-
1 procingo
prō-cingo, cīnxī, cīnctum, ereпрепоясываться, перен. готовиться, снаряжаться (встреч, тк. part. pf. procinctus, см.) -
2 procingo
prō-cingo, cīnxi, cīnctum, ere, gürten, rüsten; dah. procinctum esse, zum Kampfe gerüstet-, schlagfertig sein, cum procinctae classes erant, Gell. 1, 11, 3: classis procincta, schlagfertige, Fab. Pict. b. Gell. 10, 15, 4: testamentum procinctum = in procinctu factum, Iustin. inst. 2, 10. § 1.
-
3 procingo
prō-cingo, cīnxi, cīnctum, ere, gürten, rüsten; dah. procinctum esse, zum Kampfe gerüstet-, schlagfertig sein, cum procinctae classes erant, Gell. 1, 11, 3: classis procincta, schlagfertige, Fab. Pict. b. Gell. 10, 15, 4: testamentum procinctum = in procinctu factum, Iustin. inst. 2, 10. § 1.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > procingo
-
4 procingo
procingere, procinxi, procinctus V TRANSgird-up; prepare -
5 procingo
prō-cingo, no perf., cinctus, 3, v. a., to gird up, to prepare, equip; only in part. perf.: prōcinctus, a, um, prepared for battle, ready for action, in fighting order:cum procinctae classes erant,
Gell. 1, 11, 3: classis, i. e. an army ready to engage, an army, Lex ap. Fest. s. v. opima, p. 198, a Müll.; Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 4; Just. Inst. 2, 10, 1. -
6 procinctus
I prōcīnctus, (ūs) m. [ procingo ]1) опоясывание, перен. готовностьin procinctu — препоясавшийся к бою, готовый к сражению PM, T, AG или перед сражением, на поле сражения C, Dig, перен. наготове, в полной готовности (habere aliquid in procinctu Q, Sen)2) военный поход Amm, CTh3) сражение, бой ( procinctūs ancipites Amm)II 1. prōcīnctus, a, umpart. pf. к procingo2. adj.готовый к бою (classis AG; legiones Amm) -
7 procinctus
[st1]1 [-] prōcinctus, a, um: part. passé de procingo, inusité: qui est tout prêt, équipé, prêt au combat. - procincta classis, Gell. Fest.: armée en bataille, troupes rangées. - procinctum testamentum facere, Cic.: faire un testament sur le champ de bataille. [st1]2 [-] prōcinctŭs, ūs, m. (seul. à l’acc. et à l’abl.): - [abcl][b]a - action de se tenir prêt au combat, tenue du soldat prêt au combat. - [abcl]b - expédition (militaire); combat, engagement.[/b] - tendere ad procinctum, Plin.: marcher au combat. - in procinctu: - [abcl]a - sous les armes. - [abcl]b - prêt à combattre. - [abcl]c - à portée, sous la main. - in procinctu esse, Cic. (in procinctu stare, Quint.): être tout prêt. - in procinctu habere: - [abcl]a - avoir sous la main, tenir prêt. - [abcl]b - tenir sous les armes, tenir en haleine. - in procinctu mors habenda, Quint.: il faut toujours se tenir prêt à mourir. - clementiam in procinctu habeo, Sen. Clem.: ma clémence est toute prête à agir.* * *[st1]1 [-] prōcinctus, a, um: part. passé de procingo, inusité: qui est tout prêt, équipé, prêt au combat. - procincta classis, Gell. Fest.: armée en bataille, troupes rangées. - procinctum testamentum facere, Cic.: faire un testament sur le champ de bataille. [st1]2 [-] prōcinctŭs, ūs, m. (seul. à l’acc. et à l’abl.): - [abcl][b]a - action de se tenir prêt au combat, tenue du soldat prêt au combat. - [abcl]b - expédition (militaire); combat, engagement.[/b] - tendere ad procinctum, Plin.: marcher au combat. - in procinctu: - [abcl]a - sous les armes. - [abcl]b - prêt à combattre. - [abcl]c - à portée, sous la main. - in procinctu esse, Cic. (in procinctu stare, Quint.): être tout prêt. - in procinctu habere: - [abcl]a - avoir sous la main, tenir prêt. - [abcl]b - tenir sous les armes, tenir en haleine. - in procinctu mors habenda, Quint.: il faut toujours se tenir prêt à mourir. - clementiam in procinctu habeo, Sen. Clem.: ma clémence est toute prête à agir.* * *I.Proctinctus, Adiectiuum. Gell. Armé et equippé tout prest à combatre.II.Procinctus, huius procinctus, m. g. Plin. L'apprest et estat de l'armee, quand elle veult donner dedens.\In procinctu facere. Ouidius. Sur le poinct qu'on veult donner dedens.\In procinctu stare. Quintil. Avoir la lance sur la cuisse, Estre prest à combatre. B.\In procinctu habere. Quintil. Tout prest et appareillé. -
