Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

splenium

  • 1 splenium

    splēnĭum, ĭi, n. [st2]1 [-] Plin. cétérac (plante employée contre la maladie de la rate). [st2]2 [-] bandage, emplâtre. [st2]3 [-] Plin.-jn. Ov. mouche (qu'on portait sur le visage pour cacher un défaut ou une cicatrice).    - [gr]gr. σπλήνιον: bandage.
    * * *
    splēnĭum, ĭi, n. [st2]1 [-] Plin. cétérac (plante employée contre la maladie de la rate). [st2]2 [-] bandage, emplâtre. [st2]3 [-] Plin.-jn. Ov. mouche (qu'on portait sur le visage pour cacher un défaut ou une cicatrice).    - [gr]gr. σπλήνιον: bandage.
    * * *
        Splenium, splenii. Plin. Un petit coissinet de drappelets qu'on met sur une playe apres l'emplastre, ou une forme d'emplastre faict sur linge, ou semblable drappeau en la forme d'une rate ou semblable, Plumaceau.

    Dictionarium latinogallicum > splenium

  • 2 splenium

    splēnium, ī n. (греч.)
    1) бот. кочедыжник PM
    2) пластырь PM; косметический пластырёк, мушка Pl, M

    Латинско-русский словарь > splenium

  • 3 splenium

    splēnium, iī, n. (σπλήνιον), I) das Milzkraut, Plin. 25, 45. – II) das Pflästerchen, bes. das Schminkpflästerchen, Schönheitspflästerchen, Plin. ep. u.a.

    lateinisch-deutsches > splenium

  • 4 splenium

    splēnium, iī, n. (σπλήνιον), I) das Milzkraut, Plin. 25, 45. – II) das Pflästerchen, bes. das Schminkpflästerchen, Schönheitspflästerchen, Plin. ep. u.a.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > splenium

  • 5 splenium

    splēnĭum, ĭi, n., = splênion.
    I.
    Milt-waste, spleenwort, Plin. 25, 5, 20, § 45. —
    II.
    (Because of its likeness to the spleen in form and color.) A plaster, patch, Plin. 29, 6, 38, § 126; 30, 11, 30, § 104 (Jahn, spleniolum); Mart. 2, 29, 9; 8, 33, 22; Plin. Ep. 6, 2, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > splenium

  • 6 splenium

    Latin-English dictionary > splenium

  • 7 spleniatus

    Латинско-русский словарь > spleniatus

  • 8 spleniatus

    splēniātus, a, um (splenium), bepflastert, mentum, Mart. 10, 22, 1.

    lateinisch-deutsches > spleniatus

  • 9 supercilium

    supercilium, iī, n., die Augenbraue, Plur. (u. oft Sing. kollektiv) die Augenbrauen, I) eig. u. meton.: A) eig.: α) Sing.: hirsutum supercilium promissaque barba, Verg.: supercilii subducti carptores, Laev. fr.: quod candidum splenium in hoc aut in illud supercilium transferebat, Plin. ep.: altero ad frontem sublato, altero ad mentum depresso supercilio, Cic.: altero erecto, altero composito supercilio, Quint.: fere id in capillo fit, rarius in barba, aliquando etiam in supercilio, Cels.: quo supercilio spicit? Plaut.: deme supercilio nubem, Hor.: supercilium salit, als günstiges Omen, Plaut. Pseud. 107. – β) Plur.: superciliorum aut remissio aut contractio, Cic.: grandia supercilia, Varro fr.: hirsuta supercilia, Non.: supercilia constricta, dissidentia, Quint.: supercilia subducta, Turpil. com. u. Varro fr.: capite et superciliis semper esse rasis, Cic.: caput et supercilia illa penitus abrasa malitiam olere videntur, Cic.: ira contractis superciliis, tristitia deductis, hilaritas remissis ostenditur, Quint.: primum superiora, superciliis obducta, sudorem a capite et a fronte defluentem repellunt, die oben liegenden Teile, die mit Bramen umgeben sind, Cic.: nares oculique et palpebrae et supercilia aliquave ex his pervertuntur, Cels.: quem dicere nolo nomine, ne tollat rubra supercilia, daß er nicht die vor Zorn roten A. erhebe = daß er nicht zornig werde, Catull.: supercilia attrahere od. subducere, wir »die Stirn falten, eine ernste Miene annehmen«, Sen. – B) meton.: a) finstere Augenbrauen = das finstere Wesen, der finstere, strenge Ernst, der finstere Stolz, supercilii severi matrona, Ov.: triste supercilium durique severa Catonis frons, Mart.: censorium supercilium, Sen. rhet. u. Val. Max.: maritale superc., Val. Max.: gravissimum patris superc., Val. Max.: grande sup., wichtige Miene, Iuven.: lateant libidines illae tenebricosae, quas fronte et supercilio, non pudore et temperantiā contegebat, Cic.: quid ego de supercilio dicam, quod tum hominibus non supercilium (finsterer Stolz), sed pignus rei publicae videbatur? Cic.: numquam principibus defuerunt, qui fronte tristi et gravi supercilio utilitati fisci contumaciter adessent, Plin. pan.: terrarum dominûm pone supercilium, Mart. – b) Hochmut, Stolz, Vornehmtuerei, affinium grave supercilium, lästiger H., Val. Max.: hunc Capuae Campano supercilio ac regio spiritu (Übermut) cum videremus, Cic.: ut plerique sunt, qui beneficia asperitate verborum et supercilio in odium adducunt, Sen.: pone profecto supercilium, quo nunc mihi deditionem imperas, Vopisc.: ad ardua imperii supercilia etiam acerbitatem naturae adiungi, daß zum übermütigen Bewußtsein der Regentengewalt noch grausame Gemütsart hinzukomme, Amm.: divitiis demere supercilium, dem R. seinen Hochmut benehmen, Sen. – c) der Wink, Hor. carm. 3, 1, 8. Claud. ep. ad Ser. 2, 58. Arnob. 4, 21 in. – II) übtr.: a) ( wie ὀφρύς) der Vorsprung, die Anhöhe, Höhe, Spitze, supercilium clivosi tramitis, Verg.: tumuli, Liv.: supercilium quoddam excelsum nacti, Auct. b. Afr.: infimo stans supercilio, am Fuße der Anhöhe, Liv. – u. der Rand, das Gestade, das Ufer eines Flusses supercilium amnis, Apul.: supercilia Nili, fluminis Rheni, Amm., riparum fluminalium, Amm. – das Gestade, die Küste des Meeres, supercilia eius sinistra, Amm. 22, 8. § 8. – u. poet. – der Gipfel des Scheiterhaufens, molle superc., Stat. Theb. 6, 63. – b) als t.t. der Baukunst: α) der Vorsprung der Säule usw., der überragende Rand, der Überschlag, Vitr. 3, 5, 3 (3, 3, 8). – β) die Oberschwelle der Türen, crassitudo supercilii, Vitr. 4, 6, 2: itinerum supercilia, die Überwölbungen der Gänge, Vitr. 4, 6, 5 (4, 7, 2).

