Перевод: с латинского на немецкий

point+at

  • 1 punctum

    pūnctum, ī, n. (pungo), das Gestochene, der Stich, griech. στιγμή, I) als vollbrachte Handlung, fimum acus aereae punctis tolli iubent, durch das Anstechen mit einer eh. N., Plin.: oculos suffusos capra iunci puncto sanguine exonerat, Plin.: punctum parvae volucris (einer Mücke) morte ulcisci, Phaedr.: ictus crabronum haud temere sine febri est; auctores sunt ter novenis punctis hominem interfici, Plin. – v. der Brandmarkung, frontem convulnerandam praebere punctis (zum Brandmarken) et notas suas (Brandmale, στίγματα) ridere, Plin. pan. – v. der schmerzhaften Empfindung, circa loca aliqua quasi puncta sentiuntur, Cels. – II) als bewirkte Sache, A) als eingestochene Öffnung, der Stich, das kleine Loch, a) übh.: p. angustissimum, Vitr.: puncta lasciva quae terebrantur acu, Mart. – b) als t. t. der Wasserbauk., die in eine Röhre gemachte Öffnung u. meton. die Menge Wasser, die durch diese Öffnung abfließt, ein Stich Wasser, Frontin. aqu. 25 u. 115: is, qui appellabatur a punctis, der Stecher, Frontin. aqu. 115. – B) als eingestochenes Zeichen = der mit dem Schreibgriffel in die Wachstafel eingestochene, mit dem Meißel in Stein eingegrabene u. übtr. übh. der geschriebene, gemalte Punkt, 1) eig.: a) als Schriftzeichen, Auson. epigr. 35, 1; 145, 5. – und als Satzzeichen, Diom. 437. – meton., ein Punkt = kleiner Abschnitt, einzelner Absatz der Rede, minutis interrogatiunculis quasi punctis, Cic.: puncta argumentorum, Cic.: monosyllaba quasi quaedam puncta sermonum, Auson. – b) als Malerzeichen, der Punkt, Tüpfel, ova punctis distincta, Plin.: gemma sanguineis punctis, Plin. – c) als Würfelzeichen, das Auge, der Point, quadringenis in punctum sestertiis aleam lusit, Suet. Ner. 30, 3: per singula puncta, Auson. prof. 2, 29. p. 56 Schenkl. – d) als Merkzeichen: α) in den Komitien, der Punkt, der unter dem Namen eines jeden Kandidaten, so oft sein Name bei der Absonderung der Stimmen auf den Stimmtäfelchen vorkam, auf einer Wachstafel gemacht wurde, auf der die Namen der Kandidaten verzeichnet waren, u. meton. = die beifällige Stimme, -Wahlstimme, quot in ea tribu puncta tuleris, Cic.: quantum hae quaestiones in senatu habitae punctorum nobis detraxerint, Cic.; u. dav. übtr. vom Beifall übh., discedo Alcaeus puncto illius, Hor.: omne tulit punctum, qui miscuit utile dulci, der hat allgemeinen Beifall, Hor. Vgl. Schmid Hor. ep. 2, 2, 99. – β) am Wagebalken der einschaligen Wage (statera), an dem die einzelnen Gewichtmaße und Verhältnisse durch Punkte angedeutet sind, diluis helleborum, certo compescere puncto nescius examen? ohne das Zünglein am rechten Punkt einhalten zu können (= ohne richtig wägen zu können), Pers. 5, 100. – 2) übtr., der mathematische Punkt, als kleinste, unteilbare Größe, Cic. Acad. 2, 116. – u. dav. übtr.: a) hyperbol., nur ein Pünktchen = ein sehr kleiner Raum, quasi p. terrae, Cic.: punctum est istud, in quo regna disponitis, Sen. – u. = ein winzig Stückchen, adamas, p. lapidis, Manil. – u. übh. das denkbar Kleinste, quae geras, quae gesseris, ad usque puncti tenuis instar quaerere, bis aufs kleinste Tüpfelchen, Auson. lud. sept. sap. 3 (Chilon), 13. p. 108 Schenkl. – b) der kleinste Zeitteil, der Augenblick, das Nu, temporis puncto, Caes.: puncto temporis eodem, Cic.: ad punctum temporis, in einem Augenblicke, Cic.: puncto mobilis horae, Hor.: in puncto horae, Hieron. epist. 69, 9: im Plur., omnibus minimis temporum punctis, Cic. – absol., punctum est quod vivimus et adhuc puncto minus, Sen. ep. 49, 3: puncto, Apul.: puncto exiguo, puncto brevissimo, Apul.: in puncti spatio, Arnob.: vel punctum gaudere vitiosum est, Lact. – später von momentum als noch kleinerer Zeitabschnitt geschieden, quod momentum (Minute), quod immo temporis punctum (Sekunde) aut beneficio sterile aut vacuum laude? Plin. pan. 56, 2. – / Spät. Nbf. pūnctus, ī, m., Gromat. vet. 360, 29 u. 374, 11 13. Boëth. inst. arithm. 2, 30. Isid. orig. 1, 19, 3; 3, 12. no. 1 u. 6.

