-
1 mutuus
mūtuus, a, um (v. mut-o, wie riguus v. rig-o), eig. »auf Tausch gegeben«; dah. übtr.: I) geborgt, geliehen, A) adi.: pecuniam dare mutuam, borgen, vorstrecken, leihen, Cic.: quaerere pecunias mutuas fenore, Geld gegen Zinsen borgen wollen, Liv.: dare frumentum mutuum, jmdm. borgen usw., Cic.: sumere ab alqo pecunias mutuas, von jmd. Geld borgen, Cic.: mutuam pecuniam praecipere, Caes.: sescenties sestertium a privatis mutuum accipere, als Darlehn entgegennehmen (aufnehmen), Tac.: pecunias mutuas exigere, Geld als Darlehn fordern, Caes.: ab amico alicunde argentum mutuom rogare, Plaut.: argentum mutuum arcessere, Sall. fr.: aes mutuum reddere, Sall. – übtr., pudorem sumere mutuum, Schamhaftigkeit, wenn man selbst keine hat, borgen, Plaut. – B) subst., mūtuum, ī, n., was man borgt, das Darlehn, datio mutui, ICt.: alicunde exorare mutuom, Plaut. Pers. 43: dare alci mutuum, Vulg. Luc. 6, 34: sumere mutuum, Sen. de ben. 7, 4, 7, a se mutuum, Cato in Sen. ep. 119, 2: mutuum accipere, Plaut. most. argum. 7. Vulg. Isai. 24, 3, mutuum ab alqo, Vulg. deut. 15, 6: dah. das Wortspiel, ea me deperit, ego autem cum illa facere nolo mutuom. Pa. Quid ita? Ph. Quia proprium facio: amo pariter simul, d.i. ich will nicht, daß sie mir ihre Liebe nur leihe, sondern ich will sie zu eigen besitzen, Plaut. Curc. 47 sq.: saltem, tute si pudoris egeas, sumas mutuom, Plaut. Amph. 819: dah. mutuo (Dat.), auf Borg, leihweise, ab alqo petere mutuo naves, pecuniam, militum auxilia, Iustin. 17, 2, 13: ab alqo petere mutuo vasa vacua non pauca, Vulg. 4. regg. 4, 3: mutuo sumere pecunias, Vulg. 2. Esdr. 5, 4: hoc ipsum mutuo acceperam, Vulg. 4. regg. 6, 5: translatum ac sumptum aliunde ut mutuo, Cic. or. 80 (wo nur Jahn sumptum aliunde ut mutuo als uncic. getilgt hat). – II) wechselseitig, beiderseitig, gegenseitig, Gegen-, A) adi.: beneficia, Nep.: benevolentia, Cic.: sermones, Tac.: tua voluntas erga me meaque erga te par atque mutua, Cic.: quodsi illi nullam vicem, nulla quasi mutua officia (Gegendienste, Gegenhöflichkeiten) deberem, Plin. ep.: m. accusatio, quae ἀντικατηγορία vocatur, Gegenklage, Quint.: olores mutuā carne vescuntur inter se, fressen einander, Plin.: nox omnia erroris mutui implevit, auf beiden Seiten, Liv.: mutuum inter se auxilium, Liv.: m. vulnera accipere, Iustin.: se mutuis vulneribus occīdere, Aur. Vict.: mutuis ictibus occĭdere (fallen), Tac. – B) subst., mutuum, ī, n., das Wechselseitige, die Wechselseitigkeit, das wechselseitige Betragen gegeneinander, m. in amicitia, Cic.: mutuum mecum facit, er vergilt (erwidert) Gleiches mit Gleichem, Plaut.: mutuum fit (sc. a me) u. mutua fiunt a me, d.i. ich mache es ebenso (gegen dich), ein Gleiches geschieht von mir, Plaut.: per mutua u. (adv.) bl. Acc. mutua, wechselsweise, wechselseitig, untereinander, pedibus per mutua nexis, Verg.: inter se mortales mutua vivunt, Lucr.: e laevo sit mutua dexter, dagegen hinwiederum, Lucr.: u. so auch Akk. Sing. mutuum adv., s. scabo(sprichw.).
