-
1 Pèrgam
Pérgamo -
2 Pergam·o
ист. Пергам. -
3 Pergám turbare pórr(o): it(a) haec res póstulat
Буду продолжать свои выдумки - этого требует дело.Плавт, "Привидение", 546.Даже неблагосклонный к г. Михайловскому читатель может сказать себе: "тут, кажется, г. Бельтов [ псевдоним Г. В. Плеханова. - авт. ] в своем полемическом увлечении зашел уже слишком далеко!" Но это неверно, и сам г. Михайловский знает, что это неверно: если же он жалобно взывает к читателю, то единственно по той причине, по которой Плавтовский Транион говорил себе: Pergam turbare porro: ita haec res postulat. (Г. В. Плеханов, Несколько слов нашим противникам.)Латинско-русский словарь крылатых слов и выражений > Pergám turbare pórr(o): it(a) haec res póstulat
-
4 Pérgamo
Pèrgam -
5 Буду продолжать свои выдумки - этого требует дело
Pergam turbare porro: ita haec res postulatЛатинско-русский словарь крылатых слов и выражений > Буду продолжать свои выдумки - этого требует дело
-
6 pergo
pergo, perrēxī, perrēctum, ere (per u. rego), fort und fort richten, eine Richtung, Bewegung verfolgen, bis nach einem Punkte vordringen u. dgl., u. bes. eine schon begonnene Richtung, Bewegung weiter verfolgen, fortsetzen, I) eig.: α) m. Acc.: iter, Sall., Liv. u.a. (s. Fabri Liv. 21, 30, 1): iter coeptum, Auct. b. Afr.: pergam, quo coepi, hoc iter, Ter. – β) mit Infin.: ire, porro ire, weiter, vorwärts gehen, -marschieren, fürbaß gehen, Liv. (s. Fabri u. Weißenb. Liv. 21, 22, 9. Mützell Curt. 3, 8 [19], 8. p. 97, a): retro ire, Curt.: Saguntum ire, bis S. vordringen, Liv.: hosti obviam ire, Liv.: ire ad hostes, Liv.: ad eum ire, Cic.: navigare Peloponnesum, bis nach dem P. segeln, Liv. – perge linquere aonios specus, spute dich usw., Catull. 61, 27. – γ) absol. = wohin seinen Weg richten, -nehmen, verfolgen, fürbaß gehen, aufbrechen, sich aufmachen, sich weiter begeben, fortgehen, vordringen u. dgl., huc, horsum, Ter.: perge porro, Cic.: domum, Sall.: eādem, quā ceteri, viā, denselben Weg verfolgen, Cic. – alci obviam, entgegengehen, Cornif. rhet.: ad castra, Caes.: in solitudines, Sall. – in Macedoniam ad Planciumque, Cic.: ad delendam urbem Veios, Liv.: adversum hostes, Sall.: in bellum adversus Lacedaemonios, Iustin.: Aethiopiam (nach Äth.), Hieron.: rogitantes quo pergeret (wohin er wolle), ad imperatorem an ad patres, Tac. – m. 1. Supin., nunc, quod occepi, obsonatum pergam, Plaut. mil. 749 (vgl. no. II, B, 1, γ). – impers., ad plebem pergitur, Caecil. com. 185. – II) übtr.: A) im allg., v. abstr. Subjj.: ut ad eas (virtutes) cursim perrectura beata vita videatur, im vollen Laufe seinen Weg nehmen, Cic.: animus ad ultionem voluntate et iudicio pergens, Sen. – impers., non potest ad similitudinem pergi rei, quae necdum est, man kann nicht kommen, Macr. sat. 7, 16, 13. – B) insbes., v. Pers., eine Handlung u. dgl. verfolgen, etw. fort und fort-, mit Eifer betreiben, schon Begonnenes durchführen, darin fortfahren, 1) im allg.: α) mit Acc.: prospere cessura, quae pergerent (was sie vorhätten, was sie wollten), Tac. ann. 1, 28. – β) m. Infin.: sed ut occepisti, perge operā experirier, quid ista epistula narret, Plaut.: id agere perrexi, Cic.: senem trucidare, Tac. – perge tenere istam viam, quam institisti (al. instituisti), Q. Cic. – γ) m. 1. Supin.: optimos fidissimosque socios defensum conservatumque pergit (hört nicht auf), Gell. 6 (7), 3, 7. – δ) absol.: perge (auf denn!), aude, nate! Cic. poët.: pergin? infelix, du bleibst dabei? Plaut.: pergite, Pierides, vorwärts, auf, ans Werk! Verg. – si pergis, wenn du dein Unternehmen weiter verfolgst, wenn du weiter gehst, Liv. – 2) insbes., in der Rede weiter gehen, fortgehen, etw. fortsetzen, mit etw. fortfahren, α) m. Infin.: perge porro dicere od. proloqui, Plaut.: perge quattuor mihi istas partes explicare, Cic.: im Briefstil ellipt., sed pergo praeterita (verst. commemorare), Cic. ad Att. 3, 15, 5: pergit in me maledicta (erg. dicere od. congerere), Cic. Phil. 13, 40. – β) absol.: perge porro, Plaut.: sed perge, ut coeperas, Cic.: pergam atque insequar longius, Cic.: perge de Caesare, Cic. – pergamus ad reliqua, Cic. – / Nach Paul. ex Fest. 215, 3 pergere archaist. auch = expergefacere. – pergin = pergisne, Plaut. mil. 300; Poen. 433: pergitin = pergitisne, Plaut. Pseud. 1249.
