-
1 mitis
mītis, e, adj. [etym. dub.; cf. Sanscr. mith-, to associate; Lat. mutuus], mild, mellow, mature, ripe; of the soil, mellow, light, kindly, fruitful; of a river, calm, gentle, placid (class.; syn.: lenis, placidus, comis).I.Lit.:II.sunt nobis mitia poma,
Verg. E. 1, 81:uva,
id. G. 1, 448:Bacchus (i. e. vinum),
mellow, id. ib. 1, 344:suci,
Ov. M. 14, 690:mite solum Tiburis,
Hor. C. 1, 18, 2:mitis (fluvius) in morem stagni,
Verg. A. 8, 88:flamma,
harmless, innoxious, Sil. 16, 120.—Trop., mild, soft, gentle.A.In gen.:B.nihil tam vidi mite, nihil tam placatum, quam tum meus frater erat in sororem tuam,
Cic. Att. 5, 1, 3:mitis tranquillusque homo,
Plaut. Truc. 4, 3, 2:homo mitissimus atque lenissimus,
Cic. Cat. 4, 5, 10:ex feris et immanibus, mites reddidit et mansuetos,
id. Inv. 1, 2, 2.— Poet., with acc., in respect of:nec Mauris animum mitior anguibus,
Hor. C. 3, 10, 18. —With dat.:mites hostibus,
Ov. P. 2, 1, 48:poenitentiae mitior,
towards the penitent, Tac. Agr. 16.—Of things:C.mitis et misericors animus,
Cic. Inv. 1, 55, 106:consilium,
Ov. Tr. 1, 5, 5:doctrina,
Cic. Mur. 29, 160: malum, blandum atque dolosum, Lucil. ap. Non. 343, 9:mitius exsilium,
Ov. Tr. 2, 185:servitium,
Prop. 3, 13, 20:opes,
acquired through a long peace, Sil. 14, 653:affectus mitiores,
Quint. 5, 13, 2:ingenium,
Juv. 4, 82; 13, 184:animus,
id. 14, 15.—Of speech:III.Thucydides si posterius fuisset, multo maturior fuisset et mitior,
riper and mellower, more palalable, Cic. Brut. 83, 288:mitis et compta oratio,
id. Sen. 9, 28:non hac tam atroci, sed illa lege mitissima, causam dicere,
id. Verr. 2, 1, 9, § 26.—Comically, made soft, mellow with beating:mitis sum equidem fustibus,
Plaut. Mil. 5, 31; cf. Ter. Ad. 2, 4, 12.—Hence, adv.: mīte, mildly, soflly, gently (rare;not in Cic.): mite connivere,
App. M. 10, p. 285, 4.— Comp.:mitius ille perit,
Ov. P. 3, 7, 27. — Sup.:mitissime legatos appellare,
Caes. B. G. 7, 43. -
2 sensim
sensim, adv. [sentio] (prop. sensibly, i. e. perceptibly, observably, visibly; hence, as opp. to what is unforeseen, unexpected, sudden), slowly, gently, soflly, gradually (freq. and class.; syn.: paulatim, pedetemptim;opp. repente): sensim tardeve potius quasi nosmet ipsos cognoscimus,
Cic. Fin. 5, 15, 41: sensim et pedetemptim, Lucil. ap. Non. 29, 7; cf.:sensim et pedetemptim progrediens extenuatur dolor,
Cic. Tusc. 3, 22, 54:sensim pedetemptimque... sensim dissuere amicitias,
id. Off. 1, 33, 120:ille sensim dicebat, quod causae prodesset, tu cursim dicis aliena,
id. Phil. 2, 17, 42:submissius a primo, post sensim incedens,
id. Or. 8, 26; Liv. 10, 5:sensim sine sensu aetas senescit (an alliteration),
Cic. Sen. 11, 38:non sensim atque moderate arrepserat, sed brevi tempore totum hominem possederat,
id. Verr. 2, 3, 68, § 158:animos sensim ac leniter accendere,
id. Cael. 11, 25:leniter et sensim,
Plin. Ep. 5, 6, 14; so (with modice) Plin. 5, 9, 10, § 57; (with placide) Gell. 5, 14, 11; (with comiter) id. 13, 4, 3; (with paulatim) Plin. Ep. 4, 30, 4; Gell. 12, 1, 22:sensim super attolle limen pedes, nova nupta,
Plaut. Cas. 4, 4, 1:consuetudo sensim eo deducta est, ut,
Cic. Off. 2, 3, 9:vocem cubantes sensim excitant,
id. de Or. 1, 59, 251:minuere,
id. Off. 2, 8, 27:memoria sensim obscurata est et evanuit,
id. de Or. 2, 23, 95:sed sensim is a nonnullis reprehendebatur,
Nep. Att. 9:sensim temptantium animos sermo,
Liv. 2, 2; cf.:mentio sensim illata,
id. 4, 1:non jam sensim, ut ante, principes, sed passim omnes postulat,
id. 2, 45:sensim incedere jubet,
id. 10, 5:sensim et sapienter amare,
Ov. A. A. 3, 565:parce gaudere oportet et sensim queri,
Phaedr. 4, 16, 9.
Перевод: с латинского на английский
с английского на латинский- С английского на:
- Латинский
- С латинского на:
- Английский