Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

ruma

  • 1 ÞRUMA

    I)
    f. clap of thunder (reiðar þruma).
    (að), v. to rattle.
    (þrumi, þrumða, þrumat), v.
    1) to stand, sit fast; þars Valhöll víð of þrumir, stands spacious; þruma yfir öldrinn, to hover over banquets;
    2) to stay behind, loiter, mope.
    * * *
    1.
    u, f. [þrymja; Grimm thinks this word akin to Germ. donner, by metathesis of r, and change of n into m]:—a clap of thunder; því næst sá hann eldingar ok heyrði þrumur stórar, Edda 58; þrumur ok eldingar, Stj. 287; reiði-þruma (q. v.), a clap of thunder.
    COMPDS: þrumusteinn, þrumuveðr.
    2.
    pres. þrumi; pret. þrumði, þrumað:—to mope, tarry, stay behind, loiter: ó-mennis-hegri sá er yfir ölðrum þrumir, Hm. 12; kópir afglapi, þylsk hann um eða þrumir, mopes, 16; ok nái hann þurrfjallr þruma, 29.
    2. of a place or thing, to stand or sit fast; þar Valhöll víð of þrumir, stands rooted, Gm. 8; grýtt grund þumir um honum, the stony earth lies heavy on him, of one buried, Orkn. (in a verse); seglum hennar er á þráreipum þruma, Sól. 77; þruma á bjargi, to sit unmoved on the rock, Fsm. 35; flaustr of þrumði í blóði, she rode in blood, of a ship, Höfuðl.

    Íslensk-ensk orðabók > ÞRUMA

  • 2 þruma

    I)
    f. clap of thunder (reiðar þruma).
    (að), v. to rattle.
    (þrumi, þrumða, þrumat), v.
    1) to stand, sit fast; þars Valhöll víð of þrumir, stands spacious; þruma yfir öldrinn, to hover over banquets;
    2) to stay behind, loiter, mope.
    * * *
    1.
    u, f. [cp. Engl. thrum = end], poët. a land, prop. border-land, outskirts (?), Edda (Gl.)
    2. the name of an island in Norway, Fas. iii.
    2.
    að, to rattle; þótt lúðr þrumi, Hkv. 2. 3: freq. in mod. usage, það þrumar, það þrumaði, it thunders; þá þrumaði Seifr, Od.

    Íslensk-ensk orðabók > þruma

  • 3 ruma

    að, to chatter (= rausa); um þat er Ámundi remba rumar, Fms. ix. 332, v. l.

    Íslensk-ensk orðabók > ruma

  • 4 Rúma-vegr

    m. (Róms-vegr, Sighvat), a journey to Rome, pilgrimage, Orkn., Fms. xi. 202.

    Íslensk-ensk orðabók > Rúma-vegr

  • 5 rúma, koma fyrir

    Íslensk-ensk orðabók > rúma, koma fyrir

  • 6 rúma, taka

    Íslensk-ensk orðabók > rúma, taka

  • 7 reiði-þruma

    u, f. = reiðarþruma, Sks. 52 new Ed., Barl. 172.

    Íslensk-ensk orðabók > reiði-þruma

  • 8 reiðar-þruma

    u, f id., Fms. i. 10, xi. 136, Rb. 318, Sks. 94, Stj. 274.

    Íslensk-ensk orðabók > reiðar-þruma

  • 9 ákærumaðr

    m. accuser, complainant.

    Íslensk-ensk orðabók > ákærumaðr

  • 10 reiðarþruma

    f. clap of thunder (eldingar ok reiðarþrumur).

