Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

rigido

  • 1 rigido

    rigido, āre (rigidus), steif-, hart machen, Sen. ep. 71, 20.

    lateinisch-deutsches > rigido

  • 2 rigido

    rigido, āre (rigidus), steif-, hart machen, Sen. ep. 71, 20.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > rigido

  • 3 concresco

    con-crēsco, crēvī, crētum, ere, in sich zusammenwachsen, I) im allg.: a) sich verdichten = gerinnen, verhärten, starren (Ggstz. extenuari, liquescere; Perf. concrevisse, Ggstz. liquere, fluere), cum lac concrevit, Col.: concrescunt subitae currenti in flumine crustae, Verg.: si quid umoris intus concreverit, Cels.: u. im Partiz., concretum lac, Verg. u. Tac.: durata et alte concreta glacies, Liv.: concretus gelu Danuvius, zugefroren, Flor.: concretus sanguis, Cels.: aër concretus (Ggstz. fusus et extenuatus), Cic.: crassum (od. pingue) caelum et concretum (Ggstz. aër purus ac tenuis), Cic.: concreta ossa, verhärtete (ohne Mark), Plin.: u. übtr., concretus dolor, starrer, tränenloser, Ov. ex Pont. 2, 11, 10: vultus, starrer, strenger, Tert. adv. Val. 1: auditus, dickes, Prud. apoth. 486: Kompar., semen concretius aequo, Lucr.: spuma lactis concretior, Plin.: cibatus concretior et grandior (sc. liquore), Macr.: neutr. subst., nihil concreti habere, nihil solidi, Cic.: concreta quaedam, Cels. – mit Angabe infolge wessen? durch ex u. Abl., vel ex morbo vel ex ictu concrescit umor sub duabus tunicis (oculi), Cels. – m. Ang. wodurch? durch Abl., aqua conglaciat frigoribus et nive pruināque concrescit, Cic.: mare concrescit glacie, Ov.: imbres gelidis concrescunt ventis. Ov.: gelidus concrevit frigore sanguis, Verg.: iam non fluere, sed duritie quādam concrevisse (v. Staar im Auge), Cels.: u. im Partiz., gelu nix concreta, Iustin.: nix concreta pruinā, Lucr.: concreta sanguine barba, zusammenklebend, Ov. – m. Ang. woraus? durch ex u. Abl., concretum aliquid ex sanguine, Cels. – mit Ang. wohin? wozu? (etwas verhärtet) durch in u. Akk., umorem in lapidem concrescere, Plin.: od. (poet.) durch Dat., rigido concrescere rostro ora, Ov. – b) sich verdichten = sich verdunkeln, cum claram speciem concreto lumine luna abdidit, mit verdunkeltem Lichtglanz barg, Cic. poet. de div. 1, 18. v. 21. – c) beim Wachsen sich zusammenziehen, nanus et ipse suos breviter concretus in artus, verkürzt, Prop. 4, 8, 41. – II) prägn., sich verdichtend entstehen, sich ansetzen, sich bilden, putres concrescere fungos, Verg.: cum cinis in foco concrescit, Plin.: quanto prolixior in pecore concrescit (lana), tanto magis obnoxia est rubis, Col. – m. Ang. woher? woraus? durch Adv., durch ex u. (selten) de m. Abl., unde (sanguis, bilis, ossa etc.) concreta et quomodo facta sint, Cic.: aut simples est natura animantis...; aut concreta ex pluribus naturis, Cic.: cuius ex sanguine concretus homo et coalitus est, Gell.: de terris terram concrescere parvis, Lucr. – m. Ang. wodurch? durch Abl., hoc nebuloso et caliginoso caelo aut sata aut concreta videtur tanta vis memoriae? Cic. – übtr., concreta labes, die anhaftende Verderbnis, Verg. Aen. 6, 746: u. Partiz. subst., multa diu concreta, vieles, was so lange (mit uns) vereint ist (Gebrechen, Laster), ibid. 6, 738. – / Infin. perf. synkop. concresse, Ov. met. 7, 416.