    lateinisch-deutsches > supercilium

  • 10 asplenum

    asplenum (asplenon), i, n. hépatique dorée (plante).
    * * *
    asplenum (asplenon), i, n. hépatique dorée (plante).
    * * *
        Asplenum, aspleni, pen. prod. Herba Plinio Hemionion dicta, nascens in petris et parietibus. Du ceterac, ou citerac. Vide Splenium in SPLEN.

    Dictionarium latinogallicum > asplenum

  • 11 spleniatus

    splēniātus, a, um (splenium), bepflastert, mentum, Mart. 10, 22, 1.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > spleniatus

  • 12 supercilium

    supercilium, iī, n., die Augenbraue, Plur. (u. oft Sing. kollektiv) die Augenbrauen, I) eig. u. meton.: A) eig.: α) Sing.: hirsutum supercilium promissaque barba, Verg.: supercilii subducti carptores, Laev. fr.: quod candidum splenium in hoc aut in illud supercilium transferebat, Plin. ep.: altero ad frontem sublato, altero ad mentum depresso supercilio, Cic.: altero erecto, altero composito supercilio, Quint.: fere id in capillo fit, rarius in barba, aliquando etiam in supercilio, Cels.: quo supercilio spicit? Plaut.: deme supercilio nubem, Hor.: supercilium salit, als günstiges Omen, Plaut. Pseud. 107. – β) Plur.: superciliorum aut remissio aut contractio, Cic.: grandia supercilia, Varro fr.: hirsuta supercilia, Non.: supercilia constricta, dissidentia, Quint.: supercilia subducta, Turpil. com. u. Varro fr.: capite et superciliis semper esse rasis, Cic.: caput et supercilia illa penitus abrasa malitiam olere videntur, Cic.: ira contractis superciliis, tristitia deductis, hilaritas remissis ostenditur, Quint.: primum superiora, superciliis obducta, sudorem a capite et a fronte defluentem repellunt, die oben liegenden Teile, die mit Bramen umgeben sind, Cic.: nares oculique et palpebrae et supercilia aliquave ex his pervertuntur, Cels.: quem dicere nolo nomine, ne tollat rubra supercilia, daß er nicht die vor Zorn roten A. erhebe = daß er nicht zornig werde, Catull.: su-
    ————
    percilia attrahere od. subducere, wir »die Stirn falten, eine ernste Miene annehmen«, Sen. – B) meton.: a) finstere Augenbrauen = das finstere Wesen, der finstere, strenge Ernst, der finstere Stolz, supercilii severi matrona, Ov.: triste supercilium durique severa Catonis frons, Mart.: censorium supercilium, Sen. rhet. u. Val. Max.: maritale superc., Val. Max.: gravissimum patris superc., Val. Max.: grande sup., wichtige Miene, Iuven.: lateant libidines illae tenebricosae, quas fronte et supercilio, non pudore et temperantiā contegebat, Cic.: quid ego de supercilio dicam, quod tum hominibus non supercilium (finsterer Stolz), sed pignus rei publicae videbatur? Cic.: numquam principibus defuerunt, qui fronte tristi et gravi supercilio utilitati fisci contumaciter adessent, Plin. pan.: terrarum dominûm pone supercilium, Mart. – b) Hochmut, Stolz, Vornehmtuerei, affinium grave supercilium, lästiger H., Val. Max.: hunc Capuae Campano supercilio ac regio spiritu (Übermut) cum videremus, Cic.: ut plerique sunt, qui beneficia asperitate verborum et supercilio in odium adducunt, Sen.: pone profecto supercilium, quo nunc mihi deditionem imperas, Vopisc.: ad ardua imperii supercilia etiam acerbitatem naturae adiungi, daß zum übermütigen Bewußtsein der Regentengewalt noch grausame Gemütsart hinzukomme, Amm.: divitiis demere supercilium, dem R. seinen Hochmut benehmen, Sen. – c)
    ————
