-
1 RASA
(að), v.1) to rush on headlong (sliks er mér ván, þú fórt rasandi mjök); r. fyrir ráð fram, to blunder grievously;2) to stumble (hestr rasaði undir honum).* * *að, to rush headlong; slíks er mér ván, sagði Höskuldr, þú fórt rasandi mjök, Nj. 155; en rasa eigi eptir reiði sinni, Fb. ii. 303; hefir þetta fólk farit æst ok rasanda, Fms. xi. 275: the saying, rasa fyrir ráð fram, Ld. 242; hætt er rasanda ráði, a saw, Pass. 48. 12; rasandi reiði, Mar.; rasa fram, to rush forwards, Al 23.II. to stumble; hestr rasaði undir honum, Landn. 146; hestr Guðmundar rasaði Fms. iii. 184; ef blindr leiðir blindan þá rasa þeir báðir, 655 xx. 3: þá rasar Sturla ok feilr, Bs. i. 527; Þorbjörn karl gékk fyrir ok fór mjök rasandi (staggering, Ed. hrasandi), Hrafn. 15. -
2 rása
(að), v.1) to rush on headlong (sliks er mér ván, þú fórt rasandi mjök); r. fyrir ráð fram, to blunder grievously;2) to stumble (hestr rasaði undir honum).* * *að, to race, run, esp. of flocks on mountain pastures running against the wind; það rásar gegn vindi, or simply rása. -
3 ÞRASA
(pres. þrasi), v. to talk big, to rage (hví þrasir þú svá, Þórr!).* * *pres. þrasi, [O. H. G. drason], to talk big, make a bold show; hví þrasir þú svá, Þórr? Ls. 59.2. mod. to quarrel, wrangle. -
4 HEL
(gen. heljar, dat. helju), f.blár sem hel, black as Hel;2) abode of the dead (gráta Baldr ór helju);leysa höfuð sitt ór helju, to save oneself from death;rasa í helina opna, to rush into open death;liggja á heljar þremi, to be on the verge of death;3) death (þykkir ekki betra líf en hel);berja e-n grjóti í hel, to stone one to death.* * *f., gen. heljar, dat. helju or hel (less correct); a nom. helja never occurs in old writers, although a gen. helju is used in the mod. phrase, milli heims ok helju (old and better heljar); [Ulf. halja = αδης, Matth. xi. 23, Luke xvi. 23, 1 Cor. xv. 55; A. S. and Engl. hell; Hel. and O. H. G. hellia; Germ. hölle; cp. Dan. i hjel]:—the abode of the dead:1. in a heathen sense answering to the Greek Hades, and distinguished from Valhalla; í Helju, Alm. 15, 19, 21, 27, 33; til Heljar, Skm. 27, Vtkv. 6, Vþm. 43; ok létta ekki fyrr en vér höfum Sigmund í Helju, Fær. 166; væntir mik, at hann sé nú í Helju, Fas. i. 233; at þau undr beri fyrir þik at þú sér brátt í Helju ok víst mun þetta þín furða vera, Ísl. ii. 351; fara til Heljar, to fare to Hel. to die, Gísl. 107.2. phrases or sayings, heimta e-n ór Helju, to draw one out of Hel, i. e. to rescue him from imminent death or peril; þóttusk þeir hafa hann ór Helju heimtan, Eg. 533, Fs. 8, Fms. iii. 80; cp. gráta Baldr ór Helju, Edda 38, 39, Bs. i. 648 (in a verse); búask til Heljar, to busk one for a journey to Hel. i. e. to put him in a shroud; ok er þat því mælt at maðr þykki til Heljar búask, sá er sik klæðir mjök, þá er hann gengr út eðr klæðir sik lengi, Gísl. 107; liggja (vera) milli heims ok Heljar (see heimr II), Grett. 114, Fas. ii. 437, Fb. i. 260; liggja á Heljar þremi, to lie on the threshold of Hel. O. H. L. 71; eigi eru vér svá á Heljar þröm komnir, at þú hafir allt ráð várt í hendi þér, 655 x. 1; rasa í Helina opna, to rush into open Hel. i. e. to seek death, Fms. viii. 437; leysa höfuð ór Helju, to release one’s head out of Hel. Skv. 2. 