Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

scheltend

  • 21 oblatro

    ob-lātro, āre, anbellen, übtr., alci, anfahren, schelten usw., Sen. de ira 3, 43, 1: oblatrare atque obstrepere veritati, Lact. 5, 4, 3: alqm, Sil. 8, 249: alqd, scheltend vorwerfen, Demetrius oblatrans nescio quid, Suet. Vesp. 13: oblatrat adversus unitatem Christi, Augustin. serm. 8, 13: illud quod oblatrare consuestis, Ambros. de spir. scto 3, 13. § 92: nihil in deorum oblatraret dedecus, Prud. perist. 10, 913 codd. – absol., Amm. 14, 9, 1 u. 17, 11, 4.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > oblatro

  • 22 ventilo

    ventilo, āvī, ātum, āre (st. ventulo, von ventulus), in die Luft schwenken, schwingen, I) eig.: a) übh.: parmulam, Fronto: facem, damit sie gut brenne, Prop.: cubitum utrumque in diversum latus, Quint.: ventilat aura comas, bewegt die Blätter des Baumes, Ov.: aureos idemtidem manu suā, die G. in der H. hin u. herwerfen, mit den G. klimpern, Apul.: dum per (über) limina potentiorum sudatrix toga ventilat, rasch treibt, Mart.: scherzh., ventilat aestivum digitis sudantibus aurum, ficht mit dem Ring in der Luft umher, Iuven. 1, 28. – medial, alio atque alio positum ventilari, sich bald in die, bald in jene Lage herumwerfen (ῥίπτεσθαι), Sen. de tranqu. anim. 2, 12. – b) als t.t. der Fechtkunst, arma, die W. schwingen, Lufthiebe tun, Mart.: u. so absol., quam stultum est, cum signum pugnae acceperis, ventilare! remove ista lusoria arma, Sen.: aliud est pugnare, aliud ventilare, Sen. rhet. – c) als t.t. des Landbaues, α) der Luft aussetzen, an die Luft bringen, lüften, oleas, Varro: vinum, Colum.: ceram sub divo, Plin. – β) mit der Wurfschaufel umstechen, worfeln, in aëre frumentum, Varro LL. 5, 138: frumenta, Plin. 18, 302. Paul. ex Fest. 77, 15: prägn., umstechend scheiden, paleas, Isid. orig. 20, 14, 10: quia mixta est palea tritico usque dum ventiletur, Augustin. in psalm. 92, 5. – d) Kühlung zufächeln, aestuanti tenue frigus, Mart. 3,
    ————
    82, 10. – absol., ventilante aliquo cubabat, Suet. Aug. 82, 1. – II) übtr.: 1) hin und her bewegen, - werfen, a) scheltend, schimpfend immer im Munde führen, antasten, nomen alcis (jmds. guten Namen) pro tribunalibus, Apul.: famam collegae ore maledico, Hieron.: auch rühmend immer im Munde führen, suam inanem gloriam, Augustin. serm. 119, 15 Mai. – b) beunruhigen, vitas insontium Manibus accitis, spät. ICt. – c) hin und her besprechen, erörtern, quaestionem u. dgl., ICt.: totum aliud est pugnare, aliud ventilare (sc. rem), Sen. contr. 3. praef. § 13: unam eandemque sententiam multimodis faciunt, ventilant, Fronto de or. 1. p. 157, 7 N. – 2) gleichs. mit einem Fächer anblasen, anfachen = erregen, cuius linguā, quasi flabello seditionis, illa tum est egentium contio ventilata, angeblasen, angefacht, Cic. Flacc. 54.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > ventilo

См. также в других словарях:

  • poltern — keifen; zetern; wettern; geifern; schimpfen; ramentern (umgangssprachlich); rumpoltern (umgangssprachlich) * * * pol|tern [ pɔltɐn]: 1. a) <itr.; …   Universal-Lexikon

  • Maskengrasmücke — (Sylvia rueppelli) Systematik Ordnung: Sperlingsvögel (Passeriformes) Unterordnung …   Deutsch Wikipedia

  • Plautus im Nonnenkloster — ist eine 1882 von Conrad Ferdinand Meyer geschriebene Novelle. Spezielles der Novelle: Poggio, den Helden der Geschichte, hat es wirklich gegeben. Die Handlung von Plautus im Nonnenkloster ist hingegen reine Fiktion. Inhaltsverzeichnis 1… …   Deutsch Wikipedia

  • Sylvia rueppelli — Maskengrasmücke Systematik Ordnung: Sperlingsvögel (Passeriformes) Unterordnung: Singvögel (Passeri) Familie: Grasmückenartige (Sylviidae) …   Deutsch Wikipedia

  • Westmacott — (spr. ŭéstmeckŏt), 1) Sir Richard, engl. Bildhauer, geb. 1775 in London, gest. daselbst 1. Sept. 1856, erhielt seine Bildung von 1793–97 in Rom, wo Canova auf ihn einwirkte, und machte sich nach seiner Rückkehr bekannt durch die in der… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Tanhäuser, die Sage vom — Tanhäuser, die Sage vom. In einem Berge hielt Frau Venus (s. d.) prachtvollen unterirdischen Hofhalt; ein edler Ritter Tanhäuser, vielleicht jener Minnesänger Tanhuser, von dessen Liedern und Gedichten Einiges bis auf unsere Zeit erhalten ist,… …   Damen Conversations Lexikon

  • Nimmersatt — Fresser; Vielfraß (umgangssprachlich); Fresssack (derb) * * * nịm|mer|satt 〈Adj.; fig.; umg.〉 niemals satt, unersättlich * * * nịm|mer|satt <Adj.> (fam.): nie satt werdend; immer hungrig. * * * Nịm|mer|satt, der; u. [e]s, e: 1. (fam.)… …   Universal-Lexikon

  • schelten — jemandem etwas geigen (umgangssprachlich); tadeln; schimpfen * * * schel|ten [ ʃɛltn̩], schilt, schalt, gescholten: 1. a) <itr.; hat (geh., landsch.) schimpfen (1): er hat furchtbar mit ihr gescholten; sie schalt über seine Unpünktlichkeit.… …   Universal-Lexikon

  • Keiper — 1. Übername zu mittelhochdeutsch kben »scheltend zanken, keifen« für einen zänkischen Menschen. 2. Bei ostpreußischer Herkunft kann es sich um einen Berufsnamen handeln, dem das bis ins 17.Jahrhundert belegte, aus dem Altpreußischen stammende… …   Wörterbuch der deutschen familiennamen

  • Kiefer — 1. Durch Entrundung entstandene, vor allem im Südwesten vorkommende Form von Küfer. 2. Übername zu mhd. kifen »nagen, kauen«, mhd. kifen, kivelen »scheltend zanken, keifen«. Bekannter Namensträger: Nicolas Kiefer, deutscher Tennisspieler (20./21 …   Wörterbuch der deutschen familiennamen

  • keifen — keifen: Der Ursprung von mhd. kīben, mnd. kīven, niederl. kijven »scheltend zanken« ist dunkel. Die nord. Sippe von schwed. kiva ist wahrscheinlich aus dem Mnd. entlehnt. Die nhd. Form »keifen« (statt lautgerechtem »keiben«) hat niederd. f, wie z …   Das Herkunftswörterbuch

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»