-
1 postis
postis, is, m. (griech. παστάς), der Pfosten, Türpfosten, I) eig.: p. lapideus ianuae, Vell.: postem tenere, den Pfosten halten (von dem, der das Gebäude einweihte), Cic.: ambulationis postes tenere in dedicando, Cic. – II) Plur. postes meton., die Tür, Verg., Ov. u. Sen. poët.: viduarum postes et orborum limina deterere, Amm. – poet. übtr., belli ferrati postes, Hor. sat. 1, 4, 61: videtur cernere res animus sublatis postibus (Augen) ipsis, Lucr. 3, 369. – / Abl. postī, Ov. met. 5, 120.
-
2 postis
postis, is, m. (griech. παστάς), der Pfosten, Türpfosten, I) eig.: p. lapideus ianuae, Vell.: postem tenere, den Pfosten halten (von dem, der das Gebäude einweihte), Cic.: ambulationis postes tenere in dedicando, Cic. – II) Plur. postes meton., die Tür, Verg., Ov. u. Sen. poët.: viduarum postes et orborum limina deterere, Amm. – poet. übtr., belli ferrati postes, Hor. sat. 1, 4, 61: videtur cernere res animus sublatis postibus (Augen) ipsis, Lucr. 3, 369. – ⇒ Abl. postī, Ov. met. 5, 120. -
3 repagulum
repāgulum, ī, n. (repango), der vorgeschobene Querbalken, I) Sing., der Schlagbaum, das Gatter, igitur cum equites nihil praeter fugae circumspectantes praesidia vidisset longius Caesar, concito equo eos velut repagulum quoddam cohibuit, Amm. 16, 12, 38. – II) Plur. (wohl weil immer je zwei): a) der doppelte Schlagbaum, das Gatter in der Rennbahn, um die Pferde vom Auslaufen zurückzuhalten, Ov. met. 2, 155. Lucan. 1, 295. Sil. 16, 317. Ven. Fort. carm. 5, 6, 8. – b) zwei Balken, die entweder wagrecht unten u. oben wie Schlagbäume zwischen die beiden Pfosten der Tür eingesetzt oder senkrecht an jede der beiden Türpfosten angesetzt wurden, die Türriegel (vgl. Fest. 281, 6), dextri robusta repagula postis, Ov. met. 5, 120 (v. 123 Ggstz. laevi robora postis): occludite aedes pessulis, repagulis ilico, Plaut. cist. 649: portae cecĭdisse repagula sensit et clausura fuit, nisi etc., Ov. met. 14, 783: in templo Herculis valvae clausae repagulis subito se ipsae aperuerunt, Cic. de div. 1, 74: cardines ad foramina resident, postes ad repagula redeunt, ad claustra pessuli recurrunt, Apul. met. 1, 14: convulsis repagulis effractisque valvis (fani), Cic. Verr. 4, 94: so auch an einem Tierkäfig, repagula versabilia, drehbare Riegel, Art Zylinder, Amm. 19, 6, 4. – im Bilde, omnia repagula pudoris officiique perfringere, alle Riegel, Schranken, Cic. Verr. 5, 39: ille transversā mente mi hodie tradidit repagula, quibus ego iram omnem recludam, die Riegel, Enn. fr. scen. 270 sq. – c) in einer Wurfmaschine (scorpio) die Kloben, auf denen die Seile laufen, repagula, quibus incorporati sunt funes, explicantes, Amm. 23, 4, 6.
-
4 repagulum
repāgulum, ī, n. (repango), der vorgeschobene Querbalken, I) Sing., der Schlagbaum, das Gatter, igitur cum equites nihil praeter fugae circumspectantes praesidia vidisset longius Caesar, concito equo eos velut repagulum quoddam cohibuit, Amm. 16, 12, 38. – II) Plur. (wohl weil immer je zwei): a) der doppelte Schlagbaum, das Gatter in der Rennbahn, um die Pferde vom Auslaufen zurückzuhalten, Ov. met. 2, 155. Lucan. 1, 295. Sil. 16, 317. Ven. Fort. carm. 5, 6, 8. – b) zwei Balken, die entweder wagrecht unten u. oben wie Schlagbäume zwischen die beiden Pfosten der Tür eingesetzt oder senkrecht an jede der beiden Türpfosten angesetzt wurden, die Türriegel (vgl. Fest. 281, 6), dextri robusta repagula postis, Ov. met. 5, 120 (v. 123 Ggstz. laevi robora postis): occludite aedes pessulis, repagulis ilico, Plaut. cist. 649: portae cecĭdisse repagula sensit et clausura fuit, nisi etc., Ov. met. 14, 783: in templo Herculis valvae clausae repagulis subito se ipsae aperuerunt, Cic. de div. 1, 74: cardines ad foramina resident, postes ad repagula redeunt, ad claustra pessuli recurrunt, Apul. met. 1, 14: convulsis repagulis effractisque valvis (fani), Cic. Verr. 4, 94: so auch an einem Tierkäfig, repagula versabilia, drehbare Riegel, Art Zylinder, Amm. 19, 6, 4. – im Bilde, omnia repagula pudoris officiique perfringere, alle Riegel, Schranken, Cic.————Verr. 5, 39: ille transversā mente mi hodie tradidit repagula, quibus ego iram omnem recludam, die Riegel, Enn. fr. scen. 270 sq. – c) in einer Wurfmaschine (scorpio) die Kloben, auf denen die Seile laufen, repagula, quibus incorporati sunt funes, explicantes, Amm. 23, 4, 6.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > repagulum
-
5 lapideus
lapideus, a, um (lapis), I) aus Stein od. Steinen, steinern, Stein-, mensa, Varro LL.: arca, Liv.: columna, Varro: vasaria mensa, Varro LL.: culter, Vulg.: murus, Liv.: postis ianuae carceris, Vell.: imber, Cic.: bildl., lapideus sum, ich bin versteinert (vor Entsetzen), Plaut.: lapideo sunt corde multi, haben ein Herz von Stein = sind unbarmherzig, Enn. fr. scen. 139. – II) voller Steine, steinig, campi, ein Landstrich in der Gegend des heutigen Marseille, j. la Crau, Plin. 3, 34 u. 21, 57: dass. litus, Mela 2, 5, 4 (2. § 78).
