-
101 prolimen
-
102 proliquatus
prō-liquātus, a, um, eig. flüssig gemacht; dah. flüssig, fließend, Apul. apol. 15.
-
103 proludo
prō-lūdo, lūsī, lūsum, ere, vorspielen, ein Vorspiel (eine Vorübung) machen, I) eig.: ad pugnam, Verg. georg. 3, 234: absol., Ov. art. am. 3, 515. Flor. 3, 22, 6. Anthol. Lat. 742, 75 (1143, 75). – II) übtr.: ut ipsis sententiis, quibus proluserint, vel pugnare possint, die ihnen zum Vorspiel dienten, Cic.: m. Dat. comm., per has mortalis aevi moras illi meliori vitae longiorique proluditur, wird ein Vorspiel gegeben für usw., Sen.: übtr., v. Lebl., iurgia proludunt, Iuven. 5, 26.
-
104 prolugeo
prō-lūgeo, ēre, über die gehörige Zeit trauern, Paul. ex Fest. 226, 16.
-
105 proluo
prō-luo, luī, lūtum, ere, I) fort-, hervorspülen, A) auswerfen, anspülen, genus omne natantum litore in extremo ceu naufraga corpora fluctus proluit, Verg. georg. 3, 541 sqq. – prägn., ventrem, den Leib auswerfen machen = den Durchfall erregen, Colum. 7, 3, 25. – B) wegspülen, ex omnibus montibus tempestas nives proluit, Caes.: silvas Eridanus proluit, Verg.: abruptis imbribus prolutas esse totas regiones, Apul.: vulnera illa, quorum sanguinem hae lacrimae proluerunt, Apul.: bildl., verprassen, pecuniam suam prandiorum gurgitibus, Gell. 2, 24, 11. – II) ab-, ausspülen, benetzen, waschen, vino os, Colum.: vivo in rore manus, Ov.: bes. v. Trinken (vgl. Fritzsche Hor. sat. 1, 5, 16), fonte labra caballino, die Lippen netzen an usw., Pers.: pleno se proluit auro, schlürfte den vollen goldenen Pokal aus, Verg.: praecordia mulso, mit Wein sich den Magen schwemmen, Hor.: multā prolutus vappā, Hor.: scherzh., cloacam, den Magen ausspülen (mit Wein), d.i. saufen, Plaut. Curc. 121 G.
-
106 promagister
prō-magister, strī, m., der zweite Vorsteher, der zweite Verwalter, Corp. inscr. Lat. 6, 2056. lin. 4 (a. p. Chr. 78) u. 6, 2120. lin. 28.
-
107 promano
prō-māno, āre, hervorströmen, visus animi in radios porosque promanans, Claud. Mam. de stat. anim. 3, 9, 2.
-
108 promatertera
prō-mātertera, ae, f., die Schwester der Ältermutter, die Urgroßtante, ICt.