1.II. death; unnusk þeir Hákon mikit, svú at þá skildi ekki nema hel, Fms. vii. 733; höggr á tvær hendr ok þykkir eigi betra líf en hel, without caring for his life, Ísl. ii. 368; mér er verra líf en hel, Stj. 495; bíða heljar, to bide for death, Stor. 24; nema þeim liggi við hel eða húsgangr, N. G. L. i. 54; þat er vant at sjá, félagsmaðr, hvárt fyrr kemr, hel eðr langframi, Orkn. 466.2. abverb. phrases,α. til heljar, to death; hafðr til heljar, put to death, Grág. i. 34; drepa mann til heljar, 161; bíta e-u til heljar, N. G. L. i. 341; svelta til heljar, to starve to death, Bret. 8; færa e-n til heljar, to slay one, Fms. vi. 166.β. í hel, to death (Dan. i hjel); sofa í hel, to sleep oneself to death, Rb. 356; vella möðkum í hel, 414; berja grjóti í hel, to stone to death, Landn. 236, Eb. 98, Ld. 152, Gísl. 118; berja e-n í hel, Fms. v. 181; drepa e-n í hel, Hbl. 27, Am. 38.III. the ogress Hel, the Proserpine of Scandin. mythol., Edda 18, 37–39, Gm. 31, Vtkv. 3; með Helju, id.; bjóða Helju útlausn, etc., id.; haldi Hel því er hefir, Edda 38 (in a verse): Hel was represented as of a black, livid hue, whence the phrase, blár sem Hel, black as Hel, Nj. 177; blár sem Hel ok digr sem naut, Eb. 314: Heljar-skinn, n. ‘Hel-skin,’ Black-skin; hann lézk eigi slík Heljarskinn séð hafa, Landn. 121; also as a nickname, id. The inmates of Hel (ghosts called up from below) were supposed to be endowed with a supernatural strength, whence the phrases, heljar-afl, n. strength of Hel, gigantic strength; tók hann þá á sínu heljarafli, Od. ix. 538 (ἐπέρεισε δε ιν ἀπέλεθρον): heljar-karl, m. a ‘hell-carle,’ a person of gigantic strength, Fb. i. 212: heljar-maðr, m. (heljar-menni, n.), a man of Hel, like heljar-karl, Ld. 160; er þat jafnan reynt, at heljarmaðrinn er harðr við at eiga, Al. 109; Oddr kvað eigi hógligt við heljarmann þann, en við fjölkyngi móður hans, Fs. 32; ok er íllt at fásk við heljarmanninn, Grett. 134; görðu eigi þat at hætta þér einn undir vápn heljarmannsins, Þorst. S. St. 52; hann er h. ok ván at íllt hljótisk af, Fs. 36; ekki mun heljarmaðr þessi láta hér við lenda, Od. xxii. 70: Heljar-sinnar, m. pl. the champions of Hel, demons, ghosts, Edda (Sksm.) 41; salir Heljar, the halls of Hel, Vsp. 35: cp. also Heljar-grind, f. the gates of Hel; Heljar-meyjar, f. pl. the maids of Hel; Heljar-reip, n. the ropes of Hel, Sól. 37–39; Heljar-rann, n. the hall of Hel, Vtkv. 6; Heljar-diskr, m. the dish of Hel, Edda (Gl.), Sturl. (in a verse); Heljar-epli, n., Ísl. ii. 351 (in a verse); Heljar-askr, m. the ash of Hel, Sturl. (in a verse), cp. Vsp. 2. -
5 hneyxla
often spelt hneixla, að, to offend, eccl., the rendering of Gr. σκανδαλίζω in the N. T.; en ef þitt hægra auga hneyxlar þig, Matth. v. 29, 30, xviii. 6, 8; h. sik, xi. 6, Luke xvii. 2: pass. to be offended, xiii. 21, xv. 12, xxiv. 10, John vi. 61, xvi. 1; hneyxlast á e-m, Matth. xiii. 57, xxvi. 31, 33. ☞ The spirited etymology given by Vídalin in his Michaelmas Sermon, comparing the metaphors of the Greek and Icel. words, is true in sense but not to the letter: þetta á vel saman á vora tungu, því ‘hneixli’ drögum vér af því orði að ‘hníga’ eðr ‘hneigja,’ því sá sem hneixli af sér gefr, hann kemr öðrum til að hníga eðr rasa, og hneigir hann til vondra verka, Vídal. ii. 153, 154. -
6 HRASA
* * *but better rasa (q. v.), where the references will be given in full, see introduction to letter H:—to stumble; the aspirated form is only used in a few cases, og hrasaði bland ræningja, Gr. λησταις περιέπεσεν, Luke x. 30; hrasaðr, 36: eccl. to stumble in sin, Pass., Vídal. passim. -
7 REIKA
* * *(að), v.1) to stroll, walk (Þrándr reikaði eptir fjörunni);2) r. á fótum, á fótunum, to totter on one’s legs;3) to waver (ok reikaði hans hugr mjök).* * *að, to wander, take a walk; Þrándr reikaði eptir fjörunni, Fms. ii. 93; Björn reikaði framm með sjónum, Ld. 6; Gautr reikaði á gólfinu, Fær. 242; konungr reikar ofan til strandar, Fas. iii. 456; eptir máltíðina dagliga reikaði hann fyrst, Bs. i. 848.2. to swagger; rasa eðr reika, Lil. 92; ok reikaði hans hugr mjök, Fms. viii. 12: to totter on one’s legs, þá reikaði Þórir á fótunum, vii. 12; meir reikandi en gangandi, Mar.; reikar á fótum, Band. 8, Bs. i. 338, Lv. 81; reikendr, part. pl. the wanderers, i. e. the planets (πλάνητες), Rb. (1812) 4. -
8 rösull
adj. [rasa], apt to stumble, of a horse. -
9 VÍSA
* * *I)(að, rarely -ta, -t), v. to show, point out, indicate;vísa e-m leið, to show one the way;vísa augum í e-n, to direct, fix the eyes on one;vísa hundi at mann í, to set a hound on a person;vísa e-m til sætis, to show one where to sit;vísa e-m til landskostar, to direct one to the best of the land;þeir vísuðu honum til Kols, they showed him the way to Kol, told him where he was to be found;vísa e-m til vegar, to show one the road;vísa e-m frá, to send one away, reject an application;vísa á e-t, to point at, indicate (fleiri eru þau tíðindi, er kvæðit vísar á);vísa svá til, at, to indicate (vísa ok svá til enskar bœkr, at);impers., vísar svá til í sögu Bjarnar, it is indicated, referred to, in the story of B.;with infin., vísa e-m at gera e-t, to tell, prompt one to do a thing.f. verse, strophe, stanza (hann orti kvæði ok eru þessar vísur í).* * *að; pret. vísti, Str. 66. l. 37; part. víst, 73. l. 20, 81. l. 10: [Ulf. ga-weison = ἐπισκέπτεσθαι; O. H. G. wîsan; Germ. weisen; Dan. vise]:—to shew, point the way for one, direct, indicate, etc.; ef maðr vísar at manni ólmum hundi, if a person sets a hound on a person, Grág. ii. 118; hann iðraðisk at hann vísti honum í brott, Str. 66; ef konungr vísar gestum at óvinum sínum, Sks. 258; vísa e-m til sætis, to shew one where to sit, Eg. 29; vísa e-m til lands-kostar, to shew him to the best of the land, 138; ok vísuðu honum til Kols, and shewed him the way to Kol, where he was to be found, Nj. 55; ok vísuðu honum til Valhallar, Hkr. i. 161; hefir þú heyrt hvat atburð oss hefir hingat víst (sic), Str. 81; sem honum vísar til skipan föður hans, Fms. x. 419; hverr honum hefir vísat at rekkju hjá dugandi konum, vii. 166; vísa e-m leið, Skv. 1. 24; vísa þú mér nú leiðina, Hbl. 55; vísa e-m til vegar, to shew one the road; munu vér ekki rasa í helina opna, þótt Hreiðarr vili oss þannig á vísa, Fms. viii. 437; vísar þú augum á oss þannig, thou aimest with thy eyes at us, starest at me, Hdl.; ef maðr vísar manni á foruð, Grág. ii. 17; þótti þeim þá á vísat um bústaðinn, Ld. 6; ef maðr vísar úmaga sínum eptir eldi, gives him directions to fetch his food, Gþl. 377; vísa e-m frá, to shew one the way out, send one away, reject an application, Fms. i. 157, Grett. 125; værir þú slíkr maðr sem hann, þá mundi þér eigi frá vísat, of a wooer, Ísl. ii. 214.2. metaph., vísa á, to point at, indicate; ek hefir þannig helzt á vísat, Fms. ii. 260; á þat þykkir vísa meistari Johannes í bók þeirri er …, Rb. 466; sem eðli ok aldr vísar til, Fms. x. 177; vísa ok svá til Enskar bækr, at …, xi. 410; vísar svá til í sögu Bjarnar, Grett. 132 new Ed. (vísar svá at í sögu Bjarnar, Cod. A); ok vísar svá til, at konur …, Fms. xi. 414; þat vísar, at …, demonstrates, Rb. 382; sem þér vísit, at þér leggit nú hug á, H. E. i. 251. -
10 þrasir
m. [cp. Ulf. þrasa-balþei = pugnacity, temerity], a sturdy fighter; in poët. compds, líf-þrasir ( one who is hard to kill?), ör-þrasir, dólg-þrasir.
См. также в других словарях:
rasa — rasa … Dictionnaire des rimes
rasa — rasà sf. (4) 1. H, Sut, N, K, DŽ vandens lašeliai, susidarę, atvėsus orui, aptraukiantys žemės paviršiuje esančius daiktus, augalus: Rasa krinta SD317, R. Grūdelis (lašelis) rasos R356. Rasa užeina R350. Nei rasa kris (rasos), nei lis CII580.… … Dictionary of the Lithuanian Language
Raša — L église Sainte Barbe à Raša Pays … Wikipédia en Français
Raša — Raša … Deutsch Wikipedia
Rasa — may refer to:* Roosevelt Academy Student Association, Student Association of Liberal Arts Honors College in Middelburg, The Netherlands * Rasa (aesthetics), a concept in the Indian performing arts * Rasa (contemporary devotional music), a musical … Wikipedia
Rasa — steht für: Rasa TI, Dorf im Centovalli, Kanton Tessin, Schweiz Rasa (Călărași), Dorf im Kreis Călărași, Rumänien Rasa, ehemaliger Name der japanischen Insel Oki daitō Rasa, ein psychologischer Zustand im Hinduismus, siehe Bhakti Yoga Rasa (Kunst) … Deutsch Wikipedia
Rasa — Жанры музыка нью эйдж индийская музыка Годы с 1998 года по настоящее время Страна … Википедия
Raša — ( it. Arsia) is a village and municipality in the inner part of the Raška Cove in the south eastern part of Istria, Croatia, 4.5 km southwest of Labin; elevation 10 m.Situated in the valley of the Krapanski Brook (a tributary of the Raša river),… … Wikipedia
rasa — Rasa (taste) is an important Indian aesthetic con cept applied to literature, drama, and occasionally mythology. Literally, rasa is the taste, savor, or essence of something. In aesthetics rasa is the essential sentiment embedded in a work of… … Encyclopedia of Hinduism
rasa — s. f. 1. Medida antiga, de capacidade, equivalente ao alqueire. 2. Rasoura (1.ª acepção). 3. O preço mais baixo; descrédito. 4. [Direito] Página manuscrita que contém um certo número de linhas e de letras. 5. à rasa: até ao limite. 6. pôr alguém … Dicionário da Língua Portuguesa
rasa — rasá vb., ind. prez. 3 sg. şi pl. raseáză Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic rasá s. f. Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic tábula rása … Dicționar Român
