-
1 госпожа
ж1) Frau f; ( в обращении) gnädige Frau, Madame [-'dam] f, pl Mesdames [me'dam], чаще méine Dámen; sehr geéhrte Frau ( в письме)2) ( хозяйка) Hérrin f -
2 хозяйка
жWírtin f; Hérrin f ( госпожа); Háusherrin f, Dáme f des Háuses, Háusfrau f ( хозяйка дома); Besítzerin f ( владелица); Fráuchen n (разг. - хозяйка собаки)••дома́шняя хозя́йка — Háusfrau f
-
3 хозяйка
1) владелица die Besítzerin =, -nen, магазина, кафе и др. тж. Ínhaberin =, -nen, небольшой гостиницы с кафе, рестораном die Wírtin =, -nen, die Gástwirtin ↑; собаки die Hérrin =, -nen; в повседн. речи тж. das Fráuchen -s, =; см. тж. хозяин2) до́ма - по отношению к гостям die Gástgeberin =, -nen; в семье, которая принимает гостей die Háusfrau =, -en; см. тж. хозяин3) ведущая домашнее хозяйство die Háusfrau ↑Она́ хоро́шая хозя́йка. — Sie ist éine gúte Háusfrau, sie kann gut wírtschaften.
Она́ дома́шняя хозя́йка. — Sie ist nicht berúfstätig, sie ist Háusfrau.
См. также в других словарях:
zərrin — sif. <fars.> 1. klas. Qızıldan düzəldilmiş, qızıldan qayrılmış. Dev Reyhanı bir zərrin taxt üzərində qoyub, üzərinə gülab səpib burnuna müşkü ənbər iyi verdikdə Reyhan huşa gəlib, özünü devlərin yanında gördü. (Nağıl). Dövrü bir bəzmdir… … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
zərrin(ə) — f. qızıldan qayrılmış, qızıldan olan; zərli … Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti
zərrinə — bax zərinə … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
-rrinco — rrìn·co conf. var. → rinco … Dizionario italiano
Amtsbezeichnungen der deutschen Zollverwaltung — Folgende Dienst und Amtsbezeichnungen der deutschen Zollverwaltung existieren: Inhaltsverzeichnis 1 Zollbeamte im Vorbereitungsdienst 2 Zollbeamte in der laufbahnrechtlichen Probezeit 3 Zollbeamte im einfachen Dienst … Deutsch Wikipedia
Anthony West — 2005 Anthony West 2010 auf MZ … Deutsch Wikipedia
currente calamo — (ku rrin té ka la mo) Expression adverbiale signifiant au courant de la plume, c est à dire qu on écrit rapidement et sans soigner son style. ÉTYMOLOGIE Lat. currente calamo, avec le calame courant (le calame était la plume des anciens) … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
dirrhynque — (di rrin k ) adj. Terme de zoologie. Qui a deux becs ou deux suçoirs. ÉTYMOLOGIE Le grec se traduit par, deux, et, bec … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
errhin — errhin, ine (è rrin, rri n ) adj. Terme de médecine. Se dit des médicaments qu on introduit dans les narines. S. m. Les errhins. Le tabac est un errhin. HISTORIQUE XVIe s. • La cause de l ulcere pourra estre divertie par purgations,… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
gymnorrhynque — (ji mno rrin k ) adj. Terme de zoologie. Qui a le bec ou le museau dénué d appendices. S. m. pl. Terme d ichthyologie. Famille de poissons ayant le museau court et dénué d appendices. ÉTYMOLOGIE Gymno...., et du grec, bec … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
murrhin — murrhin, ine (mu rrin, rri n ) adj. Terme d antiquité. Vases murrhins, vases fort estimés des anciens, et dont la matière est encore pour les savants un objet de discussion. • La matière des célèbres vases murrhins, dont parle Pline, était,… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
