Перевод: со всех языков на русский

с русского на все языки

poważanie

  • 1 poważanie

    сущ.
    • внимание
    • почтение
    • уважение
    * * *
    уважение, почтение;

    cieszyć się \poważaniem пользоваться уважением (признанием);

    z \poważaniem... уважающий вас.... (формула окончания письма)
    +

    szacunek, uznanie

    * * *
    с
    уваже́ние, почте́ние

    cieszyć się poważaniem — по́льзоваться уваже́нием (призна́нием)

    z poważaniem... — уважа́ющий вас.... ( формула окончания письма)

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > poważanie

  • 2 cześć

    сущ.
    • благоговение
    • великолепие
    • глория
    • доля
    • достоинство
    • культ
    • область
    • отдел
    • отделение
    • почесть
    • почет
    • почёт
    • преклонение
    • привет
    • раздел
    • роль
    • слава
    • сторона
    • часть
    • честь
    * * *
    1) (pożegnanie) пока
    2) (przywitanie) привет
    3) (honor) честь, достоинство, почёт, почитание, слава, уважение
    * * *
    ♀, Р. czci 1. почёт ♂, уважение ň; почитание ň;
    otaczać czcią окружать уважением, почётом; oddać \cześć czyjejś pamięci почтить чью-л. память; 2. честь, достоинство ň; uwłaczać czyjejś czci оскорблять кого-л., оскорблять чьё-л. достоинство; odsądzić kogoś od czci i wiary облить грязью чьё-л. доброе имя;

    ● na \cześć, ku czci в честь;

    części a) (powitanie) привет!;
    б) (pożegnanie) пока!
    +

    1. szacunek, poważanie;

    uwielbienie 2. honor, godność
    * * *
    ж, P czci
    1) почёт m, уваже́ние n; почита́ние n

    otaczać czcią — окружа́ть уваже́нием, почётом

    oddać cześć czyjejś pamięci — почти́ть чью́-л. па́мять

    2) честь, досто́инство n

    uwłaczać czyjejś czci — оскорбля́ть кого́-л., оскорбля́ть чьё-л. досто́инство

    odsądzić kogoś od czci i wiary — обли́ть гря́зью чьё-л. до́брое и́мя

    - ku czci
    - cześć!
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > cześć

  • 3 mir

    1) książk. mir авторитет, уважение
    2) pokój, przest. mir (przeciwieństwo wojny) мир (отсутствие войны)
    3) spokój, przest. mir мир, покой (спокойствие)
    pokój (traktat pokojowy) мир (мирный договор)
    świat свет, мир
    * * *
    ♂, Р. \miru книжн. авторитет, уважение ň
    +

    uznanie, poważanie, szacunek

    * * *
    м, Р miru книжн.
    авторите́т, уваже́ние n
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > mir

  • 4 poszanowanie

    сущ.
    • почтение
    • уважение
    * * *
    уважение
    +

    szacunek, poważanie, uszanowanie

    * * *
    с
    уваже́ние
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > poszanowanie

  • 5 respekt

    сущ.
    • почтение
    • уважение
    * * *
    respek|t
    v(, Р. \respekttu уважение ň, почтение ň;

    budzić \respekt внушать уважение; ● być na \respektcię уст. быть приживалом (нахлебником)

    + szacunek, poważanie

    * * *
    м, P respektu
    уваже́ние n, почте́ние n

    budzić respekt — внуша́ть уваже́ние

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > respekt

  • 6 szacunek

    сущ.
    • благоговение
    • внимание
    • отметка
    • оценка
    • пиетет
    • почтение
    • рассудительность
    • соображение
    • уважение
    * * *
    szacun|ek
    ♂, Р. \szacunekku 1. почтение ň, уважение ň, почитание ň;

    cieszyć się \szacunekkiem пользоваться уважением;

    żywić dla kogoś \szacunek питать уважение к кому-л.;
    2. оценка ž, расценка ž; ● (pozostaje) z \szacunekkiem... уважающий вас..., с уважением... (формула окончания письма)
    +

    1. poszanowanie, poważanie, uznanie 2. oszacowanie, wycena

    * * *
    м, P szacunku
    1) почте́ние n, уваже́ние n, почита́ние n

    cieszyć się szacunkiem — по́льзоваться уваже́нием

    żywić dla kogoś szacunek — пита́ть уваже́ние к кому́-л.

