-
1 strzel|ec
Ⅰ m pers. 1. (strzelający) shooter, shot- kiepski/znakomity strzel a poor/excellent shot2. Wojsk. rifleman- pułk strzelców a rifle regiment3. Sport (uprawiający strzelanie) shooter, marksman 4. Sport (zdobywający bramkę) scorer, shooter Ⅱ m inanim. (A strzelca) (w szachach) long-range piece- □ strzelec pokładowy Lotn. (air) gunner- strzelec wyborowy (expert) marksman, sharpshooterThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > strzel|ec
-
2 strzel|ić
pf — strzel|ać1 impf Ⅰ vt 1. Sport to score [gola]- strzelić/nie strzelić karnego to score/miss a penalty- strzelić samobója pot. to score an own goal- strzelić bramkę Anglikom to score against England- bramka strzelona w ostatniej minucie a last-minute goal2. Myślis. (upolować) to shoot [kaczkę, zające]- strzelać króliki to shoot rabbits3. pot. (powiedzieć, zrobić) strzelić gafę to put one’s foot in it pot.- strzelić byka to blunder- ale numer strzelił! he’s pulled quite a stunt!- strzelił sobie kafelki w łazience he got his bathroom tiled4. pot. (uderzyć) to crack [osobę]- strzelić kogoś w pysk to crack sb on the jaw- jak cię strzellę, to się nie pozbierasz! I’ll knock you into the middle of next week! pot.5. pot. (wypić) to down pot.- strzelić kielicha to down one- strzelić sobie jednego dla kurażu to take a drink to give oneself Dutch courage6. pot. (sfotografować) strzelić komuś zdjęcie to take a shot of sb Ⅱ vi 1. (wystrzelić) to fire; (posługiwać się bronią) to shoot- dobrze strzelać to shoot well- strzelić z pistoletu/armaty to fire a gun- strzelać z łuku to shoot a bow- strzelić do kogoś z łuku to shoot an arrow at sb- strzelić do kogoś/czegoś to fire at sb/sth- strzelić komuś w nogę/brzuch to shoot sb in the leg/stomach- strzelić sobie w łeb pot. to put a bullet through one’s head, to blow one’s brains out- nic tylko sobie w łeb strzelić! pot. (sytuacja jest beznadziejna) there’s no way out- strzelić w powietrze to fire in the air- strzelać na wiwat to fire guns in celebration2. (trzasnąć) [piorun, patyk] to crack- strzelić drzwiami to slam the door- strzelić palcami to snap one’s fingers- strzelać z bata to crack a whip- gałązki strzelały nam pod butami twigs cracked under our boots- strzeliły korki (od szampana) champagne corks popped- strzelały flesze camera flashes were clicking- coś strzeliło w gaźniku the engine backfired- coś mi strzeliło w krzyżu/kolanie I felt a twinge in my back/knee- strzeliła mi dętka I got a flat tyre3. (wznieść się, trysnąć) [płomienie, strumień] to shoot up- iskry strzeliły wysoko w niebo sparks shot up high into the sky- z rury strzeliły fontanny wody fountains of water shot up from the pipe4. (urosnąć) strzelić w górę [osoba, drzewo] to shoot up 5. Sport to shoot- strzelić na bramkę to shoot at goal- strzelić z prawej/lewej nogi to aim with one’s right/left foot6. pot. (rzucać) strzelać dowcipami to crack jokes pot.- strzelać do kogoś oczami a. wzrokiem to shoot glances at sb7. pot. (zgadnąć) to take a blind guess- strzelaj! guess!- będę strzelał I’ll take a blind guess8. Górn. to shoot- prosto jak (w mordę) strzelił straight aheadThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > strzel|ić
-
3 Strzel|ec
Ⅰ m pers. (N pl Strzelce) pot. Sagittarius, Sagittarian Ⅱ m inanim. 1. sgt (znak zodiaku) Sagittarius, the Archer- urodził się pod znakiem Strzelca he was born under (the sign of) Sagittarius2. sgt (gwiazdozbiór) SagittariusThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > Strzel|ec
-
4 strzel|ać2
impf Ⅰ vi (być wysokim) [wieża, drzewo] to soar- palmy strzelające wysoko w niebo palm trees soaring high into the skyⅡ strzelać się 1. (usiłować popełnić samobójstwo) to try to shoot oneself 2. (pojedynkować się) to fight a duel (z kimś with sth)- strzelali się o kobietę they fought a duel over a womanThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > strzel|ać2
-
5 strzelać strzel·ać
-am, -asz; pf -ić1. vt[gola] to shoot2. vi1) (z pistoletu) to shoot2) (trzaskać palcami) to snap
См. также в других словарях:
strzelać — ndk I, strzelaćam, strzelaćasz, strzelaćają, strzelaćaj, strzelaćał, strzelaćany strzelić dk VIa, strzelaćlę, strzelaćlisz, strzel, strzelaćlił, strzelaćlony 1. «wypuszczać pocisk z broni palnej, strzałę z łuku itp.; o broni palnej: wyrzucać… … Słownik języka polskiego
