-
1 (prōcīnctus, ūs)
(prōcīnctus, ūs) m [pro+2 CAN-], a girding up, readiness for battle.—Only abl sing.: in procinctu testamentum facere, on the battle-field: ex quo in procinctu testamenta perierunt, i. e. the custom of making wills on going into battle. -
2 procinctus
-
3 procinctus
1.prōcinctus, a, um, Part., from procingo.2.prōcinctus, ūs, m. [procingo, prop. a girding up; hence, transf.], milit. t. t., a being prepared or equipped for battle, readiness for action: procinctum, otan eis polemon sunkalesôntai, Gloss. Philox.:II.oratorem armatum semper ac velut in procinctu stantem,
Quint. 12, 9, 21; cf. id. 10, 1, 2:neque in procinctu et castris habitos,
Tac. H. 3, 2:in procinctu bellorum excubare,
Plin. 6, 19, 22, § 66: testamentum facere in procinctu, to make one's will on the battle-field (one of the three ways of making a will), Cic. de Or. 1, 53, 228; id. N. D. 2, 3, 9; Gell. 15, 27, 2 sq.; Gai. Inst. 2, 101; Just. Inst. 2, 10.—Prov.: in procinctu habere aliquid, to have a thing ready or at hand:severitatem abditam, clementiam in procinctu habeo,
Sen. Clem. 1, 1, 4; cf.:nisi in procinctu paratamque ad omnes casus habuerit eloquentiam,
Quint. 10, 1, 2. —Transf., a military enterprise (late Lat.): et Lentiensibus indictum est bellum;B.ad quem procinctum imperator egressus,
Amm. 15, 4, 1; 15, 9, 1.—Esp., a battle, an engagement:procinctu omisso,
Amm. 17, 9, 1; 27, 4, 1:post procinctus ancipites,
id. 27, 4, 11:in procinctu versari,
Dig. 37, 13, 1. -
4 procingo
procingere, procinxi, procinctus V TRANSgird-up; prepare -
5 procinctualis
prōcinctŭālis, e, adj. [procinctus]. of or belonging to the setting out of an army (late Lat.):ornatus,
Cassiod. Var. 6, 22. -
6 procingo
prō-cingo, no perf., cinctus, 3, v. a., to gird up, to prepare, equip; only in part. perf.: prōcinctus, a, um, prepared for battle, ready for action, in fighting order:cum procinctae classes erant,
Gell. 1, 11, 3: classis, i. e. an army ready to engage, an army, Lex ap. Fest. s. v. opima, p. 198, a Müll.; Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 4; Just. Inst. 2, 10, 1.
См. также в других словарях:
procinctus — /prasir)(k)tas/ In the Roman law, a girding or preparing for battle. Testamentum in procinctu, a will made by a soldier, while girding himself, or preparing to engage in battle … Black's law dictionary
Dargida procinctus — Scientific classification Kingdom: Animalia Phylum … Wikipedia
procinto — (del lat. «procinctus», preparado; ant.) m. Estado que precede inmediatamente a cierto suceso; particularmente, a una *batalla. ⇒ *Inminencia. * * * procinto. (Del lat. procinctus, preparado). m. desus. Estado inmediato y próximo de ejecutarse… … Enciclopedia Universal
apprest — Apprest, Apparatus, Apparatio, Ornatus, Instauratio, Parasceue, Praemunitio. L apprest et estat de l armée quand elle veut donner dedans, Procinctus, huius procinctus. Apprest du triomphe, Triumphi instrumentum, Triumphi apparatus. Grand apprest… … Thresor de la langue françoyse
Procinct — Pro*cinct , n. [L. procinctus, fr. procingere, procinctum, to gird up.] A state of complete readiness for action. [Obs.] War in procinct. Milton. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Dargida — Scientific classification Kingdom: Animalia Phylum: Arthropoda Class: Insecta … Wikipedia
MILITES — I. MILITES Haeretici, qui alias Floriniani et Corpocratiani, sic dicti, quia de Militaribus fuerunt, Philastrius de Haeres. Part. 3. c. 10, II. MILITES qui aetate apud Romanos lecti, indicat Lex a Sempronio Graccho Tribuno Plebis lata: Ne quis… … Hofmann J. Lexicon universale
procinto — 1pro·cìn·to s.m.inv. BU solo nella loc. → in procinto di {{line}} {{/line}} DATA: sec. XIV. ETIMO: dal lat. procĭnctu, tratto dalla loc. in procinctu, abl. di procinctus assetto di guerra . POLIREMATICHE: in procinto di: loc.prep. CO 2pro·cìn·to… … Dizionario italiano
procinto — {{hw}}{{procinto}}{{/hw}}s. m. ¡ Solo nella locuz. in procinto di, sul punto di: essere in procinto di partire. ETIMOLOGIA: dal lat. procinctus ‘assetto di guerra’, comp. di pro ‘davanti, in difesa’ e un deriv. di cingere ‘cingere (le armi)’ … Enciclopedia di italiano
procinto — s.m. [dal lat. procinctus us assetto di guerra (der. di procingĕre cingere, preparare, armare ), che forma le espressioni in procinctu habēre, in procinctu stare tenere pronto, stare pronto a combattere ]. [condizione di fatto o situazione… … Enciclopedia Italiana
procinto — (Del lat. procinctus, preparado). m. desus. Estado inmediato y próximo de ejecutarse algo y, especialmente, en la milicia, el hecho de estar para darse una batalla … Diccionario de la lengua española