-
1 wykluczać
impf ⇒ wykluczyć* * *(-am, -asz); perf -yć; vt(ewentualność: o człowieku) to rule out, to exclude; ( o okolicznościach) to precludewykluczać kogoś (z organizacji/drużyny) — to disqualify sb (from an organization/a team)
wykluczać zawodnika (z gry) — SPORT to send a player off
* * *ipf.(ewentualność, możliwość) exclude, rule out; (o okolicznościach, przesłankach) preclude; wykluczyć kogoś z organizacji expel sb from an organization; wykluczyć zawodnika sport send a player off; disqualify a player.ipf.be mutually exclusive.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > wykluczać
-
2 dopuszczać
impf dopuścić* * *1. (-am, -asz); perf; dopuścić; vt 2. vi* * *ipf.1. (= dawać przystęp) admit, allow, permit ( coś sth); nie dopuszczać do czegoś prevent sth (from happening); nie dopuszczać, żeby ktoś coś zrobił keep l. prevent sb from doing sth, preclude sb from doing sth; nie dopuszczać nikogo do miejsca zbrodni admit l. allow nobody to the scene of the crime, bar everyone from the scene of the crime; nie dopuszczać myśli shut out the thought; dopuszczamy taką hipotezę this hypothesis is being considered; dopuszczać możliwość allow for the possibility, contemplate the possibility; te fakty dopuszczają tylko jedną interpretację these l. the facts admit l. allow l. permit one interpretation only; ta reguła nie dopuszcza wyjątków this l. the rule allows no exceptions; dopuścić kogoś do tajemnicy let sb into a secret, let sb in on a secret.2. (= zezwalać) allow, permit; nie dopuszczać do rozmów prevent negotiations; nie można do tego dopuścić this cannot be allowed l. tolerated; dopuścić kogoś do egzaminu uniw. permit sb to take the examination; dopuścić do głosu l. słowa let sb speak; (= pozwolić na wystąpienie) give sb the floor; dopuścić kogoś do poufałości ze sobą take sb into one's confidence; dopuścić kogoś do udziału w zyskach include sb in profit-sharing; dopuszczony do ruchu mot. roadworthy.ipf.commit, perpetrate; dopuścić się przestępstwa commit a criminal offence; dopuszczać się nadużyć ( finansowych) commit embezzlement; dopuścić się zbrodni commit a crime l. felony; dopuścić się zdrady małżeńskiej commit adultery.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > dopuszczać
-
3 wyłącz|yć
pf — wyłącz|ać impf Ⅰ vt 1. (unieruchomić, wstrzymać) to cut [sth] off, to cut off [gaz, prąd]; to disconnect [telefon]; to shut [sth] off, to shut off [grzejnik, motor, wodę]; to turn [sth] off, to turn off [komputer, radio]; to switch [sth] off, to switch off [światło, maszynę]- wyłącz telewizor! turn off the television!2. (z sieci) to unplug [kuchenkę, żelazko] 3. (wyeliminować, wydzielić) to exclude (spod czegoś from sth); to leave [sb] out (z czegoś of sth)- wyłączyć kogoś ze śledztwa to preclude sb from an investigation- czuł się wyłączony z rozmowy he felt he was left out of the conversation- zostać wyłączonym z udziału w konkursie to be excluded from taking part in the competition- nasi pracownicy, wyłączając tu obecnych… our employees, present company excepted…4. (wykluczyć) to exclude [możliwość]- okoliczności wyłączały samobójstwo the circumstances precluded murder5. pot. (przerwać odbiór) to turn [sth] off, to turn off [film, muzykę, stację radiową] 6. pot. (przestać gotować) to turn [sth] off, to turn off [ziemniaki, zupę]- muszę wyłączyć makaron I have to turn off the pastaⅡ wyłączyć się — wyłączać się 1. (wykluczyć się nawzajem) [założenia, zdania] to be (mutually) exclusive 2. (przestać brać udział) to withdraw (z czegoś from sth)- wyłączyła się z rozmowy she withdrew from the conversation- wyłączyć się z działalności to withdraw from one’s activities3. pot. (przerwać połączenie telefoniczne) to hang up- proszę się nie wyłączać! hold on, please don’t hang up4. (przerwać działanie) [ogrzewanie] to go off; [światło, urządzenie] to switch off; [motor, wentylator] to turn off 5. pot. (przestać reagować) [człowiek] to tune out US pot. 6. pot. (przestać mówić) to shut up pot.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > wyłącz|yć
См. также в других словарях:
preclude — pre·clude /pri klüd/ vt pre·clud·ed, pre·clud·ing: to prevent or exclude by necessary consequence the requirement of a marriage ceremony preclude s the creation of common law marriages in this jurisdiction: as a: to prevent (a party) from… … Law dictionary
Preclude — Pre*clude , v. t. [imp. & p. p. {Precluded}; p. pr. & vb. n. {Precluding}.] [L. praecludere, praeclusum; prae before + claudere to shut. See {Close}, v.] 1. To put a barrier before; hence, to shut out; to hinder; to stop; to impede. [1913… … The Collaborative International Dictionary of English
preclude — (v.) 1610s, from L. praecludere to close, shut off, impede, from L. prae before, ahead (see PRE (Cf. pre )) + claudere to shut (see CLOSE (Cf. close) (v.)). Related: Precluded; precluding … Etymology dictionary
preclude — *prevent, obviate, avert, ward Analogous words: *hinder, obstruct, impede, block, bar: *stop, discontinue, quit, cease: *exclude, eliminate, shut out, debar … New Dictionary of Synonyms
preclude — [v] inhibit; make impossible avert, cease, check, debar, deter, discontinue, exclude, forestall, forfend, hinder, impede, interrupt, make impracticable, obviate, prevent, prohibit, put a stop to, quit, restrain, rule out, stave off, stop, ward;… … New thesaurus
preclude — ► VERB ▪ prevent (something) from happening or (someone) from doing something. DERIVATIVES preclusion noun. ORIGIN Latin praecludere shut off, impede … English terms dictionary
preclude — [prē klo͞od′, priklo͞od′] vt. precluded, precluding [L praecludere, to shut off < prae , before (see PRE ) + claudere, to CLOSE2] to make impossible, esp. in advance; shut out; prevent SYN. PREVENT preclusion [prēklo͞o′zhən, priklo͞o′zhən] n.… … English World dictionary
preclude — v. (formal) (d; tr.) to preclude from (to preclude smb. from doing smt.) * * * [prɪ kluːd] (formal) (d; tr.) to preclude from (to preclude smb. from doing smt.) … Combinatory dictionary
preclude — pre|clude [prıˈklu:d] v [T] [Date: 1600 1700; : Latin; Origin: praecludere to block up , from claudere to close ] formal to prevent something or make something impossible ▪ rules that preclude experimentation in teaching methods preclude sb from… … Dictionary of contemporary English
preclude — verb (T) formal to prevent something or make something impossible: preclude sb from doing something: Age alone will not preclude him from standing as a candidate. preclusion / klu:ZFn/ noun (U) … Longman dictionary of contemporary English
preclude — UK [prɪˈkluːd] / US [prɪˈklud] verb [transitive] Word forms preclude : present tense I/you/we/they preclude he/she/it precludes present participle precluding past tense precluded past participle precluded formal if one thing precludes another,… … English dictionary
