Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

picked+up

  • 1 VELJA

    * * *
    (vel; valda; valiðr, valdr, valinn), v. to choose, select, pick out (v. e-n til fylgdar við sik);
    v. um e-t, to choose between;
    er gott um at v., there is plenty of choice;
    v. e-m hæðilig (hörð) orð, to speak ignominiously to (or of) one;
    hafa valit líð, to have picked troops;
    refl., veljast til e-s, to come forward (völdust margir göfgir menn til þessar ferðar).
    * * *
    pres. vel; pret. valði, valdi; subj. velði; part. valiðr, valdr, valinn; [Ulf. waljan = αἱρειν; O. H. G. weljan; Germ. wählen; Dan. vælge; Swed. välja; Old Engl. wale; cp. val-]:—to choose, elect, pick out; at ér velit þat er yðr gegnir, 623. 30; ok er gott um at velja, Nj. 3; velja um tvá kosti, Gísl. 16; konungr valði mjök menn með sér í hirð at afli ok hreysti, Fms. i. 43; þeir feðgar völðu mjök menn at afli til fylgðar við sik, Eg. 84; þeir bræðr völðu sér lið, 119; þeir höfðu valið lið, picked troops, Nj. 24; valiðs meistara, Post. (Unger) 108; velja við til, Grág. ii. 356; ef eigi er rjóðrum högginn skógrinn ok er valiðr, 294; valiðr til e-s, Fs. 71; rita tal allra valdra manna, Hom. 36.
    2. to pick out, Lat. promere; kuml konunga ór kerum valði, Gh. 7; hverr vildi mér hnossir v., Gkv. 2. 20; valði Sigríðr vinum sínum gjafar, S. made gifts to her friends, Ó. H. 124; velr hón honum mörg hæðilig orð, Ld. 48; v. mönnum neisulig orð, Ísl. ii. 384; v. e-m hörð orð, Fb. ii. 376.
    II. reflex., þeir sjau völðusk til, ok gengu, came forward, picked themselves out, Fms. viii. 117; völdusk margir göfgir menn til þessar ferðar, Orkn. 322.
    2. pass. to be chosen, H. E. i. 478.

    Íslensk-ensk orðabók > VELJA

  • 2 ein-vala

    adj. ind. chosen, excellent (Lat. egregius); e. kappi, a great champion, Stj. 512: e. ker, a chosen vessel, of a saint, Orkn. 226, Bs. ii. 148; e. lið, chosen, picked troops, Fær. 79, Stj. 480; e. maðr, a choice man, Blas. 37; e. riddari, a fine horseman, Stj. 450.

