-
1 stipator
stīpātor, ōris, m. (stipo), einer aus dem Gefolge eines Königs, der dessen Leib deckt, der Leibwächter, Varro LL., Cic. u.a.: als gehässige Bezeichnung der Begleiter jmds., stipatores corporis, Cic.: Venerei, Cic.
-
2 stipator
stīpātor, ōris, m. (stipo), einer aus dem Gefolge eines Königs, der dessen Leib deckt, der Leibwächter, Varro LL., Cic. u.a.: als gehässige Bezeichnung der Begleiter jmds., stipatores corporis, Cic.: Venerei, Cic.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > stipator
-
3 sector [1]
1. sector, ātus sum, ārī (Intens. v. sequor), jmdm. überall-, mit Eifer-, mit Begierde folgen, I) eig.: 1) im freundlichen Sinne = jmd. überall begleiten, immer in jmds. Begleitung od. Gefolge sein, (verächtlich) jmdm. immer nachlaufen, a) übh.: alqm totos dies, Cic.: oves, Tibull.: matronas, Hor.: omnes se ultro sectari mulieres, Plaut.: rex ibis neque te quisquam stipator ineptum praeter Crispinum sectabitur, Hor. – b) als Diener, jmds. Leibdiener (Lakai) sein, servum misi, qui sectari solet gnatum meum, meines Sohnes Lakai, Plaut.: nam equidem te iam sector quintum annum, Plaut.: ii servi ubi sunt? Chrysogonum sectantur, Cic. – c) einem Orte gern nachgehen, ihn gern aufsuchen, gymnasia, porticus, Plin. ep. 1, 22, 6. – 2) im feindlichen Sinne – jmdm. überall-, immer folgen, -nachlaufen, um ihn zu verspotten, etwas von ihm zu fordern usw., a) übh.: ut pueri eum sectentur, Cic.: anum sectatus sum clamore, Plaut.: servum sectari atque flagitare virum iubet, Cato fr. – b) ein Tier verfolgen, jagen, leporem, Hor. u. Ov.: apros, Verg.: cervam (v. Hunden), Ter.: sues silvaticos venabulo aut cervos, Varro fr. – II) übtr.: 1) etwas zu erjagen suchen, einer Sache nachjagen, nach etwas eifrig trachten, – streben, einer Sache nacheifern, praedam, Caes.: commoda, Suet.: facinora, Plaut.: virtutes, Tac.: praecepta, Suet.: lenia (al. levia), Hor. de art. poët. 26. – 2) zu erforschen suchen, mitte sectari, quo etc., Hor. carm. 1, 38, 3. – / Parag. Infin. Präs. sectarier, Plaut. mil. 91. Hor. sat. 1, 2, 78.
-
4 stipatrix
stīpātrīx, trīcis, f. (Femin. zu stipator), als Begleiterin umringend, umgebend, attribut., turmae stipatrices, Trabantenhaufen, Ambros. hexaëm. 5, 16, 53.
-
5 sector
1. sector, ātus sum, ārī (Intens. v. sequor), jmdm. überall-, mit Eifer-, mit Begierde folgen, I) eig.: 1) im freundlichen Sinne = jmd. überall begleiten, immer in jmds. Begleitung od. Gefolge sein, (verächtlich) jmdm. immer nachlaufen, a) übh.: alqm totos dies, Cic.: oves, Tibull.: matronas, Hor.: omnes se ultro sectari mulieres, Plaut.: rex ibis neque te quisquam stipator ineptum praeter Crispinum sectabitur, Hor. – b) als Diener, jmds. Leibdiener (Lakai) sein, servum misi, qui sectari solet gnatum meum, meines Sohnes Lakai, Plaut.: nam equidem te iam sector quintum annum, Plaut.: ii servi ubi sunt? Chrysogonum sectantur, Cic. – c) einem Orte gern nachgehen, ihn gern aufsuchen, gymnasia, porticus, Plin. ep. 1, 22, 6. – 2) im feindlichen Sinne – jmdm. überall-, immer folgen, -nachlaufen, um ihn zu verspotten, etwas von ihm zu fordern usw., a) übh.: ut pueri eum sectentur, Cic.: anum sectatus sum clamore, Plaut.: servum sectari atque flagitare virum iubet, Cato fr. – b) ein Tier verfolgen, jagen, leporem, Hor. u. Ov.: apros, Verg.: cervam (v. Hunden), Ter.: sues silvaticos venabulo aut cervos, Varro fr. – II) übtr.: 1) etwas zu erjagen suchen, einer Sache nachjagen, nach etwas eifrig trachten, – streben, einer Sache nacheifern, praedam, Caes.: commoda, Suet.: facinora, Plaut.: virtutes, Tac.: praecepta, Suet.: lenia (al.