-
1 exitus
exitus ūs, m [ex + 1 I-], a going out, going forth, egress, departure: omni exitu interclusi, Cs.: hominum exitūs adservare, Cs.: ne exitus inclusis ab urbe esset, L.— A way of egress, outlet, passage: angustus portarum, Cs.: de multis nullus, Iu.: insula exitūs maritimos habet: septem e domo, L.—Fig., a way out, end, close, conclusion, termination: orationis: adducta ex exitum quaestio est: magnarum initia rerum facilem exitum habuerunt, Cs.: casūs habent in exitu similīs (verba): Hinc omne principium, huc refer exitum, H.: in exitu iam annus erat, L.: oppugnationis, Cs.: fabulae, catastrophe: vitae, N.: tristīs exitūs habuit consulatus: causae, quae plurimos exitūs dant ad eius modi degressionem, i. e. opportunities. —End of life, end, death: Caesaris: hic exitus illum tulit, etc., V.: saevus, Iu.: bonos exitūs habere.— A means, method, way, device, solution: exitus ab utroque datur regi: defensionis.— An issue, result, event: incertus belli: huius diei: de exitu rerum sentire, Cs.: futuri temporis, H.: spei, accomplishment, L.: sine exitu esse, without result, L.: ingens, V.: meliores habere exitūs: (fortuna) Belli secundos reddidit exitūs, H. — Prov.: Exitus acta probat, the event justifies the deed, O.* * *exit, departure; end, solution; death; outlet, mouth (of river) -
2 exitus
-
3 explicātiō
explicātiō ōnis, f [explico], an unfolding, uncoiling: rudentis. — Fig., an unfolding, expounding, exposition, explanation: rerum facilis: fabularum.* * *solution/explanation (obscurity/problem); description, pictorial representation; planning (buildings, etc.), laying out; uncoiling; method/style of exposition -
4 aquatum
aqueous solution, mixture with water -
5 resolutio
paralysis, limp/relaxed state (of part of the body); loosness (of the bowels); untying/unfastening; unravelling/solution/resolution/solving (of a puzzle) -
6 Deus ex machina
• A contrived or artificial solution. (literally, 'a god from a machine') -
7 solutio
loosening / payment / solution / explanation. -
8 bis
bis, adv. num. [for duis, from duo; like bellum from duellum, Paul. ex Fest. p. 66 Müll.; cf. Cic. Or. 45, 153, and the letter B], twice, at two times, on two occasions, in two ways, = dis (very freq. in prose and poetry).I.In gen.:2.inde ad nos elisa bis advolat (imago),
Lucr. 4, 315; Cic. Q. Fr. 3, 8, 6; Hor. Epod. 5, 33; id. A. P. 358; 440; Verg. A. 6, 32; Ov. M. 4, 517 al.:non semel sed bis,
Cic. Verr. 2, 3, 77, § 179:semel aut bis,
Quint. 11, 2, 34:bis ac saepius,
id. 10, 5, 7; Nep. Thras. 2, 5:bis mori,
Hor. C. 3, 9, 15: bis consul, who has been twice consul in all (diff. from iterum consul, who is a second time consul), Cic. Ac. 2, 5, 13; id. Lael. 11, 39; id. Verr. 2, 5, 23, § 59; Liv. 23, 30, 15; 23, 31, 6; 23, 34, 15; 25, 5, 3; cf. Val. Max. 4, 1, 3; Suet. Ner. 35.—Sometimes (among later writers) for iterum, now a second time:bis consul,
Mart. 10, 48, 20; Prid. Kal. Febr.; Coll. Leg. Mos. et Rom. 1, § 11.—Bis is followed by,(α).Semel... iterum, Cic. Dom. 52, 134:(β).bis dimicavit: semel ad Dyrrhachium, iterum in Hispaniā,