    Íslensk-ensk orðabók > ein-vala

  • 3 LESA

    * * *
    (les; las, lásum; lesinn), v.
    1) to pick up, gather (l. hnetr, ber, aldin); l. saman, to gather, glean (l. saman axhelmur); l. upp, to pick up;
    2) to grasp, catch (eldrinn las skjótt tróðviðinn); l. sik upp, to haul oneself up (hann las sik skjótt upp eptir øxarskaptinu);
    3) to knit, embroider;
    4) to read (l. á bók); l. fram, l. upp, to read aloud; l. um (of) e-n, to speak (evil) of one (l. fár um e-n).
    * * *
    pres. les; pret. las, last, las, pl. lásu; subj. læsi; imperat. les, lestu; part. lesinn: [Ulf. lisan = συλλέγειν, συνάγειν; A. S. lesan; provincial Engl. to lease; O. H. G. lesan; Germ. lesen; cp. Gr. λέγειν, Lat. legere]:—prop. to glean, gather, pick, Stj. 615; lesa hnetr, aldin, Gísl. (in a verse), Dropl. 5; lesa ber, to gather berries, K. Þ. K. 82; hafði hón lesit sér mikil ber til fæðslu, Bs. i. 204; lesa blóm, Art. 66:—lesa saman; verða nokkut vínber saman lesin af þyrnum? Matth. vii. 16; þvíat eigi lesa menn saman fíkjur af þyrnum ok eigi heldr vínber af þistlum, Luke vi. 44; lesit fyrst íllgresit saman, Matth. xiii. 30; þeir lásu saman manna um morguninn … þá hafði sá eigi meira er mikit hafði saman lesit, Stj. 292; þessir smáir articuli sem hér eru saman lesnir, Fb. iii. 237; saman lesa líf e-s, to compile, H. E. i. 584: þeir lásu upp ( picked up) hálm þann allan, Mart. 123; tóku þeir silfrið ok lásu upp, Fms. viii. 143.
    2. to grasp, catch; eldrinn las skjótt tróð-viðinn, Eg. 238: of a ship, þat má rétt heita Stígandi er svá less hafit, Fs. 28; bróðirinn less um herðar sér þann kaðals-hlutinn sem þeir höfðu haldit, grasped it, wound it round his shoulders, Mar.; hann greip sviðuna, ok las af höndum honum, he gripped the weapon and snatched it out of his hands, Sturl. i. 64: lesa sik upp, to haul oneself up; þá las hann sik skjótt upp eptir öxar-skaptinu, Fær. 111; Þórir gékk at skíðgarðinum, ok krækði upp á öxinni, las sik upp eptir, Ó. H. 135.
    3. to knit, embroider; hón sat við einn gullligan borða ok las ( embroidered) þar á mín liðin ok framkomin verk, Fas. i. 176; typt klæði ok veigoð ok lesin (better lesni, q. v.), Js. 78.
    II. metaph. to gather words and syllables, to read, [cp. Lat. legere]; sem lesit er, Stj. 40; hann lét lesa upp ( to read aloud) hverir skráðir vóru á konungs-skipit, Fms, vii. 287; statuta skulu … geymask ok lesask, H. E. i. 509; sat konungr ok hirðin úti fyrir kirkju ok lásu aptan-sönginu, Fms. vii. 152, Bs. i. 155; meðan biskup las öttu-söng, Fms. xi. 390: in endless instances, mod., lesa or lesa húslestr, q. v. This sense of course never occurs in poems of the heathen age, but the following references seem to form a starting-point, in which lesa means
    2. to talk, gossip; lesa um e-n, to talk, speak of; hittki hann fiðr þótt þeir um hann fár lesi, ef hann með snotrum sitr, Hm. 23; kann enn vera at maðr vensk á at lesa of aðra, ok hafa uppi löstu manna, Hom. (St.): part. lesandi, able to read; vel lesandi: lesinn, well read; víð-lesinn, who has read many things.

    Íslensk-ensk orðabók > LESA

  • 4 reyti-söl

    n. pl. picked seaweed; allar fjöru-nytjar fyrir útan reytisöl, Vm. 87.

    Íslensk-ensk orðabók > reyti-söl

  • 5 SKJÓTR

    I)
    m. vehicle, horse.
    a. swift fleet (skjótr hestr); quick, short (skjót svör); neut., skjótt, as adv. speedily (hón bjó sik skjótt).
    * * *
    adj., skjót, skjótt, swift, fleet; hefir þú skjótara hest séð? Fms. vii. 169; þeir hljópu at þeim, ok varð skjótastr Moðúlfr, Nj. 262; s. til góðra verka, Skálda 169: skjótt, opp. to seint, Edda 127.
    2. of time; skjótari skilning, Fms. i. 97; skjótan órskurð, 42; skjótar sölur, Ísl. ii. 126; þat er skjótast at segja, in short! Fms. vi. 84; rifhrís er skjótara er at rífa upp, it is sooner picked, Grág. ii. 288; mjólk ok aðra hluti þá er þeim vóru skjótastir til lífs, Finnb. 234; skjót samstafa, a short syllable, Edda (Ht.)
    3. neut. skjótt, speedily; hón bjó sik skjótt, Nj. 11; búa sik sem skjótast, Fms. i. 73; þeir sjá skjótt ( soon) logann, Ísl. ii. 152; birta skjótt sinn vilja, Ld. 186; sofna skjótt, Fms. i. 9; líf mannligt endast skjótt, Hallgr., Pass. 8. 17, 14. 1.
    B. COMPDS: skjótfara, skjótfæri, skjótfættr, skjótgörr, skjóthendr, skjótkeypt, skjótkjörinn, skjótlátr, skjótleikinn, skjótlitið, skjótlyndr, skjótmælgi, skjótorðliga, skjótorðr, skjótráðit, skjótráðr, skjótræði, skjótsvarinn, skjóttíndr, skjótyrði.

