Перевод: со всех языков на польский

słownie

См. также в других словарях:

  • słownie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 7}} przy użyciu słów, a nie cyfr : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wypełnić słownie rachunek. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • słownie — «napisanymi słowami, a nie cyframi» Dług wynosi 200 zł, słownie: dwieście złotych …   Słownik języka polskiego

  • ciąć — ndk Xc, tnę, tniesz, tnij, ciął, cięła, cięli, cięty 1. «dzielić jednolitą całość na części, oddzielać coś od jednolitej całości, np. ostrym narzędziem; krajać, ścinać, rozcinać, wycinać» Ciąć materiał nożyczkami. Ciąć bandaż w kawałki, na… …   Słownik języka polskiego

  • monitować — ndk IV, monitowaćtuję, monitowaćtujesz, monitowaćtuj, monitowaćował, monitowaćowany «przypominać komuś pisemnie lub słownie o czymś nie załatwionym; wysyłać do kogoś monit, ponaglać kogoś» Monitować dłużnika. Monitować producenta o zaległe… …   Słownik języka polskiego

  • napastować — I ndk IV, napastowaćtuję, napastowaćtujesz, napastowaćtuj, napastowaćował, napastowaćowany 1. «występować (słownie) przeciw komuś; zwalczać, prześladować kogoś» Napastować przeciwników. Napastować kogoś w prasie, na zebraniach. 2. «narzucać komuś …   Słownik języka polskiego

  • naskoczyć — dk VIb, naskoczyćczę, naskoczyćczysz, naskoczyćskocz, naskoczyćczył naskakiwać ndk VIIIb, naskoczyćkuję, naskoczyćkujesz, naskoczyćkuj, naskoczyćiwał 1. «skoczyć, wpaść na kogoś lub na coś; natrzeć, uderzyć» Walczący naskoczyli na siebie. 2. «o… …   Słownik języka polskiego

  • obrazić — dk VIa, obrazićrażę, obrazićrazisz, obrazićraź, obrazićził, obrazićrażony obrażać ndk I, obrazićam, obrazićasz, obrazićają, obrazićaj, obrazićał, obrazićany 1. «wyrazić się o kimś, zachować się względem kogoś w sposób uchybiający jego godności;… …   Słownik języka polskiego

  • odrzec — dk Vc, odrzecrzeknę, odrzecrzekniesz, odrzecrzeknij, odrzecrzekł, odrzecrzekłszy rzad. odrzekać ndk I, odrzecam, odrzecasz, odrzecają, odrzecaj, odrzecał «zareagować słownie na czyjeś pytanie; odpowiedzieć» Gdy go zapytano, nic nie odrzekł.… …   Słownik języka polskiego

  • oralny — 1. książk. «przekazywany słownie, ustnie, nie w formie pisanej» Kultura, literatura, tradycja oralna. 2. «o stosunku płciowym: polegający na drażnieniu narządów płciowych partnera wargami lub językiem» Seks oralny. ‹n. łac.› …   Słownik języka polskiego

  • podziękowanie — n I 1. rzecz. od podziękować. 2. lm D. podziękowanieań «wyrazy wdzięczności; wdzięczność wyrażona słownie lub pisemnie» Oddać, odesłać coś z podziękowaniem. Wyrazić komuś serdeczne podziękowania …   Słownik języka polskiego

  • zelżyć — dk VIb, zelżyćlżę, zelżyćlżysz, zelżyćlżyj, zelżyćlżył, zelżyćlżony «obrzucić oblegami; znieważyć słownie» Zelżyć kogoś ordynarnymi słowami, wyrazami …   Słownik języka polskiego


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»