-
1 Заноза
- surculus; assula; -
2 Отрасль
- surculus; proles; pars; -
3 Reis [1]
-
4 Schoß [1]
1. Schoß, surculus. – Sch. der Rebe, s. Rebschoß.
-
5 Absenker
-
6 pfropfen
pfropfen, I) vollstopfen: farcire; infercire; refercire. – II) einpfropfen: inserere. – einen Baum psr., arborem inserere; surculum arbori inserere. – Pfropfen, das, insitio. – Propfer, insĭtor. – Pfropfreis, surculus; vgl. »Setzling«.
-
7 Schößling, Schoßreis
Schößling, Schoßreis, surculus. – der Rebe, s. Rebschoß.
-
8 Sprößling
Sprößling, I) eig.: germen. – surculus (junger Trieb). – Sprößlinge treiben, germinare. – II) uneig., Abkömmling, Nachkomme (w. vgl.): stirps. – Q. Katulus, der Sp. eines hohen Hauses, Q. Catulus summa in familia natus: L. Tarquitius, der Sp. eines patrizischen Geschlechts, L. Tarquitius patriciae gentis: die Potitier starben innerhalb eines Jahres bis auf den letzten Sp. aus, Potitii intraannum cum stirpe exstincti sunt.
-
9 Ölzweig
-
10 Колючка
- spina; spinula; aculeus; surculus; -
11 Отпрыск
- sarmentum; proles; ramulus; soboles (imperatorum; deorum); surculus; -
12 Палочка
- bacillus; bacillum; surculus; virgula; radius; talea; -
13 Саженец
- plantare,is,n; planta; talea; surculus; stirps; -
14 Сук,
сучок - ramus; brachium arboris; ramale (сухой); truncus (frondens); surculus; stirps (rami stirpesque); -
15 Черенок
- propago; talea; viviradix; malleolus; virga (virgam inserere); surculus; pediculus; -
16 Шип
- aculeus; spina; surculus; sudis,-is,f; murex,-icis,m; -
17 сук
см.тж. сучокramus [i, m]; brachium [ii, n] arboris; ramale [is, n] (сухой); truncus [i, m] (frondens); surculus [i, m]; stirps [pis, f] (rami stirpesque) -
18 BRANCH
[N]RAMUS (-I) (M)VIRGA (-AE) (F)THALLUS (-I) (M)SURCULUS (-I) (M)STIPES (-PITIS) (M)STIPS (STIPIS) (F)PALMES (-MITIS) (M)BRACHIUM (-I) (N)BRACCHIUM (-I) (N)STIRPS (-PIS) (MF)STIRPES (-PIS) (MF)STIRPIS (-PIS) (MF)PALMA (-AE) (F)- YOUNG BRANCH -
19 BROWSE
[N]SURCULUS (-I) (M)STIRPS (-PIS) (MF)STIRPIS (-PIS) (MF)STIRPES (-PIS) (MF)PROLES (-IS) (F)LIBER (-BRI) (M)[V]CARPO (-ERE CARPSI CARPTUM)TONDEO (-ERE TOTONDI TONSUM)TONSITO (-ARE -AVI -ATUM) -
20 GRAFT
[N]SURCULUS (-I) (M)GERMEN (-MINIS) (N)VIRGA (-AE) (F)INSITUM (-I) (N)PRETIUM (-I) (N)PRECIUM (-I) (N)[V]EMO (-ERE EMI EMPTUM)INSERO (-ERE -SEVI -SITUM)TRANSERO (-ERE -SEVI -SATUM)
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Surcŭlus — (lat.), 1) Schößling; 3) Strauch der Laubmoose … Pierer's Universal-Lexikon
surculus — sur·cu·lus … English syllables
surculus — … Useful english dictionary
súrculo — (Del lat. surculus.) ► sustantivo masculino BOTÁNICA Tallo o vástago de una planta del que no nacen otros. * * * súrculo (del lat. «surcŭlus») m. Bot. Vástago o *tallo nuevo que echa una *planta después de ser cortada o podada. * * * súrculo.… … Enciclopedia Universal
Coccolithen — Dieser Artikel ist nicht hinreichend mit Belegen (Literatur, Webseiten oder Einzelnachweisen) versehen. Die fraglichen Angaben werden daher möglicherweise demnächst gelöscht. Hilf Wikipedia, indem du die Angaben recherchierst und gute Belege… … Deutsch Wikipedia
Coccolithenschlamm — Dieser Artikel ist nicht hinreichend mit Belegen (Literatur, Webseiten oder Einzelnachweisen) versehen. Die fraglichen Angaben werden daher möglicherweise demnächst gelöscht. Hilf Wikipedia, indem du die Angaben recherchierst und gute Belege… … Deutsch Wikipedia
Discoaster — Temporal range: Paleocene–Pliocene[1] Discoaster surculus, about 15 μm across … Wikipedia
STATIUS Papinius — Poeta, qui sub Domitiano vixit, Neapoli fuit oriundus, patre Statiô Epirotâ, qui Romae Poesin et Eloquentiam docens, a Domitiano, cuius quoque praeceptor erat, lauru aurôque coronatus est: matre Agelinâ, vide l. 5. Sylv. 3. Hic perperam… … Hofmann J. Lexicon universale
Surcle — Sur cle, n. [L. surculus.] A little shoot; a twig; a sucker. [Obs.] Sir T. Browne. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Surculate — Sur cu*late, v. t. [L. surculatus, p. p. of surculare to purne, from surculus a shoot, sprout. See {Surcle}.] To purne; to trim. [Obs.] Cockeram. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Branch — A branch (American English IPAEng|ˈbræntʃ, British English IPAEng|ˈbrɑːntʃ) or tree branch (sometimes referred to in botany as a ramus) is a woody structural member connected to but not part of the central trunk of a tree (or sometimes a shrub).… … Wikipedia