    lateinisch-deutsches > concresco

  • 4 concresco

    con-crēsco, crēvī, crētum, ere, in sich zusammenwachsen, I) im allg.: a) sich verdichten = gerinnen, verhärten, starren (Ggstz. extenuari, liquescere; Perf. concrevisse, Ggstz. liquere, fluere), cum lac concrevit, Col.: concrescunt subitae currenti in flumine crustae, Verg.: si quid umoris intus concreverit, Cels.: u. im Partiz., concretum lac, Verg. u. Tac.: durata et alte concreta glacies, Liv.: concretus gelu Danuvius, zugefroren, Flor.: concretus sanguis, Cels.: aër concretus (Ggstz. fusus et extenuatus), Cic.: crassum (od. pingue) caelum et concretum (Ggstz. aër purus ac tenuis), Cic.: concreta ossa, verhärtete (ohne Mark), Plin.: u. übtr., concretus dolor, starrer, tränenloser, Ov. ex Pont. 2, 11, 10: vultus, starrer, strenger, Tert. adv. Val. 1: auditus, dickes, Prud. apoth. 486: Kompar., semen concretius aequo, Lucr.: spuma lactis concretior, Plin.: cibatus concretior et grandior (sc. liquore), Macr.: neutr. subst., nihil concreti habere, nihil solidi, Cic.: concreta quaedam, Cels. – mit Angabe infolge wessen? durch ex u. Abl., vel ex morbo vel ex ictu concrescit umor sub duabus tunicis (oculi), Cels. – m. Ang. wodurch? durch Abl., aqua conglaciat frigoribus et nive pruināque concrescit, Cic.: mare concrescit glacie, Ov.: imbres gelidis concrescunt ventis. Ov.: gelidus concrevit frigore sanguis, Verg.: iam non fluere, sed duritie quādam con-
    ————
    crevisse (v. Staar im Auge), Cels.: u. im Partiz., gelu nix concreta, Iustin.: nix concreta pruinā, Lucr.: concreta sanguine barba, zusammenklebend, Ov. – m. Ang. woraus? durch ex u. Abl., concretum aliquid ex sanguine, Cels. – mit Ang. wohin? wozu? (etwas verhärtet) durch in u. Akk., umorem in lapidem concrescere, Plin.: od. (poet.) durch Dat., rigido concrescere rostro ora, Ov. – b) sich verdichten = sich verdunkeln, cum claram speciem concreto lumine luna abdidit, mit verdunkeltem Lichtglanz barg, Cic. poet. de div. 1, 18. v. 21. – c) beim Wachsen sich zusammenziehen, nanus et ipse suos breviter concretus in artus, verkürzt, Prop. 4, 8, 41. – II) prägn., sich verdichtend entstehen, sich ansetzen, sich bilden, putres concrescere fungos, Verg.: cum cinis in foco concrescit, Plin.: quanto prolixior in pecore concrescit (lana), tanto magis obnoxia est rubis, Col. – m. Ang. woher? woraus? durch Adv., durch ex u. (selten) de m. Abl., unde (sanguis, bilis, ossa etc.) concreta et quomodo facta sint, Cic.: aut simples est natura animantis...; aut concreta ex pluribus naturis, Cic.: cuius ex sanguine concretus homo et coalitus est, Gell.: de terris terram concrescere parvis, Lucr. – m. Ang. wodurch? durch Abl., hoc nebuloso et caliginoso caelo aut sata aut concreta videtur tanta vis memoriae? Cic. – übtr., concreta labes, die anhaftende Verderbnis, Verg. Aen. 6, 746: u. Partiz. subst., multa diu
    ————
    concreta, vieles, was so lange (mit uns) vereint ist (Gebrechen, Laster), ibid. 6, 738. – Infin. perf. synkop. concresse, Ov. met. 7, 416.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concresco

См. также в других словарях:

  • rígido — rígido, da adjetivo 1. (ser / estar; antepuesto / pospuesto) Que no se puede doblar o resulta difícil de doblar: La barra es rígida. La pierna está rígida por una lesión. La rígida tela de que está hecha la cortina no servirá ni para trapos. 2.… …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • rigido — / ridʒido/ agg. [dal lat. rigĭdus, der. di rigēre essere rigido ]. 1. a. [di oggetto o materiale, privo di elasticità: un bastone r. ] ▶◀ duro, indeformabile, (non com.) inflessibile. ◀▶ deformabile, elastico, flessibile. b. [del corpo umano o di …   Enciclopedia Italiana

  • rígido — rígido, da (Del lat. rigĭdus). 1. adj. Que no se puede doblar (ǁ torcer). 2. Riguroso, severo. ☛ V. disco rígido …   Diccionario de la lengua española

  • rígido — Caracterizado por rigidez o falta de flexibilidad muscular. Diccionario Mosby Medicina, Enfermería y Ciencias de la Salud, Ediciones Hancourt, S.A. 1999 …   Diccionario médico

  • rígido — rígido, da adjetivo 1) tieso, inflexible, tirante, endurecido, yerto. Yerto se utiliza si es por el frío o la muerte. 2) riguroso, severo, austero …   Diccionario de sinónimos y antónimos

  • rígido — adj. 1. Hirto. 2. Inflexível; teso. 3.  [Figurado] Rigoroso; severo; austero …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • rigido — rì·gi·do agg. AU 1. che non si può piegare né deformare, duro, non flessibile: materiale, tubo rigido, cartoncino rigido Sinonimi: cedevole, 1duro, inflessibile. Contrari: elastico, flessibile, pieghevole, 1plastico. 2. del corpo umano o di una… …   Dizionario italiano

  • rígido — (Del lat. rigidus .) ► adjetivo 1 Que no se puede doblar o torcer: ■ el acero es un material rígido. SINÓNIMO duro ANTÓNIMO flexible 2 Que es muy severo e inflexible: ■ es muy rígido con el horario de las comidas; impone unas normas rígidas a… …   Enciclopedia Universal

  • rígido — {{#}}{{LM R34333}}{{〓}} {{SynR35185}} {{[}}rígido{{]}}, {{[}}rígida{{]}} ‹rí·gi·do, da› {{《}}▍ adj.{{》}} {{<}}1{{>}} Que no se puede doblar o torcer: • un material rígido.{{○}} {{<}}2{{>}} Riguroso, inflexible o severo: • una persona rígido.{{○}} …   Diccionario de uso del español actual con sinónimos y antónimos

  • rígido — adj 1 Que presenta mucha resistencia a ser doblado, que es duro e inflexible: armazón rígido, Después del golpe el brazo se le puso rígido 2 Que no acepta cambios ni modificaciones, que se apega estrictamente a determinadas normas, que es… …   Español en México

  • rígido — (adj) (Intermedio) que es duro y difícil de doblar Ejemplos: Miraba horrorizada el cuerpo rígido de su padre. El yeso es un material rígido. Sinónimos: derecho, duro, sólido, vertical, resistente, áspero, erguido, recio, tieso, endurecido,… …   Español Extremo Basic and Intermediate

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»