-
1 ganeo
gāneo, ōnis, m. (ganea od. ganeum), der Schlemmer, Schwelger, Prasser, Naev. com. 118. Ter. heaut. 1034. Varro sat. Men. 315. Cic. Cat. 2, 7. Sall. Cat. 14, 2. Sen. ep. 95, 41: Ggstz. continens, Lact. 3, 26, 7. – / Genet. gănĕōnis gemessen, Prud. ham. 321. – Die Angabe des Prisc. (de accent. § 19), ganeo komme nur im Nom. u. Akk. vor, ist falsch (s. Val. Max. 6, 9. ext. 1, wo Abl.).
-
2 gurges
gurges, gitis, m. (verwandt mit gula, gurgulio), I) Strudel, reißende Strömung, reißende Flut u. übh. Tiefe, Abgrund im Wasser, altus, Verg.: rapidus, Liv.: Rheni fossa gurgitibus illis redundans, Cic.: rapi gurgite, Liv.: hauriri gurgitibus, Liv.: u. »eine tiefe u. reißende Stelle«, Liv. 21, 5, 14: poet., alterno procurrens gurgite pontus, v. Ebbe u. Flut, Verg.: im Bilde, vivo gurgite exundat, er quillt über aus lebendigem Born = sprudelt über von natürlicher Beredsamkeit (v. Cicero), Quint. 10, 1, 109: poet. v. tiefen, mit Stromschnellen versehenen Flüssen, Flut, Tiefe, Abgrund, Stygius, Totenreich, Ov.: turbidus (v. Acheron), Verg.: gurgitis huius (des Penëus) ima, Verg.: v. der hohen See, vom sturmbewegten Meere, Flut, Tiefe, Abgrund, gurges ponti, Cic. poët.: salsus g., Lucr.: Carpathius, Verg.: Hiberus, der westl. Ozean, Verg.: Atlanteus, Stat.: Oceani, Amm. – II) übtr.: a) v. Lebl., Schlund, Pfuhl, gurges turpitudinis, Val. Max.: libidinum, Cic. – b) v. Pers., Pfuhl der Lüste, Laster, Schlemmer, Prasser, Verschlemmer, Verprasser, qui immensa aliqua vorago est aut gurges vitiorum turpitudinumque omnium, Cic.: gurges ac vorago patrimonii, Cic.: Alexander Magnus, vere ille gurges miseriarum, Oros.: ebenso absol., quem gurgitem! quam voraginem! Cic.: ille gurges atque helluo, Cic.: Apicius nepotum omnium altissimus gurges, Plin.: pecuniam prandiorum gurgitibus proluere, verschwenden, verprassen, Gell.
-
3 helluo
-
4 ganeo
gāneo, ōnis, m. (ganea od. ganeum), der Schlemmer, Schwelger, Prasser, Naev. com. 118. Ter. heaut. 1034. Varro sat. Men. 315. Cic. Cat. 2, 7. Sall. Cat. 14, 2. Sen. ep. 95, 41: Ggstz. continens, Lact. 3, 26, 7. – ⇒ Genet. gănĕōnis gemessen, Prud. ham. 321. – Die Angabe des Prisc. (de accent. § 19), ganeo komme nur im Nom. u. Akk. vor, ist falsch (s. Val. Max. 6, 9. ext. 1, wo Abl.). -
5 gurges
gurges, gitis, m. (verwandt mit gula, gurgulio), I) Strudel, reißende Strömung, reißende Flut u. übh. Tiefe, Abgrund im Wasser, altus, Verg.: rapidus, Liv.: Rheni fossa gurgitibus illis redundans, Cic.: rapi gurgite, Liv.: hauriri gurgitibus, Liv.: u. »eine tiefe u. reißende Stelle«, Liv. 21, 5, 14: poet., alterno procurrens gurgite pontus, v. Ebbe u. Flut, Verg.: im Bilde, vivo gurgite exundat, er quillt über aus lebendigem Born = sprudelt über von natürlicher Beredsamkeit (v. Cicero), Quint. 10, 1, 109: poet. v. tiefen, mit Stromschnellen versehenen Flüssen, Flut, Tiefe, Abgrund, Stygius, Totenreich, Ov.: turbidus (v. Acheron), Verg.: gurgitis huius (des Penëus) ima, Verg.: v. der hohen See, vom sturmbewegten Meere, Flut, Tiefe, Abgrund, gurges ponti, Cic. poët.: salsus g., Lucr.: Carpathius, Verg.: Hiberus, der westl. Ozean, Verg.: Atlanteus, Stat.: Oceani, Amm. – II) übtr.: a) v. Lebl., Schlund, Pfuhl, gurges turpitudinis, Val. Max.: libidinum, Cic. – b) v. Pers., Pfuhl der Lüste, Laster, Schlemmer, Prasser, Verschlemmer, Verprasser, qui immensa aliqua vorago est aut gurges vitiorum turpitudinumque omnium, Cic.: gurges ac vorago patrimonii, Cic.: Alexander Magnus, vere ille gurges miseriarum, Oros.: ebenso absol., quem gurgitem! quam voraginem! Cic.: ille gurges atque helluo, Cic.: Apicius nepotum omnium altissi-————mus gurges, Plin.: pecuniam prandiorum gurgitibus proluere, verschwenden, verprassen, Gell. -
6 helluo
См. также в других словарях:
Prasser — Prasser,der:⇨Verschwender … Das Wörterbuch der Synonyme
Prasser — 1. Der Prasser gräbt sein Grab mit den Zähnen. 2. Prasser eilen zum Bettelstab. – Simrock, 7986. Lat.: Quia sua demergit, mendicus ad ostia pergit. (Gaal, 1264.) [Zusätze und Ergänzungen] 3. Ich heisse Hans Prasser, trink lieber Wein als Wasser;… … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Prasser — Übernamen zu mnd. brassen »lärmen, prassen«, mnd. prasser »Prasser, Schwelger« … Wörterbuch der deutschen familiennamen
Prasser — prassen »schlemmen, schwelgen«: Das aus dem Niederd. stammende Verb (mnd. brassen), das um 1500 ins Hochd. drang, ist wahrscheinlich lautnachahmenden Ursprungs und ‹elementar›verwandt mit der nord. Sippe von norw. brase »brutzeln, braten;… … Das Herkunftswörterbuch
Prasser, der — Der Prasser, des s, plur. ut nom. sing. derjenige, welcher prasset, sich den Vergnügungen, besonders dem Genusse der Speise und des Trankes auf eine ausschweifende, brausende Art überläßt. Sey nicht ein Prasser, Sir. 18, 32 … Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart
Prasser — Prạs|ser, der; s, [mniederd. brasser]: jmd., der prasst. * * * Prạs|ser, der; s, [mniederd. brasser]: jmd., der prasst … Universal-Lexikon
Prasser — Prạs|ser … Die deutsche Rechtschreibung
Gourmand — Prasser, Prasserin, Schlemmer, Schlemmerin; (ugs.): Vielfraß; (österr. ugs.): Genussspecht; (bildungsspr. veraltet): Komedo, Sybarit, Sybaritin. * * * Gourmand,der:⇨Feinschmecker GourmandVielfraß,maßloserSchwelger,Schlemmer,Genüssling;ugs.:Leckerm… … Das Wörterbuch der Synonyme
Berndorf (Gemeinde Bruck an der Mur) — Wappen Karte … Deutsch Wikipedia
Bruck a. d. Mur — Wappen Karte … Deutsch Wikipedia
Bruck an der Mur — Bruck an der Mur … Deutsch Wikipedia