Suet. Caes. 36; so id. Aug. 25; id. Tib. 6; 72; id. Claud. 6; cf. Wolf, ejusd. id. Tib. 6.—Primo... rursus, Suet. Aug. 17; 28.—(γ).Et rursus, without a preceding primo, Suet. Aug. 22; id. Tib. 48.—B.Transf., doubly, twofold, in two ways, in a twofold manner:II.bis periit amator, ab re atque animo simul,
Plaut. Truc. 1, 1, 26: nam qui amat cui odio ipsus est, bis facere stulte duco;laborem inanem ipsus capit, et illi molestiam adfert,
Ter. Hec. 3, 2, 8 sq.:in unā civitate bis improbus fuisti, cum et remisisti quod non oportebat, et accepisti quod non licebat,
Cic. Verr. 2, 5, 23, § 59:in quo bis laberis, primum, quod... deinde, quod, etc.,
id. Phil. 8, 4, 13:inopi beneficium bis dat qui dat celeriter, Publ. Syr. v. 235 Rib.: bis gratum est,
id. v. 44 ib.:bis est mori alterius arbitrio mori,
id. v. 50 ib.—Particular connections.A.Bis in die, mense, anno, etc., or bis die, mense, anno, etc., twice a day, month, year, etc.; cf. Suet. Aug. 31 Oud.; id. Galb. 4; id. Vit. Ter. 2:B.bis in die,
Cic. Tusc. 5, 35, 100; Cato, R. R. 26; 87:bis die,
Tib. 1, 3, 31; Verg. E. 3, 34; Hor. C. 4, 1, 25; Cels. 1, 1; 1, 8; 3, 27, n. 2; Plin. 10, 53, 74, § 146; cf.cotidie,
Liv. 44, 16, 5:in mense,
Plin. 11, 18, 19, § 59; Suet. Aug. 35:in anno,
Varr. R. R. 2, 11, 7:anno,
Plin. 2, 73, 75, § 184.—With other numerals, and particularly with distributives (class. in prose and poetry):2.bis binos,
Lucr. 5, 1299; Cic. N. D. 2, 18, 49:bis quinos dies,
Verg. A. 2, 126; Mart. 10, 75, 3; Ov. F. 3, 124:bis senos dies,
Verg. E. 1, 44:bis septeni,
Plin. 8, 36, 54, § 127:bis octoni,
Ov. M. 5, 50:bis deni,
Verg. A. 1, 381; Prop. 2 (3), 9, 3; Mart. 9. 78:bis quinquageni,
id. 12, 67: bis milies, Liv. 38, 55, 12; Auct. B. Afr. 90; Val. Max. 3, 7, 1.—Esp., with cardinal numbers to express twice a given number (in the poets very freq., but not in prose):C.bis mille sagittae,
Lucr. 4, 408; so Hor. Epod. 9, 17: bis sex, Varr. ap. Prob. Verg. E. 6, 31, p. 354 Lion.; Verg. A. 11, 9:bis quinque viri,
Hor. Ep. 2, 1, 24; Ov. M. 8, 500; 8, 579; 11, 96:bis trium ulnarum toga,
Hor. Epod. 4, 8:duo,
Ov. M. 13, 642:centum,
id. ib. 5, 208 and 209;12, 188: quattuor,
id. ib. 12, 15:sex,
id. ib. 6, 72; 6, 571; 4, 220; 12, 553; 12, 554;15, 39: septem,
id. ib. 11, 302:novem,
id. ib. 14, 253 al.—Bis terve, two or three times, very rarely:D.a te bis terve summum et eas perbrevis (litteras) accepi,
Cic. Fam. 2, 1, 1:quem bis terve bonum cum risu miror,
Hor. A. P. 358.—Bis terque, several times, repeatedly, Mart. 4, 82, 3; cf.:E.stulte bis terque,
utterly, Cic. Q. Fr. 3, 8, 6. —Bis tanto or tantum, twice as great, twice as much:F.bis tanto amici sunt inter se quam prius,
Plaut. Am. 3, 2, 62; id. Men. 4, 3, 6; id. Merc. 2, 2, 26:bis tantum quam tuus fundus reddit,
Varr. R. R. 3, 2, 15:Tartarus ipse Bis patet in praeceps tantum, quantus, etc.,
Verg. A. 6, 578.—Bis ad eundem (sc.: lapidem offendi, as in Aus. Ep. 11 med.);G.prov.,
to commit the same error twice, Cic. Fam. 10, 20, 2.—Bis minus, in an old enigma in Gell. 12, 6, 2, whose solution is Terminus (ter-minus): semel minusne an bis minus, non sat scio: at utrumque eorum, ut quondam audivi dicier, Jovi ipsi regi noluit concedere.► In composition, bis, like the Gr.dis, loses the s: biceps, bidens, bifer, bigener, bijugus, bilix, etc.;hence bissenus,
