-
1 rewolta
сущ.• бунт• восстание• мятеж* * *♀ бунт ♂; переворот ♂;\rewolta pałacowa дворцовый переворот
+ rozruchy, bunt* * *жбунт m; переворо́т mrewolta pałacowa — дворцо́вый переворо́т
Syn:rozruchy, bunt -
2 Revolte
Re'volte f bunt, rewolta
См. также в других словарях:
rewolta — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. rewoltalcie {{/stl 8}}{{stl 7}} zbrojne rozruchy; spisek, bunt : {{/stl 7}}{{stl 10}}Rewolta wojskowych. Rewolta pałacowa. <fr. z wł.> {{/stl 10}} … Langenscheidt Polski wyjaśnień
rewolta — ż IV, CMs. rewoltalcie; lm D. rewoltaolt «zbrojny spisek; rozruchy, bunt» Próba rewolty. Uśmierzać, tłumić, likwidować rewoltę. Dochodzi gdzieś do rewolty. Rewolta wybuchła gdzieś. ‹fr. z wł.› … Słownik języka polskiego