-
7 pergo
pergo, perrēxī, perrēctum, ere (per u. rego), fort und fort richten, eine Richtung, Bewegung verfolgen, bis nach einem Punkte vordringen u. dgl., u. bes. eine schon begonnene Richtung, Bewegung weiter verfolgen, fortsetzen, I) eig.: α) m. Acc.: iter, Sall., Liv. u.a. (s. Fabri Liv. 21, 30, 1): iter coeptum, Auct. b. Afr.: pergam, quo coepi, hoc iter, Ter. – β) mit Infin.: ire, porro ire, weiter, vorwärts gehen, -marschieren, fürbaß gehen, Liv. (s. Fabri u. Weißenb. Liv. 21, 22, 9. Mützell Curt. 3, 8 [19], 8. p. 97, a): retro ire, Curt.: Saguntum ire, bis S. vordringen, Liv.: hosti obviam ire, Liv.: ire ad hostes, Liv.: ad eum ire, Cic.: navigare Peloponnesum, bis nach dem P. segeln, Liv. – perge linquere aonios specus, spute dich usw., Catull. 61, 27. – γ) absol. = wohin seinen Weg richten, - nehmen, verfolgen, fürbaß gehen, aufbrechen, sich aufmachen, sich weiter begeben, fortgehen, vordringen u. dgl., huc, horsum, Ter.: perge porro, Cic.: domum, Sall.: eādem, quā ceteri, viā, denselben Weg verfolgen, Cic. – alci obviam, entgegengehen, Cornif. rhet.: ad castra, Caes.: in solitudines, Sall. – in Macedoniam ad Planciumque, Cic.: ad delendam urbem Veios, Liv.: adversum hostes, Sall.: in bellum adversus Lacedaemonios, Iustin.: Aethiopiam (nach Äth.), Hieron.: rogitantes quo pergeret (wohin er wolle), ad imperatorem an ad patres, Tac. – m. 1.————Supin., nunc, quod occepi, obsonatum pergam, Plaut. mil. 749 (vgl. no. II, B, 1, γ). – impers., ad plebem pergitur, Caecil. com. 185. – II) übtr.: A) im allg., v. abstr. Subjj.: ut ad eas (virtutes) cursim perrectura beata vita videatur, im vollen Laufe seinen Weg nehmen, Cic.: animus ad ultionem voluntate et iudicio pergens, Sen. – impers., non potest ad similitudinem pergi rei, quae necdum est, man kann nicht kommen, Macr. sat. 7, 16, 13. – B) insbes., v. Pers., eine Handlung u. dgl. verfolgen, etw. fort und fort-, mit Eifer betreiben, schon Begonnenes durchführen, darin fortfahren, 1) im allg.: α) mit Acc.: prospere cessura, quae pergerent (was sie vorhätten, was sie wollten), Tac. ann. 1, 28. – β) m. Infin.: sed ut occepisti, perge operā experirier, quid ista epistula narret, Plaut.: id agere perrexi, Cic.: senem trucidare, Tac. – perge tenere istam viam, quam institisti (al. instituisti), Q. Cic. – γ) m. 1. Supin.: optimos fidissimosque socios defensum conservatumque pergit (hört nicht auf), Gell. 6 (7), 3, 7. – δ) absol.: perge (auf denn!), aude, nate! Cic. poët.: pergin? infelix, du bleibst dabei? Plaut.: pergite, Pierides, vorwärts, auf, ans Werk! Verg. – si pergis, wenn du dein Unternehmen weiter verfolgst, wenn du weiter gehst, Liv. – 2) insbes., in der Rede weiter gehen, fortgehen, etw. fortsetzen, mit etw. fortfahren, α) m. Infin.: perge porro dicere od. proloqui, Plaut.: perge quattuor mihi istas————partes explicare, Cic.: im Briefstil ellipt., sed pergo praeterita (verst. commemorare), Cic. ad Att. 3, 15, 5: pergit in me maledicta (erg. dicere od. congerere), Cic. Phil. 13, 40. – β) absol.: perge porro, Plaut.: sed perge, ut coeperas, Cic.: pergam atque insequar longius, Cic.: perge de Caesare, Cic. – pergamus ad reliqua, Cic. – ⇒ Nach Paul. ex Fest. 215, 3 pergere archaist. auch = expergefacere. – pergin = pergisne, Plaut. mil. 300; Poen. 433: pergitin = pergitisne, Plaut. Pseud. 1249. -
8 pergo
pergo, perrexi, perrectum, 3, v. a. and n. [per-rego].I.Act.A.In gen., to go [p. 1343] on, continue, proceed with any thing (esp. a motion), to pursue with energy, prosecute vigorously (v. Mütz. ad Curt. 3, 8, 7; rare, and in Cic. only with an obj.-clause).(α).With acc.:(β).pergam, quo coepi, hoc iter,
Ter. Hec. 1, 2, 119:iter,
Sall. J. 79, 5; Auct. B. Afr. 69; Tac. A. 4, 20; 3, 66.—With an obj.-clause:(γ).confestim ad eum ire perreximus,
Cic. Ac. 1, 1, 1:perge igitur ordine quattuor mihi istas partes explicare,
proceed, id. Part. 8, 28:ad Victumvias oppugnandas ire pergit,
Liv. 21, 57, 9:pergit ire sequentibus paucis in hospitium Metelli,
id. 22, 53, 9:Hannibal postquam ipsi sententia stetit pergere ire,
to go on with his march, id. 21, 30, 1:tenere viam quam instituisti,
Q. Cic. Pet. Cons. 14, 42:animum exsolvere pergo,
Lucr. 1, 932:pergitin' pergere?
