Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

procingo

  • 1 procingo

    prō-cingo, cīnxī, cīnctum, ere
    препоясываться, перен. готовиться, снаряжаться (встреч, тк. part. pf. procinctus, см.)

    Латинско-русский словарь > procingo

  • 2 procingo

    prō-cingo, cīnxi, cīnctum, ere, gürten, rüsten; dah. procinctum esse, zum Kampfe gerüstet-, schlagfertig sein, cum procinctae classes erant, Gell. 1, 11, 3: classis procincta, schlagfertige, Fab. Pict. b. Gell. 10, 15, 4: testamentum procinctum = in procinctu factum, Iustin. inst. 2, 10. § 1.

    lateinisch-deutsches > procingo

  • 3 procingo

    prō-cingo, cīnxi, cīnctum, ere, gürten, rüsten; dah. procinctum esse, zum Kampfe gerüstet-, schlagfertig sein, cum procinctae classes erant, Gell. 1, 11, 3: classis procincta, schlagfertige, Fab. Pict. b. Gell. 10, 15, 4: testamentum procinctum = in procinctu factum, Iustin. inst. 2, 10. § 1.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > procingo

  • 4 procingo

    procingere, procinxi, procinctus V TRANS
    gird-up; prepare

    Latin-English dictionary > procingo

  • 5 procingo

    prō-cingo, no perf., cinctus, 3, v. a., to gird up, to prepare, equip; only in part. perf.: prōcinctus, a, um, prepared for battle, ready for action, in fighting order:

    cum procinctae classes erant,

    Gell. 1, 11, 3: classis, i. e. an army ready to engage, an army, Lex ap. Fest. s. v. opima, p. 198, a Müll.; Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 4; Just. Inst. 2, 10, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > procingo

  • 6 procinctus

    I prōcīnctus, (ūs) m. [ procingo ]
    1) опоясывание, перен. готовность
    in procinctu — препоясавшийся к бою, готовый к сражению PM, T, AG или перед сражением, на поле сражения C, Dig, перен. наготове, в полной готовности (habere aliquid in procinctu Q, Sen)
    3) сражение, бой ( procinctūs ancipites Amm)
    II 1. prōcīnctus, a, um
    part. pf. к procingo
    2. adj.
    готовый к бою (classis AG; legiones Amm)

    Латинско-русский словарь > procinctus

  • 7 procinctus

    [st1]1 [-] prōcinctus, a, um: part. passé de procingo, inusité: qui est tout prêt, équipé, prêt au combat.    - procincta classis, Gell. Fest.: armée en bataille, troupes rangées.    - procinctum testamentum facere, Cic.: faire un testament sur le champ de bataille. [st1]2 [-] prōcinctŭs, ūs, m. (seul. à l’acc. et à l’abl.): - [abcl][b]a - action de se tenir prêt au combat, tenue du soldat prêt au combat. - [abcl]b - expédition (militaire); combat, engagement.[/b]    - tendere ad procinctum, Plin.: marcher au combat.    - in procinctu: - [abcl]a - sous les armes. - [abcl]b - prêt à combattre. - [abcl]c - à portée, sous la main.    - in procinctu esse, Cic. (in procinctu stare, Quint.): être tout prêt.    - in procinctu habere: - [abcl]a - avoir sous la main, tenir prêt. - [abcl]b - tenir sous les armes, tenir en haleine.    - in procinctu mors habenda, Quint.: il faut toujours se tenir prêt à mourir.    - clementiam in procinctu habeo, Sen. Clem.: ma clémence est toute prête à agir.
    * * *
    [st1]1 [-] prōcinctus, a, um: part. passé de procingo, inusité: qui est tout prêt, équipé, prêt au combat.    - procincta classis, Gell. Fest.: armée en bataille, troupes rangées.    - procinctum testamentum facere, Cic.: faire un testament sur le champ de bataille. [st1]2 [-] prōcinctŭs, ūs, m. (seul. à l’acc. et à l’abl.): - [abcl][b]a - action de se tenir prêt au combat, tenue du soldat prêt au combat. - [abcl]b - expédition (militaire); combat, engagement.[/b]    - tendere ad procinctum, Plin.: marcher au combat.    - in procinctu: - [abcl]a - sous les armes. - [abcl]b - prêt à combattre. - [abcl]c - à portée, sous la main.    - in procinctu esse, Cic. (in procinctu stare, Quint.): être tout prêt.    - in procinctu habere: - [abcl]a - avoir sous la main, tenir prêt. - [abcl]b - tenir sous les armes, tenir en haleine.    - in procinctu mors habenda, Quint.: il faut toujours se tenir prêt à mourir.    - clementiam in procinctu habeo, Sen. Clem.: ma clémence est toute prête à agir.
    * * *
    I.
        Proctinctus, Adiectiuum. Gell. Armé et equippé tout prest à combatre.
    II.
        Procinctus, huius procinctus, m. g. Plin. L'apprest et estat de l'armee, quand elle veult donner dedens.
    \
        In procinctu facere. Ouidius. Sur le poinct qu'on veult donner dedens.
    \
        In procinctu stare. Quintil. Avoir la lance sur la cuisse, Estre prest à combatre. B.
    \
        In procinctu habere. Quintil. Tout prest et appareillé.

