rękojeść

См. также в других словарях:

• rękojeść — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. rękojeśćści; lm M. rękojeśćści {{/stl 8}}{{stl 7}} część jakiegoś przedmiotu, narzędzia, broni itp., służąca do trzymania; uchwyt, rączka {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• rękojeść — ż V, DCMs. rękojeśćści; lm MD. rękojeśćści «część jakiegoś przyrządu, narzędzia, broni itp. służąca do chwytania, trzymania dłonią; uchwyt, trzonek, rączka» Rękojeść drewniana, żelazna, srebrna, złota, inkrustowana. Rękojeść noża, miecza,… …   Słownik języka polskiego

• nasada — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. nasadaadzie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} miejsce umocowania, osadzenia czegoś; to, do czego lub w czym coś jest umocowane; oprawa, obsada, podstawa; trzonek : {{/stl 7}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• Szabla — [IPA|ˈʂabla] (plural: szable) is the general Slavic word for sabre. In particular, it is used to describe a specifically Eastern European one edged sabre like mêlée weapon with a curved blade and, in most cases, a two bladed tip called a feather… …   Wikipedia

• pudło — I. Stare pudło zob. stary 8. II. pot. Bez pudła a) «bez pomyłki, bezbłędnie»: – Nie wyjmować ręki z kieszeni! – profesor von Lipke miał już broń przygotowaną. Oparł rękojeść rewolweru o stół. – Strzelam bez pudła – powiedział. Andrzej Zbych,… …   Słownik frazeologiczny

• biczysko — n II, N. biczyskokiem; lm D. biczyskoysk 1. «trzonek, rękojeść bata» Biczysko z drewna. 2. zgr. od bicz Wielkie biczysko …   Słownik języka polskiego

• głowica — ż II, DCMs. głowicacy; lm D. głowicaic 1. «górna, końcowa, wieńcząca część jakiegoś przedmiotu, często kulistego kształtu, także część urządzenia, maszyn, pocisków itp., związana z ich przeznaczeniem, działaniem; głowa, główka» Głowice sztandarów …   Słownik języka polskiego

• głownia — ż I, DCMs. ni; lm D. głowniani 1. «palące się lub tlące polano» Płomień głowni. 2. «zasadnicza część każdej broni białej, od rękojeści w dół, przeznaczona, zależnie od swego kształtu, do cięcia lub kłucia; klinga» 3. «rękojeść broni ręcznej,… …   Słownik języka polskiego

• jaspisowy — przym. od jaspis Jaspisowa kolumna. Jaspisowa rękojeść karabeli …   Słownik języka polskiego

• nasada — ż IV, CMs. nasadaadzie; lm D. nasadaad 1. «to, na czym lub w czym coś jest osadzone, miejsce osadzenia, umocowania czegoś; podstawa, oprawa; rękojeść, trzonek» Nasada pilnika. Nasada nosa. Zaczerwienić się po nasadę włosów. ∆ geogr. Nasada… …   Słownik języka polskiego

• pooprawiać — dk I, pooprawiaćam, pooprawiaćasz, pooprawiaćają, pooprawiaćaj, pooprawiaćał, pooprawiaćany 1. «zaopatrzyć wiele książek w okładki, szczególnie twarde, sztywne» Pooprawiać książki w płótno, w skórę. 2. «poobsadzać, poujmować w ramy; dać oprawę… …   Słownik języka polskiego