Plaut. Ps. 5, 1, 4; id. Poen. 1, 3, 24.—Impers. pass.:B.non potest ad similitudinem pergi rei, quae necdum est,
one cannot attain, Macr. Sat. 7, 16, 13.—In partic.1. 2.To proceed with, undertake a thing (post-Aug.): prospere cessura quae pergerent, si, etc., their enterprise would succeed if, etc., Tac. A. 1, 28 dub. (al. ad quae pergerent, al. quo pergerent, v. Orell. ad h. l.).—II.Neutr., to proceed, i. e. to go or come (the predom. signif. of the word; syn.: progredior, proficiscor).A.Lit.:B.horsum pergunt,
they are coming this way, Ter. Hec. 3, 4, 36:quis hic est, qui huc pergit?
id. Eun. 2, 1, 22:eādem viā pergere,
Cic. Div. 1, 54, 123:in Macedoniam ad Planciumque,
id. Planc. 41, 98:advorsum hostes, in solitudines,
Sall. J. 74, 1:ad regem,
id. ib. 71, 4:ad castra,
Caes. B. G. 3, 18:obviam alicui,
to go to meet, Auct. Her. 4, 51, 64:ad litora,
Sil. 7, 171:obsonatum pergam,
Plaut. Mil. 3, 1, 154.— Impers. pass.: ad plebem pergitur, Caecil. ap. Non. 513, 8.—Trop., to pass on, proceed to any thing (esp. an action), to go after any thing:2.pergamus ad reliqua,
Cic. Brut. 43, 158; id. Tusc. 5, 5, 13.—In partic., in speaking.a.To go on, proceed:b.pergam atque insequar longius,
Cic. Verr. 2, 3, 20, § 51:perge de Caesare,
go on and relate, id. Brut. 74, 258; id. Rosc. Am. 10, 32:si pergis,
Liv. 2, 40.—Of one who has not yet spoken, to begin and go on, to proceed ( poet.):pergite, Pierides,
Verg. E. 6, 13. -
9 pergo
perrēxī, perrēctum, ere [ per + rego ]1)а) идти дальше, продвигаться ( eādem via C)video, quo pergat oratio C — вижу, к чему клонится (твоя) речьб) собираться, выступать, отправляться (ad aliquem C; in agros L; ad castra Cs; adversus aliquem Sl)2) начинать, приступатьperge! V — начинай!, давай!, ну же!perge audacter Su — смело вперёд!perge linquĕre Ctl — оставь, брось3) продолжать, не прекращать (perge, ut coeperas C)p. iter Sl, L — продолжать путь -
10 στρατεύω
A advance with an army or fleet, wage war, or rulers, offcers, or men, ;Θηβαῖοι.. ἐστράτευον ἐπὶ τοὺς Πλαταιέας Id.6.108
, cf. 7 (v.l.), Th.3.7, OGI327.2 (Pergam., ii B.C.), etc.; ;Καρχηδόνιοι -εύσαντες ἐπὶ Σικελίαν X.HG1.1.37
; εἰς Σικελίαν -εύσαντες ib.1.5.21; ἐστράτευσαν πρὸς Ἄβυδον ib.1.2.16;σ. ὅποι Κῦρος ἐπαγγέλλοι Id.Cyr.7.4.9
: c. acc. cogn., οἶσθ' ἣν στρατείαν ἐστράτευσ' ὀλεθρίαν (sc. ἐγὼ Ἄδραστος) E.Supp. 116;Λακεδαιμόνιοι.. τὸν ἱερὸν καλούμενον πόλεμον ἐστράτευσαν Th.1.112
; metaph., ἑνὸς δ' ἐπ' ἀνδρὸς δώματα στρατεύομεν (Iris et Lyssa loq.) E.HF 825 (nisi leg. σῶμα συστρατεύομεν):—so in [voice] Med.,στρατεύομαι Hdt.7.61
, etc.: [tense] fut. - εύσομαι ib.11, D.8.23: [tense] aor.ἐστρατευσάμην Hdt.1.204
, S.Aj. 1111, Isoc.5.144, etc.; alsoἐστρατεύθην Pi.P.1.51
, Apollod.1.9.13: [tense] pf.ἐστράτευμαι Is.4.29
, etc.; [dialect] Boeot. [ per.] 3pl. [tense] pf. [voice] Med.ἐστροτεύαθη IG7.3174.27
(Orchom. [dialect] Boeot.), al.: ; -εύσονται ἐπὶ τὴν ἡμετέρην [Ἀθηναῖοι] Hdt.7.11; οἱ δὲ -ευόμενοι οἵδε ἦσαν, Πέρσαι μέν.. ib.61, cf. 64,66, al.; ἐστρατευμένοι γάρ εἰσι they have been soldiers, have seen war-service, Ar.Ra. 1113, cf. IG12.1.3, 18.9, Lys.9.4;ψιλὸς αὖ στρατεύσομαι Ar.Th. 232
, cf. Eup.117.8; ὁπλίτης ς. X.Mem.3.4.1; ἐκ καταλόγου ς. ibid.;ὅταν ἡλικίαν ἐκπέμπωσι προγράφουσιν ἀπὸ τίνος ἄρχοντος καὶ ἐπωνύμου μέχρι τίνων δεῖ στρατεύεσθαι Arist.Ath.53.7
;σφι ἐδόκεε -εύεσθαι ἐπὶ τὰς Θήβας Hdt.9.86
;ἐπὶ τοῦ κρυστάλλου -εύονται.. πέρην ἐς τοὺς Σίνδους Id.4.28
;σ. μετά τινων E.IA 967
;ὑπὲρ τῆς πόλεως Pl.R. 429b
;τῆς σῆς οὕνεκ'.. γυναικός S.Aj. 1111
;ὑπό τινι Plu.Cam.2
;ἐπ' Αἴγυπτον Hdt.3.139
;ἐς τὴν Ἀσίην Id.1.4
, cf. And.3.30, etc.;κατὰ Ἐφεσίων OGI437.70
(Pergam., i B.C.);πρὸς τὴν τῶν Ὀλυνθίων πόλιν X. HG5.3.3
; μισθοῦ ς. Id.Cyr.3.2.7; πανδημεὶ ἔξω ς. Pl.Lg. 814a; opp. ἐπιδημεῖν, Lys.20.21; opp. δημηγορεῖν, And.4.22; στρατευσάμενος,= a militiis, IG14.716 ([place name] Naples): c. acc. cogn.,τὰς στρατείας -ευόμενος Is.10.25