-
109 promereo
prō-mereo, uī, itum, ēre, u. prōmereor, itus sum, ērī, verdienen, I) objekt. = etw. erwerben, erlangen, voluntatem omnium, Suet.: amorem, Suet.: ad promerendum actioni favorem, Quint.: opiniones (gute Meinung) hominum, Lact. – mit folg. Infin., Sedul. carm. 5, 318. – II) subjekt.: A) (sich) etw. verdienen, im guten Sinne = sich ein Recht-, einen Anspruch auf etw. erwerben, sich einer Sache würdig machen, im üblen Sinne = etwas verschulden, sich zuziehen, nam retineri nequeo, quin dicam ea quae promeres, Plaut.: verum enim quando promeruit fiat, Ter.: promeruisti, ut ne quid ores, quin impetres, Plaut.: ut suo beneficio promereatur, se ut ames, Cic.: Pass., non vel solā generis claritate promeritum? hat er nicht schon ein Recht darauf durch usw.? Plin. pan. – im üblen Sinne: promerui poenam, Ov.: quid mali sum promeritus? Plaut. – Partic., subst., prōmeritum, ī, n., das Verdienst, im üblen Sinne = die Schuld, vollst. bene promerita, gute Verdienste, -Handlungen, Lucr.: male promerita, schlechte Verdienste, böse Handlungen, Plaut.: postea levius demonstrando se punitum, quam sit illius promeritum, Cic.: quare hoc maius est vestrum in nos promeritum, quod etc., Cic.: ex suo promerito, Schuld, Auct. b. Afr. – B) (in der klass. Prosa gew. in der Form promereor) um jmd. sich Verdienste erwerben, sich verdient machen, m. de u. Abl., ut promeritus es de me, Plaut.: pr. bene de multis, Cic. – mit in u. Akk., unum habent in nostrum ordinem promerendi locum (Gelegenheit), Cic. Mur. 70. – nachaugust. m. Acc. socios, Suet.: principem, Plin. pan.: deum, Eccl.: sepeliendo mortuos deum, Augustin.: religiosis ministeriis et tenacibus castimoniis numen, Apul.: beneficiis genus hominum, Lact. (vgl. Bünem. Lact. 6, 9, 24). – absol.: bene promerens, Plaut.: ego te numquam negabo promeritam, Verg.: tam bene promeritus, der sich so wohl verdient gemacht hat, Ov.
-
110 promergo
prō-mergo, ere, hervorbrechen, Ambros. cant. cantic. 2. § 51 extr. u. in Luc. 7. § 162 extr.
-
111 promico
prō-mico, āre, hervorschimmern, übtr., I) intr. = schnell hervorkommen, promicant molles plumulae, wachsen hervor, Apul. met. 3, 21: lacrimis rursum promicantibus, hervorbrechen, Apul. met. 3, 10. – II) tr., hervorspringen lassen, ausdehnen, hau longe promicanda oratio est, Naev. com. 16.
-
112 promino
prō-mino, āre, forttreiben, vor sich hintreiben, iumenta ad lacum bibendi causā, Apul. met. 9, 27.
-
113 promisceo
pro-mīsceo, mīxtus, ēre, vorher mischen, Apic. 4, 181.
-
114 promoneo
prō-moneo, ēre, im voraus aufmerksam machen, Boëth. Arist. categ. 1. p. 136. Fest. 205, 12 (wo jetzt getrennt promonet). – als t. t. der Haruspizin, de impendentibus periculis maximis voce Iovis optimi maximi promoneri, Cic. de har. resp. 10 (vgl. promonstra). – / Cic. ad Att. 4, 12 extr. liest Müller permanebo, s. dessen not. crit. z. St.
-
115 promulceo
pro-mulceo, mulsus, ēre, hervorstreichen, nach vorn streichen, promulsis caproneis, Apul. flor. 3. p. 4, 10 Kr.
-
116 promunturium
prō-munturium (prōmuntorium, prōmontorium), iī, n. (promineo), I) eine ins Land vortretende Gebirgshöhe, der Bergvorsprung, der Ausläufer, zB. der Alpen, Liv. 21, 35, 8. – II) der in das Meer ragende Teil eines Berges, das Vorgebirge, das Kap, pr. Misenum, Tac.: pr. Apollinis, Liv. u. Mela: Iunonis, Mela: promunturia tenuia, Mela: Leucopetra, quod est promunturium agri Regini, Cic.: duo eminentia promunturia, Caes.: Sicilia tribus promunturiis in diversa procurrens, Mela: omnis Italia coacta in angustias finditur in duo promunturia, Bruttium et Sallentinum, Sall. fr.: oppida posita in extremis lingulis promunturiisque, Caes.: promunturium superare, Auct. b. Afr. – / Die drittletzte Silbe ist (wie in tugurium) kurz, s. Pacuv. tr. 94 R.2 Ov. met. 15, 709. – / Fleckeisen (Fünfzig Artikel S. 25) hält die Form promunturium für die einzig richtige; dagegen erklären Bergk (Philol. 28, 461), Ritter (im Rhein. Mus. 17, 108, Schuchardt (Vocalismus usw. 2, 119 f. u. 3, 204) und Rönsch (Berl. Philol. Wochenschr. 6. Jahrg. no. 3 u. no. 4) diese Form für die vulgäre, durch die Abschreiber in die Klassiker gekommene.
