sefih

См. также в других словарях:

• sefih — sf., Ar. sefīh Zevk ve eğlenceye düşkün, uçarı İçer, kumar oynar, başına bir sürü sefih insan toplardı. H. E. Adıvar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• sefih — (A.) [ ﻪﻴﻔﺱ ] zevk ve eğlence düşkünü …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

• SEFİH — Zevk ve eğlenceye düşkün. Sefahete düşmüş. Malını düşünmeden harcayan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• HOVARDA — Sefih, çapkın. Malını mülkünü zevk u safa yolunda harcayan, sefâhette sarfeden …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• SÜFEHA — (Sefih. C.) Sefihler. İçkici, müsrif ve günahkâr kimseler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• TESFİH — (Sefahet. den) Sefih görme, sefih sayma. Akılsız, müsrif ve eğlenceye düşkün addetmek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• sefihane — zf., esk., Ar. sefīh + Far. āne Alçakça …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• uçarı — sf. 1) Ele avuca sığmaz (kimse) Ben azami derecede haşarı ve uçarı bir çocuktum. Y. K. Beyatlı 2) Kendini çeşitli eğlencelere vermiş (kimse), sefih Yazar dediğin biraz uçarı, serseri mizaç olmalı değil midir? H. Taner …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• HANE-KÜŞ — f. Mirasyedi, sefih …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• LU'BETGÂH — f. Oyun yeri. Sefih kimselerin eğlence yeri …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• SEBÜKSER — (C.: Sebükserân) f. Hafif düşünceli. * Sefih, aşağılık …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük