-
1 Rast
f (10) 1. istirahət, düşərgə salma; ohne \Rast und Ruh ara vermədən, dayanmadan, yorulmadan; 2. tex. dayaq; 3. ayağa çəkmə (çaxmağı) -
2 begegnen
I vi 1. (s): j-m \begegnen kiməsə rast gəlmək; ich bin dir begegnet mən sənə rast gəldim; 2. (h): einer Sache (D) \begegnen bir şeyə müqavimət göstərmək; mir begegnete ein großes Unglück mənə böyük bədbəxtlik üz verib; II sich \begegnen rastlaşmaq -
3 antreffen
vt görmək, rast gəlmək; auf / bei frischer Tat \antreffen cinayət başında tutmaq -
4 behindern
vt (j-n bei D) mane olmaq (kiməsə nədəsə); behindert sein 1) (von D, durch A) maneəyə rast gəlmək (kim tərəfindənsə, nədəsə); 2) məşğul olmaq, vaxtı olmamaq; 3) saqqat/şikəst/əlil olmaq -
5 Beste
m, f (9*) 1. der \Beste ən yaxşı; der \Beste in der Klasse sinifdə ən yaxşı şagird; 2. n -n, oh. pl xeyir, fayda; zum \Beste der Werktätigen zəhmətkeşlərin mənafeyinə; ich will nur dein \Bestes, ich habe nur dein \Bestes im Auge mən yalnız sənin xeyrini düşünürəm; er tut sein \Bestes o, əlindən gələni edir; das erste \Beste nehmen rast gələni götürmək -
6 erste
a 1. der, die, das \erste birinci; der Erste April aprelin biri; das \erste Mal / das erstemal / zum \ersten Male / zum erstenmal birinci / ilk dəfə; \erste Stimme mus. prima; am Ersten (des Monats) (ayın) birində; zum Ersten ayın biri üçün; 2. birinci, ən yaxşı, daha yaxşı; der \erste beste ilk rast gələn; fürs \erste 1) birinci olaraq; 2) başlanğıc üçün -
7 freitragend
a 1. tikin. sərbəst qoyulmuş; aralığı dayaqsız olan; 2. av. az maneəyə rast gələn -
8 hart
(comp härter, superl härtest) 1. a bərk; möhkəm; ein \hartes Ei bərk bişmiş yumurta; \harter Stuhlgang tib. qəbizlik; \hartes Geld sikkə, metal pul; 2. bərk, sərt, cod; kəskin (səs); \hartes Wasser cod su; 3. məc. qəddar, amansız; acıqlı (gegen A), ciddi; \harter Winter sərt qış; j-n \hart behandeln, j-m \hart begegnen bir kəslə çox sərt rəftar etmək; \harter Schlag ağır zərbə; \harter Kampf amansız mübarizə; 4. çətin, ağır; \harte Arbeit ağır iş; das ist eine \harte Nuß məc. çox çətin işdir; mit \harter Mühe çox çətinliklə; ein \hartes Muß ağır ehtiyac; einen \harten Stand haben ağır vəziyyətdə olmaq; 5. tərs, inadcıl; er hat einen \harten Kopf / Nacken məc. o çox tərsdir; II adv: \hart dabei …lap yaxın, …kip; \hart am Fluße çayın lap yaxınında; es fällt mir \hart mənə çətindir; etw. \hart büßen ağır cəzalanmaq; es wird \hart halten* çətin olacaq; ◊ \hart auf \hart gehen* daş qayaya rast gəldi -
9 rosten
vi (h. s) paslanmaq, pas atmaq, pas kəsmək; ◊ Rast ich, so rost ich ata. söz. ≅ İşlənməyən kotan pas atar -
10 Ruhe
f oh. pl 1. rahatlıq, sakitlik; lassen Sie mich in \Ruhe məni rahat buraxın, mənə dəyib-dolaşmayın; sich (D) keine \Ruhe gönnen özünə rahatlıq verməmək; ohne Rast und Ruh’ yorulmadan, dayanmadan, aramsız; sich (A) zur \Ruhe begeben uzanıb yatmaq; Kinder zur \Ruhe bringen uşaqları yatırtmaq -
11 Schuß
m (1*) 1. atəş, schwarzer \Schuß dolu güllə ilə atəş; einen \Schuß abgeben* atəş açmaq; es fiel ein \Schuß güllə səsi eşidildi; ein \Schuß ins Schwarze hədəfə dəymə; ein \Schuß ins Blaue hədəfdən yayınma; weit vom \Schuß atəş xəttindən kənar (həmç. məc.); 2. güllə yarası; 3. məc. müvəffəqiyyət, uğur; ◊ die Sache kommt in \Schuß iş irəliləyir, iş hərəkətə gəlir / yerindən tərpənir; keinen \Schuß Pulver wert sein bir qəpiyə də dəyməmək; j-m vor den \Schuß kommen* təsadüfən birinə rast gəlmək; ein \Schuß Rum im Tee çaya bir qədər rom -
12 stoßen
I vt 1. itələmək; təkan vurmaq; 2. zərbə endirmək; 3. buynuzlamaq, kəllə vurmaq; von sich (D)\stoßen itələmək, özündən uzaqlaşdırmaq; von (D) \stoßen məc. yıxmaq; j-n mit der Nase auf etw. (A) \stoßen məc. nəyisə kiminsə gözünə soxmaq; ◊ j-n vor den Kopf \stoßen karıxdırmaq, çaşdırmaq; heyrətləndirmək; kimisə təhqir etmək; j-n über den Haufen \stoßen kimisə vurub yıxmaq; 4. döymək, əzmək (həvəngdə); II vi (h, s) 1. buynuz vurmaq; silkələmək, yırğalamaq; 2. (an A) yanaşdırmaq, yapışdırmaq (nəyisə); dirənmək, söykənmək; (zu D) qoşulmaq (nəyəsə); 3. (auf A) toqquşmaq, rast gəlmək (nəyəsə); 4.: vom Lande \stoßen dəniz. sahildən ayrılmaq, yola düşmək (gəmi); ans Land \stoßen dəniz. sahilə yan almaq (gəmi); ins Horn \stoßen şeypur çalmaq; III sich \stoßen 1. itələmək; 2. (an D) əzilmək, zədələnmək (nədənsə); 3. məc. ədəbsiz saymaq -