-
2 mutuus
mūtuus, a, um (v. mut-o, wie riguus v. rig-o), eig. »auf Tausch gegeben«; dah. übtr.: I) geborgt, geliehen, A) adi.: pecuniam dare mutuam, borgen, vorstrecken, leihen, Cic.: quaerere pecunias mutuas fenore, Geld gegen Zinsen borgen wollen, Liv.: dare frumentum mutuum, jmdm. borgen usw., Cic.: sumere ab alqo pecunias mutuas, von jmd. Geld borgen, Cic.: mutuam pecuniam praecipere, Caes.: sescenties sestertium a privatis mutuum accipere, als Darlehn entgegennehmen (aufnehmen), Tac.: pecunias mutuas exigere, Geld als Darlehn fordern, Caes.: ab amico alicunde argentum mutuom rogare, Plaut.: argentum mutuum arcessere, Sall. fr.: aes mutuum reddere, Sall. – übtr., pudorem sumere mutuum, Schamhaftigkeit, wenn man selbst keine hat, borgen, Plaut. – B) subst., mūtuum, ī, n., was man borgt, das Darlehn, datio mutui, ICt.: alicunde exorare mutuom, Plaut. Pers. 43: dare alci mutuum, Vulg. Luc. 6, 34: sumere mutuum, Sen. de ben. 7, 4, 7, a se mutuum, Cato in Sen. ep. 119, 2: mutuum accipere, Plaut. most. argum. 7. Vulg. Isai. 24, 3, mutuum ab alqo, Vulg. deut. 15, 6: dah. das Wortspiel, ea me deperit, ego autem cum illa facere nolo mutuom. Pa. Quid ita? Ph. Quia proprium facio: amo pariter simul, d.i. ich will nicht, daß sie mir ihre Liebe nur leihe, sondern ich will sie zu eigen besitzen, Plaut. Curc. 47 sq.: sal-————tem, tute si pudoris egeas, sumas mutuom, Plaut. Amph. 819: dah. mutuo (Dat.), auf Borg, leihweise, ab alqo petere mutuo naves, pecuniam, militum auxilia, Iustin. 17, 2, 13: ab alqo petere mutuo vasa vacua non pauca, Vulg. 4. regg. 4, 3: mutuo sumere pecunias, Vulg. 2. Esdr. 5, 4: hoc ipsum mutuo acceperam, Vulg. 4. regg. 6, 5: translatum ac sumptum aliunde ut mutuo, Cic. or. 80 (wo nur Jahn sumptum aliunde ut mutuo als uncic. getilgt hat). – II) wechselseitig, beiderseitig, gegenseitig, Gegen-, A) adi.: beneficia, Nep.: benevolentia, Cic.: sermones, Tac.: tua voluntas erga me meaque erga te par atque mutua, Cic.: quodsi illi nullam vicem, nulla quasi mutua officia (Gegendienste, Gegenhöflichkeiten) deberem, Plin. ep.: m. accusatio, quae ἀντικατηγορία vocatur, Gegenklage, Quint.: olores mutuā carne vescuntur inter se, fressen einander, Plin.: nox omnia erroris mutui implevit, auf beiden Seiten, Liv.: mutuum inter se auxilium, Liv.: m. vulnera accipere, Iustin.: se mutuis vulneribus occīdere, Aur. Vict.: mutuis ictibus occĭdere (fallen), Tac. – B) subst., mutuum, ī, n., das Wechselseitige, die Wechselseitigkeit, das wechselseitige Betragen gegeneinander, m. in amicitia, Cic.: mutuum mecum facit, er vergilt (erwidert) Gleiches mit Gleichem, Plaut.: mutuum fit (sc. a me) u. mutua fiunt a me, d.i. ich mache es ebenso (gegen dich), ein Gleiches geschieht von mir, Plaut.: per mutua u.————(adv.) bl. Acc. mutua, wechselsweise, wechselseitig, untereinander, pedibus per mutua nexis, Verg.: inter se mortales mutua vivunt, Lucr.: e laevo sit mutua dexter, dagegen hinwiederum, Lucr.: u. so auch Akk. Sing. mutuum adv., s. scabo (sprichw.). -
3 armō
armō āvī, ātus, āre [arma], to furnish with weapons, arm, equip: multitudinem: milites, Cs.: ut quemque casus armaverat, S.: manūs armat sparus, V.: in dominos armari: in proelia fratres, V.: Archilochum rabies armavit iambo, H.: armari, to take arms, Cs. — Esp., to furnish, fit out, equip: navem sumptu suo: ea quae sunt usui ad armandas navīs, Cs.: armata classis, L.—Poet.: calamos veneno, V.: equum bello, for war, V.— Fig., to arm, equip, furnish, strengthen, help: quibus eum (accusatorem) rebus armaret, proofs: se imprudentiā alicuius, N.: irā, O.: nugis, with nonsense, H.—To move to arms, excite, rouse, stir: regem adversus Romanos, N.: dextram patris in filiam, L.: vos in fata parentis, moves you to kill, O.: Arcadas dolor armat in hostes, V.* * *armare, armavi, armatus V TRANSequip, fit with armor; arm; strengthen; rouse, stir; incite war; rig (ship) -
4 rima
rīma, ae, f. [for rigma, from rig, ringor; hence, that gapes, yawns], a cleft, crack, chink, fissure (cf. hiatus):2.angusta,
Hor. Ep. 1, 7, 29:cava,
Prop. 1, 16, 27:patet,
Ov. M. 11, 515; cf.hiscit,
Plin. 17, 14, 24, § 108:tabernae rimas agunt,
are cracked, Cic. Att. 14, 9, 1; so,rimas agere,
Ov. M. 2, 211; 10, 512;and in a like sense, ducere,
id. ib. 4, 65:facere,