    Íslensk-ensk orðabók > reiðarþruma

  • 11 reiðiþruma

    Íslensk-ensk orðabók > reiðiþruma

  • 12 taka, rúma

    Íslensk-ensk orðabók > taka, rúma

  • 13 RÚM

    n.
    1) room, space (hvergi nær hafði þar r. lið þeirra); fá rúms, to get space; e-m liggr e-t í miklu rúmi, it is of great concern, importance to one;
    2) place, seat (Egill gekk til rúms þess, er dóttir jarlsins hafði setit um daginn);
    4) ‘room’ in a ship, one for each pair of rowers (mikit skip, þar vóru sex rúm ok tuttugu);
    5) space of time; þriggja daga r., a space of three days.
    * * *
    n. [Ulf. rúms = τόπος; common to all Teut. languages]:—room, space; hvergi nær hafði þar rúm lið þeirra, Eg. 276; gafsk honum svá rúm, 532; ok rúm hindrar þik eigi at vera hvar er þú vill, Stj. 136; fá rúms, to get space, Hm. 106: the phrase, e-m liggr e-t í miklu rúmi, it takes up much room, is of great concern, Fms. i. 208, iv. 80, Fas. iii. 522, Ld. 210, Al. 152; í léttu rúmi, of little concern: the saying, ekki fyllir annars rúm, i. e. everything has its own place.
    2. a room, seat, place, Am. 58; þeir skolu sitja á miðpalli, þar eigu biskupar várir rúm, Grág. i. 4; gef mér rúm, Fs. 52; ef þeir menn koma til lögréttu er þar eigu setur, en aðrir hafa sezk í rúm þeirra, þá skolu þeir beiða sér rúma, 5; búðar rúm, 24; ór lögsögu-manns rúmi at sjá, 26; Egill gékk til rúms þess er dóttir jarlsins hafði setið um daginn, en er menn skipuðusk í sæti sín, þá gékk jarls-dóttir at rúmi sínu, hón kvað—Hvat skaltú sveinn í sess minn! Eg. 248; hverr í sínu rúmi, Ld. 4; í biskups rúmi sá ek sitja, Bs. i. 155; þokaði hann um manns rúm, Vígl. 25; í dag mun ek búa rúm yðvart á himnum, Post. 656 C. 37; aldrei gékk hann ór rúmi sínu nema jarl gengi, Fs. 69; hann vann sem áðr ok sat í rúmi sínu, Orkn. 200.
    3. a place of rest, a bed; hann sá rekkju eina, … er þetta rúm var mátuligt, Fs. 5, 7; hann gékk til rúms síns ok lagðisk niðr í klæðum sínum, Eg. 326; síðan rannsakaði hann rúmit er hón hafði hvílt í, 566; Hallfreðr lá í lokhvílu … í því lagði Björn í rúmit, Fs. 200; var biskup færðr heim í Skálaholt, ok var gört rúm hans í kirkju, Bs. i. 63, Nj. 201, Fs.
    4. naut.; the ships of the ancients were divided into ‘rooms,’ one for each pair of oars; each room consisted of two ‘half-rooms’ (hálf-rými), viz. one for each oar, thus a ship of thirty ‘rooms’ had sixty oars, see Vidal. Skýr. s. v. sessum at telja; á Lang-ormi vóru fjögur rúm ok þrjá-tigi, Fms. i. 219 (fjögur rúm ens sétta tigar, Hkr. i. 294, v. l.), cp. Fms. viii. 181; hann var sjau rúm ok tuttugu, Bs. i. 30; var þat skip þrítugt at rúma tali, ok ekki mikit í sér, … þat skip kallaði hann Tranann, Hkr. i. 275; mikit skip, þar vóru sex rúm ok tuttugu, Fms. viii. 131; var þat þrítugt rúmum, 372. The interesting passage in Fms. ix. 33 (ch. 14) is an instance of ships with double rows of oars; Knútr inn ríki hafði skip furðu-liga stór, hann hafði sjálfr dreka þann er svá var mikill, at sextugr var at ruma tali … Hákon hafði annan dreka, var sá fertugr at rúma tali, Ó. H. 161: the Hálfd. Eyst. S. ch. 26 (of a ship, tirætt at rúma tali) is a mere fable: only a few of the oar-rooms are known by special names, e. g. stafn-rúm, the two fyrir-rúm (eptra ok fremra), the two austr-rúm (one fore and one aft, or even four, cp. senn jósu vér í fjórum rúmum, Fms, vi, in a verse), the klofa-rúm, krappa-rúm, q. v.; betra er autt rúm en ílla skipað, better an empty seat than an ill-filled one, cp. Landn. 82 (in a verse).
    COMPDS: rúmbrík, rúmfastr, rúmfjöl, rúmföt, rúmgylta, rúmrusk, rúmstafr, rúmstæði.