.2 [voice] Med., serve in the army, τυΐ πρᾶτον ἐστροτεύαθη the following have joined the army for the first time, IG7 l.c.; μηδεὶς ἐαθῇ -εύσασθαι to join the army, UPZ110.162 (ii B.C.), cf. Sammelb. 7354.6 (ii A.D.), BGU1680.9 (iii A.D.); οἱ -ευόμενοι Ἕλληνες the Greeks who are in the army, PTeb.5.168 (ii B.C.).—In Hdt. codd. vary between [voice] Act. and [voice] Med., as in 6.7, 108; in [dialect] Att. and later Gr. (PGrenf.1.21.3 (ii B.C.), PTeb.5.168 (ii B.C.), etc.) the [voice] Med. is much the more freq.II later, in [voice] Act., take or receive into the army, enroll, enlist, D.S.25.12, App.BC1.42, 2.141, 5.137, Hdn.2.14.6:— [voice] Pass.,τῶν νεολέκτων τῶν -ευθέντων ὑφ' ἡμῶν POxy.1103.5
(iv A.D.);ὁ νῦν -ευθεὶς τίρων PLond.2.237.31
(iv A.D.).III v. στραγγεύομαι.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > στρατεύω
-
11 συγχρηματίζω
A to be associated with, συγχρηματίζειν τῇ Ῥωμαϊκῇ καὶ τὴν Ἑλληνικὴν ἡμέραν the Greek date shall be used along with the Roman, OGI458.53 (i B.C.), cf. Ptol.Tetr.79, Vett.Val.278.11; act together with,τινὶ ἐν τοῖς τῆς πόλεως λόγοις POxy.2135.3
(ii A.D.), cf. Ath.Mitt.37.277 (Pergam.), PTeb.397.26 (ii A.D.), PSI10.1104.14 (ii A.D.): abs., PPetr.3p.221 (iii B.C., cf. Arch.Pap.7.79), PLille 49.3 (iii B.C., cf. Arch.Pap.7.297); ἐπιγράφεσθαι ἐπὶ τῶν συγχρηματιζομένων shall have his name inscribed at the head of contracts, IGRom. 4.292.38 (Pergam., ii B.C.).Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > συγχρηματίζω
-
12 ὀχετός
A means for carrying water, water-pipe, made of leather, Hdt.3.9; when carried underground, sts. of wood, IG12.373.64, 66,22.1672.305; of stone, ὀ. λίθινος κρυπτός ib.7.4255.5 (Oropus, iv B. C.); material not named, Th.6.100, Pl.Phd. 112c, etc.;τοὺς προϋπάρχοντας ὀ. κρυπτοὺς ποιεῖν OGI483.74
(Pergam.); conduit, channel, Arist.Pol. 1303b13, al.; ὀ. μετέωροι open drains, Id.Ath.50.2, OGI483.63 (Pergam.); = ἀφεδρών, Ev.Marc.7.19 (cod. D).2 in Anatomy, τῆς ἀρτηρίας ὀχετοί ducts leading to the lungs, Pl.Ti. 70d;οἱ τοῦ αἵματος ὀ. Poll.2.217
; of the urinal and intestinal canals, Hp. Art.48, 50, X.Mem.1.4.6; ὥσπερ ἐξ ὀχετῶν (of sweat), Hp.Epid.6.3.1.III metaph.,βαθὺς ὀ. ἄτας Pi.O.10(11).37
; παρεκτρέποντες ὀ. ὥστε μὴ θανεῖν making a side channel or means of escape, E. Supp. 1111; ὀχετοὶ βοτρύων pherecr.130.7, cf. Telecl.1.9; ἐν τοῖς μεριστοῖς ὀ. currents, Dam.Pr. 127, cf. 130, 206. -
13 insequor
īn-sequor, secūtus (sequūtus) sum, sequī depon.1) следовать по пятам, непосредственно следовать (aliquem H etc.)2) вступатьi. honorem Su — вступать в исполнение служебных обязанностей3) проходить ( arva semine jacto V)4) приходить после (insecutus est supellecticarius Pt)5) следитьfugientem pinum lumine i. O — взглядом провожать бегущий корабль6) логически следовать, вытекать ( ex prioribus probare insequentia Q)7) следовать во времени, наступать ( insecutus est somnus QC)annus insĕquens Hirt, L — следующий год8) постигать, настигать ( mors insecuta est Gracchum C)9) преследовать, гнаться (i. hostem L; i. aliquem gladio stricto C)10) нападать, бранить (turpitudinem vitae C; aliquem dictis VF)11) иметь в виду, задаваться целью, хотеть, стараться, приниматься (insĕquor, ut erudiam aliquem C)convellere vimen i. V — стараться вырвать ветку12) продолжать ( aliquid facere C) -
14 compenso
com-pēnso, āvī, ātum, āre, zwei oder mehrere Dinge gegeneinander abwägen, I) eig.: triticum cum hordeo compensat, constitit praeponderare triticum, Col. (?). – II) übtr., mit einem andern gleichsam aufwägen = ausgleichen, gegeneinander aufrechnen, es ersetzen, bona cum vitiis, ausgleichend gegenüberstellen, Hor. sat. 1, 3, 70: laetitiam cum doloribus, Cic.: vitium vel facultate vel copiā, Cic.: damna fructu aetatis, Cic.: Catonis est dictum: ›Pedibus compensari pecuniam‹, Gehen spart Geld (d.i. ein weit entlegenes Gut kauft man wohlfeiler), Cato bei Cic. Flacc. 72: hāc hāc pergam, quā via longum compensat iter, erspart, Sen. Phaedr. (Hipp.) 89: in quo tamen iudicii nostri errorem laus tibi dati muneris compensabit, Cic. or. 35. – Abl. absol. compensato, Tertull. de pall. 2.
