Перевод: с польского на все языки

pluć

См. также в других словарях:

  • pluć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIc, pluję, pluje {{/stl 8}}– plunąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, plućnę, plućnie, pluń, plućnął, plućnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wyrzucać ślinę lub coś innego znajdującego… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pluć — ndk Xa, pluję, plujesz, pluj, pluł plunąć dk Vb, plućnę, plućniesz, pluń, plućnął, plućnęła, plućnęli «wyrzucać z ust ślinę albo flegmę» Nie pluć na podłogę. Pluć przez zęby. Plunąć komuś w oczy. ∆ Pluć krwią «wypluwać z plwociną krew» ◊ pot.… …   Słownik języka polskiego

  • pluć — 1. pot. Pluć i łapać «spędzać czas bezczynnie, nie mieć nic do roboty»: Niby wakacje, letnia pora, beztroski żywot młodzieńczy. W piłkę grać, opalać się, pluć i łapać, co nas to wszystko obchodzi? A. Minkowski, Szaleństwo. 2. pot. Pluć sobie w… …   Słownik frazeologiczny

  • plūc — plū̃c interj. 1. pargriuvimui žymėti: Plū̃c i pagriuvo Všk. Tai kad tik griuvo – plū̃c! Jnšk. 2. užtvojimui, sušėrimui žymėti: Žiūrėk, atsiras iš kur piemuo – plūc plūc botagu par kojas Šl …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • pluc — plùc interj. sudavimui sparnais žymėti: Kad višta į židinį įsigula ir teip plùc plùc plùc ir dulkinas Škn …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • pluć i łapać — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} nic nie robić, leniuchować : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zamiast nam pomóc, to pluł i łapał. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pluć sobie w brodę — {{/stl 13}}{{stl 7}} poniewczasie żałować, że się czegoś nie wykorzystało, że nadarzająca się kiedyś okazja minęła bezpowrotnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Teraz pluje sobie w brodę, że nie kupił działki wcześniej. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pluć sobie w brodę — żałować zrobienia czegoś Eng. To regret doing something …   Słownik Polskiego slangu

  • plunąć — → pluć …   Słownik języka polskiego

  • charkać — Pluć; spluwać; wypluwać Eng. To spit or to cough something up …   Słownik Polskiego slangu

  • płuco — n I; lm D. płuc zwykle w lm «parzysty narząd oddechowy kręgowców oddychających powietrzem atmosferycznym, u człowieka i ssaków położony w jamie klatki piersiowej, pokryty opłucną płucną i podzielony głębokimi szczelinami na kilka płatów» Prawe,… …   Słownik języka polskiego

Книги