puczu

См. также в других словарях:

• pucz — m II, D. u; lm M. e, D. ów «przewrót wojskowy, zamach stanu dokonany przez grupę spiskowców» Krwawy, bezkrwawy pucz. Dokonać puczu. Udaremnić pucz. Próba puczu. ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

• pucz — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż III, D. u; lm D. ów {{/stl 8}}{{stl 7}} zamach stanu zorganizowany przez grupę spiskowców; przewrót wojskowy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Doprowadzić do puczu. Dokonać puczu. <niem.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• puczysta — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIa, CMc. puczystayście; lm M. puczystayści {{/stl 8}}{{stl 7}} członek grupy spiskowców dokonujących puczu; aktywny uczestnik puczu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Rozkazy puczystów do podległych im jednostek. (NCz)… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• ekstremista — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIa, CMc. ekstremistaiście; lm M. ekstremistaiści {{/stl 8}}{{stl 7}} człowiek wyznający ekstremizm, hołdujący skrajnym poglądom w danej kwestii; zwolennik stosowania krańcowych, ostatecznych środków (przemocy, terroru …   Langenscheidt Polski wyjaśnień