Sen. Agam. 812; id. Herc. Fur. 1282; Stat. Th. 3, 574;and bisseni,
id. ib. 12, 811; Aus. Monos. Idyll. 12, and Prud. Cath. 12, 192, are better written as two words: bis senus (seni); so either bisextus, or as two words, bis sextus (Stat. S. 4, 1, 9); v. bisextus. -
9 dilute
dīlūtus, a, um, P. a., diluted, thin, weak, soft (perh. only post-Aug.).A.Lit.:2.potio (opp. meraca),
Cels. 1, 3; cf.: vinum dilutius pueris, sonibus meracius, id.; and:potio quam dilutissima, id.: solum dilutius,
Plaut. 17, 20, 33, § 144; hence also subst., dīlūtum, i, n., a liquid in which something has been dissolved, a solution, Plin. 27, 7, 28, § 46:rubor,
id. 22, 22, 46, § 92:amethystus dilutior,
paler, id. 37, 9, 40, § 122;colos,
id. 37, 5, 18, § 67: urina, Cels. [p. 581] 2, 6: odor, slight, faint (opp. acutus), Plin. 15, 28, 33, § 110 et saep.—Transf., of a wine-drinker, drunk (opp. abstemius), Aus. Ep. a. Id. 11.—B.Trop. (borrowed from colors), clear, manifest:dilutior erat defectus,
Amm. 20, 3.—* Adv.: dīlūtē, slightly, weakly: Gallos post haec dilutius esse poturos, Cic. Font. Fragm. ap. Amm. 15, 12, 2; acc. to others an adj., sc. vinum. -
10 dilutum
dīlūtus, a, um, P. a., diluted, thin, weak, soft (perh. only post-Aug.).A.Lit.:2.potio (opp. meraca),
Cels. 1, 3; cf.: vinum dilutius pueris, sonibus meracius, id.; and:potio quam dilutissima, id.: solum dilutius,
Plaut. 17, 20, 33, § 144; hence also subst., dīlūtum, i, n., a liquid in which something has been dissolved, a solution, Plin. 27, 7, 28, § 46:rubor,
id. 22, 22, 46, § 92:amethystus dilutior,
paler, id. 37, 9, 40, § 122;colos,
id. 37, 5, 18, § 67: urina, Cels. [p. 581] 2, 6: odor, slight, faint (opp. acutus), Plin. 15, 28, 33, § 110 et saep.—Transf., of a wine-drinker, drunk (opp. abstemius), Aus. Ep. a. Id. 11.—B.Trop. (borrowed from colors), clear, manifest:dilutior erat defectus,
Amm. 20, 3.—* Adv.: dīlūtē, slightly, weakly: Gallos post haec dilutius esse poturos, Cic. Font. Fragm. ap. Amm. 15, 12, 2; acc. to others an adj., sc. vinum. -
11 dilutus
dīlūtus, a, um, P. a., diluted, thin, weak, soft (perh. only post-Aug.).A.Lit.:2.potio (opp. meraca),
Cels. 1, 3; cf.: vinum dilutius pueris, sonibus meracius, id.; and:potio quam dilutissima, id.: solum dilutius,
Plaut. 17, 20, 33, § 144; hence also subst., dīlūtum, i, n., a liquid in which something has been dissolved, a solution, Plin. 27, 7, 28, § 46:rubor,
id. 22, 22, 46, § 92:amethystus dilutior,
paler, id. 37, 9, 40, § 122;colos,
id. 37, 5, 18, § 67: urina, Cels. [p. 581] 2, 6: odor, slight, faint (opp. acutus), Plin. 15, 28, 33, § 110 et saep.—Transf., of a wine-drinker, drunk (opp. abstemius), Aus. Ep. a. Id. 11.—B.Trop. (borrowed from colors), clear, manifest:dilutior erat defectus,
Amm. 20, 3.—* Adv.: dīlūtē, slightly, weakly: Gallos post haec dilutius esse poturos, Cic. Font. Fragm. ap. Amm. 15, 12, 2; acc. to others an adj., sc. vinum. -
12 dissertio
dissertĭo, ōnis, f. [2. dissero], destruction, abolition:II.cur exsecrabilis ista nobis solis velut dissertio juris humani est?
