-
1 supplico
supplico, āvī, ātum, āre (supplex), vor jmd. in die Knie (zu Füßen) fallen, I) im allg., sich vor jmd. demütigen, jmd. flehentlich bitten, zu jmd. flehen, jmd. anflehen, jmdm. gute Worte geben, non quoiquam homini, Plaut.: illi, Enn. fr.: alci publice, Cic.: non multum Graecis, den Gr. nicht viel gute Worte geben, Cic.: Caesari od. senatui pro alqo, Cic.: pro capite suo, Quint.: absol., Cic. – mit Acc., Achillem, Acc. tr. bei Prisc. 18, 219: u. bei Spät., imperatores nostros, ICt.: contrarios, Amm. Vgl. Prisc. 18, 219 ›supplico te‹ et ›tibi‹. – II) insbes., zu Gott flehen, ihn um seine Gnade anrufen, ihm ein Dank- od. Bittgebet darbringen, Lari familiari pro copia, Cato: per hostias diis, Sall.: a diis, Plaut.: in fano, Plaut.: pro delictis, Tertull. – impers., ture supplicabatur (deo), Sall. fr. u. Plin. – / Archaist. Coni. Perf. supplicassis, Plaut. asin. 467. – Depon. supplicor, Fulgent. ed. Helm p. 181, 28 u. 186, 4.
-
2 supplico
supplico, āvī, ātum, āre (supplex), vor jmd. in die Knie (zu Füßen) fallen, I) im allg., sich vor jmd. demütigen, jmd. flehentlich bitten, zu jmd. flehen, jmd. anflehen, jmdm. gute Worte geben, non quoiquam homini, Plaut.: illi, Enn. fr.: alci publice, Cic.: non multum Graecis, den Gr. nicht viel gute Worte geben, Cic.: Caesari od. senatui pro alqo, Cic.: pro capite suo, Quint.: absol., Cic. – mit Acc., Achillem, Acc. tr. bei Prisc. 18, 219: u. bei Spät., imperatores nostros, ICt.: contrarios, Amm. Vgl. Prisc. 18, 219 ›supplico te‹ et ›tibi‹. – II) insbes., zu Gott flehen, ihn um seine Gnade anrufen, ihm ein Dank- od. Bittgebet darbringen, Lari familiari pro copia, Cato: per hostias diis, Sall.: a diis, Plaut.: in fano, Plaut.: pro delictis, Tertull. – impers., ture supplicabatur (deo), Sall. fr. u. Plin. – ⇒ Archaist. Coni. Perf. supplicassis, Plaut. asin. 467. – Depon. supplicor, Fulgent. ed. Helm p. 181, 28 u. 186, 4.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > supplico
-
3 consupplicatrix
cōnsupplicātrīx, trīcis, f. (con u. supplico; vgl. supplicator), die Mitflehende, Claud. b. Varr. LL. 7, 66. Corp. inscr. Lat. 1, 1155.
-
4 placo
plāco, āvi, ātum, āre (Kausativ v. placeo, wie sēdo v. sedeo, stammverwandt mit plā-nus), ebenen, beruhigen, I) eig.: aequora tumida, Verg.: aequora, Ov. – II) übtr., beruhigen = besänftigen, beschwichtigen, versöhnen (Ggstz. concitare, perturbare), animum, animos, Cic.: alqm, Cic.: canem, Petron.: iram, Cic.: invidiam, Hor.: alqm in alqm, Nep. u. Liv., od. alqm alci, Ter. u. Cic., jmd. mit einem versöhnen: homo sibi ipse placatus, mit sich eins, ruhigen Geistes, Cic.: si places illacrimabilem Plutona tauris, magst besänftigen (zu besänftigen suchen), Hor. – übtr., ventrem, Hor.: sitim, Mart. – / sub vos placo = vobis supplico, Carm. vet. bei Fest. 190, 2.
-
5 supplicamentum
supplicāmentum, ī, n. (supplico), I) die Beweisung der Ehrerbietung gegen Gott durch Beten, Opfern usw., der Gottesdienst, Eccl. (s. Rönsch Itala p. 24). – II) die Strafe, Marter, Plage, Tert. de fuga in persec. 9 (Oehler liest suppliciamentum).