    Íslensk-ensk orðabók > RÚM

  • 14 á-kæra

    1.
    ð, to accuse, (mod. word.)
    2.
    u, f. a charge, accusation, Bs. i. 852.
    COMPDS: ákærulauss, ákærumaðr.

    Íslensk-ensk orðabók > á-kæra

  • 15 FER-

    in compds, in fours: fer-elingr, m. four ells long, of a fish, Finnb. 220. fer-falda, að, to make fourfold, Stj. 148. fer-faldr, adj. fourfold, Rb. 334, El. 13, Fas. ii. 215, 343, Sturl. iii. 206, 656 A. 33. fer-fætingr, m. a quadruped, 656 C. 8. fer-fættr, adj. four-footed, Stj. 56, Sks. 628, Fas. iii. 272, N. G. L. i. 82; fjór-f., id., Sks. 628 B. fer-hyrndr, part. four-cornered, square, Stj. 57, 171, 205, Al. 109. fer-hyrningr, n. a square. fer-menningr, m. a fourth cousin, vide fjór-menningr. fer-nættingr, m. a period of four nights, K. Á. 182. fer-skepta, u, f. a stuff with fourfold warp, Vm. 52, 93, 115, Am. 50, 90, Jm. 9. fer-skeyta, tt, to square, 415. 18. fer-skeyttr, part. ‘four-sheeted,’ square, Edda, 623. 24: mathem., ferskeytt tala, a square number, Alg. 366; ferskeytt vísa, a quatrain, like the common ballad metre, as in the ditty—yrkja kvæði ólán bjó | eptir flestra sögu | en gaman er að geta þó | gert ferskeytta bögu. fer-skiptr, part. divided into four parts, Stj. 148, v. l. fer-strendr, adj. four-edged, Eg. 285, Sturl. ii. 134, Magn. 450. fer-söngr, m. a quartett, Bb. 2. 11. fer-tugandi, fer-tugasti, adj. fortieth, Fms. x. 73, v. l. fertug-faldr, adj. fortyfold, Stj. 147. fer-tugr (- tögr), adj. forty years old, Stj. 624, N. G. L. i. 106, Fms. iii. 26:— measuring forty (ells, fathoms, etc.). Fas. i. 298, Stj. 563; fertug drápa, a poem of forty verses, Fms. iii. 93; f. at rúma-tali. numbering forty ‘rooms,’ Fb. ii. 277. fer-ærðr, adj. four-oared, Ísl. ii. 74. fer-æringr, m. a four-oared boat. fer-ærr, adj. four years old, Dipl. ii. 16.

