-
1 substantia
substantia, ae, f. (substo), der Bestand, die Wesenheit, Existenz, das Wesen, die Beschaffenheit, Substanz, I) im allg.: 1) eig.: hominis, Quint.: de substantia aut de qualitate controversiam esse, Wesen, Existenz, Quint.: non habere substantiam, nicht existieren, kein Wesen haben, Sen.: diversae esse substantiae, Frontin.: non est propria in ista nube substantia nec corpus est, sed mendacium, sine re similitudo Sen. – 2) meton.: a) die Sache selbst, ICt. – b) die Substanz = die Speise, Avian. fab. 34, 17. Prud. cath. 7, 40. – II) insbes., der Bestand, Inbegriff des Vermögens, die Subsistenzmittel (s. Muncker Fulg. myth. 1, 1. p. 29 [b]. Papst Tac. dial. 8. p. 31), 1) eig.: facultatum, Tac.: omnis paternorum bonorum, Aur. Vict.: rei familiaris, Paul. sent. – 2) meton., das Vermögen, Hab und Gut, ICt.: Plur., Salv. epist. 9, 11.
-
2 substantia
substantia, ae, f. (substo), der Bestand, die Wesenheit, Existenz, das Wesen, die Beschaffenheit, Substanz, I) im allg.: 1) eig.: hominis, Quint.: de substantia aut de qualitate controversiam esse, Wesen, Existenz, Quint.: non habere substantiam, nicht existieren, kein Wesen haben, Sen.: diversae esse substantiae, Frontin.: non est propria in ista nube substantia nec corpus est, sed mendacium, sine re similitudo Sen. – 2) meton.: a) die Sache selbst, ICt. – b) die Substanz = die Speise, Avian. fab. 34, 17. Prud. cath. 7, 40. – II) insbes., der Bestand, Inbegriff des Vermögens, die Subsistenzmittel (s. Muncker Fulg. myth. 1, 1. p. 29 . Papst Tac. dial. 8. p. 31), 1) eig.: facultatum, Tac.: omnis paternorum bonorum, Aur. Vict.: rei familiaris, Paul. sent. – 2) meton., das[b] Vermögen, Hab und Gut, ICt.: Plur., Salv. epist. 9, 11.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > substantia
-
3 substantia domestica
{Deutsch:} Hausmittel (n){Русский:} домашнее средство (с)Latein-Deutsch-Wörterbuch von Heilpflanzen > substantia domestica
-
4 substantia mineralis
{Deutsch:} Mineralstoff (m){Русский:} минеральное вещество (с)Latein-Deutsch-Wörterbuch von Heilpflanzen > substantia mineralis
-
5 conduplico
con-duplico, āvī, āre, verdoppeln, idem hic tibi, quod boni promeritus fueris, conduplicaverit, Ter. Phorm. 516: primordia rerum, Lucr. 1, 712: divitias, Lucr. 3, 71: tenebrae conduplicantur, Pacuv. tr. 412: eo modo conduplicabitur substantia spiritus, Augustin. ep. 147, 51: P conduplicatur, ›reperio repperi‹, Prisc. 9, 20. – scherzh. corpora = sich umarmen, Plaut. Pseud. 1261. – / Varr. r. r. 2, 4, 15 ist mit Keil (Observ. crit. p. 64) quod quidam duplicant zu lesen.
-
6 dissipabilis
dissipābilis, e (dissipo) = σκεδαστός, leicht zerstreubar, ignis et aër naturā cedens (nachgiebig) est maxime et dissipabilis, Cic. de nat. deor. 3, 31: substantia diss., Chalcid. Tim. 37 A.; 52 u. 103.
-
7 exsucus
-
8 fugax
fugāx, ācis (fugio), flüchtig, I) eig. = gern-, leicht-, schnell fliehend, flüchtig dahineilend (Ggstz. tardus), Palmus, Verg.: Parthus, Ov.: caprea, Verg.: comes atra (cura) sequitur fugacem, Hor.: Pholoë, die die Freier fliehende, die spröde, Hor.: lympha, Hor. – veloci fugacior aura, Ov.: fugacissimus hostis, dux, Liv.: erimus inter fortes fugacissimi, inter fugaces tardissimi, Sen. suas. 2, 7. – als Schimpfwort, v. einem Sklaven, »Davonläufer«, Ausreißer, Plaut. Pers. 421. – II) übtr.: A) flüchtig, vergänglich, nur augenblicklich, anni, Hor.: blanditiae, Plin. ep.: haec omnia brevia, fugacia, caduca existima, Cic.: bona fugacissima, Sen.: mortalis et fugax substantia, Hieron. – B) mit Genet. = etw. fliehend, vermeidend, ambitionis, Ov.: gloriae, Sen.