to make, id. Tr. 2, 85: explere, to stop up, Cic, Or. 69, 231; cf.:nec te signata juvabunt Limina, persuasae fallere rima sat est,
Prop. 4 (5), 1, 146.—= cunnus, Juv. 3, 97.— Poet.: ignea rima micans, i. e. a flash of lightning (qs. cleaving the sky), Verg. A. 8, 392; imitated by Plin. 2, 43, 43, [p. 1596] § 112.—II.Transf., comically: plenus rimarum sum: hac atque hac perfluo, I am full of chinks, i. e. can keep nothing to myself, conceal nothing, Ter. Eun. 1, 2, 25 (opp. tacere, continere); Plaut. Curc. 4, 2, 24. -
5 rixa
rixa, ae, f. [perh. root rig, whence ringor; the suffix -sa like noxa from noc-eo; hence, prop., the wide opening of the mouth].I.A quarrel, brawl, dispute, contest, strife, contention (class.; esp. freq. after the Aug. period;II.syn.: contentio, altercatio, disceptatio, jurgium): ecce nova turba atque rixa,
Cic. Verr. 2, 4, 66, § 148:rixa ac prope proelium fuit,
Liv. 2, 18:rixa sedata est,
id. 2, 29:in rixā esse,
id. 40, 14:in rixam ire,
Quint. 6, 4, 13:sive geris jocos Seu rixam et insanos amores,
Hor. C. 3, 21, 3:rixa super mero Debellata,
id. ib. 1, 18, 8:Academiae nostrae cum Zenone magna rixa est,
Cic. Fam. 9, 22, 1:pietatis rixa,
Mart. 1, 37, 3:jurgia primum, mox rixa,
Tac. H. 1, 64.— Plur.:corrupta jurgiis aut rixis disciplina,
Tac. H. 2, 27 fin.:crebrae,
id. G. 22:sanguineae,
Hor. C. 1, 27, 4:immodicae,
id. ib. 1, 13, 10.—Prov.: a lasso rixam quaeri, v. lassus.—
См. также в других словарях:
Ríg — Saltar a navegación, búsqueda Ríg. Ríg es un Æsir en la mitología nórdica descrito como viejo y sabio, poderoso y fuerte en el poema éddico Rígthula (nórdico antiguo Rígþula Canción de Ríg). Rig vagó a través del mundo y dio vida … Wikipedia Español
Rig — may refer to:* Rig (band), a musical group of the early 1970s *Rig, Afghanistan * Rig, the configuration of sails and other rigging on a sailing vessel * Rigging, in computer animation, grouping the elements of parts such as limbs in a 3D model * … Wikipedia
Rig — Ríg Dans la mythologie nordique, Ríg est le nom que prit le dieu Heimdall pour se dissimuler, lorsqu il partit pour Midgard où il créa les trois classes d humains : Les serfs, Thrall qu il créa lors de son premier voyage à Midgard; les… … Wikipédia en Français
rig — /rig/, v., rigged, rigging, n. v.t. 1. Chiefly Naut. a. to put in proper order for working or use. b. to fit (a ship, mast, etc.) with the necessary shrouds, stays, etc. c. to fit (shrouds, stays, sails, etc.) to the mast, yard, or the like. 2.… … Universalium
rig — Ⅰ. rig [1] ► VERB (rigged, rigging) 1) provide (a boat) with sails and rigging. 2) assemble and adjust (the equipment of a sailing boat, aircraft, etc.) in readiness for operation. 3) (often rig up) set up (a device or structure), typically in a… … English terms dictionary
Rig — Rig, v. t. [imp. & p. p. {Rigged}; p. pr. & vb. n. {Rigging}.] [Norweg. rigga to bind, particularly, to wrap round, rig; cf. AS. wr[=i]han to cover.] 1. To furnish with apparatus or gear; to fit with tackling. [1913 Webster] 2. To dress; to… … The Collaborative International Dictionary of English
Rig — Rig, n. 1. (Naut.) The peculiar fitting in shape, number, and arrangement of sails and masts, by which different types of vessels are distinguished; as, schooner rig, ship rig, etc. See Illustration in Appendix. [1913 Webster] 2. Dress; esp., odd … The Collaborative International Dictionary of English
Rig — Rig, n. [Cf. {Wriggle}.] 1. A romp; a wanton; one given to unbecoming conduct. [Obs.] Fuller. [1913 Webster] 2. A sportive or unbecoming trick; a frolic. [1913 Webster] 3. A blast of wind. [Prov. Eng.] Wright. [1913 Webster] That uncertain season … The Collaborative International Dictionary of English
RIG-I — Masse/Länge Primärstruktur 925 Aminosäuren … Deutsch Wikipedia
rig — [rig] vt. rigged, rigging [LME riggen < Scand, as in Norw rigga, to bind, splice] 1. a) to fit (a ship, mast, etc.) with sails, shrouds, etc. b) to fit (sails, shrouds, etc.) to a ship s masts, yards, etc. 2. to assemble and adjust the wings,… … English World dictionary
Rig — Rig, v. t. To make free with; hence, to steal; to pilfer. [Obs. or Prov.] Tusser. [1913 Webster] {To rig the market} (Stock Exchange), to raise or lower market prices, as by some fraud or trick. [Cant] [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English