    Íslensk-ensk orðabók > SKJÓTR

  • 6 skjót-tíndr

    part. soon picked up, Sks. 7.

    Íslensk-ensk orðabók > skjót-tíndr

  • 7 TROS

    * * *
    n. droppings, rubbish, leaves and twigs from a tree picked up and used for fuel; en er Páll samnaði trosum til elds, 656 C. 22; mik grunar at tros nokkor af kvistunum félli í höfuð mér, Edda 30; cp. ó-tros. rubbish; ótrosa-lýðr, ragamuffins.

    Íslensk-ensk orðabók > TROS

  • 8 ÚR

    of
    * * *
    I)
    prep., see ór.
    * * *
    1.
    n. [cp. Swed. ur-væta, ur-väder], a drizzling rain; úr eða dögg, Stj. 531; úri þafðr, of the sea-serpent, Bragi; var þoka yfir héraðinu, vindr af hafi ok úr við (úr-viðri?), Ísl. ii. 308; er þá létt af allri sunnanþokunni ok úrinu, Hrafn. 8; þá héldi yfir þannig úr þat er af stóð eitrinu, Edda i. 42 (Cod. Worm.; oc þat = or þat = úr þat, Ub. l. c.): a remnant is in the mod. phrase, það er ‘úr’ honum, it rains; cp. also úr-koma and úði.
    2.
    prep., see ór, pp. 472, 473: in COMPDS, úr-eldast, ð, to become obsolete, úr-hættis, adv. out of season, too late; það er ekki ú. enn. úr-kast, n. offal, úr-kula, in úrkula-vonar, see örkola. úr-kynja, adj. degenerate. r-lausn, f. a small gratuity; göra e-m ú., to make one a small concession. úr-ræði, n. an expedient. úr-skurða, að, to decide. úr-skurðr, m. a decision. úr-slit, n. a final end. úr-tíningr, m. pickings. úr-tölur, f. pl. dissuasions. úr-val, n. a picked thing. úr-vinda, see órvinda. úr-þvætti, n. a wash. úr-ætta, adj. degenerate.

    Íslensk-ensk orðabók > ÚR

  • 9 VANDR

    (vönd, vant), a.
    1) difficult, requiring pains and care; sýndist henni vant at neita þessu boði, it was a risk to refuse such an offer; ór vöndu er at ráða, this is a difficult case; vera vant við kominn, to be in a perplexity;
    2) e-m er vant við e-n, one is under obligation to a person, = e-m er vandi á við e-n;
    3) careful; v. at e-u, particular about (hversu v. muntu vera at kaupunautum?).
    * * *
    vönd, vant, adj. difficult, requiring pains and care; nafn mitt er ekki vant, Fær. 208; er hverjum manni vandara at búa sik í konungs herbergi enn annars staðar, Fms. vi. 208; sýndisk henni vant at neita þessu boði, it was a risk to refuse such an offer, ii. 133, cp. vant; vant þykkir oss með slíku at fara, a delicate thing, Nj. 75; er hér ok vönd vistin, 61; vera vant við kominn, to be in a perplexity, Ld. 158; þeir sögðu vant at vera í stórum samdrykkjum, Lv. 24; bæði er, at ek trúi þér vel, enda er þér þá vant um, Fær. 92; vant er at vita hverir mér eru trúir, ef feðrnir bregðask, Fms. ii. 11: a saying, vant er við vándum at sjá (play on the words ‘vándr’ and ‘vandr’), Hrafn. 23; vant er ór vöndu at ráda; vant er vel boðnu at neita.
    2. choice, picked, = vandaðr; háttr fegrstr ok vandastr, Edda (Ht.) 132; var vandr mjök róðr á drekanum, Fms. vi. 309, v. l.
    3. zealous; hón var allra kvenna vöndust bæði fyrir sína hönd ok annarra, Bs. i. 129; ráð-v. (q. v.), ú-vandr.