-
15 hac
hāc, Adv. (Abl. v. hic, sc. parte od, viā), auf dieser Stelle, von od. auf dieser Seite, hier, Komik., Cic. u.a.: hāc atque illāc, hier u. dort = überall, Ter.: so hāc atque hāc, Augustin.: hāc pergam, quā via longum compensat iter, Sen. poët. – hāc... hāc, Plin. ep. 5, 6, 19. Verg. Aen. 1, 467 sq. Prop. 1, 3, 14.
-
16 insequor
īn-sequor, secūtus sum, sequī, unmittelbar nachfolgen, (sogleich) darauf folgen, auf dem Fuße folgen, verfolgen, I) im guten Sinne, 1) eig., absol., proximus huic, longo sed proximus intervallo, insequitur Salius, Verg.: insequitur acies ornata armataque, Liv.: vestigiis (Abl.) insecutus, Tac.: m. Acc., agmen, Curt.: temere insecutae Orphea silvae, Hor.: dah. poet., arva semine iacto, durchwandeln, begehen, Verg.: fugientem lumine pinum, mit dem Blicke verfolgen, Ov. – 2) übtr.: a) übh.: a tergo insequens aetas, Poët. b. Cic.: insequitur aquae mons, Verg.: vidisse post insequi cum fragore nimbum, Liv.: insequitur clamor virûm, Verg.: protinus altior insecutus est somnus, trat sofort ein, Curt.: alcis facta suspicio insequitur, Cic.: u. meton., mors insecuta est Gracchum, ereilte den Gr., Cic. de div. 2, 62. – b) der Reihenfolge u. Zeit nach, unmittelbar-, sogleich darauf folgen, α) der Reihenfolge nach, postremam litteram detrahebant, nisi vocalis insequebatur, Cic.: Partiz. subst., ex prioribus geometria probat insequentia, Quint. – β) der Zeit nach: hunc proximo saeculo Themistocles insecutus est, Cic.: bes. Partiz., annus insequens, Hirt. b. G. u. Liv.: insequentes consules, consulatus, Liv.: nocte insequenti, Hirt. b. G. – c) in der Rede die Sache weiter verfolgen, pergam atque insequar longius, Cic. Verr. 3, 51: itaque insequebatur, Cic. de nat. deor. 3, 44. – d) m. Infin. od. m. ut u. Konj. = sich daran machen, darauf ausgehen, convellere vimen, Verg. Aen. 3, 32: non te insequor ut erudiam, Cic. de or. 2, 10. – II) im üblen Sinne, feindl. auf dem Fuße folgen, nachsetzen, verfolgen, 1) eig., absol., qui insequitur, der Verfolger, Ov.: pars cedere, alii insequi, Sall.: cupide insequentes, Auct. b. Afr.: cupidius insecuti, Caes.: m. Acc., cedentes, Caes.: strenue hostem, Liv.: alqm gladio stricto, Cic.: alqm clamore ac minis, Cic.: alqm in abditas regiones, Sall. – 2) übtr., verfolgen = feindl. verfahren gegen usw., hart zusetzen, a) übh., alcis familiares, Nep.: poëtas, Tac. dial.: u. alqm bello, Verg.: homines benevolos contumeliā, Cic.: poet., ora protervis manibus, Ov.: saxum morsibus, Ov. – b) mit Worten verfolgen, zusetzen, verhöhnen, durchziehen, mit Vorwürfen überhäufen, gegen jmd. od. etw. losziehen, zu Felde ziehen, alqm, Quint. u. Plin. pan.: alqm irridendo, Cic.: vitia orationis, Quint.: delicta regum, Iustin.: vitae eius turpitudinem, Cic.