-
9 inconcretus
in-concrētus, a, um, unkörperlich, substantia, Nazar. pan. 14, 2.
-
10 inspeciatus
īn-speciātus, a, um, ungestalt[et], substantia, Tert. adv. Val. 10 extr.
-
11 mendacium
mendācium, iī, n. (mendax), I) etwas Erdichtetes als Produkt des mendax, die Unwahrheit, die Lüge, die Vorspiegelung (Ggstz. verum), a) übh.: mend. honestum, Cic.: m. impudens, Cic.: aptum tempori mendacium, Tac.: necessitatis mend., die Notlüge, Augustin.: mendacium dicere, eine Lüge sagen, Nep. u. Quint., alci de re, Plaut.: mendacium struere, Liv.: cave mendacium (sc. dicas), Plaut.: u. so cave mihi mendaci quicquam (sc. dicas), Plaut.: mera mendacia (lauter L.) narrare, Sen.: hoc mendacio defungi, Cael. in Cic. ep.: de alqo libero mendacio abuti, frischweg lügen, Liv.: in aliquo impudenti mendacio delitescere, sich stecken hinter usw., Cic.: mendacium obtinere, Cic.: mendacium alcis refellere et redarguere, Cic.: onerare alqm mendaciis, jmdm. die Hucke voll lügen, Cic.: sine mendacio vivere, aufrichtig, ohne Heuchelei, ICt. – b) insbes. = die poet. Erdichtung, Fiktion, die Fabel (im Ggstz. zum geschichtlich Beglaubigten), poëtarum, Curt. 3, 1, 4. – II) (wie ψεῦδος) übtr., v. Lebl., Täuschung, a) im allg.: famae, Ov.: von der Nachahmung der Farben, Plin.: Phoebi mendacia, die nachgeahmte Rolle des Phöbus, Poëta b. Suet. – b) insbes., v. der Sinnestäuschung, die Täuschung, der Trug, opinionis esse mendacium, non oculorum, Cic.: oculorum reliquorumque sensuum mendacia, Cic.: mendacio constare, Sen.: non est propria in ista nube substantia, nec corpus est, sed mendacium, sine re similitudo, Sen.
-
12 porrigibilis
porrigibilis, e (porrigo) = εκτατικός, zum Ausstrecken geeignet, ausstreckbar, crurum et brachiorum porrigibilis et flexuosa substantia, Chalcid. Tim. 44 E.
-
13 sotericianus
sōtēriciānus, a, um (soter), zum Heilande gehörig, substantia, Tert. adv. Val. 27.
-
14 substantialis
substantiālis, e (substantia), I) wesentlich, Tert. de res. carn. 45 u.a. Eccl. – II) übtr. selbständig, tutela (Schutzgeist), Amm. 14, 11, 25: potestates, Geister, Amm. 21, 1, 8.
-
15 substantiola
substantiola, ae, f. (Demin. v. substantia), das kleine Vermögen, Hieron. epist. 108, 26 u. 123, 14.
-
16 substantivus
substantīvus, a, um (substantia), selbständig, für sich selbst bestehen könnend, res, Tert. adv. Prax. 26 u.a.: verbum, das Verbum sum als selbständiges Prädikat, Prisc. 8. 51.
-
17 supersubstantialis
supersubstantiālis, e (super u. substantia), zum Lebensunterhalte notwendig, panis, Vulg. Matth. 6, 11.