    Íslensk-ensk orðabók > FER-

  • 16

    * * *
    (nái, náða, nát), v.
    1) to get hold of, reach, overtake, with dat. (Ingimundr hleypr nú í skóginn ok náðu þeir honum ekki); ná til e-s, to reach one (með sverðinu);
    2) to get, obtain (er hann náði konungs fundi); vér höfum eigi nát lögum, we have not had a lawful trial;
    3) with infin., to be able, be allowed (náði engi maðr at bera konungsnafn, nema hann einn); heilindi sitt ef maðr hafa náir, if a man may enjoy his good health;
    4) impers., kennimenn þeir er á þvísa landi næði, those clergymen who were to be got in this country;
    5) refl., nást, to be caught; ef þat náist eigi, if that cannot be attained; recipr., to reach one another; þar var mýrlent ok máttu þeir eigi nást til, they could not come to close quarters.
    * * *
    pres. nái, náir, nái, (mod. næ, nær, nær); pl. nám; reflex. náisk, mod. næst; pret. náði; subj. næði; part. náð, better náit; pret. infin. náðu, Fms. vi. 409 (in a verse): with neg. suff. náði-t, could not, Geisli 19, Sighvat (Ó. H. 218): [Dan. naa, akin to ná-, = to come near.]
    B. To reach, catch, overtake, and the like, with dat.; þá mun Sveinn eptir leggja ok hans menn ok vilja ná þér, to overtake thee, Fb. ii. 8; bjarndýri er ek náða á Íslandi, Fs. 27; þegar at ek nái honum, Fær. 94; náit þér honum eigi, Nj. 63; Sigurðr var manna fóthvatastr, fengu þeir honum ekki náit at sinni, Fagrsk. 167; allir hans menn þeir sem náit var, who were caught, O. H. L. 17; þótti þá ván at braut mundi ná heininni, to get it out, Edda 59; Helgi býr ferð sína at ná í braut Yrsu, Fas. i. 32; en er þeir náðu stokkunum, Eg. 90: ná til, to reach; ef höfuðit næði til bolsins, 625. 97; ná til eins með sverði, Dropl. 25.
    II. metaph. to get, obtain; hann vill biðja sér konu ok náir hann eigi ráðinu, Nj. 259; at hann náir eigi víngarðinum af honum, Stj. 600; menn þá er eigi máttu þjónustu ná, Sól. 60; ok þó eigi ráðit hvárt vér næðim þeirri er oss er meiri hugr á, Fms. iv. 196; skal Steinþórr ná lögum, Eb. 226; vér höfum eigi náð lögum, we have not had a lawful trial. Eg. 353; láti hann eigi þessu ná, Gísl. 63: the saying, gott meðan góðu náir, ‘tis good as long as it lasts; ok er hann náði konungs fundi, Ísl. ii. 234; ná máli e-s, Nj. 8.
    2. hann skal allt féit láta virða, þat er hann náir, so much of it as he can, Grág. i. 208; ef hann náir, if he can, Eg. 114; miklu meiri en aðrir menn, er þeir náðu framast, much beyond those who succeeded best, Hom. 127.
    III. followed by an infin., to be able, be allowed; svá at þeir nái at flytja eyrendi sín, Ó. H. 54; heilindi sitt ef maðr hafa náir, Hm. 67; ok nái hann þurrfjallr þruma, 29; ef þú segja né náir einum allan hug, 122; enginn þeirra náði at koma inn um Þrándheims-minni, Fms. i. 55; náði engi maðr at bera konungs nafn nema hann einn, 1; lát mik ná at þegja fyrir þér, vii. 119; ef sá randviðr röskvask næði, Stor. 11; ná komask, Sól. 1; svá at eigi nái nökkurr undan at flýja, Stj. 594; er oss orðinn mikill tíma-dagr er vér náðum þik at finna, Fb. i. 237; hón bað grátandi at hón næði son sinn til kirkju at færa, Orkn. 174.
    2. periphrast., hann náði leggja, eyða, skína, líta, he did lay, did waste, shine, behold, see Lex. Poët.
    IV. impers., ef því um náir, if it is possible, if that can be done, Grág. i. 2; Ísleifr var miklu nýtri en aðrir kenni-menn þeir er á þvísa landi næði, Isleif was much before all other clergymen who were then to be got in the county, Íb. 14.
    V. reflex. to be caught; fátt náðisk af kirkju-viðinum, Ld. 328; ef þat náisk eigi, if that cannot be attained, Fms. xi. 59; Glúmr gékk þá at ok náisk jafnaðr, Glúm. 356.
    2. recipr. to reach one another; þar var mýrlent ok máttu þeir eigi násk til, they could not come to close quarters, Fms. xi. 354.