    Dictionarium latinogallicum > procinctus

  • 8 procinctus

    1.
    prōcinctus, a, um, Part., from procingo.
    2.
    prōcinctus, ūs, m. [procingo, prop. a girding up; hence, transf.], milit. t. t., a being prepared or equipped for battle, readiness for action: procinctum, otan eis polemon sunkalesôntai, Gloss. Philox.:

    oratorem armatum semper ac velut in procinctu stantem,

    Quint. 12, 9, 21; cf. id. 10, 1, 2:

    neque in procinctu et castris habitos,

    Tac. H. 3, 2:

    in procinctu bellorum excubare,

    Plin. 6, 19, 22, § 66: testamentum facere in procinctu, to make one's will on the battle-field (one of the three ways of making a will), Cic. de Or. 1, 53, 228; id. N. D. 2, 3, 9; Gell. 15, 27, 2 sq.; Gai. Inst. 2, 101; Just. Inst. 2, 10.—Prov.: in procinctu habere aliquid, to have a thing ready or at hand:

    severitatem abditam, clementiam in procinctu habeo,

    Sen. Clem. 1, 1, 4; cf.:

    nisi in procinctu paratamque ad omnes casus habuerit eloquentiam,

    Quint. 10, 1, 2. —
    II.
    Transf., a military enterprise (late Lat.): et Lentiensibus indictum est bellum;

    ad quem procinctum imperator egressus,

    Amm. 15, 4, 1; 15, 9, 1.—
    B.
    Esp., a battle, an engagement:

    procinctu omisso,

    Amm. 17, 9, 1; 27, 4, 1:

    post procinctus ancipites,

    id. 27, 4, 11:

    in procinctu versari,

    Dig. 37, 13, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > procinctus

  • 9 procinctus

    prōcīnctus, ūs, m. (procingo), I) das Gürten, dah. vorzugsweise die Bereitschaft zum Kampfe, in procinctu, schlagfertig, Plin.: in procinctu et castris habiti, in der Übung des Fechtens erhalten, Tac.: carmina in procinctu facta, in den Waffen, Ov.: tendere ad procinctum, in die Schlacht gehen, Plin.: testamentum in procinctu facere, in dem Augenblick, wo man in das Treffen geht, Cic. – bildl., in procinctu, schlagfertig, in Bereitschaft, clementiam in procinctu habere, Sen.: in procinctu paratamque ad omnes casus habere elopuentiam, Quint.: u. im Bilde, armatus semper ac velut in procinctu stans, v. Redner, Quint.: militem Christi in procinctu semper belli positum, Cassian. – II) die Einhegung, das Gehege, scortorum duo milia cum lixis e procinctu (aus dem Gehege = der unmittelbaren Nähe) loci eius eiecta sunt, Nepotian. epit. 16, 1. p. 509, 16 Halm.

    lateinisch-deutsches > procinctus

  • 10 procinctus

    prōcīnctus, ūs, m. (procingo), I) das Gürten, dah. vorzugsweise die Bereitschaft zum Kampfe, in procinctu, schlagfertig, Plin.: in procinctu et castris habiti, in der Übung des Fechtens erhalten, Tac.: carmina in procinctu facta, in den Waffen, Ov.: tendere ad procinctum, in die Schlacht gehen, Plin.: testamentum in procinctu facere, in dem Augenblick, wo man in das Treffen geht, Cic. – bildl., in procinctu, schlagfertig, in Bereitschaft, clementiam in procinctu habere, Sen.: in procinctu paratamque ad omnes casus habere elopuentiam, Quint.: u. im Bilde, armatus semper ac velut in procinctu stans, v. Redner, Quint.: militem Christi in procinctu semper belli positum, Cassian. – II) die Einhegung, das Gehege, scortorum duo milia cum lixis e procinctu (aus dem Gehege = der unmittelbaren Nähe) loci eius eiecta sunt, Nepotian. epit. 16, 1. p. 509, 16 Halm.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > procinctus

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»