügt, bekümmert, geängstigt, a) v. Pers.u. deren Geist, Gemüt, mortalibus aegris, Lucr. 6, 1: aegra amans, Verg.: capellas protenus aeger ago, Verg.: Psyche aegerrima, Apul. met. 6, 13: aegra municipia, schwierige (den Gehorsam versagende), Tac. Agr. 32. – animus, Enn. fr. u. Sall.: animi, Liv.: cor, Enn. fr. u. Ov.: anima, mens, Ov.: pectora, Val. Flacc. – m. ab u. Abl., ab animo aeger fui, Plaut. Epid. 129. – m. bl. Abl., aegra animo, Enn. tr. 288 (213): animo magis quam corpore aeger, Liv. 21, 52, 3: minus aeger animo quam corpore, Plin. ep. 9, 22, 3: bes. m. Abl. causae, aeger ingentibus curis, Verg. Aen. 1, 208: amore, Liv. 30, 11, 3: morā, Tac. hist. 1, 31: visis, Sil. 170: animus aeger avaritiā, Sall. Iug. 29, 1: anima aegra cruciatibus, Ov. met. 9, 179: subitis bonis aegra, Sil. 7, 726: aegra periclis pectora, Sil. 15, 135: aegra laetis invidia, Stat. Theb. 1, 126. – m. Genet., aeger animi, Liv. 1, 58, 9; 2, 36, 4; 30, 15, 9. Curt. 4, 3 (13), 11. Tac. hist. 3, 58. Sil. 8, 108: m. Genet. causae, aeger consilii, Sall. hist. fr. 4, 73 (76). Stat. Theb. 11, 141: aegra sanitatis, Laev. bei Prisc. 6, 95: timoris aeger, Sil. 3, 72: delicti, Sil. 13, 52: morae, Lucan. 7, 240: rerum temere motarum, Flor. 3, 17, 9: foedi in se commissi, Augustin. de civ. dei 1, 19. – b) v. geistigen, gemütlichen od. den Geist, das Gemüt erregenden Zuständen, teils = peinlich, schmerzlich, schmerzvoll, kummervoll, verdrießlich, luctus, Lucr. u. Ov.: amor, mors, Verg.: senectus, Ov.: aegris oculis introspicere alqd, mit neidischen Augen, Tac.: numquam quicquam meo animo fuit aegrius, quam etc., Plaut. Amph. 910: u. neutr. Sing. subst., plus aegri ex hoc abitu viri quam ex adventu voluptatis cepi, Plaut. Amph. 641: sed cui nihil accidit aegri, Lucr. 5, 173. – teils = schwach, dah. auch wankend, schwankend, fides, Sil. 2, 392: spes, Sil. 9, 543. Claud. nupt. Hon. et Mar. 14. – / Komp. Neutr. aegrius, Plaut. Amph. 910. Lucr. 4, 465: Superl. aegerrimus, Sil. 8, 166. Gell. 16, 16, 1. Apul. met. 6, 13. Not. Tir. 82, 58.
-
120 aio
āio, Verb. defect. (vgl. griech. ἦ, er sprach, ημί, ich spreche, altind. āha, er sprach), I) ja sagen, bejahen, behaupten (Ggstz. negare), vel ai vel nega, Naev. com. fr.: vel tu mihi aias vel neges, Plaut.: negat quis, nego: ait, aio, Ter. – II) ja sagend, behauptend sprechen, sagen, versichern, behaupten, bes. als Anführungsformel der Behauptung eines andern in indirekter (wie inquit in direkter) Rede, doch auch in direkter Rede (namentl. in der Formel ut [wie] ait od. aiunt), gew. der Rede eingeflochten, doch auch (bes. mit einer Partikel wie sic) vorangestellt, Komik., Cic. u.a.: sunt, qui aiant mit folg. Acc. u. Infin., Apul. flor. 15. p. 18, 6 Kr.: m. Dat. pers. (zu), hic erit locus, Magoni fratri ait, quem teneas, Liv. 21, 54, 2: bei Anführung einer sprichw. Redensart (ut aiunt, wie das Sprichwort sagt; aiunt, sagt das Sprichwort, s. Spengel Ter. Andr. 805), docebo sus, ut aiunt, oratorem, Cic.: iste claudus, aiunt, pilam, Cic.: einer Stelle aus einem Schriftsteller, ut ait poëta, Col.: ut ait orator, Lact. (s. Bünem. Lact. 1, 9, 3): eines Gesetzes, (ut) ait lex, (wie) das Gesetz sagt, will, Ulp. dig. – u. in den Redensarten der Umgangsspr.: a) quid ais? α) verwundert, was sagst du? ist's möglich? so? das wäre! Komik. – β) um einen zum Reden zu bringen, was sagst du? od. was meinst du? od. hör einmal! Komik. Vgl. Brix Plaut. trin. 193. Ussing Plaut. Amph. 414. – b) ain st. aisne, meinst du? ist's dein Ernst? behauptest du das wirklich? ist's möglich? Plaut.: dafür auch ain tu? Komik. u. Cic. (s. Sorof Cic. de or. 1, 165); u. bei einer stärkern Verwunderung, ain vero? Komik., od. ain tandem? Komik., Cic. u.a. (s. Spengel Ter. Andr. 875). – / In formeller Hinsicht ist zu bemerken, daß das Wort aio in der ältern Latinität nur im Präsens, u. zwar nur in den Indikativformen aio, ais, mit ne in ain verkürzt, ait, aiunt, in den Konjunktivformen aias, aiat, aiant, selten im Imperat. ai, wie Naev. com. 125 (nicht mehr Plaut. truc. 941), und Partiz. aiens, wie Apul. met. 6, 13 extr. (u. als Adj., s. oben aiens bes.), vorkommt, dagegen das Imperf. aiebam etc. vollständig hat. Die ursprüngliche Länge der ersten Silbe beweist Ciceros alte Schreibweise aiio, s. Quint. 