    der Wink, Hor. carm. 3, 1, 8. Claud. ep. ad Ser. 2, 58. Arnob. 4, 21 in. – II) übtr.: a) ( wie ὀφρύς) der Vorsprung, die Anhöhe, Höhe, Spitze, supercilium clivosi tramitis, Verg.: tumuli, Liv.: supercilium quoddam excelsum nacti, Auct. b. Afr.: infimo stans supercilio, am Fuße der Anhöhe, Liv. – u. der Rand, das Gestade, das Ufer eines Flusses supercilium amnis, Apul.: supercilia Nili, fluminis Rheni, Amm., riparum fluminalium, Amm. – das Gestade, die Küste des Meeres, supercilia eius sinistra, Amm. 22, 8. § 8. – u. poet. – der Gipfel des Scheiterhaufens, molle superc., Stat. Theb. 6, 63. – b) als t.t. der Baukunst: α) der Vorsprung der Säule usw., der überragende Rand, der Überschlag, Vitr. 3, 5, 3 (3, 3, 8). – β) die Oberschwelle der Türen, crassitudo supercilii, Vitr. 4, 6, 2: itinerum supercilia, die Überwölbungen der Gänge, Vitr. 4, 6, 5 (4, 7, 2).

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > supercilium

  • 13 philtrodotes

    philtrŏdŏtes, ae, m., = philtron-dotês.
    I.
    A plant, called also splenium, App. Herb. 56.—
    II.
    A plant, called also peristereos, App. Herb. 65.

    Lewis & Short latin dictionary > philtrodotes

  • 14 spleniatus

    splēnĭātus, a, um, adj. [splenium], plastered, having a plaster or patch on:

    mentum,

    Mart. 10, 22, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > spleniatus

См. также в других словарях:

  • Splenium — Sple ni*um, n.[L., a plaster, a patch, from Gr. ???? a bandage, compress.] (Anat.) The thickened posterior border of the corpus callosum; so called in allusion to its shape. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Splenĭum — (v. gr.), 1) so v.w. Spleniola; 2) so auch Splenia; S. corpŏris callōsi, die Wulst des Gehirnbalkens …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Splenium — Infobox Brain Name = PAGENAME Latin = s. corporis callosi GraySubject = 189 GrayPage = 828 Caption = Median sagittal section of brain. The relations of the pia mater are indicated by the red color. (The corpus callosum is the gray curved figure… …   Wikipedia

  • Splenium corporis callosi — didžiosios jungties juosta statusas T sritis gyvūnų anatomija, gyvūnų morfologija atitikmenys: lot. Splenium corporis callosi ryšiai: platesnis terminas – didžioji jungtis …   Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai

  • splenium — noun a) The rounded posterior extremity of the brains corpus callosum. b) A compress or bandage …   Wiktionary

  • splenium — 1. A compress or bandage. 2. [TA] A structure resembling a bandaged part. [Mod. L. fr. G. splenion, bandage] s. corporis callosi [TA] SYN: s. of corpus callosum. s. of corpus callosum [TA] the thickened posterior extremity of the …   Medical dictionary

  • splenium — sple·ni·um …   English syllables

  • splenium — n. the thickest part of the corpus callosum, rounded and protruding backwards over the thalami, the pineal gland, and the midbrain …   The new mediacal dictionary

  • splenium — …   Useful english dictionary

  • splenium corporis callosi — [TA] the posterior rounded end of the corpus callosum; it conveys visual information between the two cerebral hemispheres …   Medical dictionary

  • Splenium corporis callosi — Sple̱nium cọrporis callo̱si [von gr. σπληνιον = Pflaster, Verband; ↑Corpus callosum] s; , Sple̱nia : rückwärtiger Wulst des Gehirnbalkens (Anat.) …   Das Wörterbuch medizinischer Fachausdrücke

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»