    lateinisch-deutsches > punctum

См. также в других словарях:

  • Point — Point, n. [F. point, and probably also pointe, L. punctum, puncta, fr. pungere, punctum, to prick. See {Pungent}, and cf. {Puncto}, {Puncture}.] 1. That which pricks or pierces; the sharp end of anything, esp. the sharp end of a piercing… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Point — may refer to the following: Contents 1 Business and finance 2 Engineering 3 Entertainment …   Wikipedia

  • Point — hat verschiedene Urspünge: Inhaltsverzeichnis 1 Bedeutung im Deutschen 2 Verwendung in Begriffen französischen und englischen Ursprungs 3 Einzelnachweise 4 Si …   Deutsch Wikipedia

  • Point — (point), v. t. [imp. & p. p. {Pointed}; p. pr. & vb. n. {Pointing}.] [Cf. F. pointer. See {Point}, n.] 1. To give a point to; to sharpen; to cut, forge, grind, or file to an acute end; as, to point a dart, or a pencil. Used also figuratively; as …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Point — (point), v. i. 1. To direct the point of something, as of a finger, for the purpose of designating an object, and attracting attention to it; with at. [1913 Webster] Now must the world point at poor Katharine. Shak. [1913 Webster] Point at the… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Point — (point), v. t. & i. To appoint. [Obs.] Spenser. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • POINT — s. m. Piqûre qui se fait dans de l étoffe avec une aiguille enfilée de soie, de laine, de fil, etc. Il n y a qu un point ou deux à faire pour recoudre cela. Faire un point d aiguille. Faire un point à une chemise qui est décousue.   Il se dit… …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 7eme edition (1835)

  • POINT — n. m. Action de piquer dans un tissu avec une aiguille enfilée ou Résultat de cette action. Il n’y a qu’un point ou deux à faire pour recoudre cela. Faire un point d’ourlet. Faire un point à une chemise qui est décousue. Il se dit aussi de… …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 8eme edition (1935)

  • point — I. noun Etymology: Middle English, partly from Anglo French, prick, dot, moment, from Latin punctum, from neuter of punctus, past participle of pungere to prick; partly from Anglo French pointe sharp end, from Vulgar Latin *puncta, from Latin,… …   New Collegiate Dictionary

  • POINT — adv. de négation Pas, nullement. En voulez vous ? Je n en veux point. Je ne doute point que cela ne soit. Ne voulez vous point venir ? Il n a point d argent. POINT, ne se dit jamais qu avec la particule négative, ou exprimée, comme dans les… …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 7eme edition (1835)

  • point — See: AT SWORDS POINTS, AT THE POINT OF, BESIDE THE POINT, BOILING POINT, CASE IN POINT, COME TO THE POINT, EXTRA POINT, MAKE A POINT, ON THE POINT OF, SORE SPOT or SORE POINT, STRETCH A POINT or STRAIN A POINT, TALKING POINT …   Dictionary of American idioms

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»