13 treffen
I vt və vi 1. nail olmaq; 2. hədəfə dəymək; məc. toxunmaq; hədəfə dəymək; nicht \treffen boşa keçmək (ox, güllə); səhv etmək; ins Schwarze \treffen lap ortasından vurmaq (hədəfin); wen trifft die Schuld? günahkar kimdir?; sich getroffen fühlen özünü təhqir olunmuş hiss etmək; 3. kiməsə rast gəlmək; 4. duymaq; oxşarlıq tapmaq; gut \treffen fot. yaxşı çıxmaq; ◊ den Nagel auf den Kopf \treffen durnanı gözündən vurmaq; eine Entscheidung \treffen qərar qəbul etmək; Maßregeln \treffen ölçü götürmək; II sich \treffen görüşmək; III vimp baş vermək; es traf sich, daß… elə oldu ki…; es trifft sich gut lap yerində; lap vaxtında -
14 Treffen
n -s, oh. pl 1. hədəfə dəymə, hədəfi vurma; 2. rast gəlmə, görüş, görüşmə; 3. hərb. toqquşma; döyüş qaydasının xətti; ◊ wenn’s zum \Treffen kommt əlac kəsilərsə, bədəbəddə; 4. hərb. eşalon -
15 Widerstand
m 1. müqavimət, dəfetmə; \Widerstand leisten müqavimət göstərmək; auf \Widerstand stroßen müqavimətə rast gəlmək; 2. elek. reostat -
16 Wurf
m (1*) 1. sıçrayış; 2. atma, tullama; alles auf einen \Wurf setzen məc. hər şeyi təhlükə altında qoymaq, böyük risk etmək; 3. bir qarından doğulan balalar (heyvanda), ◊ j-m in den \Wurf kommen kiminsə əlinə düşmək, vaxtında rast gəlmək
См. также в других словарях:
Rast — bezeichnet: eine Pause Rast Holding, schweizerische Beteiligungsgesellschaft eine altnordische Maßeinheit, siehe Alte Maße und Gewichte (Skandinavien) einen Maqam in der arabischen Musik Rast ist der Familienname folgender Personen: Christina… … Deutsch Wikipedia
Rast — [rast], die; , en: Pause zum Essen und Ausruhen bei einer Wanderung oder bei einer Fahrt mit dem Auto: eine kurze, ausgedehnte Rast; die Wanderer machten [eine Stunde] Rast; eine Rast einlegen. Syn.: ↑ Halt, ↑ Unterbrechung. Zus.: Mittagsrast. *… … Universal-Lexikon
rast — s.n. (pop.) Inflamaţie a splinei. – Din sl. rastŭ. Trimis de LauraGellner, 03.07.2004. Sursa: DEX 98 RAST s. v. popas, poposire. Trimis de siveco, 13.09.2007. Sursa: Sinonime rast s. n., pl. rásturi … Dicționar Român
rast — rȃst m DEFINICIJA 1. biol. prirodno povećanje tjelesne mase (naročito povećanje visine) kao posljedica razmnožavanja stanica 2. ekon. a. dinamika i razvoj privređivanja promatran kao porast društvenog bruto proizvoda, društvenog proizvoda i… … Hrvatski jezični portal
Rast — or RAST can have several meanings:* Rast, a commune in Dolj County, Romania * Rast, a maqam in Arabic music * Radio Amateur Society of Thailand * RAST test, a blood test for identifying allergies … Wikipedia
RAST — bioquím. Siglas de Radio Allergo Sorbent Test. Prueba que permite determinar la sensibilidad inmediata a un antígeno gracias a la determinación del nivel de inmunoglobulinas E presentes en un organismo. Medical Dictionary. 2011. RAST … Diccionario médico
Rast — Rast: Mhd. rast‹e›, ahd. rasta »Ruhe, Ausruhen; Wegstrecke, Meile; Weile, Zeitraum«, got. rasta »Meile«, engl. rest »Ruhe; Erholung; Unterkunft«, aisl. rost »Wegstrecke, Meile« gehören zu der unter ↑ Ruhe dargestellten idg. Wurzel. Die Verwendung … Das Herkunftswörterbuch
rast — /rāst or räst/ A Spenserian pap of ↑race5,6 … Useful english dictionary
Rast — Sf std. (9. Jh., resti 8. Jh.), mhd. rast(e), ahd. rasta Stammwort. Letzteres auch für ein Wegmaß (Weg zwischen zwei Ruhepausen ?), was für gt. rasta, anord. ro̧st ausschließlich gilt. Außerdem as. rasta, resta Ruhelager, Totenlager , ae. ræst,… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Rast — Rast, 1) so v.w. Ruhe; 2) ehemals eine Strecke Wegs, nach deren Zurücklegung ausgeruht wird; daher 3) oft so v.w. Meile, od. 2 Meilen, n.And. nur 2000 Schritt; 4) die mehr od. weniger stark gegen den Horizont geneigte Ebene, welche im Hochofen… … Pierer's Universal-Lexikon
Rast — Rast, der untere Teil des Hochofens, s. Tafel »Eisen I«, S. III … Meyers Großes Konversations-Lexikon