-
6 supplicatio
supplicātio, ōnis, f. (supplico), I) die öffentliche Demütigung vor Gott, die feierliche Verehrung der Götter durch Gebete u. Opfer, bei glücklichen oder unglücklichen Staatsereignissen, das Dankfest, der Buß- od. Bettag, das Buß- und Betfest, supplicatio omnibus diis (für alle G.), quorum pulvinaria Romae essent, indicta est, Liv.: ad omnia pulvinaria supplicationem decernere, Cic.: supplicationem decernere dis immortalibus pro singulari eorum merito alcis nomine (um jmds. willen), Cic.: decernere supplicationes mortuo, Cic., ei uni togato, Cic.: quindecim dies (auf 14 Tage) od. dierum viginti supplicationem decernere, Caes.: supplicationem per triduum ad omnia pulvinaria habere, Liv.: in quadriduum supplicationes decernere, Liv.: ob recitationem supplicationem decernere, Suet.: decernere eo nomine (um deswillen) supplicationes, Tac.: prodigiorum averruncandorum causā supplicationes in biduum decernere, Liv.: supplicationes per dies quinquaginta ad omnia pulvinaria constituere, Cic.: supplicationes habere, Liv.: unum diem Aesculapio supplicationem habere, Liv.: in Crustumino unum diem ipso loco supplicatio fuit, Liv.: supplicatio quoque earum religionum causā fuit, quibus diis decemviri ex libris ut fieret ediderunt, Liv.: Romae dierum viginti supplicatio redditur, wird zum Danke dargebracht, Caes.: quid in gratulationibus supplicationibusque nisi excellentiorem ornatum adiciunt? Liv. – II) die demütige, unbedingte Ergebung, Amm. 17, 13, 21.
-
7 supplicator
supplicātor, ōris, m. (supplico), der demütig Bittende, Betende, Eccl.
-
8 consupplicatrix
cōnsupplicātrīx, trīcis, f. (con u. supplico; vgl. supplicator), die Mitflehende, Claud. b. Varr. LL. 7, 66. Corp. inscr. Lat. 1, 1155.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > consupplicatrix
-
9 placo
plāco, āvi, ātum, āre (Kausativ v. placeo, wie sēdo v. sedeo, stammverwandt mit plā-nus), ebenen, beruhigen, I) eig.: aequora tumida, Verg.: aequora, Ov. – II) übtr., beruhigen = besänftigen, beschwichtigen, versöhnen (Ggstz. concitare, perturbare), animum, animos, Cic.: alqm, Cic.: canem, Petron.: iram, Cic.: invidiam, Hor.: alqm in alqm, Nep. u. Liv., od. alqm alci, Ter. u. Cic., jmd. mit einem versöhnen: homo sibi ipse placatus, mit sich eins, ruhigen Geistes, Cic.: si places illacrimabilem Plutona tauris, magst besänftigen (zu besänftigen suchen), Hor. – übtr., ventrem, Hor.: sitim, Mart. – ⇒ sub vos placo = vobis supplico, Carm. vet. bei Fest. 190, 2. -
10 supplicamentum
supplicāmentum, ī, n. (supplico), I) die Beweisung der Ehrerbietung gegen Gott durch Beten, Opfern usw., der Gottesdienst, Eccl. (s. Rönsch Itala p. 24). – II) die Strafe, Marter, Plage, Tert. de fuga in persec. 9 (Oehler liest suppliciamentum).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > supplicamentum
-
11 supplicatio
supplicātio, ōnis, f. (supplico), I) die öffentliche Demütigung vor Gott, die feierliche Verehrung der Götter durch Gebete u. Opfer, bei glücklichen oder unglücklichen Staatsereignissen, das Dankfest, der Buß- od. Bettag, das Buß- und Betfest, supplicatio omnibus diis (für alle G.), quorum pulvinaria Romae essent, indicta est, Liv.: ad omnia pulvinaria supplicationem decernere, Cic.: supplicationem decernere dis immortalibus pro singulari eorum merito alcis nomine (um jmds. willen), Cic.: decernere supplicationes mortuo, Cic., ei uni togato, Cic.: quindecim dies (auf 14 Tage) od. dierum viginti supplicationem decernere, Caes.: supplicationem per triduum ad omnia pulvinaria habere, Liv.: in quadriduum supplicationes decernere, Liv.: ob recitationem supplicationem decernere, Suet.: decernere eo nomine (um deswillen) supplicationes, Tac.: prodigiorum averruncandorum causā supplicationes in biduum decernere, Liv.: supplicationes per dies quinquaginta ad omnia pulvinaria constituere, Cic.: supplicationes habere, Liv.: unum diem Aesculapio supplicationem habere, Liv.: in Crustumino unum diem ipso loco supplicatio fuit, Liv.: supplicatio quoque earum religionum causā fuit, quibus diis decemviri ex libris ut fieret ediderunt, Liv.: Romae dierum viginti supplicatio redditur, wird zum Danke dargebracht, Caes.: quid in gratulationibus————supplicationibusque nisi excellentiorem ornatum adiciunt? Liv. – II) die demütige, unbedingte Ergebung, Amm. 17, 13, 21.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > supplicatio