-
17 multum [2]
multum, Compar. plūs, Superl. plūrimum, viel, ein großer Teil, I) subst.: A) im Nom. od. Acc., m. Genet., iam multum viae praeceperat rex, ein großes Stück (eine große Strecke) Weges, Curt.: a quibus cum audisset non multum superesse munitionis, nur noch ein kleiner Teil der Befestigungsarbeit, Nep.: multum diei processerat, Sall.: in multum vini processerat, war ziemlich angetrunken, Liv.: ab sole orto in multum diei (bis weit in den Tag) stetere in acie, Liv.: u. so ad multum diei in acie stare, Liv.: nebula erat ad multum diei densa adeo, ut etc., Liv. (vgl. Drak. Liv. 27, 2, 9): post multum vulnerum, nach vielen W., Tac.: multum habet iucunditatis, Plin.: ut multum (sc. est), höchstens, Mart.: in multum (bei weitem) velociores, Plin. 10, 108. – Compar., plus mihi deberet, Cic.: plus posse, Caes.: plus facere, Cic.: ne plus reddat, quam acceperit, Cic.: non plus quam etc., ebensowenig, Cic.: quod plus est, was mehr ist, mehr sagen will, Liv.: plus minusve, mehr od. weniger, m. folg. quam (als), Komik., Quint. u.a.: ne quid faciam plus, quod post me minus fecisse satius sit, zu viel... zu wenig, Ter.: ne quid plus minusve faxit, zu viel od. zu wenig, Ter.: quam molestum est uno digito plus habere, einen Finger mehr, Cic.: so auch uno plus Etruscorum cecĭdisse, ein Mann mehr, Liv.: m. Genet. part., plus pecuniae, Cic.: hostium, Liv.: detrimenti, Cic.: non plus animi quam fidei erat, Liv.: ex his alius alio plus virium habet, Cic.: nec quemquam ex eo plus quam se doloris capere, Caes. – Superl., plurimum posse, Cic.: ut haberet quam plurimum, so viel als möglich, Cic.: ubi plurimum (possidebat), das meiste, Eutr.: qui plurimum minimumque tradunt, die Durchschnittszahl, Eutr.: ellipt., cum plurimum, ubi plurimum, ut plurimum, hochgerechnet, höchstens, Liv., Suet. u. Plin. – m. Genet. part., noctis plurimum, ein sehr großer Teil der N., Amm.: plurimum mali, Sen.: gravitatis, Cic.: studii, Nep.: virtutum, Quint.: ut laboris sic utilitatis etiam longe plurimum, Quint.: plurimum quantum favoris, recht sehr viel an G., Flor.
B) im Genet. zur Bezeichnung des Wertes und Preises, hoch, multi facere, hoch schätzen, Plaut. – Compar., pluris, höher, teurer, ager multo pluris est, gilt viel mehr, Cic.: conscientia mihi pluris est, Cic.: pluris putare, facere, habere, aestimare, höher schätzen, achten, Cic.: vendere, emere, teurer, Cic.: aedificare, Colum. – Superl., plurimi, sehr hoch, sehr teuer, facere, Nep.: pendĕre, Plaut.: esse, Cic. – Selten steht st. des Genet. der Abl., plure altero tanto quanto eius fundus est velim, Plaut. fr. b. Charis. 211, 28: plure vendunt, Lucil. 1253 (b. Charis. 211, 30): plure venit, Cic. fr. b. Charis. 211, 29: quam plurimo vendere, möglichst teuer, Cic. de off. 3, 50.
II) adv.: A) multo, um vieles, viel, a) einfach, neben Komparativen u. Wörtern aller Art, die den Begriff einer Steigerung enthalten, zur Bezeichnung des Maßes, mit dem der Unterschied gemessen wird, multo plura, Nep.: m. pauciores, Cic.: m. minus, Cic.: m. magis, Cic.: m. ceteros gloriā antecesserunt, Nep.: so bei antevenire, Ter.: bei anteponere, Cic.: bei praestat, es ist besser, Sall.: bei malle, Cic.: bei Partikeln, die den Begriff einer Verschiedenheit enthalten, multo secus, viel anders, Cic.: m. aliter, Nep.: bei infra, Plin.: beim Komparativ u. Superlativ = bei weitem, maior multo res, Liv.: m. difficillimus, m. difficillime, Cornif. rhet.: purissimus multo, Varro fr.: m. maximus, Komik. u. Cic.: m. maxime, Ter. u. Augustin.: m. antiquissimus, Cic.: multo formosissimus, Nep.: m. maximā parte, Cic.: bei post u. ante, non multo post, nicht lange nachher, Cic.: multo ante, Nep., od. ante multo, Cic., lange vorher. – b) doppelt, multo multoque, um gar vieles, gar viel, beim Komparativ usw., multo multoque longior, Fronto ad M. Caes. 2, 2 (5). p. 28, 1 N.: multo multoque operosius est, Val. Max. 4, 1, 2: multo multoque magis, Fronto laud. negl. p. 214, 15 N. – c) multo tanto, um so viel mehr, ne ille hercle mihi sit multo tanto carior, si etc., Plaut. Bacch. 310: u. so Plaut. Men. 800; rud. 521; Stich. 339. Gell. 12, 2, 14. Apul. met. 7, 15 u.a. (s. Hildebr. Apul. met. 6, 1. p. 396, b): multo tanto propius, Varro LL. 7, 3.
B) multum, 1) vom Grade, sehr, weit, vielmals, a) neben Verben, salve m., sei vielmals, sei herzlich gegrüßt, Plaut.: vale m., leb recht wohl, Plaut.: non m. confidere, nicht sehr, nicht sonderlich, Caes.: m. desiderare, Nep.: non ita m. uti sorore, nicht so sehr, Cic.: longe multumque superare, Cic.: ebenso auch poet. Acc. Plur. multa adverb. neben Verben, multa reluctari, Verg.: multa gemens, Verg. – b) neben Adjektiven, m. dispar, Cic.: vir m. bonus, Cic.: m. familiaris, Fronto: m. loquaces, Plaut.: m. inepti labores, Plin. ep. – c) neben Komparativen = multo, zB. non multum est maius, Cic.: m. improbiores, Plaut.: m. robustior, Iuven.: selten bei Superlativen, m. carissimus ac desiderantissimus filius, Augustin. epist. 139 lemm. – 2) v. der Zeit, Vielmals, oft, viel, multum mecum sunt, Cic.: multum mecum loquuntur, Cic.: multum et saepe quaesita, Cic.: multum et diu cogitans, Cic.: diu multumque scriptitare, Cic.