-
18 conduplico
con-duplico, āvī, āre, verdoppeln, idem hic tibi, quod boni promeritus fueris, conduplicaverit, Ter. Phorm. 516: primordia rerum, Lucr. 1, 712: divitias, Lucr. 3, 71: tenebrae conduplicantur, Pacuv. tr. 412: eo modo conduplicabitur substantia spiritus, Augustin. ep. 147, 51: P conduplicatur, ›reperio repperi‹, Prisc. 9, 20. – scherzh. corpora = sich umarmen, Plaut. Pseud. 1261. – ⇒ Varr. r. r. 2, 4, 15 ist mit Keil (Observ. crit. p. 64) quod quidam duplicant zu lesen.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > conduplico
-
19 dissipabilis
dissipābilis, e (dissipo) = σκεδαστός, leicht zerstreubar, ignis et aër naturā cedens (nachgiebig) est maxime et dissipabilis, Cic. de nat. deor. 3, 31: substantia diss., Chalcid. Tim. 37 A.; 52 u. 103.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > dissipabilis
-
20 exsucus
ex-sūcus ( ex-succus), a, um, saftlos, iuvenis membris exsucior, Auct. itin. Alex. 6 (14): corporis substantia exsucior, Tert. de anim. 51. – übtr., aridi et exsuci et exsanges (oratores), Quint. 12, 10, 14.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Substantĭa — (lat), s. Substanz S. corticalis, Rindensubstanz. S. folii, das unter der Oberhaut eines Blattes liegende, bald dünnere, bald dickere Parenchyma. S. medullaris, Marksubstanz … Pierer's Universal-Lexikon
Substantia — Substạntia [lateinisch] die, /...tiae, Anatomie: Stoff (Substanz), Material, Struktur, woraus ein Organ beziehungsweise Organteil oder ein Gewebe besteht; auch ein Areal von besonderem (oft von der Umgebung deutlich unterschiedenem) Aussehen… … Universal-Lexikon
Substantia — Sub|stan|tia* die; <aus lat. substantia »Bestand; Stoff, Wesen«; vgl. ↑Substanz> Material, Stoff, Struktur, woraus ein Organ bzw. Organteil od. Gewebe besteht (Anat.) … Das große Fremdwörterbuch
SUBSTANTIA PERFORATA — SUBSTANTIA PERFORATA, s. lamina per forata, продырявленное вещество. Имеется две Р. С. 1. Substantia perforata ant rioi : .a основания мозга: 1 bulbus olfactorius et tractus oliactorius; 2 stria olfact. medialis; 3 stria intermedia; i stria… … Большая медицинская энциклопедия
Substantia gelatinosa — can refer to: * Substantia gelatinosa of Rolando (usually what is meant when Substantia gelatinosa is used by itself) * Substantia gelatinosa centralis … Wikipedia
SUBSTANTIA RETICULARIS — SUBSTANTIA RETICULARIS, s. formatio re ticularis, син. сетевидное образование, сложный ассоциационный аппарат, расположенный в стволовой части мозга. S. г. образована идущими во всех направлениях волокнами, между к… … Большая медицинская энциклопедия
substantia nigra — [səb stan′shē ə nī′grə] n. pl. substantiae nigrae [səb stan′shē ē΄ nī′grē] substantia nigras a layer of dark cells in the midbrain that produce the neurotransmitter dopamine: Parkinson s disease is caused by an inadequate supply of dopamine … English World dictionary
Substantia innominata — (lat. unbenannte Struktur oder Struktur ohne Namen) ist Teil des basalen Vorderhirns und besteht aus: ventralem Striatum Nucleus basalis Meynert zentro medialer Amygdala Sie fungiert als cholinerges Projektionssystem und ist zuständig für die… … Deutsch Wikipedia
substantia gelatinosa — substantia gel·a·ti·no·sa .jel ət ən ō sə n a mass of gelatinous gray matter that lies on the dorsal surface of the dorsal column and extends the entire length of the spinal cord into the medulla oblongata and that functions in the transmission… … Medical dictionary
substantia innominata — substantia in·nom·i·na·ta i(n) .näm ə nāt ə n a band of large cells of indeterminate function that lie just under the surface of the globus pallidus * * * [TA] nerve tissue immediately internal to the anterior perforated substance, and anterior… … Medical dictionary
substantia propria — substantia pro·pria prō prē ə n, pl substantiae pro·pri·ae prē .ē the layer of lamellated transparent fibrous connective tissue that makes up the bulk of the cornea of the eye … Medical dictionary