    2) оце́нка ż, расце́нка ż
    - pozostaje z szacunkiem...
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > szacunek

  • 7 uszanowanie

    сущ.
    • почитание
    • почтение
    • уважение
    * * *
    почтение, уважение;

    moje \uszanowanie моё почтение

    + poszanowanie, poważanie, szacunek

    * * *
    с
    почте́ние, уваже́ние

    moje uszanowanie — моё почте́ние

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > uszanowanie

  • 8 część

    сущ.
    • благоговение
    • великолепие
    • глория
    • доля
    • достоинство
    • культ
    • область
    • отдел
    • отделение
    • почесть
    • почет
    • почёт
    • преклонение
    • привет
    • раздел
    • роль
    • слава
    • сторона
    • часть
    • честь
    * * *
    1) (pożegnanie) пока
    2) (przywitanie) привет
    3) (honor) честь, достоинство, почёт, почитание, слава, уважение
    * * *
    ♀, Р. czci 1. почёт ♂, уважение ň; почитание ň;
    otaczać czcią окружать уважением, почётом; oddać \cześć czyjejś pamięci почтить чью-л. память; 2. честь, достоинство ň; uwłaczać czyjejś czci оскорблять кого-л., оскорблять чьё-л. достоинство; odsądzić kogoś od czci i wiary облить грязью чьё-л. доброе имя;

    ● na \cześć, ku czci в честь;

    części a) (powitanie) привет!;
    б) (pożegnanie) пока!
    +

    1. szacunek, poważanie;

    uwielbienie 2. honor, godność
    * * *
    ж

    większa część — бо́льшая часть

    podzielić na dwie części — раздели́ть на две ча́сти

    część ludzi — не́которые лю́ди, часть люде́й

    2) дета́ль, часть

    części maszyn — дета́ли маши́н

    części zapasowe (zamienne) — запасны́е ча́сти

    - w części

    Słownik polsko-rosyjski > część

  • 9 poczet

    сущ.
    • ряд
    • счет
    * * *
    1) (grupa, zbiorowość) ряд, ряды, число, лик
    2) poczet (honorowy) эскорт (почётный)
    3) poczet (rachunek) счёт, число
    4) poczet (rycerski) отряд (рыцарей)
    5) poczet (spis) перечень, список
    6) poczet (sztandarowy) колонна (знаменосцев)
    7) poczet (zbiór portretów) серия портретов
    cześć, honor, poważanie, szacunek почёт
    * * *
    pocz|et
    ♂. Р. \poczettu ист. отряд;

    \poczet rycerski отряд рыцарей; \poczet honorowy почётный эскорт; ● \poczet królów polskich сонм польских королей (ряд картин, скульптур etc.); \poczet sztandarowy колонна знаменосцев, знаменосцы (на демонстрации etc.); па \poczet в счёт; na \poczet honorarium в счёт гонорара; przyjąć (wstąpić) w \poczet принять (вступить) в число (в ряды); zaliczyć w \poczet świętych причислить к лику святых

    * * *
    м, P pocztu ист.
    отря́д

    poczet rycerski — отря́д ры́царей

    poczet honorowy — почётный эско́рт

    - poczet sztandarowy
    - na poczet
    - na poczet honorarium
    - przyjąć w poczet
    - wstąpić w poczet
    - zaliczyć w poczet świętych

    Słownik polsko-rosyjski > poczet

  • 10 swat

    сущ.
    • сват
    * * *
    swa|t
    ♂, мн. И. \swattowie/\swatci сват;

    ● (a)ni brat, (a)ni \swat ни сват ни брат

    * * *
    м, мн И swatowie / swaci
    - z swakiem...
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > swat

  • 11 Achtung

    Achtung f ( bpl) ( Wertschätzung) szacunek, poważanie; uznanie ( vor D dla G);
    Achtung! uwaga!;
    fam. alle Achtung! bez zarzutu!, jestem pełen uznania!