Liv. 41, 24, 10 (dub., this not being the etym. sense of the word; al. dissaeptio, discerptio).—The explanation, solution, Hier. in Matt. 13, 13. -
13 exitus
1.exĭtus, a, um, Part., from exeo, II.2. I.Lit.:B.reditum mihi gloriosum injuria tua dedit, non exitum calamitosum,
Cic. Par. 4, 29:omni exitu et pabulatione interclusi,
Caes. B. G. 7, 44 fin.:exitum sibi parere,
id. B. C. 3, 69, 3.—In plur.:singulorum hominum occultos exitus asservare,
Caes. B. C. 1, 21, 4; 1, 25, 4. —Of things:introitusque elementis redditus exstat,
Lucr. 6, 494:exitus ut classi felix faustusque daretur,
a setting sail, departure, id. 1, 100:amnis,
a flowing out, discharge, id. 6, 727: animaï (i. e. venti), a bursting or rushing out, id. 6, 586; cf. Quint. 1, 11, 7.—Transf., concr., way of egress, outlet, passage:II.exitum non habent, ac pervium non est,
Varr. L. L. 5, § 145 Müll.:cum angusto portarum exitu se ipsi premerent,
Caes. B. G. 7, 28, 3:in exitu paludis,
mouth, Plin. 2, 103, 106, § 226:cibi,
vent, id. 11, 34, 40, § 116 et saep.:si de multis nullus placet exitus,
Juv. 6, 33.—In plur.:insula undique exitus maritimos habet,
Cic. Verr. 2, 2, 75, § 185:septem exitus e domo fecerat,
Liv. 39, 51, 5; Col. 6, 30, 8:alvorum,
Plin. 21, 14, 48, § 82 et saep.Trop.A. 1.In gen.:2.hujus orationis difficilius est exitum quam principium invenire,
end, close, Cic. de Imp. Pomp. 1, 3; cf.: quemadmodum expediam exitum hujus institutae orationis, non reperio, id. Fam. 3, 12, 2:exitus fuit orationis,
Caes. B. G. 4, 8, 1:ut tragici poëtae, cum explicare argumenti exitum non potestis, confugitis ad deum,
Cic. N. D. 1, 20, 53:adducta ad exitum quaestio est,
id. Tusc. 5, 6, 15; cf.:ad exitum pervenire,
id. Fam. 10, 22, 2; id. Or. 33, 116:ita magnarum initia rerum celerem et facilem exitum habuerunt,
Caes. B. C. 3, 22 fin.:verba quae casus habent in exitu similes,
at the end, Cic. Or. 49, 164; cf.in the foll.: fugam quaerebamus omnes, quae ipsa exitum non habebat,
end, aim, id. Phil. 5, 16, 42:hinc omne principium, huc refer exitum,
Hor. C. 3, 6, 6 et saep.:in exitu est meus consulatus,
Cic. Mur. 37, 80; cf.: in exitu jam annus erat Liv. 35, 10, 1:superioris anni,
id. 30, 26, 2:veris,
Plin. 17, 22, 35, § 170:oppugnationis,
Caes. B. C. 3, 9, 8:mimi, fabulae,
the catastrophe, conclusion, Cic. Cael. 27, 65:vitae,
end of life, latter end, Nep. Eum. 13; cf.:vitae mortisque,
Vell. 2, 7, 1.—In plur.:tristes exitus habuit consulatus,
Cic. Brut. 34, 128: eae causae sunt plenissimae, quae plurimos exitus dant ad ejusmodi degressionem, outlets, i. e. opportunities, id. de Or. 2, 77, 312: habent exitus aut in a aut in e, etc., Varr. L. L. 10, § 62 Müll.—In partic., end of life, end, death:3.natura ad humanum exitum (Romulum) abripuit,
Cic. Rep. 1, 16 fin.:duravere usque ad Sejani exitum,
Plin. 8, 58, 74, § 197; Amm. 14, 11:exitus in dubio est,
Ov. M. 12, 522:Thrasymachi,
Juv. 7, 204:saevus et illum exitus eripuit,
id. 10, 127; 271.—In plur.:nonnumquam bonos exitus habent boni,
Cic. N. D. 3, 37, 89:non igitur fatales exitus habuerunt,
id. Div. 2, 9, 24.—A means, method, way, device, solution of a difficulty:B.cum autem exitus ab utroque datur conturbato errantique regi,
Cic. Fin. 5, 22, 63:non solum viam quaestus invenerunt, verum etiam exitum ac rationem defensionis,
id. Verr. 2, 3, 82, § 190:jam nullum fortunis communibus exitum reperietis,
id. Dom. 47, 123.—Issue, result, event, i. q. eventus:si mihi alterutrum de eventu atque exitu rerum promittendum est,
Cic. Fam. 6, 1, 5:in unum exitum spectare,
id. de Or. 1, 20, 92:videtur ad exitum venisse quaestio,