    Íslensk-ensk orðabók > VANDR

  • 10 VIÐR

    I)
    (gen. -ar; pl. -ir, acc. -u), m.
    1) tree (hann sá einn íkorna í viðum uppi);
    2) forest, wood; sól gengr til viðar, the sun sets;
    3) felled trees, timber (nú vil ek at þú takir mjöl ok við);
    4) mast.
    prep. = við I.
    = vinnr, from vinna.
    * * *
    m., gen. viða, dat. viði, pl. viðir, viðu (mod. viði): [Dan. ved; Swed. väd; A. S. wudu; Engl. wood]:—a tree; undir skugga eins viðar, MS. 4. 21; hrútr fastr á meðal viða, 655 vii. 2 (Gen. xxii. 13); grös ok viðu, Rb. 78: trees, collect., tekr viðr at blómgask, Fas. ii. 95; viðr vex, Grág. ii. 299; viði vaxinn, Íb. 4; igðurnar sátu í viðnum, Edda 74.
    2. a wood, forest; villask á viðum úti, Clem. 59, N. G. L. i. 46; renna sem vargr til viðar, Sól.; er sól rann á viðu, Hkr. iii. 227 (or renna til viðar); sól gengr til viðar, Al. 51; sól rýðr á viðu á morgin, Trist. 3; til varna viðar, ‘to the wood-shelter,’ i. e. till sunset, Gm. 39; grjótið, urðr ok viðu, Edda; ganga til híðs fyrir ofan viðu ( above the woodland) ok hleypa út birni, N. G. L. i. 46.
    3. felled trees, wood; brúar ok lagðir yfir viðir, Eg. 529; rjáfrit, viðirnir ok þekjan, Grett. 85 new Ed.; stór-viðir, máttar-viðir: timber, svá mikinn við at þat má eigi eitt skip bera, Fs. 27; gjalda í vaxi eða viði, Grág. (Kb.) ii. 210; mjöl ok við, Nj. 4; viðar kaup, purchase of timber, Rd. 253; við ok næfrar, Fms. ix. 44; undir viði annars … neyta viðarins, … vöxtr viðar, Grág. (Kb.) ii. 111.
    II. compds; viðar-bulungr, -byrðr, -fang, -farmr, -flutningr, -hlass, a pile, armful … of wood, Stj. 132, 592, Rd. 306, Fbr. 209, Landn. 177, Grág. ii. 357, Eg. 565, K. Á. 176, Fms. viii. 174; viðar-verð, Grág. i. 195; viðar-mark, a mark on trees, ii. 353; viðar-rif, the right of picking fagots, Sturl. i. 195; viðar-föng, wood-stores, Bs. i. 81; viðar-högg or -högst, wood-cutting, right of wood-cutting (Dan. skov-hugst), Fms. ii. 84, Eg. 743, Grág. ii. 295; viðar-höggstir, id., Gþl. 77, D. N. ii. 202; viðar-val, picked wood, Fs. 27, Ld. 212; viðar-taka, wood-pilfering, Grág. ii. 356, D. N.; viðar-tálga, wood-cutting, Stj. 561; viðar-verk, wood-work, Sturl. i. 194; viðar-köstr, a pile of wood, Fb. i. 420; viðar-flaki, a hurdle of wood, Þjal.; viðar-lauf, wood-leaves, Al. 166; viðar-holt, a wooded holt, copsewood, piece of brushwood; at kirkjan ætti þrjú viðarholt, Dipl. ii. 20; viðar-heiti, names of trees, Edda; viðar-rætr, the roots of a tree; undir viðar-rótum, undir viðarrætr, Skm. 35, Fms. i. 113, x. 218, 219, Landn. 243; viðar-teigr, a strip of wood, Vm. 150; viðar-vöxtr, a young plantation, brushwood, Grág. ii. 300; viðar-runnr, a grove, Stj. 258; viðar-teinungr, a wand, Edda 37; viðar-taug or -tág, a withy twig, Hkr. ii. 11; viðar-öx, -ex, a wood-axe, Fms. ii. 100, Nj. 168, Rd. 306, Ld. 280.