C) plus, 1) v. der Menge, mehr, a) m. folg. quam, wie: non pl. quam semel, Cic.: plus quam satis (erat), Ter.: non pl. quam in tres partes posse distribui, in nicht mehr als, Cic.: nulla (navis) pl. quam triginta remis agatur, mit mehr als, Liv.: plus quam decem dies abesse, weiter als, Cic. – b) ohne quam, zB. pl. semel, Varro fr.: plus satis, Ter.: pl. millies audivi, Ter.: pl. mille capti, Liv.: plus quingentos colaphos infregit, Ter.: plus pars dimidia caesa est, Liv.: plus parte tertiā interfectā, Caes.: plus dimidiati mensis cibaria ferebant, Cic.: ut plus biennium in his tricis moremur, Cic.: cum pl. annum aeger fuisset, Liv.: plus aut minus, plus minus, plus minusve, plusve minusve, mehr oder weniger, ungefähr, auf und ab, septingenti sunt paulo plus aut minus anni, Enn.: abesse plus minus octo milibus, Hirt. b. G.: ne quid plus minusve faxit, quod nos pigeat, Ter.: ne plus minusve loqueretur ex tempore, Suet.: venerunt plusve minusve duae, Mart. – c) m. Abl., zB. ut pl. unā vera sit, Cic.: nec esse pl. uno, mehr als einer, Cic.: annos sexaginta natus est aut pl. eo, oder mehr als soviel, oder darüber, Ter. – 2) v. Grade, mehr, confiteor eos plus quam sicarios, plus quam homicidas, plus etiam quam parricidas esse, Cic.: plus cruciari, Balb. in Cic. ep.: multo plus, Anton. in Cic. ep.: paulo plus, Liv.: plus aequo, mehr als billig, Cic.: plus iusto, Liv.: plus nimio, allzusehr, Hor.: plus plusque, immer mehr u. mehr, quem plus plusque in dies diligo, Cic.: dah. auch neben Adii. = magis, plus formosus, Calp. ecl. 11, 72: u. plus quam beim Komparativ, vilior fiam plus quam factus sum, Vulg. 2. regg. 6, 22: plus erat quam palea levior, Commodian. apol. 5: u. ohne quam, oculi domini multo plus lucidiores sunt super solem, Vulg. Sirach 23, 28: u. plus quam beim Superlativ, plus quam benignissimus, Corp. inscr. Lat. 9, 1876. – so auch plura zuw. adverb., ne te in promissis plura moremur, weiter, länger, Lucr. 5, 91.
D) plurimum, 1) v. Grade, am meisten, pl. intererat, Cic.: ut te pl. diligam, Cic.: plurimum quantum favoris, Flor. 4, 2, 74: pl. quantum nocere, recht sehr, überaus, Min. Fel. 23, 1; vgl. ibid.40, 1. – 2) von der Menge, a) recht viel, ut plurimum tussiat, Petron. 117, 9. – b) höchstens, pl. drachma, modice quattuor obolis, Plin.: diebus plurimum novem, Plin. – 3) v. Umfange der Zeit, größtenteils, meistenteils, domum ire pergam; ibi plurimum est, Ter. Phorm. 194: pl. Cypri vixit, Nep. Chabr. 3, 4.
/ Im Vulgärlat. gesteigerter Kompar. plurior, Fulg. myth. 1. praef. p. 16 M. Itala Ioann. 7, 31. Hilar. in ep. ad Philem. 3 (Pitra spicil. 1, 150 [b]). Gloss. II, 409, 12 (pluriora). – Archaist. Superl. ploirimus, Corp. inscr. Lat. 1, 32, wo ploirume = plurime: plisimus od. plusimus, Fest. 205 (a), 17. Varro LL. 7, 27. Vgl. Georges Lexik. der lat. Wortf. S. 437.
-
18 utut
ut-ut, Adv., wie auch immer, auf welche Weise immer, verumutut res sese habet, pergam turbare porro, Plaut. most. 545: sed utut est, indulge valetudini tuae, *Cic. ep. 16, 18, 1: korresp. mit certe, etsi, potius, tamen, nam utut erant alia, illi certe quae nunc tibi domi est consuleres, Ter. Phorm. 468: age iam, utut est, etsi est dedecori, patiar, Plaut. Bacch. 1191: utut haec sunt acta, potius quam litis sequar, Ter. adelph. 248: utut erga me est meritus, mihi cordi est tamen, Plaut. cist. 109: utut erat, mansum tamen oportuit, Ter. heaut. 200; vgl. Phorm. 533.