-
117 promutuus
prō-mūtuus, a, um = mutuus, vorgestreckt, vorschußweise dargeliehen, publicanis insequentis anni vectigal promutuum imperabatur, die Abgaben auf das folgende Jahr vorschußweise zu entrichten, Caes. b. c. 3, 32, 6. – subst., prōmūtuum, ī, n., das Darlehn im voraus, der Vorschuß, alci dare, Scaev. dig. 40. 7, 40. § 5.
-
118 pronascor
prō-nāscor, nāscī, entstehen, abstammen, Commod. inst. 1, 6, 13 D. (al. praenasci).
-
119 pronato
prō-nato, āre, hervorschwimmen, hinschwimmen, Hyg. astr. 2, 17 extr.
-
120 pronecto
prō-necto, ere, fort-, weiter knüpfen; dah. verlängern, seriem, Stat. silv. 4, 3, 146.
См. также в других словарях:
pro — pro … Dictionnaire des rimes
pro km² — pro km² … Deutsch Wörterbuch
pro — pro·bate; pro·ba·tion·ary; pro·bos·cid·ea; pro·bos·ci·de·an; pro·ca·vi·id; pro·ce·dur·al; pro·ce·dure; pro·ceed; pro·ce·leus·mat·ic; pro·cess; pro·ces·sion; pro·ces·sion·al; pro·chordate; pro·claim; pro·clit·ic; pro·coe·lia; pro·coe·li·an;… … English syllables
pro- — ♦ Élément, du gr. ou du lat. pro « en avant » (projeter, progrès, pronom) et « qui est pour, partisan de » (pro français, pro communiste, pro gouvernemental), par opposition à anti . ● pro Préfixe signifiant « avant » (prophase), « à la place de… … Encyclopédie Universelle
Pro A — Sportart Basketball Gründungsjahr 2007 Mannschaften 16 Teams … Deutsch Wikipedia
Pro DM — Pro Deutsche Mitte Initiative Pro D Mark (bis 2001 Initiative Pro D Mark neue liberale Partei, kurz Pro DM) war eine rechtskonservative Kleinpartei in Deutschland, die von 1998 bis 2007 existierte und die hauptsächlich gegen die Einführung des… … Deutsch Wikipedia
.pro — Introduced 2004 TLD type Generic top level domain Status Active Registry RegistryPro Sponsor … Wikipedia
Pro/E — Pro/ENGINEER Entwickler: Parametric Technology Corporation Aktuelle Version: Wildfire 4.0 (M050) Betriebssystem: Unix Varianten; Microsoft Windows; Linux … Deutsch Wikipedia
Pro B — Sportart Basketball Gründungsjahr 2007 Mannschaften 16 Teams … Deutsch Wikipedia
pro — 1. Como sustantivo, ‘provecho o ventaja’. Es masculino y su plural es pros, no ⊕ proes (→ plural, 1b): «Estudiaba los pros y los contras» (Chacel Barrio [Esp. 1976]). No debe usarse como invariable: ⊕ los pro. Forma parte de la locución adjetiva… … Diccionario panhispánico de dudas
pro — prep. (livr.) 1. Pentru, în favoarea..., în sprijinul... 2. Element de compunere care înseamnă pentru... , în favoarea... şi care serveşte la formarea unor adjective. – Din lat. pro (2), fr. pro . Trimis de ana zecheru, 13.04.2004. Sursa: DEX 98… … Dicționar Român