id. Tusc. 5, 7, 18; id. Fin. 2, 1, 3:neque exitum legis esse in meretrice publicanda,
i. e. the law would be without proper effect, id. Inv. 2, 40, 118, v. the context:de exitu rerum sentire,
Caes. B. G. 7, 52 fin.:incerto etiam nunc exitu victoriae,
id. ib. 7, 62, 6:de exitu fortunarum suarum consultabant,
id. ib. 7, 77, 1; cf. id. ib. 3, 8, 3; and:prudens futuri temporis exitum Caliginosa nocte premit deus,
events, Hor. C. 3, 29, 29: ut quae rei publicae polliceremur, exitu praestaremus, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 3:exitum rei imponere,
Liv. 37, 19, 1:quaestiones ad exitum perductae,
id. 40, 19, 10:ad exitum spei pervenire,
accomplishment, id. 5, 12, 4; so,serae exitum spei exspectare,
id. 5, 6, 2:sine exitu esse,
without result, id. 32, 40, 3.—In plur.:fortasse haec omnia meliores habebunt exitus,
Cic. Fam. 2, 16, 6:quae (responsa haruspicum) aut nullos habuerint exitus aut contrarios,
id. Div. 2, 24, 52:Liber vota bonos ducit ad exitus,
Hor. C. 4, 8, 34; cf.:(fortuna) Belli secundos reddidit exitus,
id. ib. 4, 14, 38.—Prov.:exitus acta probat,
the event justifies the deed, Ov. H. 2, 85. -
14 problema
problēma, ătis ( gen. plur. problematorum, Gell. 3, 6, 1; abl. plur. problematis, id. 19, 6, 1), n., = problêma, a question proposed for solution, a problem, enigma, riddle, puzzle (post-Aug.), Suet. Gram. 4: problemata philosophoumena, Sen. Contr. 1, 3, 8:Aristotelis libri sunt, qui Problemata physica inscribuntur,
Gell. 19, 4, 1:Aristoteles in septimo problematorum,
id. 3, 6, 1; 2, 30, 11; App. Mag. 51:in problematis Aristotelis,
Gell. 19, 6, 1:proponam vobis problema,
Vulg. Judic. 14, 12.—Hence, problēmătĭcus, a, um, adj., = problêmatikos, problematic; as subst.: problē-matĭca, ōrum, n., problems, cases set forth as problems (the title of a medical work), Cael. Aur. Tard. 3, 3, 46. -
15 problematica
problēma, ătis ( gen. plur. problematorum, Gell. 3, 6, 1; abl. plur. problematis, id. 19, 6, 1), n., = problêma, a question proposed for solution, a problem, enigma, riddle, puzzle (post-Aug.), Suet. Gram. 4: problemata philosophoumena, Sen. Contr. 1, 3, 8:Aristotelis libri sunt, qui Problemata physica inscribuntur,
Gell. 19, 4, 1:Aristoteles in septimo problematorum,
id. 3, 6, 1; 2, 30, 11; App. Mag. 51:in problematis Aristotelis,
Gell. 19, 6, 1:proponam vobis problema,
Vulg. Judic. 14, 12.—Hence, problēmătĭcus, a, um, adj., = problêmatikos, problematic; as subst.: problē-matĭca, ōrum, n., problems, cases set forth as problems (the title of a medical work), Cael. Aur. Tard. 3, 3, 46. -
16 problematicus
problēma, ătis ( gen. plur. problematorum, Gell. 3, 6, 1; abl. plur. problematis, id. 19, 6, 1), n., = problêma, a question proposed for solution, a problem, enigma, riddle, puzzle (post-Aug.), Suet. Gram. 4: problemata philosophoumena, Sen. Contr. 1, 3, 8:Aristotelis libri sunt, qui Problemata physica inscribuntur,
Gell. 19, 4, 1:Aristoteles in septimo problematorum,
id. 3, 6, 1; 2, 30, 11; App. Mag. 51:in problematis Aristotelis,
Gell. 19, 6, 1:proponam vobis problema,
Vulg. Judic. 14, 12.—Hence, problēmătĭcus, a, um, adj., = problêmatikos, problematic; as subst.: problē-matĭca, ōrum, n., problems, cases set forth as problems (the title of a medical work), Cael. Aur. Tard. 3, 3, 46. -
17 resolutio
I.Lit., a slackening, relaxing; a laxness, looseness, weakness:II.lori,
Gell. 17, 9, 12:ventris, stomachi, nervorum, oculorum,
Cels. 2, 6; 4, 5; 2, 1; 3, 27, 1; 6, 6, 36.—Trop.1. 2. 3. -
18 solutio
I.Lit.A.In gen.:B.linguae,
Cic. de Or. 1, 25, 114:totius hominis,
id. Tusc. 3, 25, 61.— Plur.:ventris et stomachi solutiones,