-
19 compenso
compenso (conpenso), āre, āvi, ātum - tr. - [st2]1 [-] compenser, mettre en balance, contrebalancer. [st2]2 [-] compter ensemble, compter à la fois. [st2]3 [-] abréger, raccourcir, diminuer. - compensare rem cum aliqua re, rem re: compenser qqch par qqch. - laetitiam cum doloribus compensare: compenser la joie par les chagrins. - bona cum vitiis compensare, Hor. S. 1, 3, 70: mettre en balance les défauts et les qualités.* * *compenso (conpenso), āre, āvi, ātum - tr. - [st2]1 [-] compenser, mettre en balance, contrebalancer. [st2]2 [-] compter ensemble, compter à la fois. [st2]3 [-] abréger, raccourcir, diminuer. - compensare rem cum aliqua re, rem re: compenser qqch par qqch. - laetitiam cum doloribus compensare: compenser la joie par les chagrins. - bona cum vitiis compensare, Hor. S. 1, 3, 70: mettre en balance les défauts et les qualités.* * *Compenso, compensas, compensare. Cic. Recompenser, Compenser.\Dissoluere et compensare damna. Cic. Reparer les dommages.\Compensare. Abbreger, Accourcir. Seneca, Hac hac pergam, qua via longum compensat iter. -
20 pergo
pergo, ĕre, perrexi, perrectum - tr. et intr. - [st2]1 [-] poursuivre son chemin, s'acheminer, s'avancer, marcher, aller, se diriger. [st2]2 [-] suivre (une voie), poursuivre (un but), continuer, persévérer, poursuivre, persister à. [st2]3 [-] continuer (à parler), poursuivre, aller plus loin, passer à. - pergin = pergisne Plaut. Mil. 300 ; Poen. 433 ; pergitin = pergitisne Plaut. Ps. 1249. - pergere ad urbem: se diriger vers une ville. - pergamus ad reliqua, Cic. Brut. 43, 158: passons au reste. - perge de Caesare, Cic. Brut. 74, 258: continue à nous parler de César. - perge quo coepisti, Cic.: continue comme tu as commencé. - passif impers. non potest ad similitudinem pergi rei quae... Macr. Sat. 7, 16, 13: la ressemblance n'est pas possible avec un objet qui... - pergere + inf.: continuer de, persister à. - pergere mori, Plin. Ep. 3: persister à vouloir mourir.* * *pergo, ĕre, perrexi, perrectum - tr. et intr. - [st2]1 [-] poursuivre son chemin, s'acheminer, s'avancer, marcher, aller, se diriger. [st2]2 [-] suivre (une voie), poursuivre (un but), continuer, persévérer, poursuivre, persister à. [st2]3 [-] continuer (à parler), poursuivre, aller plus loin, passer à. - pergin = pergisne Plaut. Mil. 300 ; Poen. 433 ; pergitin = pergitisne Plaut. Ps. 1249. - pergere ad urbem: se diriger vers une ville. - pergamus ad reliqua, Cic. Brut. 43, 158: passons au reste. - perge de Caesare, Cic. Brut. 74, 258: continue à nous parler de César. - perge quo coepisti, Cic.: continue comme tu as commencé. - passif impers. non potest ad similitudinem pergi rei quae... Macr. Sat. 7, 16, 13: la ressemblance n'est pas possible avec un objet qui... - pergere + inf.: continuer de, persister à. - pergere mori, Plin. Ep. 3: persister à vouloir mourir.* * *Pergo, pergis, perrexi, perrectum, pergere. Aller, Marcher.\Hac pergito. Terent. Va par ci.\Horsum pergunt. Terent. Il vienne vers ca.\Pergit ire ad Phauorinum. Gell. Il commence à aller, etc.\Si ire perrexisset. Cic. S'il eust continué et perseveré d'aller.\Obuiam pergere alicui. Author ad Heren. Aller au devant.\Pergere iter. Terent. S'en aller son chemin.\Pergunt domos eorum apud quem quisque seruierant. Liu. Ils vont és maisons, etc.\Pergo praeterita. Cic. Je passe, et ne di mot des choses passees.\Pergere. Plaut. Continuer, Poursuyvre, Perseverer.\Perge ad caetera. Cic. Poursuis au reste.\Domum ire pergam, ibi plurimum est. Terent. Je me hasteray, ou Avanceray d'aller en la maison.\- ad fores Suspenso gradu placide ire perrexi. Terent. Je me suis avancé et essayé d'aller tout doulcement.\Perge in virum. Plaut. Monstre toy vaillant, Enhardis toy.\Pergin'? Comicum, pro Pergisne? Plaut. Persevere tu? Ne te veuls tu point taire, deporter, ou Cesser?
См. также в других словарях:
pergam — pergám s.n. (înv.) pergament. Trimis de blaurb, 14.09.2006. Sursa: DAR … Dicționar Român
Pergam — Pèrgam m DEFINICIJA pov. antički grad u maloazijskoj Turskoj … Hrvatski jezični portal
PERGÂM — f. Döl yatağı. Rahim … Yeni Lügat Türkçe Sözlük
Confederation of Trade Unions of Slovenia - Pergam — Infobox Union name= KSS Pergam country= Slovenia affiliation= members= full name= Confederation of Trade Unions of Slovenia Pergam native name= Konfederacija sindikatov Slovenije Pergam founded= 1991 current= head= dissolved date= dissolved state … Wikipedia
Confederation of Trade Unions of Slovenia PERGAM — KSS PERGAM Full name Confederation of Trade Unions of Slovenia PERGAM Native name Konfederacija sindikatov Slovenije Pergam Founded 1991 Country Slovenia … Wikipedia
Умберто Саба — Umberto Saba Статуя Умберто Саба на улице Триеста Имя при рождении: Umberto Poli Псевдонимы: Umberto Saba, Umberto Chopin Poli Дата рождения: 9 марта 1883 Место рождения … Википедия
AD Acuta — apud Terrullian. de Pallio c. 5. Si pergam ad acutae tecum, plus togae laesêre Rem publ. quam loricae: idem est ac acutis. Quasi dicat, si pergam acutis et decretoriis armis tecum pugnare, non prolusoriis ac hebetibus Ovid. l. 3. Artis am. Ponite … Hofmann J. Lexicon universale
pergamski — pèrgamskī prid. DEFINICIJA koji se odnosi na Pergam SINTAGMA Pergamska država pov. helenistička država u Maloj Aziji (282 133. pr. Kr.) ETIMOLOGIJA vidi Pergam … Hrvatski jezični portal
Christmas Island — This article is about the Australian territory in the Indian Ocean. For other uses, see Christmas Island (disambiguation). Territory of Christmas Island … Wikipedia
Cocos (Keeling) Islands — Cocos Islands redirects here. It is not to be confused with Cocos Island or Coco Islands. Territory of the Cocos (Keeling) Islands … Wikipedia
List of trade unions — This is a list of trade unions and union federations by country. TOCnestrightInternational FederationsGlobal* General Confederation of Trade Unions * International Confederation of Free Trade Unions (Web page: [http://www.icftu.org ICFTU] ) *… … Wikipedia