Перевод: с немецкого на латинский

с латинского на немецкий

scientem

  • 1 wissentlich

    wissentlich, sciens. prudens; verb. sciens ac prudens od. volens sciensque. – Ist es = absichtlich, s. d. – w. sündigen, scientem peccare: nicht w. fehlen, sündigen, nihil scientem delinquere: wenn ich w. die Unwahrheit rede, si sciens fallo: ich habe es w. getan, sciens od. sciens prudensque feci.

    deutsch-lateinisches > wissentlich

  • 2 fehlen

    fehlen, I) nicht treffen: non ferire. – ictus vanus intercĭdit. ictus alci deerrat (der Schuß fehlt). – telum frustra accĭdit (das Geschoß fehlt). – ohne zu s., sine frustratione. – dah. uneig., a) weit gefehlt! d. i. du irrst, keineswegs, falsus es! minime gentium!: [876] weit gefehlt, daß etc.,... vielmehr, tantum abest, ut... ut, z.B. weit gefehlt, daß er mich lieben sollte, haßt er mich vielmehr, tantum abest, ut me amet, ut me oderit. – b) fehlschlagen: ad (in) irritum cadere; ad irritum redigi. – das soll mir nicht s., non fallar. – es kann (wird) nicht f., certum est (es ist zuverlässig); certe fiet od. eveniet (es wird gewiß geschehen). – II) einen Fehler begehen: errare (irren, einen Irrtum begehen). – labi (unvorsätzlich vom Wege des Rechten abkommen, z.B. per errorem, propter imprudentiam: u. imprudentiā, imperitiā: u. consilio [absichtlich], Ggstz. casu). – peccare. peccatum admittere (nicht recht handeln; peccare auch v. Sprachfehlern). – delinquere (vom Wege des Rechten abweichen [z.B. wissentlich, scientem]; auch v. Sprachfehlern). – culpam committere, auch bl. committere (eine Schuld, etwas Strafbares begehen, z.B. gegen das Gesetz s., comm. contra legem). – culpam in se admittere (eine Schuld auf sich laden). – in etw. s., peccare in alqa re; offendere in alqa re (einen Anstoß mit etwas geben, es in etwas versehen): gegen jmd. s., peccare in alqm; offendere apud alqm. – III) von der Zahl abgehen, mangeln, a) in eng. Bed.: deesse (fehlen, von dem, was dasein sollte, vermißt werden). – abesse (abwesend-, nicht dasein, ohne gerade vermißt zu werden). – deficere (ausgehen, aufhören, nicht mehr vorhanden sein). – desiderari (ungern vermißt werden). – restare (noch im Rückstande sein). – es sehlt mir an etw., non habeo alqd. careo alqā re (ich habe es nicht); egeo alqā re (ich hätte es gern); deficit mihi alqd (es geht mir etwas aus) od. deficit me alqd (es verläßt mich etwas, geht mir ab, gebricht mir); alqd non suppetit (es ist nicht hinlänglich vorhanden, reicht nicht aus): es fehlt mir an nichts mehr, nihil ultra flagito. – es an nichts s. lassen, nihil deesse pati (nichts vermissen lassen); nihil omittere. nihil reliqui od. reliquum facere (übh. nichts unterlassen); sumptibus non parcere (keine Kosten scheuen, bei einer feierlichen Gelegenheit etc.): es an Fleiß s. lassen (in seinen Stu dien), non insistere studiis: es nicht an der Sorgfalt s. lassen, nihil de diligentia relinquere: an mir soll es nicht s., non deero (ich werde meinen Beistand nicht entziehen); in me non erit mora (ich werde keinen Verzug machen): es fehlt nicht an Leuten, die sagen etc., non desunt, qui dicant. – das sehlt noch, daß, illud deest, ut etc. od. illud restat, ut etc. – es fehlt viel, multum abest: es fehlt wenig, nicht viel, daß etc., paulum, haud mul tum, non longe abest, non pro cul abest, quin etc.; non multum abest ab eo, quin etc.: prope factum est, ut etc.: es fehlte sehr wenig daran, daß etc., propius nihil est factum, quam ut etc. – b) in weit. Bed., was fehlt dir? quid tristis es? (vom Traurigen); *quo morbo laboras? (von einem Kranken).