8 procinctus
1.prōcinctus, a, um, Part., from procingo.2.prōcinctus, ūs, m. [procingo, prop. a girding up; hence, transf.], milit. t. t., a being prepared or equipped for battle, readiness for action: procinctum, otan eis polemon sunkalesôntai, Gloss. Philox.:II.oratorem armatum semper ac velut in procinctu stantem,
Quint. 12, 9, 21; cf. id. 10, 1, 2:neque in procinctu et castris habitos,
Tac. H. 3, 2:in procinctu bellorum excubare,
Plin. 6, 19, 22, § 66: testamentum facere in procinctu, to make one's will on the battle-field (one of the three ways of making a will), Cic. de Or. 1, 53, 228; id. N. D. 2, 3, 9; Gell. 15, 27, 2 sq.; Gai. Inst. 2, 101; Just. Inst. 2, 10.—Prov.: in procinctu habere aliquid, to have a thing ready or at hand:severitatem abditam, clementiam in procinctu habeo,
Sen. Clem. 1, 1, 4; cf.:nisi in procinctu paratamque ad omnes casus habuerit eloquentiam,
Quint. 10, 1, 2. —Transf., a military enterprise (late Lat.): et Lentiensibus indictum est bellum;B.ad quem procinctum imperator egressus,
Amm. 15, 4, 1; 15, 9, 1.—Esp., a battle, an engagement:procinctu omisso,
Amm. 17, 9, 1; 27, 4, 1:post procinctus ancipites,
id. 27, 4, 11:in procinctu versari,
Dig. 37, 13, 1. -
9 procinctus
prōcīnctus, ūs, m. (procingo), I) das Gürten, dah. vorzugsweise die Bereitschaft zum Kampfe, in procinctu, schlagfertig, Plin.: in procinctu et castris habiti, in der Übung des Fechtens erhalten, Tac.: carmina in procinctu facta, in den Waffen, Ov.: tendere ad procinctum, in die Schlacht gehen, Plin.: testamentum in procinctu facere, in dem Augenblick, wo man in das Treffen geht, Cic. – bildl., in procinctu, schlagfertig, in Bereitschaft, clementiam in procinctu habere, Sen.: in procinctu paratamque ad omnes casus habere elopuentiam, Quint.: u. im Bilde, armatus semper ac velut in procinctu stans, v. Redner, Quint.: militem Christi in procinctu semper belli positum, Cassian. – II) die Einhegung, das Gehege, scortorum duo milia cum lixis e procinctu (aus dem Gehege = der unmittelbaren Nähe) loci eius eiecta sunt, Nepotian. epit. 16, 1. p. 509, 16 Halm.
-
10 procinctus
prōcīnctus, ūs, m. (procingo), I) das Gürten, dah. vorzugsweise die Bereitschaft zum Kampfe, in procinctu, schlagfertig, Plin.: in procinctu et castris habiti, in der Übung des Fechtens erhalten, Tac.: carmina in procinctu facta, in den Waffen, Ov.: tendere ad procinctum, in die Schlacht gehen, Plin.: testamentum in procinctu facere, in dem Augenblick, wo man in das Treffen geht, Cic. – bildl., in procinctu, schlagfertig, in Bereitschaft, clementiam in procinctu habere, Sen.: in procinctu paratamque ad omnes casus habere elopuentiam, Quint.: u. im Bilde, armatus semper ac velut in procinctu stans, v. Redner, Quint.: militem Christi in procinctu semper belli positum, Cassian. – II) die Einhegung, das Gehege, scortorum duo milia cum lixis e procinctu (aus dem Gehege = der unmittelbaren Nähe) loci eius eiecta sunt, Nepotian. epit. 16, 1. p. 509, 16 Halm.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > procinctus
Перевод: с латинского на все языки
со всех языков на латинский- Со всех языков на:
- Латинский
- С латинского на:
- Все языки
- Английский
- Немецкий
- Русский
- Французский