    Íslensk-ensk orðabók >

  • 17 penningr

    (-s, -ar), m.
    1) a piece of property, article (hann skipar upp gózit, var þar hverr penningr valinn í);
    2) coin, money (enskir penningar);
    3) penny = 1/10 of an eyrir.
    * * *
    m., mod. peningr, with a single n; the double n is borne out by rhymes, penningi, kenna, Bragi; a contr. form pengar also occurs, Dipl. i. 8, iii. 4, Bs. i. 699, Mar.: [cp. Engl. penny; Germ. pfennig; Dan. contr. penge; from Lat. pecunia]:—a penny, in sing. a coin, coined piece; in plur. also gener. = money: the word occurs as early as in Bragi, the oldest of Norse poets, who calls the round shield with the painted ring (see baugr) ‘the penny of Walhalla,’ for the halls of the ancients were hung with shields; it also occurs in the Ls. 40. It is probably one of the earliest borrowed Gr.-Lat. words in the Scandin. language; Byzantine and Roman coins up to the end of the 2nd century A. D. have been discovered in Danish cairns and fens (coins of the last decennium of the 2nd century have been discovered in a ‘mose fund’ in Sleswig); see also the remarks s. v. kinga; but money for trade-purposes was little used until after the introduction of Christianity, and the first mint-masters were English; Enskir penningar, English coins, English money, Eg. 767; see the curious records in the Saga, ch. 55, 61, but esp. 88; gull-p., a gold coin; silfr-p., a silver coin: for a coin used as a token see the story in Gísl. 14, 24.
    II. a small coin, a penny, a subdivision of an ounce; but the value varies, thus, thirty pence to an ounce, N. G. L. i. 225; sixty to an ounce, Grág. i. 500; tuttugu penningar vegnir í örtog, MS. 732. 16; ten to an ounce, Grág. i. 357; lögsilfr et forna, þat er tíu penningar göra eyri, ii. 188; penning er tíu væri fyrir alin vaðmáls, Hkr. ii. 231; ef pennings er vert eðr meira, 188; hálfum vegnum penningi miðr en hálfan sjótta eyri, 175; þrjá penninga Enska, Fms. ix. 442, v. l.; hann fann grafsilfr ok tók af tuttugu penninga, Landn. 146; þrjá penninga ok tvær örtogar, N. G. L. i. 76; bæta fjórum penningum ok tveim örtogum, id.; þrem penningum minna en eyri = an ounce minus three pennies, 77; þrjá penninga ok fimm ærtogar, … áttján penninga, … tólf penninga, … tvá hluti fimta pennings ok eyri; tvá hluti sétta pennings þat er fimtungi minna en full öln, 78, 79; þrír penningar taldir eru við einn veginn, 732. 16; hálf önnur örtug ok tveir peningar, Dipl. iii. 4; hann görði penning þann er ekki stóð minna en eyri, he made a coin which weighed not less than an ounce, Gísl. 14; gjalda Rúma-skatt einn penning taldan (Peter’s penny), K. Á. 194:—in translations, þrjátigi penninga, 655 vii. 3 ( triginti argenteis of the Vulgate, Gen. xxxvii. 28); tveim hundruðum penninga, 655 xi. 4 (=διακοσίων δηναρίων, John vi. 7); en hver sú kona sem hefir tíu peninga … eg hefi minn pening aptr fundið, Luke xv. 8, 9:—phrases, fyrir-göra hverjum penningi fjár síns, to forfeit every penny, K. Á. 144; hvern penning, every penny, Eg. 72; aldrei fær hann af því er ek á einn penning, MS. 4. 11; vert eins pennings, a penny’s worth, 4. 13; hvárki öln né penning, neither an ell nor a penny, i. e. not a whit, Ls 40.
    III. in plur. money; ríkr at penningum, monied, Dropl. 35; penninga upptekt, Fms. v. 162; mildr af penningum, i. 257; fá e-m góða penninga, vii. 319; svá marga penninga sem hér verðr brestr í, Dipl. ii. 10, iv. 3; fríðra penga, i. 8; frami ok fagrligir penningar, Fs. 6; til veraldligra pengi, Mar.; góðs ok penninga, Fms. iii. 91: sing. collect., Al. 4.
    COMPDS: penningalauss, penningaleysi, penningaríkr, penningaskortr.
    IV. in mod. Icel. usage penningr is used of cattle, live stock; sauð-peningr, sheep; naut-p., neat cattle; mjalta peninginn, to milk the sheep. This curious usage is due to an analogy with the old word fé, q. v.