    Deutsch-Polnisch Wörterbuch neuer > Achtung

  • 12 Ansehen

    Ansehen n ( Ansehens; bpl) poważanie, szacunek;
    Ansehen genießen cieszyć się szacunkiem;
    ohne Ansehen der Person bez względu na osoby

    Deutsch-Polnisch Wörterbuch neuer > Ansehen

  • 13 gelangen

    ge'langen (p perf gelangt; sn) docierać < dotrzeć>, dochodzić < dojść> (an A, bis [zu], nach do G); dosta(wa)ć się ( in die Hände von jemandem do rąk G);
    fig zu Wohlstand gelangen dochodzić < dojść> do dobrobytu;
    zu Ansehen gelangen zdoby(wa)ć poważanie

    Deutsch-Polnisch Wörterbuch neuer > gelangen

См. также в других словарях:

  • poważanie — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}od cz. poważać. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} szacunek, uznanie, uszanowanie, respekt : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • poważanie — n I 1. rzecz. od poważać. 2. «uznanie, szacunek» Głębokie, powszechne, prawdziwe, wielkie poważanie. Zyskać, mieć poważanie u kogoś. Cieszyć się poważaniem. ∆ (Łączę, załączam) wyrazy poważania, (zostaję, pozostaję) z poważaniem «formuły… …   Słownik języka polskiego

  • poważanie — Mieć kogoś, coś w dużym, głębokim poważaniu zob. mieć 7 …   Słownik frazeologiczny

  • atencja — ż I, DCMs. atencjacji; lm D. atencjacji (atencjacyj) przestarz. «okazanie komuś szczególnego szacunku, względów, wyróżnienie kogoś; poważanie, szacunek, respekt, względy» Mieć dla kogoś atencję. ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • być — ndk jestem, jesteś, są, będę, będziesz, będą, bądź, był I w funkcji samodzielnej «zajmować pewne miejsce w rzeczywistości» 1. «mieć byt, istnieć, żyć» Cichy, jakby go nie było. Pomnik jest do dzisiaj. Nie było cię jeszcze na świecie. Był sobie… …   Słownik języka polskiego

  • cena — ż IV, CMs. cenie; lm D. cen 1. «wartość przedmiotu wyrażona w pieniądzach jako środku zamiennym» Cena detaliczna, hurtowa, rynkowa, giełdowa. Cena okazyjna, wysoka, wygórowana, wyśrubowana. Cena kupna, sprzedaży. Cena chleba. Cena za kilogram.… …   Słownik języka polskiego

  • cześć — ż V, DCMs. czci, blm 1. «szacunek, poważanie, poszanowanie, uznanie; kult, uwielbienie» Postawa pełna czci. Mieć kogoś, coś w wielkiej czci. Otaczać kogoś, coś czcią. Ucałować coś ze czcią. Żywić dla kogoś cześć. ◊ Cześć komuś, czemuś «skrót… …   Słownik języka polskiego

  • dostojny — dostojnyni, dostojnyniejszy «zasługujący na poważanie, pełen godności, powagi, będący wyrazem powagi; czcigodny, poważny, szanowny, znakomity» Dostojny starzec. Dostojni wojownicy. Mieć dostojną minę. Witać najdostojniejszego gościa. przen.… …   Słownik języka polskiego

  • estyma — ż IV, CMs. estymamie, blm przestarz. «cześć, poważanie, szacunek» Wzbudzić w kimś estymę. Mieć kogoś lub coś w estymie. ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

  • mir — m IV, D. u, Ms. mirze 1. blm książk. «posłuch, uznanie, poważanie, szacunek ogółu» Wielki mir. Cieszyć się mirem u kogoś. Mieć, zdobywać mir wśród ludzi. Nie mieć miru w rodzinie. 2. lm M. y hist. «terytorialna wspólnota społeczna u Słowian… …   Słownik języka polskiego

  • nabożeństwo — n III, Ms. nabożeństwowie; lm D. nabożeństwoeństw 1. «zespół obrzędów religijnych ujęty w normy liturgiczne lub zwyczajowe» Nabożeństwo żałobne. Uroczyste nabożeństwo. Odprawiać nabożeństwo. Iść na nabożeństwo. Książka do nabożeństwa. 2.… …   Słownik języka polskiego


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»