Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

sonorousness

  • 1 Sonus

    1.
    sŏnus, i (collat. form sŏnus, ūs, in gen., Amm. 20, 4, 14; abl. sonu, Sisenn. ap. Non. p. 491, 27; App. M. 8, p. 216, 7; nom. plur., Amm. 22, 9, 15), m. [sono], a noise, sound (syn. fragor): et pereunte viro raucum sonus aere cucurrit, Enn. ap. Lact. ap. Stat. Th. 11, 56 (Ann. v. 509 Vahl.):

    tympana raucis Obstrepuere sonis,

    Ov. M. 4, 392:

    non exaudito tubae sono,

    Caes. B. G. 7, 47:

    signorum sonus,

    id. B. C. 3, 105; cf.:

    cum ingenti sono fluminis,

    Liv. 21, 28: olli respondit suavis sonus Egeriai, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 42 Müll. (Ann. v. 122 Vahl.):

    tantus et tam dulcis sonus,

    Cic. Rep. 6, 18, 18:

    distinctus,

    id. ib. 2, 42, 69:

    ab acutissimo sono usque ad gravissimum sonum,

    from the highest treble to the lowest bass, id. de Cr. 1, 59, 251:

    in tibiarum cantibus varietas sonorum,

    id. N. D. 2, 58, 146:

    (lingua) sonos vocis distinctos efficit,

    id. ib. 2, 59, 149:

    ad nervorum eliciendos sonos,

    id. ib. 2, 60, 150; Hor. A. P. 348:

    inpulit aures Confusae sonus urbis,

    Verg. A. 12, 619; Ov. F. 1, 434; Liv. 1, 28, 2; Cic. Or. 17, 57:

    inanes sonos fundere,

    to utter empty sounds, id. Tusc. 5, 26, 73 Kühn.—
    II.
    Fig., tone, character, style:

    et in tragoediā comicum vitiosum est, et in comoediā turpe tragicum, et in ceteris suus est cuique certus sonus,

    Cic. Opt. Gen. 1, 1:

    unus enim sonus est totius orationis,

    id. Brut. 26, 100; id. de Or. 2, 12, 54.—
    B.
    Of language, sonorousness:

    gravitas et cothurnus et sonus Sophocli,

    Quint. 10, 1, 68.
    2.
    sōnus, a, um, adj. [id.], sounding, resounding, Isid. Orig. 1, 4, 4.
    3.
    Sōnus, i, m., = Sônos, a river of India, a branch of the Ganges, Plin. 6, 18, 22, § 65.

    Lewis & Short latin dictionary > Sonus

  • 2 sonus

    1.
    sŏnus, i (collat. form sŏnus, ūs, in gen., Amm. 20, 4, 14; abl. sonu, Sisenn. ap. Non. p. 491, 27; App. M. 8, p. 216, 7; nom. plur., Amm. 22, 9, 15), m. [sono], a noise, sound (syn. fragor): et pereunte viro raucum sonus aere cucurrit, Enn. ap. Lact. ap. Stat. Th. 11, 56 (Ann. v. 509 Vahl.):

    tympana raucis Obstrepuere sonis,

    Ov. M. 4, 392:

    non exaudito tubae sono,

    Caes. B. G. 7, 47:

    signorum sonus,

    id. B. C. 3, 105; cf.:

    cum ingenti sono fluminis,

    Liv. 21, 28: olli respondit suavis sonus Egeriai, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 42 Müll. (Ann. v. 122 Vahl.):

    tantus et tam dulcis sonus,

    Cic. Rep. 6, 18, 18:

    distinctus,

    id. ib. 2, 42, 69:

    ab acutissimo sono usque ad gravissimum sonum,

    from the highest treble to the lowest bass, id. de Cr. 1, 59, 251:

    in tibiarum cantibus varietas sonorum,

    id. N. D. 2, 58, 146:

    (lingua) sonos vocis distinctos efficit,

    id. ib. 2, 59, 149:

    ad nervorum eliciendos sonos,

    id. ib. 2, 60, 150; Hor. A. P. 348:

    inpulit aures Confusae sonus urbis,

    Verg. A. 12, 619; Ov. F. 1, 434; Liv. 1, 28, 2; Cic. Or. 17, 57:

    inanes sonos fundere,

    to utter empty sounds, id. Tusc. 5, 26, 73 Kühn.—
    II.
    Fig., tone, character, style:

    et in tragoediā comicum vitiosum est, et in comoediā turpe tragicum, et in ceteris suus est cuique certus sonus,

    Cic. Opt. Gen. 1, 1:

    unus enim sonus est totius orationis,

    id. Brut. 26, 100; id. de Or. 2, 12, 54.—
    B.
    Of language, sonorousness:

    gravitas et cothurnus et sonus Sophocli,

    Quint. 10, 1, 68.
    2.
    sōnus, a, um, adj. [id.], sounding, resounding, Isid. Orig. 1, 4, 4.
    3.
    Sōnus, i, m., = Sônos, a river of India, a branch of the Ganges, Plin. 6, 18, 22, § 65.

    Lewis & Short latin dictionary > sonus

См. также в других словарях:

  • sonorousness — skambesys statusas T sritis fizika atitikmenys: angl. sonority; sonorousness vok. Klang, m rus. звонкость, f; звучание, n pranc. sonorité, f …   Fizikos terminų žodynas

  • sonorousness — sonorous ► ADJECTIVE 1) (of a sound) deep and full. 2) (of speech) using imposing or grandiose language. DERIVATIVES sonority noun sonorously adverb sonorousness noun. ORIGIN from Latin sonor sound …   English terms dictionary

  • Sonorousness — Sonorous So*no rous, a. [L. sonorus, fr. sonor, oris, a sound, akin to sonus a sound. See {Sound}.] 1. Giving sound when struck; resonant; as, sonorous metals. [1913 Webster] 2. Loud sounding; giving a clear or loud sound; as, a sonorous voice.… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • sonorousness — noun see sonorous …   New Collegiate Dictionary

  • sonorousness — See sonorously. * * * …   Universalium

  • sonorousness — noun Sonority …   Wiktionary

  • sonorousness — sono·rous·ness …   English syllables

  • sonorousness — noun having the character of a loud deep sound; the quality of being resonant • Syn: ↑plangency, ↑resonance, ↑reverberance, ↑ringing, ↑sonority, ↑vibrancy • Derivationally related forms: ↑v …   Useful english dictionary

  • sound — I (New American Roget s College Thesaurus) I adj. whole, undamaged; healthy, robust; logical, true, valid, reliable, honorable, trust worthy; solvent; strong, firm; thorough; unbroken. See perfection, health, stability.Ant., unsound, unhealthy,… …   English dictionary for students

  • Sound — (Roget s Thesaurus) < N PARAG:Sound >N GRP: N 1 Sgm: N 1 sound sound noise strain Sgm: N 1 accent accent twang intonation tone Sgm: N 1 cadence cadence Sgm: N 1 sonorousness sonorousness …   English dictionary for students

  • plangency — noun having the character of a loud deep sound; the quality of being resonant • Syn: ↑resonance, ↑reverberance, ↑ringing, ↑sonorousness, ↑sonority, ↑vibrancy • Derivationally related forms: ↑ …   Useful english dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»