————levia), Hor. de art. poët. 26. – 2) zu erforschen suchen, mitte sectari, quo etc., Hor. carm. 1, 38, 3. – ⇒ Parag. Infin. Präs. sectarier, Plaut. mil. 91. Hor. sat. 1, 2, 78.————————2. sector, ōris, m. (seco), I) der Schneider, Abschneider, Zerschneider, zonarius, Beutelschneider, Plaut.: collorum, Mörder, Bandit, Cic.: feni, Heumäher, Colum.: serrarius, Marmorsäger, Corp. inscr. Lat. 1, 1108. – II) der Ersteher, Aufkäufer von dem Staate anheimgefallenen Gütern, der Sektor (vgl. Gaius dig. 4, 146), bonorum, Cic.: Pompei (der Güter des P.), Cic. Vgl. sectio no. II. – poet. übtr., favoris, der Verkäufer seiner Gunst, Lucan. 1, 178. – III) als t. t. der Geom., sector circuli, der Abschnitt, Ausschnitt eines Kreises, Boëth. art. geom. 379, 13 Fr. -
6 stipatrix
stīpātrīx, trīcis, f. (Femin. zu stipator), als Begleiterin umringend, umgebend, attribut., turmae stipatrices, Trabantenhaufen, Ambros. hexaëm. 5, 16, 53.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > stipatrix
См. также в других словарях:
CELSUS Stipator — memoratur Trebellio Pollioni in XXX. Tyrannis, c. 10. ubi Claudii ad Regillianum epoistola recensetur … Hofmann J. Lexicon universale
Eristale — Éristale Éristale … Wikipédia en Français
Eristalis — Éristale Éristale … Wikipédia en Français
Éristale — Éristale … Wikipédia en Français
Eristalis — Saltar a navegación, búsqueda ? Eristalis Eristalis tenax sobre una flor … Wikipedia Español
Пчеловидки — Пчеловидки … Википедия
Checklist of UK recorded Ichneumonidae — Checklist of UK recorded Ichneumonidae. In this checklist are presented all species of family Ichneumonidae. Checklist A Absyrtus vicinator (Thunberg, 1822) Acaenitus dubitator (Panzer, 1800) Achaius oratorius (Fabricius, 1793) Aclastus gracilis… … Wikipedia
Ichtiman — (Ихтиман) Hilfe zu Wappen … Deutsch Wikipedia
ԶԻՆԱԿԻՐ — (կրի, րաց.) NBH 1 0734 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 8c, 10c, 11c, 12c ա.գ. αἱρῶν τὰ ὄπλα, τὰ σκεύη, ὀπλοφόρος, δορυφόρος qui arma gestat, armiger, satelles, stipator Թիկնապահ կամ արբանեակ, որ կրէ ʼի ձեռին զզէն գլխաւորին … հայերեն բառարան (Armenian dictionary)
ՄԱՐՄՆԱՊԱՀ — (ի, աց.) NBH 2 0228 Chronological Sequence: 6c ա.գ. σωματοφύλαξ corporis custos, satelles, stipator. Պահապան մարմնոյ մեծամեծաց. անձնապահ. թիկնապահ. արբանեակ. *Ոչ տալ դիոնիսի (բռնաւորի) մարմնապահս ... ոչ տացուք թիկնապահս. Անյաղթ պորփ.: *Ի ձեռն… … հայերեն բառարան (Armenian dictionary)
estouper — Estouper, Oppilare, Obthurare, Stipare, Obstipare. {{t=g}}stuphô{{/t}} idem valet quod Obthuro. Estouper ses oreilles, Praetendere auribus, Aures claudere. Estouper et couper les passages et chemins à ses ennemis, Intercludere iter inimicis.… … Thresor de la langue françoyse