    Íslensk-ensk orðabók > VIÐR

  • 11 vildar-lið

    n. the best men, chosen men, picked troops, Fms. vii. 169, ix. 353, 392.

    Íslensk-ensk orðabók > vildar-lið

  • 12 einvala

    a. indecl. chosen, select; einvala kappi, great champion; einvala lið, picked troops.

    Íslensk-ensk orðabók > einvala

  • 13 einvalinn

    pp. select, picked.

    Íslensk-ensk orðabók > einvalinn

  • 14 viðarval

    Íslensk-ensk orðabók > viðarval

  • 15 handtíndur, sérstaklega valinn

    Íslensk-ensk orðabók > handtíndur, sérstaklega valinn

См. также в других словарях:

  • Picked — Pick ed, a. 1. Pointed; sharp. Picked and polished. Chapman. [1913 Webster] Let the stake be made picked at the top. Mortimer. [1913 Webster] 2. (Zo[ o]l.) Having a pike or spine on the back; said of certain fishes. [1913 Webster] 3. Carefully… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • picked — [pıkt] adj [only before noun] picked people have been specially chosen because they are very suitable for a particular job →↑handpicked …   Dictionary of contemporary English

  • picked — picked1 [pikt] adj. [< PICK3] 1. selected with care [picked men] 2. gathered from plants rather than from the ground, as berries picked2 [pik′id, pikt] adj. [ME < PICK …   English World dictionary

  • picked — index preferable, select Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • picked — *select, elect, exclusive …   New Dictionary of Synonyms

  • Picked — Pick Pick (p[i^]k), v. t. [imp. & p. p. {Picked} (p[i^]kt); p. pr. & vb. n. {Picking}.] [OE. picken, pikken, to prick, peck; akin to Icel. pikka, Sw. picka, Dan. pikke, D. pikken, G. picken, F. piquer, W. pigo. Cf. {Peck}, v., {Pike}, {Pitch} to… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • picked — picked1 /pikt/, adj. 1. specially chosen or selected, usually for special skill: a crew of picked men. 2. cleared or cleaned by or as if by picking: picked fruit. [1300 50; ME; see PICK1, ED2] picked2 /pik id, pikt/, adj. Chiefly Dial. having or… …   Universalium

  • picked — [[t]pɪkt[/t]] adj. 1) specially selected: a crew of picked men[/ex] 2) cleared or cleaned by or as if by picking: picked fruit[/ex] • Etymology: 1300–50 …   From formal English to slang

  • picked — adjective (only before noun) chosen as being very suitable for a particular job or purpose: The assault group consisted of six picked men. see also: handpicked …   Longman dictionary of contemporary English

  • picked — /pɪkt/ (say pikt) adjective 1. specially chosen or selected: a crew of picked workers. 2. cleared or cleaned, as of refuse parts, by picking. {pick1 (verb) + ed2} …  

  • Picked dogfish — Picked Pick ed, a. 1. Pointed; sharp. Picked and polished. Chapman. [1913 Webster] Let the stake be made picked at the top. Mortimer. [1913 Webster] 2. (Zo[ o]l.) Having a pike or spine on the back; said of certain fishes. [1913 Webster] 3.… …   The Collaborative International Dictionary of English

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»