-
6 smaragdineus
smaragdineus, a, um (smaragdus), smaragden, viriditas, Mart. Cap. 1. § 66: postis. Ven. Fort. carm. 8, 8, 18.
-
7 lapideus
lapideus, a, um (lapis), I) aus Stein od. Steinen, steinern, Stein-, mensa, Varro LL.: arca, Liv.: columna, Varro: vasaria mensa, Varro LL.: culter, Vulg.: murus, Liv.: postis ianuae carceris, Vell.: imber, Cic.: bildl., lapideus sum, ich bin versteinert (vor Entsetzen), Plaut.: lapideo sunt corde multi, haben ein Herz von Stein = sind unbarmherzig, Enn. fr. scen. 139. – II) voller Steine, steinig, campi, ein Landstrich in der Gegend des heutigen Marseille, j. la Crau, Plin. 3, 34 u. 21, 57: dass. litus, Mela 2, 5, 4 (2. § 78).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > lapideus
-
8 smaragdineus
smaragdineus, a, um (smaragdus), smaragden, viriditas, Mart. Cap. 1. § 66: postis. Ven. Fort. carm. 8, 8, 18.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > smaragdineus
См. также в других словарях:
postiş — POSTÍŞ, Ă, postişi, e, adj., s.f. (livr.) 1. adj. (Despre păr, gene, dinţi etc.) Fals, artificial. 2. s.f. Păr fals, meşă. – Din fr. postiche. Trimis de oprocopiuc, 15.07.2006. Sursa: DEX 98 POSTÍŞ adj … Dicționar Român
POSTIS — Graece Παραςτὰς, a positu nomen habet, Hunc in ostio Templi, dedicaturum, dum verba praeibat, manu tenuisse, illique eam sic imposuisse ut tum certo indicaret aedem sic usibus sacris addicendam, tum in eosdem, ex auctoritate publica, dedicaret,… … Hofmann J. Lexicon universale
Postis — nm poterne; barrière anc. fr. Var.: postiz, postic, postil … Glossaire des noms topographiques en France
postís — pos|tís Mot Agut Nom masculí … Diccionari Català-Català
postiş — is., Fr. postiche Kadınların genellikle başlarının arkasına taktıkları ek saç … Çağatay Osmanlı Sözlük
poteau — [ pɔto ] n. m. • 1538; postel XIIe XIIIe; a. fr. post, lat. postis « jambage, poteau » I ♦ 1 ♦ Pièce de charpente dressée verticalement pour servir de support. ⇒ pilier. Poteau de bois, de béton, de pierre, de métal. Poteau cornier. « Les halles … Encyclopédie Universelle
Houlbec-près-le-Gros-Theil — Pour les articles homonymes, voir Houlbec et Gros. 49° 15′ 22″ N 0° 49′ 55″ E … Wikipédia en Français
nopostis — ×nõpostis (sl.) sf., sm. (1) 1. užsipuolimas, kaltinimas: Apgintie nog noposčių piktų žmonių Tat. Viena ant antros nopostį metė I. 2. nelaimė, bėda: Ištiko žmogų nopostis Brt. Ans man tus savo ratus tik nõpostie ankorė: vos tik išvažiavau – ta… … Dictionary of the Lithuanian Language
poste — (Del lat. postis, montante de una puerta.) ► sustantivo masculino 1 Madero, piedra o columna que se coloca en posición vertical para servir de apoyo, soporte o señal: ■ el huracán derribó los postes de la luz. 2 DEPORTES Cada uno de los palos… … Enciclopedia Universal
Pfosten — Ständer; Wandpfosten; Stange; Pfeiler; Stab; Mast; Pfahl; Stütze; Strebe; Säule * * * Pfos|ten [ pf̮ɔstn̩], der; s, : senkrecht stehendes, rundes oder kantiges St … Universal-Lexikon
XISUTHRUS — Alexandro Polyhistori et Abydeno, diluvii universalis historiam nartantibus, Neo dicitur, ut est apud B. Cyrillum, contra Julianum desertorem, l. 1. sub init. ubi addit, Assyriam sibi vocem videri. Nec sine ratione, quandoquidem vicina vox Ziz,… … Hofmann J. Lexicon universale