    Íslensk-ensk orðabók > penningr

  • 18 REIÐ

    I) (pl. -ar), f.
    1) ride, riding (var honum þá fenginn hestr til reiðar);
    vera einn í reið, to ride alone;
    þeir vóru beztir hestar at reið, they were the best of riding-horses;
    var þá ok sén reið þeirra, they were seen riding;
    2) vehicle, carriage, chariot (Þórr á reið þá, er hann ekr, en hafrarnir draga reiðna);
    3) clap of thunder (því næst flugu eldingar ok reiðar).
    II) from ríða.
    * * *
    f. [ríða; Scot. raid; Engl. ride], the riding a horse, Grág. i. 382, 432; þeir vóru beztir hestar at reið, Nj. 81; fá þeim hesta til reiðar, Ld. 82, Fms. vi. 210; hafa einn, tvá … hesta til reiðar, to have one, tivo … horses for riding; tóku þeir nú á reið mikilli, Sturl. iii. 185:—with the notion of travelling, hann var einn í reið, he was alone, Fs. 126; var þá ok sén reið þeirra, they were seen, 26 (eptir-reið, manna-reið), and passim.
    2. a body of riders, a host; háfar reiðar sá ek með himnum fara, Sól. 74, and Bugge’s suggestion on Hkv. 1 15 (hávar reiðar?).
    3. a raid; Sveinstaða-reið, Sauðafells-reið, Safn, Bs. ii.
    II. a vehicle, carriage, with an old dat. reiðu; reið þá er hann ekr, en hafrarnir draga reiðna, Edda 14; en er hón ferr, ekr hón köttum tveim ok sitr í reið, 26; henni var ekit í reið einni, Fb. i. 355; sitr Þórr í reiða, Kormak, Helr. 5: poét., rýnis reið, the mind’s vehicle, i. e. the breast, Stor.; brim-reið, haf-reið, lög-reið, a sea-wain, i. e. a ship; ná-reið = the gallows, Lex. Poët.: lauka-reið, hlað-reið, men-reið, þorn-reið, poët. appellations of women, Lex. Poët.; reiðar stjóri, poët. a king, Ýt. 27.
    III. plur. reiðar; but reiðir, Stj. 449: a clap of thunder, metaph. from the notion of Thor driving through the air, cp. Swed. åska, qs. ás-ekja; ef reið lýstr fé, N. G. L. i. 342, Gþl. 492; er reiðar ganga með mestri ógn, Konr. 35; reiðir ok regn, Stj. 449, reiðar stórar ok eldingar, Mar.; þar fylgðu reiðar ok eldingar, Fas. i. 372; því næst flugu eldingar ok reiðar, Js. (1824) 41; ok tók reiði(n) sundr í smár flísir, Fb. iii. 175.
    COMPDS: reiðarduna, reiðarslag, reiðartýr, reiðarþruma.

    Íslensk-ensk orðabók > REIÐ

  • 19 Róm

    n. Rome.
    * * *
    n., Róma, u, f., Róma-borg, f., but also spelt with u, Rúm, Rúma-borg, etc., Rome; the forms and spelling vary, Róma, indecl., Symb. 24, Fms. vi. 228; or Róm, n., Róms, gen., Sighvat; til Róms, Nj. 275, Bs. i. 900; Pétr ok Páll at Rómi hjálpi mér at dómi, a ditty.
    COMPDS: Rómaborg, Rómaskattr, Rúmavegr.

    Íslensk-ensk orðabók > Róm

  • 20 rúmr

    (rýmri, rýmstr), a.
    1) roomy, ample, spacious, broad (gatan var eigi rýmri en einn maðr mátti ríða senn);
    2) roomy, loose (fjöturrinn var r.); neut., rúmt, roomily (skipin lágu rúmt í höfninni).
    * * *
    adj., compar. rýmri, superl. rýmstr, [Ulf. rums = εὐρύχωρος; Shetl. room]:—roomy, ample, spacious; konungs garðr er rúmr inngangs, opp. to þröngr. Eg. 519; gatan var eigi rýmri ( broader) en einn maðr mátti ríða senn, Fms. viii. 81; rúmr vegr, Barl. 70, opp. to þröngr vegr; Vandráðr stýrði þar sem þeim þótti rýmst milli skipanna. Fms. vi. 321; ok sem hann er lauss þvkkir honum skör rýmra, Fas. ii. 225; til þess ens góða ok rúma lands, Stj.:—roomy, loose, fjöturinn var rúmr, Fms. vi. 15: as also of clothes:—neut., flestum var þar fyrðum rúmt, ample room for all, Völs. R. 13; skipin lágu rúmt í höfninni, Fas. ii. 522:—adv., rúmt fim-tigi, fifty and upwards, D. N. iv. 141: rúmt hálfan sétta tug, i. 168.

