-
1 stroiciel
-
2 строитель
-
3 korektor
сущ.• корректор* * *♂ 1. корректор;2. муз. настройщик; 3. маскирующий карандаш (косметический); 4. корректирующая жидкость, штрих pot. замазка ž pot.+2. stroiciel
* * *м1) корре́ктор2) муз. настро́йщик3) маскиру́ющий каранда́ш ( косметический)4) корректи́рующая жи́дкость, штрих pot., зама́зка ż, pot.Syn:stroiciel 2)
См. также в других словарях:
stroiciel — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos V, lm M. e, D. i {{/stl 8}}{{stl 7}} ten, kto stroi instrumenty muzyczne : {{/stl 7}}{{stl 10}}Stroiciel pianin. {{/stl 10}} … Langenscheidt Polski wyjaśnień
stroiciel — m I, DB. a; lm M. e, DB. i «mężczyzna zajmujący się zawodowo strojeniem instrumentów muzycznych» Stroiciel fortepianów … Słownik języka polskiego
korektor — m IV, D. a, Ms. korektororze 1. B.=D.; lm M. orzy, DB. ów «osoba czytająca próbne odbitki drukarskie, robiąca ich korektę» ∆ Korektor instrumentów muzycznych «stroiciel» 2. B.=M.; lm MB. y techn. «urządzenie korygujące» ‹łac.› … Słownik języka polskiego
organmistrz — + rzad. organomistrz m II, DB. a; lm M. owie a. e, DB. ów «wytwórca organów, także ich konserwator, stroiciel» … Słownik języka polskiego