1, 4, 11, u. die Doppelkraft des i übh., wie in aio u. in aiunt etc., zB. bei Enn. ann. 186, jedoch trat in ais, ait die Kürzung der ersten Silbe ein. Das Imperf. aiebam etc. wird bei den ältern Dichtern oft in aībam etc. zusammengez., wie bei Acc. tr. 389. Plaut. trin. 428. Ter. Andr. 534 u. Phorm. 480 (vgl. Brix Krit. Anh. zu Plaut. trin. 944. Schmilinsky de propr. serm. Plaut. p. 25. Spengel Plaut. Kritik S. 205. A.*). Den Infin. aiere hat Augustin. trinit. 9, 10. Die Form aitis führt Alcuin. 2118 P., die Perfektform ai, aisti, ait führt Prob. cath. 35, 31 ohne Belege an, jedoch findet sich aisti b. Augustin, ep. 73, 9; 153, 22 u. 238, 6: aierunt bei Tert. de fuga in persecut. 6. Der Konj. Imperf. aieret steht Greg. Tur. de mirac. S. Martini 3, 32. Vgl. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 3. S. 633 u. 634.
См. также в других словарях:
şüşələmə — «Şüşələmək»dən f. is … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
şüşələnmə — «Şüşələnmək»dən f. is … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
sus — [ sy(s) ] adv. • Xe; du lat. susum, var. de sursum « en haut » 1 ♦ Vx Courir sus à l ennemi, l attaquer. Ellipt Sus à l ennemi ! 2 ♦ Loc. adv. vieilli EN SUS :en plus, par dessus le marché. Ces animaux « ont des yeux [...] , parfois même en sus,… … Encyclopédie Universelle
sus- — ♦ Élément, de l adv. sus, signifiant « au dessus », « ci dessus, plus haut ». ● sus Préfixe, du latin sus, au dessus, plus haut ; joint à un participe, il renvoie à ce dont il a été question précédemment (susdit). sus élément, de l adv. sus, avec … Encyclopédie Universelle
sus — adv. 1. Într un loc mai ridicat sau mai înalt (decât altul); la înălţime; deasupra. ♢ loc. adj. De sus = a) care este aşezat în partea nordică sau în partea mai ridicată a unui teren; b) care vine sau porneşte de la un organ de conducere; c) care … Dicționar Român
SUS — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. {{{image}}} Sigles d une seule lettre Sigles de deux lettres > Sigles de trois lettres … Wikipédia en Français
Sus — steht für: eine antike jüdische Münzeinheit, siehe Sus (Münze) eine Säugetiergattung aus der Familie der Echten Schweine, siehe Sus (Schweine) eine Gemeinde in der französischen Region Aquitanien, siehe: Sus (Pyrénées Atlantiques) Sus ist der… … Deutsch Wikipedia
SUS — or Sus can refer to:;SUS *Single UNIX Specification *Software Update Services, from Microsoft *State University System of Florida *Stainless Steel (Steel Use Stainless) *Scottish Universities Sport *System Usability Scale (SUS) *Stavanger… … Wikipedia
SUS — steht für: eine antike jüdische Münzeinheit, siehe Sus (Münze) eine Säugetiergattung aus der Familie der Echten Schweine, siehe Sus (Schweine) eine Gemeinde in der französischen Region Aquitanien, siehe: Sus (Pyrénées Atlantiques) SUS ist die… … Deutsch Wikipedia
SUS — Saltar a navegación, búsqueda SUS puede hacer referencia a: Sus; género de mamíferos artiodáctilos que incluye a los cerdos domésticos y los jabalíes. Single Unix Specification; alternativa a las POSIX Single Unix Specification. Sistema Único de… … Wikipedia Español
sus — sb., et, sus, ene; der gik et sus igennem forsamlingen; i sus og dus … Dansk ordbog