looseness, weakness, Plin. 23, 6, 60, § 112; cf.:stomachi solutio,
Cels. 4, 5.—In partic., payment:II.solutio rerum creditarum,
Cic. Off. 2, 24, 84:legatorum,
id. Clu. 12, 34:justi crediti,
Liv. 42, 5:nummorum,
Dig. 46, 3, 54:Romae solutione impeditā fides concidit,
Cic. Imp. Pomp. 7, 19:solutionem in procuratorem factam,
Dig. 46, 8, 12:nominis Caerelliani,
Cic. Att. 12, 51, 3:explicatā solutione,
id. ib. 15, 20, 4.— Plur., Caes. B. C. 3, 20; cf. Dig. 46, tit. 3: De solutionibus et liberationibus.—Trop., a solution, explanation:non est quod expectes, ut solutionem tibi ostendam,
Sen. Ben. 2, 34, 1:argumentorum,
id. ib. 2, 34, 1:somnii,
Vulg. Dan. 4, 3; Sen. Ben. 5, 12, 2:captionis sophisticae,
Gell. 18, 2, 6 (for which:sophismatis resolutio,
id. 18, 2, 6, § 10).
См. также в других словарях:
solution — [ sɔlysjɔ̃ ] n. f. • déb. XIIIe; soluciun « explication » 1119; lat. solutio, de solvere I ♦ 1 ♦ Opération mentale qui, en substituant une pluralité analysable à un ensemble complexe d éléments entremêlés, parvient à surmonter une difficulté, à… … Encyclopédie Universelle
Solution — So*lu tion (s[ o]*l[=u] sh[u^]n), n. [OE. solucion, OF. solucion, F. solution, fr. L. solutio, fr. solvere, solutum, to loosen, dissolve. See {Solve}.] 1. The act of separating the parts of any body, or the condition of undergoing a separation of … The Collaborative International Dictionary of English
solution — UK US /səˈluːʃən/ noun [C] ► a way to solve a problem or deal with a difficult situation: a solution to/for sth »Education is seen as a solution to the state s economic and employment problems. find/have/offer a solution »She can not find a… … Financial and business terms
solution — Solution. s. f. v. Denoüement d une difficulté. Donnez la solution de cet argument, de cette difficulté. la solution est bonne, n est pas bonne. On appelle, Solution de continuité, La division d un corps continu. Il se dit principalement des… … Dictionnaire de l'Académie française
solution — [sə lo͞o′shən] n. [ME solucion < OFr < L solutio < solutus: see SOLUTE] 1. a) the act, method, or process of solving a problem b) the answer to a problem c) an explanation, clarification, etc. [the solution of a mystery] d) … English World dictionary
solution — I (answer) noun clarification, decipherment, determination, eludication, explanation, explicatio, explication, exposition, finding, illumination, interpretation, key. reason, resolution, right answer, solutio associated concepts: equitable… … Law dictionary
solution — [n1] answer, resolution Band Aid*, clarification, elucidation, explanation, explication, key, pay dirt*, quick fix*, result, solving, the ticket*, unfolding, unraveling, unravelment; concepts 230,661,712 Ant. doubt, problem, quandary, question,… … New thesaurus
solution — Solution, ou payement, Solutio. Solution ou dissolution de mariage, Solutum coniugium vel abruptum … Thresor de la langue françoyse
Solution — (lat.), Lösung (s.d.) … Kleines Konversations-Lexikon
solution — late 14c., a solving or being solved, from O.Fr. solucion, from L. solutionem (nom. solutio) a loosening or unfastening, also a solving, from pp. stem of solvere to loosen, untie, solve, dissolve (see SOLVE (Cf. solve)). Meaning liquid containing … Etymology dictionary
solution — ► NOUN 1) a means of solving a problem. 2) the correct answer to a puzzle. 3) a liquid mixture in which the minor component (the solute) is uniformly distributed within the major component (the solvent). 4) the process of dissolving or the state… … English terms dictionary