-
12 supplicator
supplicātor, ōris, m. (supplico), der demütig Bittende, Betende, Eccl.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > supplicator
См. также в других словарях:
supplicare — sup·pli·cà·re v.tr., v.intr. (io sùpplico) FO 1. v.tr., invocare con preghiere e suppliche: supplicare il perdono di qcn., supplicare la Madonna, i santi Sinonimi: implorare, scongiurare. 2. v.tr., iperb., chiedere, pregare con insistenza: ti… … Dizionario italiano
supplier — (su pli é), je suppliais, nous suppliions, vous suppliiez ; que je supplie, que nous suppliions, que vous suppliiez, qu ils supplient, v. a. Prier avec soumission et instance. Je vous en supplie. • Souffrez, je vous supplie, Que pour la… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
supplicare — v. tr. [dal lat. supplicare, der. di supplex plĭcis supplice ] (io sùpplico, tu sùpplichi, ecc.). 1. a. (teol.) [rivolgere con devozione una preghiera alla divinità per ottenere qualche grazia: s. Dio, i Santi ] ▶◀ impetrare, implorare, invocare … Enciclopedia Italiana
publishing, history of — Introduction an account of the selection, preparation, and marketing of printed matter from its origins in ancient times to the present. The activity has grown from small beginnings into a vast and complex industry responsible for the… … Universalium
Der Seele Ruh — ist ein Oratorium des Komponisten, Keyboarders und Countertenors Roland Kunz nach Worten des mittelalterlichen Mystikers Eckhart von Hochheim, genannt „Meister Eckhart“. Die Orchestrierung stammt von dem Komponisten und Pianisten Frank Zabel. Das … Deutsch Wikipedia
CRUCICOLAE — per convicium olim Christiani, a Gencilibus appollati sunt. Anselmus de Virgin. Temporibus Diocletiani et Maximiani Olympiade 67. edictis crudelibus Catholicae fider cultores, quos Christicolas et Crucicolas nuncupabant, ad thurificandum statuis… … Hofmann J. Lexicon universale
LATIUM — Strabo l. 5. p. 229. proprie est ea Italiae pars, teste Plinio l. 3. c. 5. et 12. quae inter ostia Tiberis, et Circeios interiacet, mill. pass. quinquaginta in longitudinem non excedens, quo postea prolatis imperii terminis, Antiquum Latium est… … Hofmann J. Lexicon universale
σούφρα — η, Ν·, 1. πτυχή, σούρα 2. ρυτίδα 3. μαρασμός βρέφους από αθρεψία 4. ο σφιγκτήρας τού πρωκτού 5. σούφρωμα. [ΕΤΥΜΟΛ. < αμάρτυρο λατ. *sup(p)la < *supplo < supplico «ικετεύω, προσεύχομαι»] … Dictionary of Greek
commissivo — 1com·mis·sì·vo s.m. TS ling. 1. atto linguistico illocutivo che impegna il parlante a un determinato comportamento; anche agg. 2. il verbo performativo che rende esplicito il valore dell atto illocutivo quando questo comporti l assunzione di un… … Dizionario italiano
supplicare — {{hw}}{{supplicare}}{{/hw}}v. tr. e intr. (io supplico , tu supplichi ; aus. avere ) Pregare umilmente, chiedere con fervore e umiltà: supplicare Dio perché faccia la grazia; supplicare qlcu. di una grazia; supplicare a Dio; SIN. Implorare.… … Enciclopedia di italiano
ԱՂԵՐՍԵՄ — (եցի.) NBH 1 0038 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 9c, 10c, 12c ն.չ. Աղերս մատուցանել. աղաչել. մաղթել. պաղատիլ. ... ἰκετεύω, δέομαι supplico, rogo *Բերան իմ աղաչէր, եւ աղերսէի զկին իմ: Աղաչիցէ զքեզ թշնամին քո, եւ ʼի ձայն… … հայերեն բառարան (Armenian dictionary)