-
1 artifex
artifex icis, m and f [ars + FAC-], a master of an art, professional man, artist, artificer (used of a sculptor, musician, actor, etc.): artifices improbi, i. e. quacks, L.: dicendi, an orator: morbi, healer, Tb.—A maker, builder, author, contriver: mundi: operum, L.: figurae, O.: caedis, O. — A trickster, cunning deceiver, cheat: Artificis scelus, i. e. the wicked device, V.; cf. artificis scelus, i. e. artifex scelestus, V.: O artificem probum! T.— Apposit., a master, skilled, clever, ingenious, dexterous: artifices manūs, O.: talis negoti, S.: ad corrumpendum ingenium.— Artistic: boves, Pr.* * *I(gen.), artificis ADJskilled, artistic; expert, practiced; cunning, artful; creative, productiveIIartist, actor; craftsman; master of an art; author, maker; mastermind, schemer -
2 chorāgium
chorāgium ī, m, χοράγιον.—Prop., stage apparatus, scenery and costumes; hence, pomp: gloriae, Her.* * *Istage equipment/properties; gear/trappings (other); piece of water organIIplace where chorus practiced; preparing chorus; splendid preparation; a spring -
3 cōnsultus
cōnsultus adj. with sup. [P. of consulo], well considered, weighed, deliberated upon, maturely pondered: ipsi omnia: consulta ad nos deferunt.— Knowing, skilful, experienced, practised, learned (esp. in law): non magis iuris quam iustitiae fuit: consultissimus vir iuris, L.: insanientis sapientiae, H.: naturā, non disciplinā.—As subst m., a lawyer, counsellor: ex isto genere consultorum: eris tu, consultus modo, rusticus, H.—Esp., with iuris or iure: iuris consultorum auctoritas: qui tibi uni est iure consultus.* * *Iconsulta -um, consultior -or -us, consultissimus -a -um ADJskilled/practiced/learned/experienced; planned/prudent, well-considered/advisedIIlawyer, jurist; (also jurisconsultus, one or two words); expertIIIdecision/resolution/plan; decree (of senate/other authority); oracular response -
4 exercitātus
exercitātus adj. with comp. and sup. [exercito; freq. of exerceo], well exercised, practised, versed, trained, experienced, disciplined: ad hanc rem, T.: in re militari: superioribus proeliis, Cs.: exercitatiores ad bene promerendum: in re p. quis exercitatior?: in maritimis rebus exercitatissimi. — Troubled, disturbed, worried: curis animus: Syrtes noto, H.* * *exercitata -um, exercitatior -or -us, exercitatissimus -a -um ADJtrained, practiced, skilled; disciplined; troubled -
5 ūsitātus
ūsitātus adj. with comp. and sup. [P. of usitor; freq. of utor], usual, wonted, customary, common, ordinary, accustomed, familiar: hoc est maiorum exemplo usitatum: formulae: apud eos, Cs.: agere usitato iure: faciamus tractando usitatius hoc verbum et tritius: utatur verbis quam usitatissimis: penna, H.: usitatum est, a common practice.* * *usitata -um, usitatior -or -us, usitatissimus -a -um ADJusual, customary, ordinary, common, familiar, everyday; commonly used/practiced -
6 veterātōriē
veterātōriē adv. [veteratorius], shrewdly, craftily: dicere.* * *adoitly; in a practiced manner; cunningly, craftly (Cas) -
7 callens
(gen.), callentis ADJskilled/practiced/versed/expert in (w/GEN) -
8 coexercitatus
coexercitata, coexercitatum ADJthat is practiced together/at same time -
9 cryptarius
crypt-keeper, caretaker of covered gallery where gladiators practiced
См. также в других словарях:
Practiced — Prac ticed, a. [Often written practised.] 1. Experienced; expert; skilled; as, a practiced marksman. A practiced picklock. Ld. Lytton. [1913 Webster] 2. Used habitually; learned by practice. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
practiced — practiced; un·practiced; … English syllables
practiced — I adjective able, accomplished, adept, adroit, apt, artful, canny, capable, clever, competent, conversant, crafty, deft, dextrous, efficient, effortless, equipped, experienced, expert, facile, gifted, habituated, handy, informed, initiated,… … Law dictionary
practiced — UK US /ˈpræktɪst/ adjective US ► PRACTISED(Cf. ↑practised) … Financial and business terms
practiced — (adj.) expert, 1560s, pp. adjective from PRACTICE (Cf. practice) (v.) … Etymology dictionary
practiced — [prak′tist] adj. 1. proficient through practice; experienced; skilled 2. learned or perfected by practice … English World dictionary
practiced — prac|ticed [ præktıst ] adjective 1. ) skillful in something as a result of experience: a practiced public speaker practiced eye/hand: She viewed the paintings with a practiced eye. practiced at: Once you are practiced at the relaxation… … Usage of the words and phrases in modern English
practiced — adjective 1. having or showing knowledge and skill and aptitude (Freq. 1) adept in handicrafts an adept juggler an expert job a good mechanic a practiced marksman a proficient engineer a l … Useful english dictionary
Practiced — Practice Prac tice, v. t. [imp. & p. p. {Practiced}; p. pr. & vb. n. {Practicing}.] [Often written practise, practised, practising.] 1. To do or perform frequently, customarily, or habitually; to make a practice of; as, to practice gaming.… … The Collaborative International Dictionary of English
practiced — also practised adjective Date: 1568 1. experienced, skilled < a practiced chef > 2. learned by practice < a practiced skill > … New Collegiate Dictionary
practiced — /prak tist/, adj. 1. skilled or expert; proficient through practice or experience: a practiced hand at politics. 2. acquired or perfected through practice: a practiced English accent. Also, practised. [1560 70; PRACTICE + ED2] * * * … Universalium