    deutsch-lateinisches > fehlen

  • 3 freveln

    freveln, aliquid nefarie facere od. committere. aliquid sceleste od. impie od. impie nefarieque od. proterve agere od. facere (frevelhaft handeln; s. »Frevel« die Bedeutung von nef., scel. etc.). – scelus facere, committere, edere, perficere (ein Verbrechen begehen). – wissentlich fr., scientem se contaminare scelere: gegen die Götter fr., impium esse adversus deos: vielfach gegen Götter u. Menschen fr., multa impie nefarieque in deos hominesque committere. – an etw. fr., alqd violare.

    deutsch-lateinisches > freveln

  • 4 Ortseinwohner

    Ortseinwohner, incola loci. Ortskenntnis, - kunde, locorum notitia. locorum od. regionum peritia od. scientia (in einer Gegend). – locorum et aedificiorum notitia (in einer Stadt). – O. besitzen, locorum od. regionum scientem, peritum, gnarum esse: keine O. besitzen, locum od. loca ignorare; locorum ignarum esse.

    deutsch-lateinisches > Ortseinwohner

  • 5 Steg

    Steg, ponticulus. – alle Wege u. Stege wissen, aditus viasque nosse; locorum scientem od. peritum esse: alle Wege und Stege aufsuchen, ausspähen, aditus viasque perquirere.

    deutsch-lateinisches > Steg

См. также в других словарях:

  • SCIENTE — scientem …   Abbreviations in Latin Inscriptions

  • SCIENTEDM — scientem dolo malo …   Abbreviations in Latin Inscriptions

  • Gundoald — d Asti Gundoald (en italien : Gundoaldo; † Asti, Italie, 614) fut le premier duc lombard de la cité d Asta Pompeia (Asti, Piémont) sous la domination lombarde en Italie. Sommaire 1 Biographie 2 Voir aussi …   Wikipédia en Français

  • Gundoald (duc) — Gundoald d Asti Gundoald (en italien : Gundoaldo; † Asti, Italie, 614) fut le premier duc lombard de la cité d Asta Pompeia (Asti, Piémont) sous la domination lombarde en Italie. Sommaire 1 Biographie 2 Voir aussi …   Wikipédia en Français

  • Gundoald d'Asti — Gundoald (en italien : Gundoaldo; † Asti, Italie, 614) fut le premier duc lombard de la cité d Asta Pompeia (Asti, Piémont) sous la domination lombarde en Italie. Sommaire 1 Biographie 2 Voir aussi …   Wikipédia en Français

  • accusatif — [ akyzatif ] n. m. • XIIe; lat. accusativus, de accusare « faire paraître » ♦ Gramm. Cas qui marque le complément d objet ou certains compléments prépositionnels (⇒ 1. régime). Accusatif latin, grec. Mettre un nom à l accusatif. ● accusatif nom… …   Encyclopédie Universelle

  • escient — (è si an) s. m. Il ne s emploie que dans ces deux locutions adverbiales : 1° À son escient, à mon escient, sciemment, avec connaissance de cause ; 2° À bon escient, sciemment, et, par extension, tout de bon, véritablement. •   Ceux que l abbé de… …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • sciemment — (si a man) adv. Avec connaissance de ce que l on fait, avec réflexion. •   Celui qui ment sciemment en cet état [d attrition, sans contrition], s expose volontairement au péril moral de la damnation éternelle, SUAREZ dans PASC. Prov. X. •   L… …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • ALCHYMIA et CHYMIA — hodie dicitur, quam Veteres Χήμειαν, item Χημευτικην` passim vocavêre. Eadem ἱερὰ τέχνη, sacra Ars, appellata, cuius et Pythagoram scientem fuisse volunt. Unde Lexicon huius Artis in antiquis libris sic inseribitur. Κεξικὸν τῆς ἱερᾶς καὶ θείας… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • CONSCIA Mutmura — apud Statium, l. 9. Theb. v. 733. ubi de Diana, cantusque sacros et conscia miscet Murmura Sunt divina, Magica, rerum praesentium praesentium gnara, non voces nudae, sed consortes potentiae divinae. Mox enim sequitur, v. 734. quae Colchidas ipsa… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • JANUS — I. JANUS antiquissimus Italiae Rex, A. M. 2722. ante adventum Aeneae A. 150. Fil. Apollinis ex Creusa, Erechthei filia, a Xipheo huius marito adoptatus, quibusdam dicitur. Hic cum ingenti classe in Italiam venit, et Saturnum a Iove fil. Cretâ… …   Hofmann J. Lexicon universale

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»