    Íslensk-ensk orðabók > rúmr

См. также в других словарях:

  • ruma — • ruma, epämuotoinen, epäsymmetrinen, kömpelö, muodoton, muotopuoli, pahannäköinen, rujo • mauton, epäaistikas, epäesteettinen, karkea, rahvaanomainen, ruma, tyylitön, tökerö • häpeällinen, alhainen, epärehellinen, epäsiveä, halpamainen,… …   Suomi sanakirja synonyymejä

  • Ruma — Ruma, IL U.S. village in Illinois Population (2000): 260 Housing Units (2000): 103 Land area (2000): 0.410093 sq. miles (1.062135 sq. km) Water area (2000): 0.000000 sq. miles (0.000000 sq. km) Total area (2000): 0.410093 sq. miles (1.062135 sq.… …   StarDict's U.S. Gazetteer Places

  • Ruma, IL — U.S. village in Illinois Population (2000): 260 Housing Units (2000): 103 Land area (2000): 0.410093 sq. miles (1.062135 sq. km) Water area (2000): 0.000000 sq. miles (0.000000 sq. km) Total area (2000): 0.410093 sq. miles (1.062135 sq. km) FIPS… …   StarDict's U.S. Gazetteer Places

  • Ruma — *Ruma germ., Femininum: nhd. Rom; ne. Rome; Rekontruktionsbasis: got., ae., afries., as., ahd.; Interferenz: Lehnwort lat. Rōma; Etymologie …   Germanisches Wörterbuch

  • rūma- Ⅰ — *rūma , *rūmam germ., stark. Neutrum (a): nhd. Raum, Platz ( Maskulinum) (1); ne. room (Neutrum), place (Neutrum); Rekontruktionsbasis: got., an., ae., as., ahd.; H …   Germanisches Wörterbuch

  • rūma- Ⅲ — *rūma , *rūmaz germ., stark. Maskulinum (a): nhd. Raum, Platz ( Maskulinum) (1); ne. room (Neutrum), place (Neutrum); Rekontruktionsbasis: got., an., ae., as., ahd.; …   Germanisches Wörterbuch

  • Ruma — Ruma, 1) Bezirk im Comitat Unterbacs des ungarischen Verwaltungsgebietes Temesvar; 2) Marktflecken darin; zwei Kirchen, Bezirks , Steuer u. Postamt, Bierbrauerei, Pferdezucht; 7800 Ew …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Ruma — Ruma, Markt mit geordnetem Magistrat im kroatisch slawon. Komitat Syrmien, am Südfuße der Fruska Gora sowie an den Bahnlinien India Mitrovitz Vinkovce, R. Brdnik und R. Klenak Saveufer, mit 2 Kirchen, starkem Getreide , Obst und Weinbau,… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Ruma — Ruma, Gemeinde in Kroatien Slawonien, Komitat Syrmien, (1900) 10.377 E …   Kleines Konversations-Lexikon

  • RUMA — civitas in tribu Iuda, 2. Reg. c. 23. v. 36. Latine excelsa, vel proiecta. Item, civitas in tribu Ephraim, ubi Abimelech sedit. In finibus Diospoleos, nunc Arimathia plerisque; aliis Remphtis. Item, vicus Galileae, patria Netirae et Philippi,… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • ruma — s. f. 1. Rima; montão; pilha. • interj. 2.  [Brasil] Voz que os carreiros dirigem aos bois para os governar …   Dicionário da Língua Portuguesa

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»